ความจริง
[โฮสต์โปรดสุภาพ ระบบเป็เพียงสาวน้อยแสนสวย ไม่เหมาะกับถ้อยคำหยาบคาย]
ระบบตอบโต้แทบจะในทันที น้ำเสียงที่ใช้ คล้ายว่าจะอ่อนหวานและน้อยใจเล็กน้อย
ใบหน้าของกู้เฉินกระตุกรัวๆ “อย่ามาใช้น้ำเสียงแบบนี้ บอกมา ทำไมเธอไม่ช่วยฉัน เธอไม่รู้รึไงว่าฉันได้สูญเสียความบริสุทธิ์ที่เก็บสั่งสมมานานถึงยี่สิบกว่าปีไป!”
สิ่งนี้เป็ความจริงอย่างไม่ต้องสงสัย ชีวิตก่อนหน้านี้ เขาแม้อายุยี่สิบกว่าปีแล้ว แต่กลับไร้ประสบการณ์เื่นี้อย่างสิ้นเชิง
นี่ไม่ใช่ว่าเขาไร้ความสามารถ เขาเพียงแต่ให้ความสนใจกับการเรียนมากกว่าก็เท่านั้น จึงไม่มีเวลาหาแฟน หรือสนใจเื่ความรัก แต่รักแรกก็พอมีอยู่
[ฮุๆๆ โฮสต์อย่าเอาเื่นี้มาอ้างดีกว่า เมื่อคืนระบบดูอยู่ เห็นโฮสต์สนุกไปกับเธอคนนั้นอย่างบ้าคลั่งเลยไม่ใช่รึไง ถึงกับงัดกลวิธีจากหนัง AV ที่โฮสต์เคยดูมาหลายท่ามาใช้ ฮุๆๆ]
ระบบหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้
ใบหน้าของกู้เฉินแข็งค้าง ก่อนที่จะแดงขึ้นมา เขาพบว่ามันเป็อย่างนั้นจริงๆ พอหญิงสาวนางนั้นคลายการควบคุม เขาที่สามารถขยับร่างได้ก็สนุกไปกับเธอจริงๆ
และไม่รู้ว่าเธอเอาอะไรให้เขากิน หนอนน้อยของเขา ถึงกับผ่านสมรภูมิรบมากกว่าร้อยศึกได้โดยไม่แพ้พ่าย
แต่ในสถานการณ์แบบนั้น ใครจะไม่เคลิบเคลิ้มจนไหลตามน้ำไปได้ ความสุขสมเช่นนี้ ยากต้านทานอย่างแท้จริง
“ระบบ เธอคงจะรู้อยู่แล้วสินะว่าจะเกิดเื่แบบนี้ขึ้น ไม่งั้นเธอคงเตือนฉันก่อนที่หญิงบ้าคนนั้นใกล้จะมาถึงใช่ไหม?” กู้เฉินพลันพูดออกมาอีกครั้ง โดยเขาไม่สนใจเลยสักนิดว่าเมื่อคืนระบบจะดูหรือว่าไม่ได้ดูเขา เพราะเื่ที่เขาสนใจคือเื่นี้
[โฮสต์โปรดเข้าใจ ที่ระบบทำเช่นนี้ ก็เพื่อผลประโยชน์ของโฮสต์ทั้งนั้น เฟิ่งเสวี่ยอี๋มีร่างกายที่ไม่ธรรมดา ไม่ว่าชายใดได้รับครั้งแรกของเธอ ร่างกายก็จะได้รับออร่า์ มีผลช่วยให้การฝึกตนเร็วขึ้น ปราศจากซึ่งคอขวดใดๆ!] ระบบพูดอย่างใจเย็น
กู้เฉินตกตะลึงไป คิดไม่ถึงว่าระบบจะตอบออกมาแบบนี้ แต่ทันใดนั้นเขาก็ขมวดคิ้วแน่น
“เฟิ่งเสวี่ยอี๋คือชื่อของผู้หญิงบ้าคนนั้นสินะ ถ้างั้นบอกมาให้ละเอียดสิว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ทำไมเธอถึงได้มาทำแบบนั้นกับฉัน”
ระบบไม่ได้บอกออกมาทันที เงียบอยู่สักพัก คล้ายกับว่ากำลังคิดอยู่ว่าจะบอกหรือไม่บอก แต่เห็นอารมณ์ของกู้เฉินเป็ที่หงุดหงิดมาก สุดท้ายก็ตัดสินใจที่จะบอกออกมา
[คืองี้นะโฮสต์ เฟิ่งเสวี่ยอี๋เหมือนว่าจะได้รับพิษสุขสม ซึ่งเป็พิษร้ายแรงคล้ายกับยาเพิ่มกำหนัด ถ้าง่ายๆ หน่อยก็ยาปลุกเซ็กส์ชนิดรุนแรง ที่ถ้าไม่ร่วมกิจกรรมทางเพศกับใครสักคน ผลลัพธ์คือตาย แค่นี้โฮสต์คงเข้าใจแล้วสินะ ว่าทำไมเธอถึงได้มาทำกับโฮสต์]
“หมายความว่าที่เธอมาข่มขืนฉัน เพราะว่ายาปลุกเซ็กส์?”
[ก็ใช่น่ะสิ ถ้าพิษสุขสมของเฟิ่งเสวี๋ยอี๋ ไม่กำเริบขึ้นมาจนยากต้านทาน น้ำหน้าอย่างโฮสต์จะมีโอกาสไหม? คาดว่าแม้แต่ปลายเล็บของเธอโฮสต์ก็คงจะไม่มีวันได้แตะด้วยซ้ำ!]
[โฮสต์จงสำนึกไว้เถอะว่าตัวเองนั้นโชคดีมากแค่ไหน ที่พิษสุขสมของเฟิ่งเสวี่ยอี๋ที่เธอพยายามสะกดมันไว้ได้กำเริบขึ้นมาจนถึงระดับที่ไม่อาจต้านทานได้แล้ว และก็บังเอิญว่าโฮสต์อยู่ในบริเวณที่พิษสุขสมของเธอกำเริบพอดี โฮสต์ถึงได้รับโอกาสฟ้าประทานนั้นไป]
“.....” กู้เฉิน
เขาพูดไม่ออก รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ระบบจะดูถูกเขาซึ่งๆ หน้าแล้ว ไม่เกรงใจเขาเลยสักนิด แต่เขาคิดว่าช่างมันละกัน เพราะโกรธระบบไปก็ไม่มีไม่ประโยชน์
“จริงสิระบบ ช่วยแสดงข้อมูลของเฟิ่งเสวี่ยอี๋ให้ดูหน่อยได้ไหม?” กู้เฉินพลันพูดถึงเื่นี้ แม้ว่าเธอจะทำแบบนั้นกับเขา แต่ในฐานะผู้หญิงคนแรกของเขา เขาก็ยังคงอยากที่จะรู้เื่ของเธออยู่
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า เขาก็ได้เป็ผู้ชายคนแรกของเธอเช่นเดียวกัน เืที่แต่งแต้มอยู่ที่เบาะนอนสีขาว สามารถเป็ตัวยืนยันได้อย่างดี
หน้าต่างอินเตอร์เฟสสีขาวได้ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าของกู้เฉิน ซึ่งมันเป็ข้อมูลของเฟิ่งเสวี่ยอี๋
...
[เฟิ่งเสวี่ยอี๋]
อายุ : ยี่สิบห้าปี
ระดับ : จักรพรรดิขั้นปลาย
คำอธิบาย : เ้าหญิงของอาณาจักรโบราณ อัจฉริยะระดับจักรพรรดิที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์โลกะ!
...
ดวงตาของกู้เฉินต้องเบิกกว้างขึ้นมาด้วยความตกตะลึง เมื่อได้เห็นข้อมูลของเฟิ่งเสวี่ยอี๋
“จักรพรรดิขั้นปลายอายุยี่สิบห้า!”
เื่นี้บอกตามตรงว่ามันทำให้เขาตกตะลึงอย่างยิ่ง เขาที่เคยได้อ่านตำราข้อมูลมา รู้ดีว่าการไปถึงระดับจักรพรรดินั้นยากมากแค่ไหน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงระดับจักรพรรดิขั้นปลายเลย แต่เฟิ่งเสวี่ยอี๋กลับไปถึงได้ด้วยอายุเพียงยี่สิบห้าปี ชื่อชั้นอัจฉริยะระดับจักรพรรดิที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ของโลกะนั้นคู่ควรกับเธออย่างแท้จริง
เพราะส่วนมากคนที่ไปถึงระดับจักรพรรดิ ล้วนมีอายุมากกว่าหนึ่งร้อยปีขึ้นไปทั้งนั้น
กู้เฉินต้องนิ่งเงียบลงไป เขาคิดไม่ถึงเลยว่าผู้หญิงคนแรกของเขาจะไม่ธรรมดาขนาดนี้ นอกจากนี้ยังเป็ถึงเ้าหญิงอีก
อาณาจักรโบราณ เขาไม่รู้ว่ามันอยู่ส่วนไหนของโลกะ แต่เขาก็พอที่จะคิดออกได้ว่ามันคงจะไม่ธรรมดาแน่นอน
สามารถให้กำเนิดจักรพรรดิอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์โลกะได้ จะธรรมดาได้อย่างไร?
เขาต้องนึกถึงถ้อยคำดูถูกของระบบเมื่อครู่นี้ขึ้นมา ดูเหมือนว่ามันจะถูกต้อง หากว่าพิษสุขสมของเธอไม่กำเริบขึ้นมาจนยากต้านทาน เขาไหนเลยมีโอกาสได้ร่วมหลับนอนกับเธอ กระทั่งเส้นผมสักเส้น ก็คงไม่มีโอกาสได้แตะต้องด้วยซ้ำ
กู้เฉินอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาวๆ ออกมา จากนั้นก็ตัดสินใจที่จะเลิกคิดเื่นี้ เขาเชื่อว่าเหตุการณ์นี้จะพัดผ่านไปราวกับสายลม
เขาและเธอคงไม่มีวันได้พบกันอีก เหตุผลนั้น ย่อมแน่นอน เขาและเธอต่างกันมากเกินไป กว่าที่เขาจะไปถึงระดับจักรพรรดิ ไม่รู้ว่าจะใช้เวลาไปมากแค่ไหน
ถึงตอนนั้น เธอก็คงจะไปถึงระดับที่สูงกว่าเขาลิบลิ่ว จนไม่มีทางตามได้ทันแล้ว
นอกจากนี้กู้เฉินเชื่อว่าเธอเองก็คงจะไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ล้วนเป็สถานการณ์มันบีบบังคับให้เธอทำ หาใช่เธอพิศวาทต่อเขาแต่อย่างใด
กู้เฉินส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย จากนั้นก็ทำการแลกเปลี่ยนเสื้อผ้ากับระบบ เก็บเต็นท์ แล้วออกเดินทางต่อ เพื่อไปยังเมืองจิ่วเย่ว์
จบบทที่ 10