เหล่าองครักษ์และผู้คนที่อยู่ตรงนั้นรู้ดีว่าไม่มีทางจะหนีไปไหนได้แล้วและไม่มีทางจะรอดจากที่นี่ไปได้ ต่างเจ็บใจกับความอ่อนแอ่ของตัวเอง
ไร้ผู้ต่อกรในสนามรบ เพลิงสีดำลุกท่วมตัวชายคนนั้นมันใหญ่ขึ้นๆท้องฟ้ามืดลงราวกับว่ามันดูดกลืนดวงอาทิตย์หรือแม้แต่แสงดาวไม่มีแม้แต่ลมที่ทะลุเข้ามาให้ััราวกับมันดูดทุกอย่างเข้าไปในเพลิงสีดำ
"ถ้าเจ็บใจหรือแค้นจงโทษในความอ่อนแอของพวกแก ข้าคือ เซนอสราชันแห่งเพลิงสีนิลผู้เป็ะ"
ชื่อของราชันถูกเปิดเผยชายคนนั้นคือราชันเพลิงสีนิล1ใน4ผู้พลังที่ว่ากันว่าเป็ผู้สร้างโลก จากเหตุการณ์ทั้งหมดพิสูจน์ได้ว่าเขาคือราชันตัวจริง แต่ต่อหน้าผู้ที่มีพลังเหนือสิ่งอื่นใดก็ยังแพ้ต่ออนาคตที่ไม่อาจคาดเดาได้
ในเวลาที่เหลือก่อนลูกไฟั์กำลังจะตกสู่เมืองปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น
“ข้าตายแล้วเหรอ?”
คำถามแรกของเนลที่พบว่าตัวเองอยู่ในความมืดที่ไร้แสงสว่างใดๆ
“บูล!!”
เนลพยายามะโเรียกหาบูลแต่ก็ไร้เสียงตอบกลับ มีเพียงเสียงของโซ่ที่กระทบกันเป็ระยะๆ
“เ้าเองเหรอ?” เสียงแหบๆปริศนาดังขึ้นในความมืด
“ใคร?” เนล
"นานแล้วนะ ข้าไม่ได้เจอใคร"เสียงปริศนา
"แกเป็ใคร?"เนลถามด้วยความสงสัยเพราะเขาไม่เห็นอะไรเลยนอกจากความืด
"เ้าหนุ่มน้อยดูเหมือนเ้าจะไม่มีเวลาแล้วนะ"
"เวลา?" เนลฉุกคิดขึ้นมาได้เขาต้องไปช่วยคนอื่นๆ
"ข้าตาย.."เนล
"ใช่เ้าตายแล้ว แต่ข้าจะมอบโอกาสที่2ให้มอบพลังที่แก้ามอบทุกอย่างเพียงแต่เ้าต้องแลกบางอย่างที่ข้า้า"เสียงปริศนา
"ข้าต้องแลกด้วยอะไร"เนล
"สิ่งที่ลํ้าค่าที่สุดในชีวิตของ"เสียงปริศนาพูดขึ้นก่อนจะเงียบไปครู่นึง
"ชีวิตของแก"
ความเงียบเข้าแทนที่การสนทนาของทั้ง2ทันที ข้อเสนอชายปริศนาทำให้เนลลังเลอยู่ไม่น้อย
"เ้าไม่มีเวลาแล้วนะ"เสียงปริศนายํ้าอีกครั้ง
ถึงแม้จะลังเลอยู่ไม่น้อยกับข้อเสนอที่ต้องแลกด้วยชีวิตแต่ถ้ามันสามารถออกไปช่วยทุกคนได้เขาก็ยินดีจะทำ
"อยากได้อะไรก็ เอา! ไป! เลย! "
สิ้นเสียงการตอบรับสัญญาห้องที่มืดมิดก็พลันสว่างในทันที เนลได้เห็นร่างของชายเ้าของเสียงนั่นได้อย่างชัดเจน
ร่างของชายที่ถูกโซ่นับร้อยพันธนาการราวกับสัตว์ป่าถูกขึงตรึงไว้บนแทนหินอยู่อย่างน่าอึดอัด ผมสีเงินอันกระเซอะกระเซิงยาวจนกองกับพื้นทำให้ไม่เห็นใบหน้าทำให้รู้ว่าเขาถูกขังมานานพอดู
"ได้เวลากลับไปแล้ว"
โซ่เส้นหนึ่งที่ตรึงร่างของชายคนนั้นขาดลงต่อหน้าของเนล
"แล้วเจอกัน"
"ไปกันเถอะเนล"เสียงของบูล
ประโยคสุดท้ายของบูลก่อนที่แสงสีฟ้าพุ่งชนร่างของเนลแล้วทุกอย่างก็มืดไป เนลยังไม่ทันที่จะได้เห็นตัวตนของบูลเลย
ในขณะที่ผู้คนต่างมองลูกไฟสีดำที่กำลังจะตกลงมาทำลายทั้งเมืองและชีวิตพวกเขา จู่ๆภายใต้เศษฝุ่นเถ้าธุลีกระจุยกระจายตามสายลมเปลวเพลิงสีฟ้าลุกโชติ่สว่างไสวฝ่ากลุ่มควันขึ้นมา ใจกลางของไฟนั้นมีร่างที่ครั้งหนึ่งที่ตายไปแล้ว มันคือร่างของเนลที่ฟื้นขึ้นมาิญญาที่แลกเปลี่ยนกับพลัง มันคือพันธะที่มอบให้แก่กัน
เซนอสมองไปที่ร่างของเนลอย่างแปลกใจ
"ชั้นต้อง..."เซนอฟ
ยังไม่ทันจะจบประโยคกำปั้นก็อัดเข้าหน้าเซนอสจนสะบัด แต่ไม่อาจทำให้เซนอสถอยได้แม้แต่น้อย เซนอสจับมือของเนลและใช้แรงมหาศาลของเขาบิดแขนของเนลออก
"ฆ่าแกทิ้งซะดีกว่า"เซนอส
ร่างของเนลถูกเซนอสเหวี่ยงอย่างแรงจนร่างลอยชนกับกำแพงเมืองพังครืนลงมาทับเขา
ในขณะเดียวกันอีกด้านหนึ่ง วงเวทย์ขนาดใหญ่ถูกเปิดขึ้น
"ไปกันเถอะ เราต้องรีบไป" ผู้เฒ่ากิมเปิดประตูเวทย์เพื่ออพยพคนออกไป
เดลพาเบลที่อยู่บนปราสาทลงมาเพื่อพาออกจากที่นี่
"เนลเป็อะไรไหม?"เบลผู้เป็พี่สาวะโออกไปเพื่อถามน้องชายที่เพิ่งเดินออกมาจากซากกำแพง
"อืม....พวกพี่รีบไปเถอะ"เนลยิ้มและส่งยิ้มให้พี่สาว
ก้อนหินก้อนใหญ่ถูกปาตรงเข้าใส่ชาวบ้านกำลังอพยพอยู่ แต่เนลก็สามารถป้องกันไว้ได้
"ข้าจะฉีกร่างแก!!"ร่างที่ถูกเคลือบด้วยเพลิงสีดำเผาไหม้ก้อนหินที่อยู่รอบข้างจนสลายเป็ควัน ความร้อนมหาศาลเริ่มแสดงพลังของมัน พลังของราชันจะแสดงพลังอย่างแท้จริง
หอกเพลิงสีดำพุ่งใส่เนล ตามทางที่มันผ่านเกิดเป็รอยไหม้จากความร้อนอย่างเห็นได้ชัด แต่การตอบสนองของเนลเป็ไปอย่างอัตโนมัติ เปลวเพลิงสีฟ้าม้วนตัวแปรสภาพเป็โล่สีฟ้าขนาดใหญ่ เพื่อปกป้องคนอื่นๆที่กำลังอพยพ
หอกเพลิงสีดำชนกับโล่และกระเด็นขึ้นฟ้าะเิกลางอากาศเสียงดังสนั่น
"งั้นลองแบบนี้เป็ไง?"
เซนอฟพูดเสร็จไฟสีดำรวมตัวเป็หอกเพลิงสีดำนับร้อยลอยอยู่กลางอากาศพร้อมโจมตี
"จะทนได้แค่ไหน"
หอกเพลิงสีดำนับร้อยพุ่งใส่เนลด้วยความเร็วมันชนกับโล่หลายร้อยครั้ง จนเนลล้มลงแต่เพลิงสีฟ้าก็ขยายตัวเป็โล่หัวสิงโตขนาดั์รับหอกนั้นไว้ไม่มีใครได้รับาเ็
"นายหาทางโจมตีมัน เื่ป้องกันชั้นเอง"บูลพูดขึ้นเพื่อลดความกังวลของเนลลงจะได้คิดหาทางอื่นได้
เปลวเพลิงสีดำรวมตัวกับที่มือขวาของเซนอฟ แปรสภาพเป็ดาบเล่มใหญ่ เซนอฟะโเข้าใส่เนลอย่างบ้าคลั่ง เขาใช้ดาบฟันเขาที่โล่ั์หลายครั้งจนมันร้าวและแตก เศษของไฟสีฟ้ากระจัดกระจายราวกับเศษเศษกระจก
ทารันที่เพิ่งฟื้นตัวเมื่อเห็นเนลกำลังแย่ยิงธนูออกไปเพื่อขัดขวางและเปิดโอกาสให้เนลได้ตั้งหลัก เซนอฟเข้าถูกยิงกลางหลังตัวจนชะงักแต่ลูกธนูนั้นมันก็ไหม้แทบจะทันที แต่มันก็ทำให้เนลมีโอกาสได้ลุกขึ้น เพลิงสีฟ้าแปรสภาพเป็ขวานอันใหญ่ฟันใส่เซนอฟอย่างแรงแต่เซนอฟใช้ดาบรับทัน พื้นดินกับยุบตัวราวกับถูกกดลงเซนอฟเห็นท่าไม่ดีรีบถอยหลังออกมา
จากนั้นทั้งสองสู้กันอย่างสูสีโดยไม่มีฝ่ายไหนได้เปรียบเสียเปรียบเสียงดาบปะทะกันดังสนั่นหวั่นไหว ราวกับเสียงตีระฆังทั้งสองทำให้รู้ว่าการต่อสู้ของราชันย์เป็ยังไง แต่ปัญหาคือไม่ว่าจะโดนโจมตีขนาดไหนเซนอสก็จะรักษามันได้ภายในพริบตาในทันทีผิดกับเนลที่ต้องใช้เวลา
ลูกไฟสีดำดวงใหญ่ค่อยๆเคลื่อนตัวลงมาที่เมืองวาดิชหากมันตกลงมาจะไม่มีอะไรเหลือและผู้คนมากมายจะต้องตายเพราะอพยพไม่ทัน
อีกฝ่ายสู้เพื่อทำลาย
อีกฝ่ายสู้เพื่อปกป้อง