# ตอนที่ 2 : คืนที่ฉันนอนผิดห้อง (NC25+++)
คำถามทุ้มต่ำของชายหนุ่มใหญ่วัย 46 ปีที่นั่งอยู่ข้างกายทำให้ 'รินลดา' ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่ริมฝีปากอิ่มจะคลี่ยิ้มเย้ยหยันให้แก่โชคชะตาของตัวเอง
“อาจจะใช่ค่ะ... หรือไม่ เขาก็คงไม่ได้อยากได้ฉันเป็เ้าสาวั้แ่แรกอยู่แล้ว”
รินลดาตอบพลางยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบรวดเดียวจนหมดแก้ว ความขมปร่าผสมความร้อนผ่าวแล่นผ่านลำคอ ธีรัชมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเข้าใจ เขาไม่ได้ซักไซ้ ไม่ได้ถามหาเหตุผล แต่กลับสั่งเครื่องดื่มแก้วใหม่ให้เธอ พร้อมกับชนแก้วเบาๆ เพื่อเป็เพื่อนร่วมดื่มในค่ำคืนที่พายุฝนโหมกระหน่ำ
“บางครั้ง... การก้าวถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว อาจทำให้เรามองเห็นอะไรชัดเจนขึ้นนะครับ” เสียงทุ้มสุขุมของเขาให้ความรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด
ทั้งสองนั่งคุยและดื่มด่ำกับบรรยากาศอันเงียบสงบอยู่อีกครู่ใหญ่ จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปจนเกือบเที่ยงคืน ธีรัชจึงขอตัวขึ้นห้องพักไปก่อน เขาทิ้งรอยยิ้มลึกล้ำและสายตาที่แฝงประกายดึงดูดไว้ ก่อนจะก้าวขึ้นลิฟต์ไปยังห้องพักเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุด
รินลดานั่งดื่มต่อคนเดียวอีกพักใหญ่เพื่อหวังจะลืมความเ็ปให้หมดสิ้น ทว่ายิ่งดึก ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ก็ยิ่งตีขึ้นมาจนภาพตรงหน้าเริ่มหมุนคว้าง สติสัมปชัญญะของเธอหลุดลอยไปทีละน้อย
เมื่อบาร์ใกล้จะปิด หญิงสาวในชุดเดรสสายเดี่ยวสีแชมเปญจึงพยุงร่างที่ไร้เรี่ยวแรงก้าวเข้าสู่ลิฟต์โดยสาร แต่ด้วยความมึนเมาอย่างหนัก นิ้วเรียวกลับเผลอกดปุ่มชั้นบนสุดซึ่งเป็ชั้นเพนต์เฮาส์แทนที่จะเป็ชั้นห้องพักธรรมดาของตัวเอง
*ติ๊ง...*
เสียงลิฟต์เปิดออก รินลดาเดินโซเซออกมาตามทางเดินที่สลัวราง รองเท้าส้นสูงส่งเสียงกระทบพรมเบาๆ เธอหยิบคีย์การ์ดขึ้นมาแตะหน้าห้อง 1201 ด้วยสติที่แทบไม่เหลือ ประตูบานใหญ่ที่ไม่ได้ล็อกสนิทเพราะธีรัชเพิ่งเข้ามาเปิดออกอย่างง่ายดาย
“อือ... มึนหัวจัง...”
หญิงสาวบ่นพึมพำในลำคอ สะบัดรองเท้าส้นสูงทิ้งอย่างไม่ไยดี กลิ่นหอมสะอาดของไม้โอ๊คผสมไอควันยาสูบจางๆ ที่คุ้นเคยลอยมาแตะจมูก ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายและปลอดภัยอย่างน่าประหลาด รินลดาคิดว่านี่คือห้องพักของตัวเอง เธอจึงทิ้งตัวลงนอนคว่ำหน้าลงบนเตียงคิงไซส์หนานุ่ม ซุกหน้าลงกับหมอนขนนกใบโตแล้วหลับตาพริ้ม หวังเพียงจะปล่อยให้ความมืดมิดกลืนกินความเ็ปทั้งหมดไป...
ทว่า... เสียงเปิดประตูกระจกห้องน้ำที่ดังขึ้นเบาๆ พร้อมกับไอน้ำอุ่นที่ลอยกรุ่นออกมากลับทำให้ความเงียบสงัดภายในห้องเปลี่ยนไป
'ธีรัช' ชายหนุ่มใหญ่วัย 46 ปี ก้าวเท้าออกมาจากห้องน้ำ รูปร่างสูงใหญ่กำยำกว่า 186 เิเของเขาปรากฏสู่แสงไฟสลัวสีส้ม มีเพียงผ้าขนหนูผืนสีขาวผืนเดียวที่พันหลวมๆ ไว้รอบสะโพกสอบ หยดน้ำเกาะพราวอยู่บนแผงอกล่ำสันที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแ่าตามแบบฉบับของผู้ชายที่ดูแลตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ รอยสักลายเถาไม้โบราณจางๆ บริเวณหัวไหล่ลามลงมาถึงแผ่นอกยิ่งขับเน้นให้เขาดูดิบเถื่อนและทรงอำนาจ
สายตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวของธีรัชเหลือบไปเห็นร่างบอบบางที่นอนทอดกายอยู่บนเตียงนอนของเขาในทันที
คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ธีรัชก้าวเดินด้วยฝีเท้าที่เงียบกริบเข้าไปหยุดยืนอยู่ข้างเตียง แสงไฟสลัวส่องกระทบให้เห็นชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าซาตินสีแชมเปญที่เลิกสูงขึ้นมาจนเผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนละเอียด ชายกระโปรงร่นขึ้นไปจนแทบจะปิดไม่มิดสะโพกกลมกลึง กลิ่นหอมหวานปนกลิ่นแอลกอฮอล์ลอยกรุ่นออกมาจากร่างบางตรงหน้า
“คุณ...”
เสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ดังขึ้นเหนือศีรษะ ธีรัชโน้มตัวลงไปแตะที่หัวไหล่เนียนเปลือยเปล่าของหญิงสาวเบาๆ ััจากผิวกายที่เนียนนุ่มราวกับแพรไหมทำให้ปลายนิ้วของหนุ่มใหญ่วัย 46 ถึงกับกระตุกวูบ
“คุณครับ... ตื่นก่อน คุณเข้าผิดห้องแล้ว”
รินลดาที่กำลังกึ่งหลับกึ่งตื่นรู้สึกถึงััที่อบอุ่นและเสียงทุ้มที่คุ้นเคย เธอค่อยๆ พลิกตัวนอนหงายขึ้นมา ดวงตาหวานเชื่อมฉ่ำปรือขึ้นมองใบหน้าคมเข้มของผู้ชายที่ยืนค้ำร่างเธออยู่ สันกรามคมได้รูป หนวดเคราจางๆ ที่ตัดแต่งอย่างประณีต และั์ตาสีดำสนิทที่มองลงมาอย่างร้อนแรง...
“คุณ... คนที่บาร์...” เสียงหวานพึมพำแ่เบา ริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อเผยอออกอย่างเชื้อเชิญโดยที่เ้าตัวไม่รู้ตัว
“ใช่ ผมเอง... คุณเมามากแล้ว ลุกขึ้นเถอะ ผมจะพาคุณกลับห้อง” ธีรัชพยายามข่มอารมณ์ดิบในกาย สุภาพบุรุษในตัวเขากำลังต่อสู้กับสัญชาตญาณสัตว์ป่าที่ถูกปลุกเร้าด้วยความเย้ายวนของหญิงสาวคราวลูก
แต่รินลดาในเวลานี้กลับไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว ความเหงา ความผิดหวัง และความเจ็บช้ำที่สะสมมานานทำให้เธอโหยหาความอบอุ่น มือเรียวเล็กยกขึ้นคว้าหมับเข้าที่ลำคอแกร่งของหนุ่มใหญ่ รั้งร่างสูงใหญ่ของธีรัชให้โน้มลงมาหาเธออย่างไม่ทันตั้งตัว
“อย่าเพิ่งไล่สิคะ... คืนนี้... อยู่เป็เพื่อนฉันก่อนไม่ได้เหรอ...”
คำขอร้องปนเสียงครางกระเส่าของหญิงสาววัย 27 ปีเหมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ตัดขาดความอดทนของพญาเสือวัย 46 ปีลงในพริบตา!
ธีรัชจ้องลึกเข้าไปในดวงตาหวานฉ่ำคู่นั้น แววตาของเขาเปลี่ยนเป็ดุดันและหิวกระหาย รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างอันตราย
“คุณแน่ใจเหรอว่าจะให้ผมอยู่... ถ้าผมเริ่มแล้ว ผมไม่หยุดกลางคันนะเด็กน้อย”
“อื้อ... ไม่ต้องหยุดหรอกค่ะ...”
สิ้นเสียงตอบรับที่แสนหวาน ธีรัชก็ทาบทับริมฝีปากร้อนผ่าวลงมาบดขยี้กลีบปากอิ่มของรินลดาในทันที!
*“อื้อออส์... อืมมม!”*
เสียงครางอู้อี้ดังขึ้นในลำคอเมื่อเรียวลิ้นสากหนาของหนุ่มใหญ่แทรกผ่านไรฟันขาวเข้าไปกวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากอย่างช่ำชอง ธีรัชจูบอย่างดุดัน ร้อนแรง และกระหายราวกับคนอดอยากมานานปี ลิ้นของเขาตวัดเกี่ยวรัดลิ้นเล็กๆ ของเธอจนรินลดาแทบขาดอากาศหายใจ เสียงจูบดูดดื่มดังสนั่นห้อง *จ๊วบ... จ๊วบบบ...*
มือหนาข้างหนึ่งสอดเข้าไปใต้ท้ายทอยของรินลดาเพื่อประคองรับจูบอันดุเดือด ส่วนมืออีกข้างก็เริ่มลูบไล้ไปตามเรือนร่างบอบบาง สายเดี่ยวเส้นบางของชุดเดรสถูกดึงรั้งลงมาจากหัวไหล่เนียนอย่างง่ายดาย
*แควก...*
ธีรัชไม่เสียเวลาปลดเปลื้อง เขารูดชุดเดรสซาตินตัวสวยลงไปกองอยู่ที่เอวคอดกิ่ว เผยให้เห็นบราลูกไม้สีดำตัวจิ๋วที่โอบอุ้มทรวงอกอวบอิ่มขาวผ่องขนาดเกินตัว ยอดอกสีหวานชูชันท้าทายสายตาผ่านเนื้อผ้าซีทรูบางเบา
“ซี้ดดด... สวยเหลือเกินแม่คุณ...”
ธีรัชสบถเสียงพร่าในลำคอ ั์ตาของเขาเป็ประกายวาวโรจน์ มือหนาปลดตะขอบราลูกไม้ทิ้งไปอย่างรวดเร็ว เต้าเนื้ออวบอูมเด้งหยุ่นปรากฏสู่สายตาอย่างเต็มสองตา ปลายยอดอกสีชมพูระเรื่อแข็งเป็ไตด้วยความหนาวเย็นและความตื่นเต้น
หนุ่มใหญ่วัย 46 ไม่รอช้า เขาก้มลงฝังใบหน้าคมเข้มลงบนร่องอกอิ่ม สูดดมกลิ่นกายสาวอย่างหิวกระหาย ก่อนจะอ้าปากยอดอกข้างซ้ายแล้วออกแรงดูดกลืนอย่างตะกรุมตะกราม!
*จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบบบ...*
“อ๊าส์!... ยะ... อย่าค่ะ... ซี้ดดด... เสียวหัวนมจังเลยค่ะ... อื้อออส์!”
รินลดาแอ่นอกขึ้นรับััอันเร่าร้อนโดยสัญชาตญาณ มือเรียวจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างของธีรัชจนเกิดรอยแดง ลิ้นร้อนของหนุ่มใหญ่ตวัดรัวละเลงรอบยอดปทุมถัน สลับกับการใช้ฟันหน้าขบกัดเบาๆ จนหญิงสาวสะท้านเยือกไปทั้งตัว
ธีรัชสลับไปปรนเปรอยอดอกอีกข้างอย่างเท่าเทียม มือหนาอีกข้างก็บีบเคล้นเต้าเนื้อนุ่มหยุ่นจนล้นทะลักง่ามนิ้ว ความช่ำชองและประสบการณ์ของผู้ใหญ่ทำให้เขารู้ดีว่าจะบิ้วต์อารมณ์หญิงสาวตรงหน้าอย่างไรให้เตลิดเปิดเปิง
“อ๊างงง... คุณคะ... รินเสียว... เสียวไปหมดแล้ว... อึก...”
“เรียกชื่อผมสิ... คืนนี้ผมชื่อธีรัช...” ชายหนุ่มกระซิบเสียงแหบพร่าข้างใบหูเล็ก ก่อนจะใช้ลิ้นเลียขบติ่งหูของเธอเบาๆ จนรินลดาขนลุกซู่ไปทั้งร่าง
“คุณธีรัช... อ๊าส์... คุณธีรัชขา...”
เสียงหวานที่เรียกชื่อเขาด้วยความกำหนัดยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณความเป็ชายของธีรัชให้พลุ่งพล่าน เขารูดชุดเดรสและกางเกงในลูกไม้ตัวจิ๋วของรินลดาออกจากเรียวขาขาวผ่องจนหลุดพ้นปลายเท้า ร่างกายของหญิงสาววัย 27 ปีเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ใดๆ ปกปิด เผยให้เห็นเนินเนื้ออวบอูมไร้ขนรกรุงรังที่บัดนี้มีน้ำหวานใสๆ ไหลซึมออกมาเยิ้มฉ่ำ
ธีรัชจับแยกเรียวขาขาวเนียนของรินลดาออกกว้างจนเห็นร่องรักสีสดที่กำลังกระตุกตอดตุบๆ ชายหนุ่มคุกเข่าลงระหว่างขาของเธอ ใบหน้าคมเข้มโน้มลงไปประชิดเนินสวาทจนััได้ถึงไอร้อนที่แผ่ออกมา
“แฉะขนาดนี้แล้วเหรอหืม... ร่องของคุณโคตรสวยเลย... สาวน้อย...”
“อย่านะคะ... อ๊ะ!... อย่ามองตรงนั้น... มันน่าอาย...” รินลดาพยายามจะหุบขาเข้าหากันด้วยความเหนียมอาย แต่ทว่ามือหนาของธีรัชกลับจับตรึงต้นขาของเธอไว้แน่น
*แผล่บ! ซูดดดด...*
“กรี๊ดดด!... อ๊าส์!...”
รินลดาหวีดร้องลั่นห้องเมื่อปลายลิ้นร้อนชื้นของธีรัชตวัดเลียพรวดเดียวจากก้นกบขึ้นมาถึงติ่งเสียว้า! ธีรัชฝังใบหน้าลงกลางร่องรัก สูดดมกลิ่นคาวสวาทอันหอมหวาน แล้วเริ่มบรรเลงลิ้นอย่างบ้าคลั่ง!
ปลายลิ้นสากหนาแยงแหย่เข้าไปในรูสวาทที่ชุ่มฉ่ำ ลิ้นของเขาตวัดควานลึกหมุนวนอยู่ภายใน สลับกับการดูดดึงติ่งเกสรสีหวานเสียงดัง *จ๊วบ! จ๊วบ! แผล่บ! แผล่บ!*
“อ๊าาา... ซี้ดดดด!... คุณธีรัช... ลิ้นคุณ... อึก... เสียวรูจังเลยค่ะ... ลิ้นคุณใหญ่มาก... อ๊างงง!”
รินลดาเด้งสะโพกลอยขึ้นจากที่นอน มือทั้งสองข้างขยุ้มผ้าปูที่นอนแน่นจนยับยู่ยี่ หัวสมองขาวโพลนไปหมดเมื่อถูกลิ้นของผู้ชายวัย 46 ละเลงจุดเสียวอย่างไม่ปรานี ธีรัชเร่งความเร็วในการตวัดลิ้นระรัวราวกับเครื่องจักร นิ้วโป้งของเขาบดขยี้ติ่งเสียวไปพร้อมๆ กัน
*แพล่บๆๆๆ! จ๊วบๆๆๆ!*
“จะ... จะเสร็จแล้วค่ะ... คุณธีรัช... รินไม่ไหวแล้ว... อ๊าส์! อ๊าส์! อ๊ายยยยยยยย!!”
ร่างบางเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง น้ำหวานสีใสพุ่งทะลักออกมาจากร่องรักชุ่มฉ่ำ ธีรัชไม่ยอมปล่อยให้หยดน้ำหวานสูญเปล่า เขากลืนกินน้ำรักของเธอลงคอจนหมดสิ้น ลิ้นร้อนยังคงเลียทำความสะอาดกลีบเนื้อที่กำลังตอดตุบๆ อย่างหิวกระหาย
เมื่อเห็นหญิงสาวเสร็จสมไปหนึ่งรอบ ธีรัชก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือหนาปลดผ้าขนหนูที่พันเอวออก ปล่อยให้มันร่วงลงสู่พื้นห้อง...
ภาพที่ปรากฏตรงหน้ารินลดาทำให้ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง!
แก่นกายขนาดมหึมาของธีรัชผงาดง้ำชี้หน้าเธอ มันทั้งใหญ่โต ยาว และเต็มไปด้วยเส้นเืปูดโปน หัวเห็ดบานใหญ่สีคล้ำมีน้ำหล่อลื่นปริ่มเยิ้มออกมาตรงรอยแยก ความดิบเถื่อนและขนาดที่น่าเกรงขามบ่งบอกถึงพลังทางเพศอันเหลือล้นของหนุ่มใหญ่วัย 46 ที่พร้อมจะฉีกร่างเธอให้แหลกคามือ!
“พร้อมจะรับของจริงหรือยัง... เด็กดี...”
เสียงทุ้มต่ำทรงพลังกระซิบถาม ธีรัชก้าวขึ้นมาคร่อมร่างบางไว้ จับสองขาเรียวสวยของรินลดาขึ้นพาดไว้บนบ่ากว้างทั้งสองข้าง ทำให้ร่องรักสีหวานอ้ากว้างเปิดรับลำเอ็นั์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ธีรัชจับแก่นกายขนาดเขื่องจ่อเข้าที่ปากทางรัก หัวเห็ดบานใหญ่ถูกับรอยแยกที่ชุ่มน้ำไปมาจนรินลดาครางกระเส่า
*ปึก!*
“อ๊ะ!... อ๊าาา!... เจ็บ... แน่นเกินไปแล้วค่ะคุณธีรัช...”
รินลดาเบ้หน้า ร้องครางออกมาด้วยความคับแน่นเมื่อธีรัชกดสะโพกดันหัวเห็ดขนาดมหึมาแหวกผ่านกลีบเนื้อเข้าไปเพียงแค่ครึ่งหัว ช่องทางรักที่ฟิตแน่นของหญิงสาวตอดรัดลำเอ็นของเขาแน่นจนแทบขยับไม่ได้
“ซี้ดดดด... แน่นฉิบหาย... ตอดลำผมแน่นขนาดนี้เลยเหรอริน...”
ธีรัชกัดฟันกรอด สันกรามปูดโปนด้วยความเสียวซ่าน ความคับแน่นบีบรัดลำเอ็นใหญ่จนเขารู้สึกเหมือนจะคลั่ง ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปจูบปากปลอบประโลมเธอ มือหนาลูบไล้หน้าท้องแบนราบเพื่อช่วยให้เธอผ่อนคลาย
“อย่าเกร็งนะคนดี... อดทนหน่อย... เดี๋ยวจะเสียวจนลืมหายใจ...”
เมื่อรินลดาเริ่มปรับตัวได้ ธีรัชก็ตัดสินใจกดสะโพกสอบลงมาอย่างแรงรวดเดียวจนสุดโคน!
*สวบ!!*
“กรี๊ดดดดด!... อ๊าส์!... คุณธีรัช... เข้ามาหมดแล้ว... อึก... จุกไปหมดแล้วค่ะ!”
รินลดาหวีดร้องลั่น แผ่นหลังแอ่นโค้งขึ้นจากเตียง ลำเอ็นขนาดใหญ่โตของหนุ่มใหญ่แทรกซึมลึกเข้าไปจนชนปากมดลูกของเธอ ความคับแน่นเสียดสีจนร่องรักร้อนผ่าวราวกับจะฉีกขาด แต่ในความจุกแน่นนั้นกลับแฝงไปด้วยความเสียวซ่านอย่างที่ไม่เคยััมาก่อนในชีวิต!
ธีรัชแช่ตัวตนค้างไว้ครู่หนึ่ง ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดซอกคอขาว เขาสูดปากครางเสียงต่ำ *“ซี้ดดดด... ตอดดีเหลือเกิน... รูคุณแม่งโคตรแน่น...”*
จากนั้น พญาเสือวัย 46 ก็เริ่มขยับสะโพก!
*ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!*
ธีรัชเริ่มขยับสาวสะโพกเข้าออกช้าๆ ในจังหวะที่หนักหน่วง ทุกครั้งที่เขากระแทกลงมา ลำเอ็นั์จะครูดเสียดสีผนังเนื้อนุ่มด้านในจนเกิดเสียงเฉอะแฉะของน้ำรักดัง *แจ๊ะ... แจ๊ะ... แจ๊ะ...*
“อ๊าส์... อ๊ะ... อ๊ะ... คุณธีรัชขา... เสียว... เสียวจังเลยค่ะ... อื้อออส์!”
“อืมมมส์... ริน... แม่สาวขี้ใจน้อย... ร่อนสะโพกรับผมหน่อยสิ...”
รินลดาที่ถูกปลุกเร้าจนสติกระเจิงเริ่มร่อนสะโพกแอ่นรับแรงกระแทกของเขาอย่างลืมตัว เมื่อเห็นหญิงสาวให้ความร่วมมือ ธีรัชก็เปลี่ยนจังหวะเป็กระหน่ำซอยสะโพกอย่างดุดันและบ้าคลั่ง!
*พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!*
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องไปทั่วห้องเพนต์เฮาส์ แข่งกับเสียงพายุฝนด้านนอก เตียงนอนสั่นะเืตามแรงอัดกระแทกอันมหาศาล ธีรัชจับยึดสะโพกบางไว้แน่นแล้วซอยเอวรัวเร็ว ลำเอ็นใหญ่ทิ่มแทงเข้าออกลึกสุดโคนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“ซี้ดดด... ริน... ผมจะกระแทกให้คุณลืมทุกคน... คืนนี้จำแค่ผัวคนนี้ก็พอ!”
“อ๊างงง!... ไม่ไหวแล้วค่ะ... ผัวขา... คุณธีรัช... รินจะแตกแล้ว... เสียว... เสียวรูจะตายอยู่แล้ว... อ๊าส์! อ๊าส์!”
คำว่า 'ผัวขา' จากปากของหญิงสาวใต้ร่างยิ่งเติมไฟราคะในตัวธีรัชให้ลุกโชน ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปรวบตัวเธอเข้ามากอดแนบอก จับขารินลดาเกี่ยวรัดรอบเอวสอบของเขาไว้ แล้วเร่งสปีดสะโพกกระหน่ำแทงยิกๆ ถี่ยิบจนมองแทบไม่ทัน!
*ตั่บๆๆๆๆๆ! พั่บๆๆๆๆๆ!*
“อ๊าาาาา!... กรี๊ดดดดดดดด!!”
รินลดาหวีดร้องออกมาสุดเสียง ร่างกายของเธอเกร็งกระตุกอย่างบ้าคลั่ง ช่องทางรักบีบรัดลำเอ็นใหญ่ถี่รัว น้ำหวานทะลักออกมาท่วมลำเอ็นจนเปียกชุ่มโคนขา เธอเสร็จสมลอยละลิ่วสู่สรวง์เป็รอบที่สอง
ธีรัชคำรามลั่นในลำคอราวกับสัตว์ป่า เขาขยี้สะโพกกระแทกเน้นๆ ลึกสุดโคนอีก 4-5 ครั้ง ก่อนจะฉีดพ่นน้ำรักสีขาวขุ่นอันร้อนผ่าวเข้าไปในช่องทางรักของรินลดาทุกหยาดหยด!
*พรวด! พรวด! พรวด!*
“อืมมมมมส์!... ซี้ดดดดดดด!”
ความร้อนผ่าวของน้ำรักที่พุ่งฉีดลึกถึงมดลูกทำให้รินลดาเสียวสะท้านจนตัวสั่นระริก ธีรัชแช่ลำเอ็นใหญ่ไว้ภายใน กอดกระชับร่างบางที่กำลังหอบหายใจรวยรินไว้ในอ้อมอกอันอบอุ่น ทั้งคู่แลกจูบกันอย่างดูดดื่มเนิ่นนานท่ามกลางเสียงสายฝนที่เริ่มซาลง...
---
แสงแดดยามเช้าสีทองอ่อนๆ ส่องลอดผ่านม่านหน้าต่างห้องเพนต์เฮาส์เข้ามา กระทบกับร่างเปลือยเปล่าสองร่างที่นอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียงยับยู่ยี่
รินลดาค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา ความรู้สึกเจ็บระบมและแสบแปลบบริเวณหว่างขาแล่นริ้วขึ้นมาเตือนสติในทันที
หญิงสาวหันมองไปข้างกาย... ภาพที่เห็นคือชายหนุ่มใหญ่วัย 46 ปี (ธีรัช) ที่กำลังนอนหลับตาพริ้ม แผงอกล่ำสันเปลือยเปล่ามีรอยเล็บของเธอข่วนเป็ทางยาว คราบน้ำรักแห้งกรังเปรอะเปื้อนอยู่ตามโคนขาและผ้าปูที่นอนสีขาว
“กรี๊ด!...”
รินลดารีบยกมือขึ้นปิดปากตัวเองแน่นเพื่อไม่ให้ส่งเสียงดัง หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความช็อกและหวาดกลัว!
*นี่ฉันทำอะไรลงไป!... ฉันนอนกับคนแปลกหน้า... ฉันนอนกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่คณิน!*
ความรู้สึกผิดบาปและความสับสนถาโถมเข้าใส่จนน้ำตาแทบไหล รินลดาค่อยๆ ขยับตัวลุกออกจากเตียงอย่างเงียบเชียบที่สุด แม้ร่างกายจะเ็ปและระบมไปทั้งตัว เธอรีบหยิบเสื้อผ้าและชุดชั้นในที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นขึ้นมาสวมใส่อย่างลนลาน
เมื่อแต่งตัวเสร็จ หญิงสาวไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับไปมองเตียงนอนอีก เธอรีบคว้ากระเป๋าถือแล้วเปิดประตูวิ่งหนีออกจากห้องเพนต์เฮาส์ไปในทันที!
...โดยไม่รู้ตัวเลยว่า... ในจังหวะที่เธอดิ้นรนและลุกออกจากเตียงอย่างเร่งรีบนั้น **'ต่างหูมุกแท้'** ข้างซ้ายของเธอ ได้หลุดร่วงและตกอยู่ข้างหมอนบนเตียงนอนนั้นเอง
ไม่กี่นาทีต่อมา...
ธีรัชค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา แขนแกร่งเอื้อมไปควานหาร่างนุ่มนิ่มข้างกาย แต่กลับพบเพียงความว่างเปล่าและความเย็นชืดของที่นอน
ชายหนุ่มใหญ่ยันกายลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง สายตาคมกริบเหลือบไปเห็นประกายสีขาวแวววาวที่ตกอยู่บนหมอนข้างๆ
มือหนาเอื้อมไปหยิบ **ต่างหูมุกแท้ดีไซน์หรูหรา** ขึ้นมาวางบนฝ่ามือ กลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวของรินลดายังคงติดตรึงอยู่บนไข่มุกเม็ดงามนั้น
ธีรัชยกยิ้มมุมปากอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม ั์ตาสีดำสนิททอประกายลึกล้ำราวกับพญาเสือที่กำลังมองร่องรอยของเหยื่อที่เพิ่งวิ่งหนีไป
“คิดจะหนีผมไปง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ... สาวน้อย...”
เขากำต่างหูมุกไว้ในมือแน่น ก่อนจะเก็บมันใส่กระเป๋าเสื้อคลุมอย่างทะนุถนอม... โดยที่ทั้งสองต่างไม่รู้เลยว่า คืนที่เผลอไผลไปกับคนแปลกหน้านี้ กำลังจะนำพาพวกเขาสู่วังวนความสัมพันธ์ที่ไม่อาจถอนตัวได้ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า!
5K
