หัวค่ำ
อี้ชิงกำลังนั่งครุ่นคิดอยู่ในห้องเรือนของตนตรงหน้าของเขาคือถุงมิติ 2 ถุงที่สกปรกและปกคลุมไปด้วยฝุ่นดินมันคือถุงมิติจากศพของยอดฝีมือระดับยอดยุทธ์ 2คนที่เขาพบเจอเมื่อไม่นานมานี้
เขาให้เฮยหลงตรวจสอบและหยิบพวกมันออกมากองไว้ตรงหน้าของเขา
ของทีละอย่างทีละชิ้นถูกวางไว้อย่างเป็ระเบียบ
มีทั้งกระดูกมนุษย์สีเขียวที่แผ่กลิ่นอายของธาตุไม้เข้มข้นแก่นอสูร 15 ชิ้น ศิลาขนาดครึ่งจั้งที่มีลวดลายสีเงินแปลกๆ หญ้า ก้อนศิลา ขวดหยก หินปราณิญญาคราม อาวุธ ยันต์ และข้าวของเครื่องใช้ต่างๆที่ไม่ได้สำคัญ
“เฮยหลงช่วยดูให้ข้าหน่อย พวกนี้คืออะไรกันแน่?” ชายหนุ่มมีความรู้น้อยนิดเขาเพียงสามารถระบุได้แต่ 2-3 อย่างเท่านั้นอย่างอื่นอยู่นอกเหนือภูมิความรู้ที่เขาเคยอ่านในตำราหนังสือ
มีแค่หญ้าสมาธิและหินปราณิญญาครามที่คนรู้จัก
“สิ่งนี้คือกระดูกของผู้ฝึกเคล็ดบ่มเพาะธาตุไม้ระดับนักพรต... ส่วนนี่คือแก่นของอสูรวิหคสายฟ้า...”
เฮยหลงอธิบายทีละอย่างอย่างละเอียด
พอฟังดวงตาของอี้ชิงก็ค่อยๆเปล่งประกายจนสว่างไสว!
ปรากฏว่าโชคลาภก้อนนี้เองก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน!?
กระดูกของผู้ฝึกเคล็ดบ่มเพาะธาตุไม้ระดับนักพรต 1 ชิ้น แก่นอสูรระดับปรมาจารย์15 ชิ้น ศิลาจิตกระจ่าง หญ้าสมาธิ ศิลาเท็จจริง น้ำนมดิน หินปราณิญญาคราม อาวุธและยันต์!
สิ่งเหล่านี้มาได้จังหวะเหมาะสมดีทีเดียว!
เพราะด้วยสิ่งของเหล่านี้มาช่วยเสริมพลังให้กับนาวาบินพลังป้องกันและพลังโจมตีของมันจะยิ่งทวีคูณมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม! สามารถก้าวข้ามระดับขั้นที่คาดการณ์ไว้ยกระดับไปสู่ระดับที่สูงกว่าได้!
กระดูกของผู้ฝึกเคล็ดบ่มเพาะธาตุไม้ระดับนักพรต แก่นอสูรระดับปรมาจารย์15 ชิ้น และหินปราณิญญาคราม พวกมันสามารถเอามาหลอมรวมกันนาวาบินเสริมพลังให้มันมีความแข็งแกร่งและอนุภาพที่เพิ่มมากขึ้น!
สำหรับศิลาจิตกระจ่าง หญ้าสมาธิและน้ำนมดิน
พวกมันมีส่วนช่วยในการฝึกฝนและบ่มเพาะบำเพ็ญเสียมากกว่า
และก็เป็จังหวะประจวบเหมาะกับเวลานี้ที่เขากำลังเตรียมเกลี่ยเปิดเส้นทางผู้ฝึกตนให้กับป้าเฉียงและเสี่ยวเหมาพอดี!
อะไรจะโชคดีขนาดนี้!?
“ฮ่าฮ่าฮ่า! น้ำนมดินงั้นหรือ? ของดีๆ!ศิลาจิตกระจ่างกับหญ้าสมาธิงั้นหรือ? วิเศษๆ!”
“ข้ากำลังกังวลอยู่เลยว่าจะสอนวิชายุทธ์ให้พวกนางอย่างไรแต่มีสิ่งเหล่านี้ ต่อให้พวกนางไร้พร์และโง่เขลาพวกนางก็สามารถฝึกฝนและเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว!ทั้งข้าเองก็ยังได้รับผลประโยชน์มาก”
“การทะลวงระดับความเชี่ยวชาญของวิชาจากเดิมที่ง่ายแสนง่าย พอได้สิ่งเหล่านี้มาช่วยหนุนเสริมมันยิ่งง่ายดายยิ่งกว่าเดิมไปอีกขั้นอีกระดับ!”
อี้ชิงประเมินมูลค่าของสิ่งตรงหน้า
หินปราณิญญาคราม มีค่ามากสุด
เพราะมันเป็สกุลเงินแลกเปลี่ยนของระดับิญญาแท้ขึ้นไปจนกระทั่งถึงระดับมหาพรต พวกเขาก็ใช้มันเป็ตัวกลางในการซื้อขาย ใครจะรู้?หากชายหนุ่มโยนกองหินปราณิญญาครามนับ 100 ล้านก้อนไว้ตรงหน้าจะมียอดฝีมือระดับมหาพรตกี่คนที่บ้าคลั่งจนเสียสติ?
ต้องไม่ลืม...
ว่าระดับมหาพรตนั้น คือจุดสูงสุดของขอบเขตมนุษย์แล้ว! พวกเขาถือเป็ตัวตนที่ทรงพลังอำนาจสูงสุดแห่งพิภพชิงหยุนแห่งนี้!
ลำดับถัดมาคือน้ำนมดิน ระดับมนุษย์ขั้นสูง
น้ำนมดินนั้นพิเศษและเป็ที่้าอย่างมากมากเสียยิ่งกว่าผลไม้ปราณิญญาและของล้ำค่าหลายชิ้นที่ชายหนุ่มบันทึกไว้ในรายการคัดลอกของระบบ!
มันไม่มีขาย ไม่มีให้ผู้ฝึกตนธรรมดาได้แตะต้อง
เพราะสรรพคุณอันแสนวิเศษของมันทำให้ผู้คนบังเกิดความโลภจนเกิดการเข่นฆ่าแย่งชิง
มันสามารถช่วยเสริมสร้างร่างกาย เพิ่มพลัง ชำระไขกระดูกขัดเกลาเส้นเอ็น บำรุงเื ทำให้ปราณิญญาบริสุทธิ์มากขึ้น ทั้ง... มันยังใช้ได้กับทุกระดับ! เพียงแค่... ยิ่งระดับสูง ยิ่งให้ผลน้อยลง
แต่นั่นก็หาได้ทำให้ความล้ำค่าของมันลดน้อยลงไม่
ต่อมาคือกระดูกของผู้ฝึกตนระดับนักพรตและแก่นอสูรระดับปรมาจารย์ 15 ชิ้น กระดูกของผู้ฝึกตนระดับนักพรตและแก่นอสูรระดับปรมาจารย์นั้นสามารถนำมาบดและเสริมแต่งลงในนาวาบิน อาวุธ ชุดเกราะ และของวิเศษอื่นๆ
แก่นอสูรระดับปรมาจารย์มาจากหลากชนิดหลายสายพันธุ์มีธาตุที่แตกต่างกัน สามารถนำมาสร้างเป็ค่ายกลอาคมโจมตีบนนาวาบินทำให้ตัวของนาวาบินมีเขี้ยวเล็บสามารถจู่โจมผู้ฝึกตนที่ทรงพลังได้
ด้วยระบบคัดลอก ด้วยปริมานมหาศาล...
จะเปลี่ยนแปลงเป็เชิงคุณภาพ!
ต่อให้เป็แค่แก่นอสูรระดับปรมาจารย์ก็ยังสามารถสร้างาแให้กับยอดฝีมือระดับยอดยุทธ์ได้อย่างไม่เป็ปัญหาแม้กระทั่งคิดเอาชีวิต ก็ใช่ว่าจะเป็ไปไม่ได้หากจำนวนของแก่นอสูรมากเพียงพอ!
มองจากมุมนี้...
บางที... โชคลาภก้อนนี้อาจจะดีกว่าโชคในมิติลับเสียด้วยซ้ำ
แต่จะให้ดูแคลนมิติลับก็ไม่ได้ เพราะมันเพิ่งถือกำเนิดจำนวนทรัพยากรล้ำค่าที่ปรากฏยังมีอยู่น้อยนิดยังอาจจะต้องใช้ระยะเวลาสักหลายเดือนหลายปี เพื่อให้สมุนไพรล้ำค่าอื่นๆมีเวลาเจริญเติบโตและเลื่อนระดับขั้น
“อืม ได้เวลาไปหาพวกนางแล้วพวกนางจะต้องชื่นชอบของขวัญจากข้าผู้เป็นายน้อยมากเป็แน่” อี้ชิงจัดการบันทึกของเ่าั้ลงในรายการคัดลอกสะบัดแขนเสื้อราวกับคุณชายผู้มั่งคั่งจากตระกูลใหญ่ แล้วเดินอาดๆมุ่งตรงไปยังห้องน้ำ
ภายในนั้น
หงเฉียงและหงเหมากำลังแช่ตัวอยู่ในน้ำยาสมุนไพรที่เขาเตรียมไว้มันเป็น้ำยาสมุนไพรวิเศษที่ช่วยชำระร่างกาย พอทานโอสถชำระกายร่วมด้วยจะยิ่งเสริมส่งประสิทธิภาพให้ทวีคูณมากขึ้น
ผิวกายของพวกนางทั้งสองคนแดงก่ำดุจถูกต้มจนสุกมีควันขาวและสิ่งสกปรกหลุดร่วงลงมาจากรูขุมขน แปรเปลี่ยนน้ำจากเดิมที่ใสสะอาดเป็สีเขียวมรกตให้กลายเป็น้ำสีดำสกปรกอย่างช้าๆ
“นายน้อย?~♥” เสี่ยวเหมาหน้าแดงซ่าน เอ่ยเสียงหวานอย่างรักหลงตอนนี้นางและมารดาอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า ต่อให้มีน้ำสีดำปกปิดเอาไว้แต่ยังสามารถมองเห็นรูปร่างและสัดส่วนเว้าโค้งของสตรีเพศได้อย่างชัดเจน
ถึงกระนั้น หากนายน้อย้านางก็ไม่คิดปฏิเสธแน่นอน
เื่ที่ชายหนุ่มอยากช่วยเปิดเส้นทางผู้ฝึกตนให้นางและแม่นางนั้นรู้สึกซาบซึ้งและขอบคุณเขามาก เป็หนี้บุญคุณที่ไม่อาจชดใช้ได้ตราบชั่วชีวิตนี้ เขาดีกับนางที่เป็เพียงแค่สาวใช้ต่ำต้อยมากเสียเหลือเกิน
“ไม่ต้องลุกขึ้น ยังเหลือเวลาอีกครึ่งเค่อ กว่าที่พวกเ้าจะชำระร่างกายเสร็จ”
“อดทนเอาไว้” อี้ชิงกล่าวกับนางให้ตั้งสมาธิจดจ่ออยู่กับการกำหนดลมหายใจเข้าออกฝึกวิชาหายใจอันเป็พื้นฐานของพื้นฐานของเคล็ดบ่มเพาะและวิชายุทธ์
คนจ้องมองอยู่สักพักพอสังเกตเห็นว่าได้เวลาอันสมควรแล้ว ก็หยิบโอสถรากมนุษย์ 2เม็ดและขวดหยกออกมา2 ขวด
มันคือโอสถรากมนุษย์และน้ำนมดิน!
เดิมที อี้ชิงอยากจะค่อยเป็ค่อยไป มอบความรู้และพื้นฐานการบ่มเพาะให้พวกนางก่อนเป็อันดับแรกแต่คำพูดจากเฮยหลงทำให้เขาเปลี่ยนใจ และตัดสินใจทำตามคำแนะนำของอีกฝ่ายแทน
“ได้เวลาสร้างรากปราณิญญาแล้ว... นี่จะช่วยให้การชำระกายของพวกเ้าดีและรวดเร็วมากขึ้นกินซะ”
“เ้าค่ะ...♥”
“ขอบคุณนายน้อยเ้าค่ะ...♥”
สาวใช้สองแม่ลูกยิ้มบางยิ้มหวานอย่างขัดเขินอายรับยากับขวดหยกจากเขามาและกินจิบเข้าไปโดยไม่ถามไถ่ความเชื่อใจของพวกนางที่มีต่อเขานั้นเหนียวแน่นและลึกซึ้งต่อให้นี่จะเป็ยาพิษร้ายแรง ก็ยังยินดีดื่มเข้าไป
ซู่วว...!
เพียง1 จิบน้อยๆ พลังงานบริสุทธิ์ก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของพวกนางมันช่างหอมหวานและล้ำเลิศ ราวกับน้ำนมจากธรรมชาติ มีกลิ่นอายของพืชหญ้ามีกลิ่นอายของพื้นดิน... ให้ความรู้สึกผ่อนคลายจิตใจและเบาสบายอย่างประหลาด
อาการปวดเมื่อยและเจ็บแสบค่อยๆถูกบรรเทา
ร่างกายของพวกนางประหนึ่งถูกเสริมสร้างขึ้นรูปใหม่เป็อะไรที่น่าอัศจรรย์ใจนัก!
ที่น่าทึ่งมากอีกประการคือบริเวณท้องน้อยได้ค่อยๆถูกเจาะเปิด รากปราณิญญาแผ่ขยายออกมาอย่างช้าๆดุจรากไม้ที่เปลี่ยนจากเมล็ดต้นกล้ากลายเป็ต้นไม้ใหญ่ ชูช่อกิ่งก้านสาขาแผ่ปกคลุมรับลมและแสงอาทิตย์
ปัง! ปัง!
ดั่งมีะเิลูกเล็กๆะเิกระจายในร่างกายพลังปราณิญญาพลันพุ่งทะยานออกมาจากเรือนร่างงามของสองแม่ลูกทะลวงระดับขึ้นสู่ระดับรวมปราณ ขั้น 1 อย่างฉับพลันอย่างไม่อาจสะกดข่มไว้!
“โห? สมกับเป็ของล้ำค่าจริงๆเพียงแค่จิบเดียวนะเนี่ย!” ดวงตาของอี้ชิงสว่างไสวรอยยิ้มประดับบนดวงหน้าหล่อเหลาในใจรู้สึกยินดีกับการพัฒนาเลื่อนขั้นจากมนุษย์สู่ผู้ฝึกตนของพวกนาง
“อา...”
“นายน้อย... ข้า ข้ากลายเป็ผู้ฝึกตนแล้วหรือเ้าคะ?”เสี่ยวเหมาสำรวจร่างกายของนางที่เบาหวิวและดูดีมากกว่าเดิมมันขาวดุจหยก มีน้ำมีนวลและบริสุทธิ์ผุดผ่อง! ทั้งยังสามารถััได้ถึงพลังงานลึกลับตรงท้อง!
นี่คือตันเถียนใช่ไหม? นี่คือพลังปราณิญญา?
วิเศษยิ่งนัก!?
สาวใช้สองแม่ลูกตื่นเต้นอยู่สักพักใหญ่ๆก็ได้สติกลับมาและสบประสานตากันอย่างมีความหมายพวกนางม้วนรอยยิ้มขึ้นอย่างเ้าเล่ห์และซุกซนก้าวเท้าออกจากอ่างไม้และโชว์เผยให้เห็นเรือนกายทรงเสน่ห์ของตนแก่ผู้เป็นาย
ทั้งนมเต้า ทั้งเอวบาง
ทั้งเนินโหนกหี ทั้งเส้นขนหมอย และทั้งบั้นท้ายบั้นตูดอวบอั๋นเย้ายวน!
“นายน้อย ท่านอยากจะ... อาบน้ำสักหน่อยไหมเ้าคะ?...♥”
“ข้าจะช่วยถูหลังให้ท่าน...♥”
“เอาสิ ฝากพวกเ้าด้วย” ชายหนุ่มมีหรือจะปฏิเสธพวกนางได้?
ยั่วCวยซะขนาดนี้?
ทั้งสองสาวใช้ ทั้งสองแม่ลูกต่างเคลื่อนกายเข้ามาช่วยกันถอดเสื้อผ้าอาภรณ์ของนายน้อยลงเปลี่ยนน้ำในอ่างไม้ใหม่ให้กลายเป็น้ำอุ่นและน้ำสมุนไพรหอมก่อนจะพากันจุ่มกายลงไปพร้อมเพรียงกัน
อย่างไม่รอช้า...
พวกนางได้ย่อกายลงคุกเข่าที่ท่อนเอ็นลำCวยใหญ่ๆของอี้ชิง
และจูบจุมพิต ดูดอมโลมเลียอย่างสำนึกในน้ำใจน้ำพระคุณกรุณาCวยของเขา ยื้อแย่งเลียโลมอย่างหิวกระหายอย่างปรารถนาอยากจะตอบแทนเขาที่ช่วยแปรเปลี่ยนชะตากรรมของพวกนางให้กลายเป็ผู้ฝึกตน...♥!