ธาราขับรถมุ่งหน้าไปยังโรงแรมม่านรูดที่อยู่ไม่ไกลนักปกติแล้วเขาไม่ค่อยชอบใช้สถานที่ข้างนอกสักเท่าไร แต่ว่าครั้งนี้เป็ข้อยกเว้นเพราะว่าเขา้าให้แก้วกานดาได้รับความอับอายอย่างที่สุด
“มาที่นี่ทำไมคะ”แก้วกานดาถาม สงสัยว่าทำไมเขาไม่ไปใช้สถานที่ที่ห้องของเขา
“ถามโง่ๆนะแก้วกานดา พามาม่านรูดคงจะมากินกาแฟละมั้ง” ธาราพูดประชดประชันเธอ
“ฉันหมายถึงที่ห้องของคุณก็มีแล้วเลิกเรียกชื่อจริงฉันสักทีนะธาร มันไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกแย่ไปกว่านี้หรอก”แก้วกานดาบอกเขาด้วยน้ำเสียงที่ดูไม่พอใจเล็กน้อย
“นางบำเรอราคาสองล้านมีสิทธิ์มาพูดขึ้นเสียงกับผมเหรอ” ธาราถามขึ้นมาแล้วลงไปจ่ายเงินกับเด็กโบกรถ ก่อนจะเดินมาลากเธอเข้าห้องหลังจากที่เด็กโบกรถรูดปิดม่านแล้ว
แก้วกานดาไม่ชอบสถานที่แบบนี้เธอเคยบอกเขาแล้วตอนสมัยที่คบกับเขาว่าเธอมีอคติกับสถานที่แบบนี้ว่ามันไม่เหมาะสำหรับคู่รักแต่เหมาะกับพวกผู้หญิงขายบริการหรือผู้หญิงที่ใช้เงินซื้อมามากกว่า และการที่ธาราพาเธอมาที่นี่ก็เพื่อตอกย้ำว่าแก้วกานดาก็ไม่ต่างจากผู้หญิงขายบริการเลยสำหรับเขา
แต่นั่นก็เป็เพียงความคิดและความรู้สึกส่วนตัวของเธอเท่านั้นเพราะจริงๆ แล้วก็มีคู่รักหลายคู่เข้ามาใช้บริการเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ
พอเข้าไปถึงด้านในธาราก็เช็คดูตามมุมอับต่างๆว่ามีกล้องแอบถ่ายติดไว้เหมือนอย่างในข่าวหรือเปล่า พอเช็คจนละเอียดแล้วว่าไม่มีเขาก็คว้าผ้าเช็ดตัวเข้าไปอาบน้ำทันที
แก้วกานดามองไปรอบๆห้องอย่างขัดเขิน มันมีกระจกรอบห้องรวมถึงบนเพดานชนิดที่เรียกได้ว่าอยู่มุมไหนก็สามารถเห็นการกระทำของอีกฝ่ายได้ทุกซอกมุม รวมถึงเตียงทรงกลมที่อยู่กลางห้องมีเชือกสำหรับใช้รัดข้อมือเพื่อสร้างความตื่นเต้นให้กับแขก
เก้าอี้ที่ดูเหมือนเก้าอี้ขาหยั่งที่เอาไว้ตรวจภายในที่ตั้งอยู่ข้างเตียงรวมไปถึงโทรทัศน์ติดผนังที่ฉายวีดีโอเซ็กส์แบบอัตโนมัติมันทำให้แก้วกานดาทั้งอับอายและกลัวสถานที่แบบนี้เป็อย่างมาก
ธาราออกมาจากห้องน้ำเห็นใบหน้าของแก้วกานดาที่ดูตื่นตระหนกก็ยิ้มอย่างพอใจก่อนจะไล่ให้เธอเข้าไปอาบน้ำ
เมื่อแก้วกานดาเข้าไปในห้องน้ำก็ใเมื่อข้างในมีห่วงจับสำหรับยืนร่วมรักกันในห้องน้ำแล้วธาราก็กดรีโมทให้ผ้าม่านในห้องน้ำเปิดออกให้มองเห็นว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่มันทำให้แก้วกานดาอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี ถึงเธอจะเคยมีอะไรกับเขาแต่สถานที่แบบนี้เธอทำใจรับมันไม่ได้จริงๆ
แก้วกานดารีบอาบน้ำแล้วนุ่งกระโจมอกออกมาหาเขาที่เตียงธาราดึงเธอเข้ามาแล้วเหวี่ยงลงที่เตียง ก่อนจะใช้เชือกมัดแขนเธอไว้หลวมๆ แล้วดึงผ้าขนหนูของเธอและของตัวเองออกไปให้พ้นทางก่อนที่จะขยับสะโพกไปอยู่ตรงหน้าเธอ แล้วให้เธอใช้ปากให้กับเขา
“ฉันไม่ทำ”แก้วกานดาบอก
“งั้นฉันก็ไม่บริจาคสเต็มเซลล์ในไขกระดูกอะไรนั่น”ธาราพูดขึ้นมาแล้วเหยียดยิ้มอย่างสะใจ
แก้วกานดาจ้องเขาด้วยความโกรธที่เขายัดเยียดให้เธอทำในสิ่งที่เธอไม่ชอบเธอตาแดงเหมือนว่ากำลังจะร้องไห้แต่ก็ไล่น้ำตาให้กลับเข้าไปไม่อยากร้องไห้แสดงความอ่อนแอให้ธาราได้ใจและรู้สึกสะใจที่ทำให้เธอเ็ปได้
เธอหลับตาลงอ้าปากรับสิ่งนั้นเข้ามาแล้วพยายามจินตนาการว่ามันคือไอศกรีมแสนอร่อยแล้วดูดเลียจนทั่วทำให้ธารานั้นยิ้มอย่างพอใจแล้วดันสะโพกให้ส่วนปลายหยักนั้นเข้าออกที่ปากเธอเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นไปให้ความสนใจกับร่างกายของเธอแทน
กับคนอื่นธาราจะใส่ถุงยางอนามัยั้แ่ต้นจนจบแต่กับแก้วกานดานั้น เมื่อก่อนเขาจะสวมใส่ตอนท้ายตอนที่เขากำลังจะหลั่งเท่านั้น แต่ตอนนี้เขาไม่รู้ว่าที่ผ่านมาเธอไปนอนกับใครมาบ้างธาราเลยหยิบเครื่องป้องกันมาสวมใส่ก่อนจะสอดใส่มันเข้าไปแล้วเริ่มซอยสะโพกอย่างบ้าคลั่ง
เขารู้สึกถึงสิ่งที่เปลี่ยนไปมันตอดรัดเขาได้ดีแต่ว่าความคับแน่นนั้นไม่เหมือนเดิมจนเขารู้สึกได้ เขาเลยคิดว่าเธอคงผ่านมือคนอื่นมาแล้วใน่ห้าปีที่ผ่านมาแล้วเขาก็ยิ่งโกรธเมื่อคิดอย่างนั้นแล้วเริ่มกระแทกลงไปหนักๆ อย่างบ้าคลั่งจนแก้วกานดาครางเสียงหลงเมื่อโดนแท่งลำนั้นอัดเข้าไปลึกจนเธอทั้งจุกและเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน
ธาราไม่รู้ว่าจริงๆแล้วมันเป็เพราะเธอผ่านการคลอดลูกมาเขาอคติและมองเธอในแง่ร้ายว่าเธอมีคนใหม่เข้ามาในชีวิต มันจึงทำให้เขาหึงหวงเธอโดยที่เขาเองก็ไม่รู้สึกตัวแล้วร่วมรักกับเธออย่างรุนแรงจนร่างของแก้วกานดานั้นโยกไปตามแรงกระแทกของเขา
เขาถอนแท่งลำออกแล้วแก้มัดเชือกให้เธอก่อนจะพาเธอไปนอนบนเก้าอี้ขาหยั่งจับขาพาดไว้กับที่วางขาแล้วยืนสอดใส่และกระแทกเธออยู่ตรงนั้นมองใบหน้าที่บิดเบ้ด้วยความเสียวแล้วก็ใช้นิ้วบดบี้ที่จุดกระสันของเธอไปพร้อมๆ กับการซอยสะโพกของเขา
แก้วกานดาครางออกมาอย่างทรมานจากความเสียวซ่านที่ได้รับก่อนจะเกร็งสะโพกแล้วครางออกมาถี่ๆแล้วก็ตัวอ่อนลงไปปล่อยให้ธารากระแทกเข้าออกต่อไปอย่างไม่ยอมหยุด ธาราถอนแท่งลำออกเมื่อใกล้จะถึงเส้นชัยครั้งนี้เขาลากเธอมาที่เตียงนอน แล้วเป็ฝ่ายนอนหงายลงไปส่งสัญญาณให้เธอเป็ฝ่ายขึ้นมาปรนเปรอความสุขให้แก่เขา แก้วกานดาทำตามที่เขา้าเธอขึ้นคร่อมบนตัวเขาแล้วขย่มแท่งลำนั้นเบาๆ ก่อนจะเร่งความเร็วขึ้นให้เขานั้นถึงเส้นชัยเร็วๆเพื่อให้บทรักครั้งนี้สิ้นสุดลงเสียที
แก้วกานดาขย่มและครางออกมาขยำหน้าอกตัวเองไปมาอย่างเย้ายวน จนธารานั้นแทบทนไม่ไหวเขามองภาพตรงหน้าอย่างหลงใหลแก้วกานดาเองก็ขย่มจนตัวเองนั้นถึงเส้นชัยไปก่อนโดยไม่ตั้งใจแล้วธาราก็ตามเธอไปติดๆ แล้วตัวอ่อนลงในอ้อมแขนของกันและกัน
“คุณมันร่านมากแก้ว”ธาราพูดแล้วยิ้มออกมาอย่างพอใจ
แก้วกานดาเงียบไม่ได้พูดอะไร สะกดกลั้นน้ำตาเอาไว้ ไม่แสดงความอ่อนแอออกมา
*********************
หลังจากที่ธาราเคลียร์งานทุกอย่างเสร็จแล้วเขาก็บอกศรศักดิ์ว่าจะขอพักร้อนสักสิบวันโดยไม่ได้บอกว่าจะไปไหนเพื่อให้บิดามาดูแลบบริษัทใน่ที่เขาไม่อยู่
“่นี้ไม่ค่อยกลับมานอนบ้านเลยนะธาร”ธาริณีพูดขึ้น
“ปกติแกค้างที่คอนโดแค่สัปดาห์ละวันสองวันเองแต่สัปดาห์นี้สามวันเลยนะ” ธาริณีพูดขึ้นอีกครั้ง
“แม่นับด้วยเหรอครับไหนบอกจะไม่ยุ่งเื่นี้” ธาราถามมารดา ศรศักดิ์แอบอมยิ้มที่ธาริณีถูกลูกชายย้อนถาม
“ว่าแต่จะไปพักร้อนที่ไหนกับใครล่ะ”ศรศักดิ์แกล้งถามลูกชายเมื่อเห็นว่าธาริณีนั้นกำลังไม่พอใจที่เขาอมยิ้มเมื่อสักครู่
“ไปกับเพื่อนสมัยเรียนครับ”ธาราตอบเป็กลางๆ ไม่อยากโกหกบิดา
“อืมพักสมองบ้างก็ดี เหนื่อยมาหลายปีแล้ว เดี๋ยวพ่อดูแลงานทางนี้ให้เอง”ศรศักดิ์บอกลูกชาย
“ขอบคุณคับพ่อ”ธาราบอกแล้วยิ้มให้บิดาแล้วหันไปยิ้มให้มารดาที่กำลังหน้างออยู่
“แม่ครับอยากได้ของฝากเป็อะไรดีครับ กระเป๋า หรือว่าน้ำหอมดี” ธาราถามเอาใจมารดา
“กระเป๋าสักใบก็ไม่เสียหายอะไรนี่นะแต่อย่าเอาลูกสะใภ้ชาวต่างชาติมาฝากแม่ก็พอ” ธาริณีบอกแล้วยิ้มออกมาเมื่อเจอธาราถามเอาใจในสิ่งที่เธอชอบและเข้าใจว่าเขาจะไปพักร้อนที่ต่างประเทศ
“ผมยังไม่คิดเื่หาลูกสะใภ้ให้แม่ในตอนนี้หรอกครับแค่สนุกไปวันๆ แบบนี้ สบายใจกว่า”ธาราบอกมารดาแล้วนึกถึงใบหน้าของแก้วกานดาที่รอเขาอยู่ที่ห้องพักหลังจากที่ไม่ได้ไปหาเธอมาสองคืนแล้ว เพราะมัวแต่ยุ่งกับงาน และต้องกลับมานอนที่บ้านเพื่อไม่ให้ธาริณีน้อยใจแล้วตามไปเช็คเขาที่คอนโดมิเนียมเพราะไม่อยากให้เจอกับแก้วกานดา
*********************
ธาราเข้ารับการดูดไขกระดูกของเขาเพื่อบริจาคสเต็มเซลล์ให้กับชลธีดีที่สามารถดูดออกได้ในปริมาณที่้าในครั้งแรกเลยไม่ต้องนัดมาทำอีกเป็ครั้งที่สอง
ในขณะธาราหลับอยู่ในห้องพักฟื้นหลังจากการดูดไขกระดูกแก้วกานดาก็รีบไปจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลแล้วให้กาญจนาทำเื่ส่งตัวชลธีมาปลูกถ่ายสเต็มเซลล์ที่โรงพยาบาลแห่งนี้ ซึ่งจะเดินทางมาถึงในตอนเย็นวันพรุ่งนี้และเริ่มทำการปลูกถ่ายในวันถัดไปได้ในทันที
วันต่อมาธาราเลือกที่จะกลับไปพักผ่อนที่ห้องพักของเขาแพทย์จึงให้คำแนะนำแก้วกานดาในการดูแลเขาใน่ที่พักฟื้น
“พรุ่งนี้ฉันขอออกไปดูแม่ที่โรงพยาบาลสักพักนะคะแล้วจะรีบกลับมาอยู่ดูแลคุณ” แก้วกานดาบอกเขาเมื่อพาเขาขึ้นเตียงนอนเพื่อพักผ่อนแล้ว
ธาราพยักหน้าเป็เชิงอนุญาตแล้วหลับตาลงด้วยความอ่อนเพลียหากแต่เขายังไม่ได้หลับ
“ขอบคุณนะคะสำหรับไขกระดูกที่คุณบริจาคให้ และเงินในการรักษาทั้งหมด” แก้วกานดาบอกเขา
“อืม”ธาราครางตอบแล้วหลับไป
แก้วกานดายิ้มมองใบหน้าอันหล่อเหลาที่ตอนนี้หมดพิษสงไปแล้ว เธอยังรักธาราอยู่เต็มหัวใจแม้เขาจะทำตัวเ็าใส่เธอและทำทุกอย่างเพื่อให้เธอเ็ปและอับอายแต่แก้วกานดาก็เข้าใจว่าเขาทำไปเพราะแค้นเธอมากในสิ่งที่เธอทำกับเขาเมื่อห้าปีที่แล้ว
เธออาจไม่ชอบในสิ่งที่เขาทำกับเธออยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้หมายความเธอเกลียดเขา เพราะสิ่งที่เขาทำกับเธอนั้นเธอสมควรได้รับมันแล้ว
แก้วกานดาอยากบอกเื่ชลธีกับเขาแต่เธอก็กลัวเกินกว่าจะพูดออกไปกลัวเขาปฏิเสธว่าชลธีไม่ใช่ลูกเขา กลัวธาริณีตามไปราวีครอบครัวของเธอถ้าคิดว่าเธอมาเรียกร้องสิทธิ์ให้ชลธีและแก้วกานดาก็ไม่อยากให้เป็อย่างนั้น เธอจึงตัดสินใจที่จะปิดบังเขาต่อไป
*********************
15K
