มหาตำนานวิถีสวรรค์: จารึกมังกรบรรพกาล

### บทที่ 58: จุดจบของเงาอสูรและรุ่งอรุณใหม่

"มันจะระเบิดตัวเอง! ถอยเร็ว!"

เจ้าเมืองจ้าวอู๋หยวนตะโกนลั่น! เขารีบนำกองกำลังของตนเองถอยห่างออกมาทันที!

แต่เม่ยเจินที่ยืนดูอยู่บนยอดไม้ใกล้ๆ กลับไม่ได้ถอย...นางเพียงแค่แสยะยิ้มออกมาอย่างเย็นชา

"คิดว่าจะได้ตายง่ายๆ อย่างนั้นรึ...เงาอสูร?"

นางยกนิ้วชี้ที่เรียวงามของนางขึ้นมา...แล้วชี้ไปยังร่างของกุ่ยอิ่งที่กำลังจะระเบิดออก...

"ค่ายกล...ผนึกมิติ...บุปผาไร้สิ้นสุด"

สิ้นเสียงของนาง! กลีบดอกไม้มายาสีม่วงที่มองไม่เห็นนับพันนับหมื่นพลันปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่ารอบตัวของกุ่ยอิ่ง! พวกมันหมุนวนและซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ ก่อเกิดเป็น "คุกบุปผา" ที่งดงามแต่กลับน่าสะพรึงกลัว!

พลังระเบิดที่ควรจะทำลายล้างทุกสิ่งในรัศมีหลายลี้...กลับถูกกักเก็บไว้ภายในคุกบุปผานั้นอย่างสมบูรณ์!

ตูมมมมมมมม!

เกิดเสียงระเบิดที่ไร้สุ้มเสียงขึ้นภายในคุกบุปผา! เรามองเห็นเพียงแสงสว่างวาบที่รุนแรงและแรงสั่นสะเทือนที่ทำให้ป่าทั้งป่าสั่นไหว!

เมื่อแสงสว่างจางลง...คุกบุปผามายาก็สลายหายไป...พร้อมกับร่างและวิญญาณของเงาอสูรกุ่ยอิ่ง...ที่ไม่เหลือแม้แต่ธุลีดิน!

ยอดฝีมือขั้นปราณจิตตอนปลาย...ขุนพลอสูรผู้ยิ่งใหญ่...ได้จบชีวิตลงอย่างง่ายดายและเงียบงันถึงเพียงนี้!

เย่เฟิงที่มองดูเหตุการณ์ทั้งหมดจากยอดเขาอันไกลโพ้นถึงกับสูดลมหายใจเย็นเยียบ!

"เมื่อครู่...มันคือพลังอะไรกันแน่!?" เขากระซิบถามเซี่ยหนิงฉาง

แววตาของเซี่ยหนิงฉางเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างสุดขีด "นั่น...นั่นคือพลังแห่ง 'กฎเกณฑ์' ที่แท้จริง...นางสามารถควบคุม 'กฎแห่งมิติ' ได้อย่างอิสระ...เม่ยเจิน...นางไม่ใช่ยอดฝีมือขั้นปราณจิตธรรมดา...แต่เป็นตัวตนที่ก้าวข้ามไปอีกระดับหนึ่งแล้ว!"

เมื่อผู้นำตายจากไป การต่อสู้ที่เหลือก็จบลงอย่างรวดเร็ว ผู้คุ้มกันอู๋ซินและสมุนที่เหลือทั้งหมดถูกสังหารจนหมดสิ้น

ภัยคุกคามของพรรคมารอสูรโลหิตในเมืองเมฆาอรุณ...ได้ถูกถอนรากถอนโคนแล้วในค่ำคืนเดียว!

ครู่ต่อมา...ร่างของเม่ยเจินและเจ้าเมืองจ้าวอู๋หยวนก็ได้มาปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเย่เฟิง

"ละครฉากนี้...จบลงแล้ว" เม่ยเจินกล่าวด้วยรอยยิ้มเช่นเคย "ข้าได้กำจัดคู่แข่งทางธุรกิจ...ท่านเจ้าเมืองได้กำจัดภัยคุกคาม...และเจ้า...ก็ได้เห็นการล้างแค้นส่วนหนึ่งของเจ้าสำเร็จ"

เจ้าเมืองจ้าวอู๋หยวนโค้งคำนับให้เย่เฟิงเล็กน้อย "ข้าเป็นหนี้บุญคุณเจ้าอีกครั้ง...เย่เฟิง" เขาไม่ได้เรียกเขาว่าท่านโม่อีกต่อไปแล้ว

เม่ยเจินมองมาที่เย่เฟิง "ตอนนี้...เมืองเมฆาอรุณปลอดภัยสำหรับเจ้าแล้ว...แต่โลกภายนอกยังคงกว้างใหญ่...เส้นทางของเจ้าต่อไป...คือที่ใด?"

เย่เฟิงทอดสายตามองไปยังขอบฟ้าที่เริ่มปรากฏแสงรุ่งอรุณขึ้นรำไร...

การล้างแค้นที่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเล็กๆ ศัตรูที่แท้จริงของเขาคือ "สำนักใหญ่" ของพรรคมารอสูรโลหิต...และเขายังมีความลับของ "แผนที่มังกรบรรพกาล" ที่ต้องไปค้นหาคำตอบ

เขาหันกลับมามองคนทั้งสอง แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่

"ข้าจะกลับไปยัง...เทือกเขาเมฆาสวรรค์"

"ที่นั่น...ยังมีบางสิ่งที่ข้าต้องไปค้นหา"

(จบตอนที่ 58)