ตอนที่ 11
“ไม่ได้กลับมาตั้งยี่สิบวัน ฝุ่นจับหมดเลยต้องทำความสะอาดกันยกใหญ่เลยสิเนี่ย” สตีฟพูดหลังจากกลับมาถึงที่คอนโด
“ว่าแต่เราไปตั้งยี่สิบวันลืมไปเลยว่ามีของสดกับพวกผักอยู่ในตู้เย็นจะเสียมั้ยเนี่ย” สตีฟเดินไปเปิดตู้เย็นดูก่อนจะเห็นพวกผักและของสดพวกนั้นเน่าเสียหมดแล้ว
“ว้าเสียหมดเลยเสียดายชะมัด” สตีฟพูดอย่างเยดายก่อนจะขนของที่เน่าเสียพวกนั้นออกมาจากตู้เย็นก่อนจะนำไปทิ้งและกลับมาทำความสะอาดห้องที่ไม่มีคนอยู่ถึงยี่สิบวัน ด้วยสกิลทำความสะอาดเลเวลเต็มนั้นทำให้สตีฟทำทุกอย่างเสร็จในชั่วโมงเดียวเท่านั้น
“ฟู่ !! เสร็จซักทียังไม่เที่ยงเลย เราจะเอาไงดีนะ ที่กระดานภารกิจก็ดูมาแล้วแค่ไปล่าสัตว์กลายพันธ์มาส่งก็ได้เงิน” สตีฟพูดออกมาโดยไม่รู้เลยว่ากระดานภารกิจที่ตนไปยืนดูนั่นเป็นแค่กระดานรับซื้อสัตว์กลายพันธ์ ส่วนภารกิจจริงๆนั้นสามารถดูได้ผ่านระบบได้เลยนั่นเอง ซึ่งระบบนั้นจะลิ้งข้อมูลของภารกิจเข้ากับสาขานั้นๆ ซึ่งเรื่องการรับภารกิจแบบนี้สตีฟจะรู้อีกทีภายหลัง
“อ๊ะจะว่าไปเจ้าลูกแก้วมิติระดับ A นั่นใช้งานยังไงนะ” สตีฟสงสัยก่อนจะหยิบลูกแก้วมิติที่เก็บไว้ในกระเป๋ากางเกงออกมา
รายละเอียดลูกแก้วมิติ ระดับ Aลูกแก้วมิติ ระดับ A นั้นหาได้จากสัตว์กลายพันธ์ที่ใช้สกิลเกี่ยวกับมิติเลเวลหกสิบขึ้นไปเมื่อหลอมรวมกับกระเป๋าแล้วจะทำให้เกิดช่องว่างมิติในกระเป๋าขนาด 10 x 10 เมตร
“ใช้หลอมรวมกับกระเป๋างั้นเหรอ กระเป๋าที่เราใช้ก็ไม่มีซะด้วยสิมีแต่ใบนั้น” สตีฟพูดก่อนจะมองไปที่กระเป๋าผ้าลายหมีที่ตนเองใช้จ่ายตลาดอยู่เป็นประจำเขาเดินไปหยิบมันขึ้นมา
“ในรายละเอียดบอกว่าใช้หลอมรวมสินะ” ทันทีที่สตีฟพูดว่าหลอมรวมก็มีหน้าต่างระบบเด้งขึ้นมา
ติ๊ง !! เสียงระบบดังขึ้นในสมองของเขาก่อนจะมีหน้าต่างโปร่งแสงปรากฎขึ้นมาตรงหน้า
คุณต้องการหลอมรวมลูกแก้วมิติระดับ A หรือไม่ตกลง / ยกเลิก
“มีหัวข้อให้เลือกแบบนี้เองสินะ ก็สะดวกดี” สตีฟพยักหน้าก่อนจะกดตกลงไป สตีฟไม่รู้เลยว่าถ้าเอาลูกแก้วมิติระดับ A ไปขายล่ะก็จะได้เงินมาถึงสิบล้านเหรียญเลยทีเดียว
(ไรท์ : สตีฟลูกแก้วนั่นสิบล้านเลยนะไม่เสียดายเหรอ)
(สตีฟ : ไม่น่าถามเสียดายเว้ย แต่ตรูไม่รู้)
วู่บ !!! ลูกแก้วในมือสตีฟหายไปทันทีสตีฟรีบตรวจสอบกระเป๋าของเขาหลังจากลูกแก้วหายไป
หน้าต่างกระเป๋าผ้ามิติลายคุณหมีระดับ Aกระเป๋าผ้ามิติลายคุณหมีที่ถูกตัดเย็บอย่างดีโดยมืออาชีพขนาดช่องว่างมิติ 10x10 เมตร เมื่อมีของอยู่ในกระเป๋ามิติของจะยังคงสภาพเดิมไว้เหมือนตอนก่อนใส่เข้าไป
“ง่ายๆงี้เลย !!! แต่สรรพคุณด้านหลังนี่มันสุดยอดไปเลยนี่แสดงว่าของสดที่ใส่เข้าไปจะไม่เน่าไม่เปื่อยสินะ” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจนึกไม่ถึงว่ากระเป๋ามิติจะสร้างกันง่ายๆขนาดนี้แถมสรรพคุณยังดีมาก (เป็นเพราะลูกแก้วระดับ A)
“ไหนลองสรรพคุณดูหน่อยซิ” สตีฟลองหยิบไม้กวาดใส่เข้าไป
วู่บ !! ไม้กวาดหายเข้าไปในถุงผ้าทันที
“โอ้หายไปทั้งด้ามเลย” สตีฟพยักหน้าก่อนจะล้วงมือเข้าไปหยิบไม้กวาดออกมาทันทีที่ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าผ้ามิติข้อมูลสิ่งของที่อยู่ในนั้นก็ถูกส่งเข้ามาในหัว
“สะดวกดีแฮะ” สตีฟพยักหน้า
“จากนี้เราเอายังไงต่อดีนะ กระรอกน้ำแข็งนั้นถึงจะเลเวลห้าสิบ แต่มันไม่ดุร้ายเป็นสัตว์กลายพันธ์หายาก รู้สึกจะอยู่ที่เซ็นทรัลปาร์ค สินะที่นั่นอยู่นอกเขตปลอดภัยไปแล้วซะด้วย” สตีฟพูดพลางคิดว่าจะเอายังไงดีเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่จะออกไปนอกเขตปลอดภัยสมัยตอนที่โลกยังไม่เป็นงี้สวนเซ็นทรัลปาร์คเขาก็ไปบ่อยอยู่หรอกที่นั่นมีขนาดใหญ่มากๆสมัยก่อนนั้นถือเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวเลยทีเดียว
“เอาวะลองดูซักหน่อยราคาจับเป็นตัวละตั้งล้านจับได้สักตัวก็สบายแล้ว” สตีฟตัดสินใจก่อนจะข้าวของเครื่องใช้ที่คิดว่าจำเป็นทันที ซึ่งของที่สตีฟเตรียมใส่เอาไว้ในกระเป๋ามิตินั้น ได้แก่ยากันยุง ยาแก้แพ้ และกรงดักหนูสำหรับเอาไว้ใส่กระรอก ซึ่งสตีฟคิดว่ามันจำเป็น
อย่างเช่นยากันยุ่งจากที่สตีฟรู้กระรอกน้ำแข็งกลายพันธ์นั้นหากินกลางคืนดังนั้นจึงต้องออกไปล่ามันตอนกลางคืนดังนั้นยุงจะต้องเยอะแน่ๆ ส่วนยาแก้แพ้ก็เผื่อเอาไว้ ส่วนกรงดักหนูนั้นสตีฟเตรียมเอาไว้ไปจับกระรอกน้ำแข็งกลายพันธ์ใส่กรงโดยเฉพาะ โดยสตีฟลืมไปเลยว่ากรงเหล็กธรรมดามันจะไปแข็งแรงสู้กับกระรอกเลเวลห้าสิบได้อย่างไร
เมื่อสตีฟเตรียมตัวเสร็จก็เห็นว่าพึ่งจะบ่ายเท่านั้น
“กองทัพต้องเดินด้วยท้องสินะ ตอนนี้ในตู้เย็นไม่มีของไว้ทำอาหารเลย ไปซุปเปอร์ดีกว่าอีกชั่วโมงก็จะเข้าสู่ช่วงลดราคาแล้ว” สตีฟพูดก่อนจะหยิบผ้ากันเปื้อนและกระเป๋าผ้ามิติขึ้นมาและออกจากห้องไปทันที
ซุปเปอร์มาร์เก็ต
“อ้าวคุณสตีฟไม่เจอกันนานเลยนะคะ หายไปไหนมาคะเนี่ย” เสียงแม่บ้านคนหนึ่งเมื่อเห็นสตีฟก็ทักทันที
“อ้าวคุณแม่บ้าน บล็อคสองนั่นเองสวัสดีครับพอดีไปธุระมาหลายวันน่ะครับ ไม่มีอะไรหรอกแล้วนี่มาเตรียมซื้อของลดราคาเหมือนกันเหรอครับ” สตีฟถามกลับ
“ใช่ๆวันนี้เห็นว่ามีของดีน่ะ คุณสตีฟนี่มาได้จังหวะพอดีเลยนะ” แม่บ้านคนนั้นพูดจากนั้นเหล่าแม่บ้านที่เหลือก็ค่อยๆทยอยมาทักทายสตีฟ ที่นี่สตีฟนั้นได้รับความนิยมเป็นอย่างมากเพราะสตีฟเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่มาจ่ายตลาดเองนั่นเอง แถมด้วยอายุที่ยังไม่มากแถมหน้าตาของสตีฟก็ค่อนข้างดีบวกกับบรรยากาศอบอุ่นรอบๆตัวทำให้เหล่าแม่บ้านนั้นอิจฉาภรรยาของสตีฟเป็นอย่างมากเมื่อเทียบกับสามีที่บ้านของพวกเธอเพราะสตีฟนั้นหุ่นดี หน้าตาดี แถมยังสูง พอหันไปมองสามีของพวกเธอแล้ว เตี้ย ล่ำ ลงพุง แถมหน้าตาก็ยังไม่ดีอีก
“อ๊ะใกล้ได้เวลาแล้วครับเราไปที่แผงกันดีกว่า” สตีฟพูดก่อนจะชวนเหล่าแม่บ้านพวกนี้เดินไปรอที่แผงลดราคาซึ่งบนแผงนั้นมีแผงหนึ่งถูกผ้าคลุมเอาไว้ซึ่งถ้าให้สตีฟเดาบนนั้นน่าจะเป็นของพิเศษของวันนี้
เร่เข้ามาๆ !! บัดนี้ได้เวลาลดราคาสินค้าของซุปเปอร์มาเก็ตเขตxxxแล้ว วันนี้มีสินค้ามากมายให้ทุกคนได้เลือกหากัน และวันนี้มีสินค้าสุดพิเศษซึ่งหลุดมาจากสมาคมฮีโร่อีกด้วย นั่นก็คือสิ่งนี้ครับ เสียงเอ็มซีสินค้าของซุปเปอร์แห่งนี้ประกาศอยู่กลางแผงก่อนจะเปิดผ้าคลุมให้ดูสินค้าพิเศษที่ถูกผ้าคลุมเอาไว้ที่แผง
“ว้าว !!!! นั่นมันไม่น่าเชื่อ” แม่บ้านคนหนึ่งพูดออกมาพลางกลืนน้ำลายดังอึก
“นั่นมันไม่ได้เห็นมากี่ปีแล้วคะเนี่ย นึกไม่ถึงเลยว่ามันจะยังรอดมาได้ คุณสตีฟเห็นมั้ยคะ” แม่บ้านที่เข้ามาทักสตีฟตอนแรกหันมาพูดกับสตีฟ
“นั่นสิครับแต่ก่อนหากินง่ายมาก แต่พอเข้าสู่ยุคนี้ผมก็ไม่เคยได้กินมันอีกเลยนี่มันกลายพันธ์ด้วยสินะครับตัวใหญ่มากเลย” สตีฟพูดก่อนจะตรวจสินค้าตรงหน้า
หน้าต่างแซลม่อนสีรุ้งกลายพันธ์ Lv. 82แซลม่อนกลายพันธ์เป็นสัตว์ทะเลน้ำลึกอาศัยอยู่เป็นฝูงการล่าค่อนข้างยาก
“โหเลเวลตั้งแปดสิบสองแหนะ แถมอาศัยอยู่ในน้ำทะเลลึกด้วยฮีโร่ไปได้มันมาได้ไงครับเนี่ย” สตีฟพูดออกมาหลังจากตรวจสอบแล้ว
ใช่แล้วอย่างที่ทุกคนเห็นสิ่งมีชีวิตนี้คือปลาทะเล แถมยังเป็นแซลม่อนที่หาได้ยากต่างจากสมัยก่อนเพราะอย่างที่ทุกคนรู้ทะเลทั้งหมดนั้นถูกครอบครองโดยเหล่าสัตว์กลายพันธ์ไปหมดแล้ว มนุษย์อย่างเราไม่มีสิทธิ์ที่จะหาอาหารจากทะเลอีกแล้ว ส่วนที่มาของปลาแซลม่อนนี้ผมไม่สามารถบอกได้เพราะผมเองก็ไม่ทราบเช่นกัน และด้วยที่ปลาแซลม่อนกลายพันธ์ตัวนี้สูงถึงเลเวลแปดสิบสองความยาวจากหัวถึงหางรวมแล้วเจ็ดเมตร ราคาขายทั้งตัวของมันอยู่ที่สามแสนเหรียญ
“สามแสนแพงโคตร !!” สตีฟอุทานออกมาเสียงดังแน่นอนเอ็มซีคนนั้นได้ยิน
อ๊ะๆหลายท่านอาจจะคิดว่าแพงแต่อย่าลืมนะครับ นี่เป็นปลาทะเลน้ำลึกทุกวันนี้ปลาที่เราหากินได้ก็แค่ตามแหล่งน้ำใกล้ๆที่มนุษย์ยึดคืนมาได้แล้วเท่านั้น นี่ถ้าเจ้าของปลาตัวนี้ไม่ร้อนเงินรีบขายผมว่าราคาน่าจะสูงไปถึงห้าแสนเหรียญเลยทีเดียว
“ถึงงั้นมันก็แพงเกินไปเราไม่มีเงินจะซื้อหรอกนะ” แม่บ้านคนหนึ่งตะโกนออกมาซึ่งได้รับเสียงตอบรับมากมาย
“ใช่ๆถ้ามีเงินซื้อพวกเราจะมาลุยกับเวลาลดราคางั้นเหรอ” แม่บ้านอีกคนหนึ่งพูดสนับสนุน
ใจเย็นก่อนครับเรื่องนั้นผมทราบดี ปลาตัวนี้เราไม่ได้คิดจะขายทั้งตัวอยู่แล้วมันจึงมาอยู่ที่นี่ เราจะตัดแบ่งขายเป็นชิ้นๆ ชิ้นละสองร้อยกรัม ซึ่งมีราคาหนึ่งร้อยเหรียญเท่านั้นครับเอ็มซีพูดออกมาเสียงดังทำให้เสียงเหล่าแม่บ้านเริ่มจอแจกันอีกครั้งเพราะถ้าขายชิ้นละร้อยเหรียญพวกเธอยังมีโอกาสเอื้อมถึง
“ชิ้นละร้อยงั้นเหรอดูจากขนาดตัวแล้ว หั่นได้หลายพันชิ้นเลยนะนั่นคุ้มกว่าขายทั้งตัวอีก” สตีฟพูด
“คุณสตีฟเล็งชิ้นไหนไว้คะ” แม่บ้านสาวถาม
“ผมว่าจะรอซื้อส่วนหัวน่ะครับ” สตีฟพูด
“หัวงั้นเหรอคะทำอาหารได้น้อยมากเลยนะคะ” เธอพูด
“เป็นเพราะคนฝั่งประเทศเราไม่กินหัวปลาต่างหากล่ะครับ ผิดกับทางประเทศแถบเอเชียมีเมนูมากมายที่สามารถรังสรรค์ได้จากหัวปลาครับแถมยังมีคอลลาเจนสูงอีกด้วยผมว่าจะซื้อเก็บเอาไว้ทำอาหารให้ซาร่าซักหน่อย” สตีฟพูด
“เอ๋ !!! ภรรยาไม่อยู่เหรอคะ” เธอถามหลังจากได้ยินสตีฟพูดว่าจะเก็บเอาไว้
“ไปทัศนศึกษาสองเดือนน่ะครับ” สตีฟพูด
“ถ้าอย่างนั้นอยากจะขอให้คุณสตีฟช่วยสอนทำอาหารที่ห้องคุณสตีฟหน่อยได้มั้ยคะ” เธอพูดพลางบิดตัวไปมาอย่างเขินอาย
“หา !!!!!” สตีฟร้องเสียงหลงนี่เขากำลังโดนแม่บ้านที่มีสามีแล้วจีบอยู่งั้นเหรอเนี่ย
จบ... ปล. ถ้าชอบหรือถูกใจยังไงฝากกดติดตาม กดใส่ชั้นหนังสือ ฝากรีวิวเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะครับขอบพระคุณครับ