ในเมืองที่ห่างไกลเมืองหนึ่ง
เคร้ง เคร้ง ผลัก
เด็กชายหน้าตาดีกำลังเอาดาบไม้จ่อที่คอของชายอีกคน
"ให้ตายสิเร็น เ้าจะเก่งไปแล้ว"เสียงบ่นของชายที่พึ่งจะพ่ายแพ้ดังออกมาก่อนที่ เร็นจะยื่นมือไปฉุดเขาขึ้นมา
"ซินฟา เห็นมั้ยข้าชนะอีกแล้ว"หลังจากที่ฉุดชายที่แพ้ขึ้นมาแล้วเร็นก็รีบเดินอย่างยินดีไปหา เด็กสาวหน้าตาน่ารักที่นั่งอยู่ใกล้ๆกัน
เร็นคือเด็กหนุ่มวัย25ปีที่อาศัยอยู่ในเมือง เทอม่า ซึ่งมีผู้ปกครองเมืองคือบารอนโจนส์ เทอม่า
ตอนนี้เขากับเพื่อนๆกำลังอยู่ที่ลานกว้างแห่งหนึ่งในเมืองและกำลังประลองดาบกันอยู่ เด็กในเมืองหลายสิบกำลังจับคู่ประลองกันอย่างสนุกสนาน
หลายคนอาจจะสงสัยว่าทำไมถึงเรียกพวกเขาว่าเด็กทั้งๆที่แต่ละคนก็อายุ20กว่าๆกันหมดแล้ว ต้องเข้าใจก่อนว่าในโลกนี้นั้นมนุษย์มีอายุขัยเฉลี่ยที่280-300ปีเพราะงั้นผู้ที่จะเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ได้ต้องมีอายุเข้า40ปี แน่นอนว่าร่างกายเองกว่าจะหยุดเติบโตและคงที่ก็ปาเข้าไปประมาณ40ทำให้ทางการกำหนดว่านั่นคือการเข้าสู่วัยผู้ใหญ่เต็มตัว
เร็นนั้นเป็ลูกของชาวบ้านธรรมดาๆซึ่งปลูกผักขาย แต่เขามีความทะเยอทะยานกว่านั้นมากเขาอยากจะเป็อัศวินเวทย์ เนื่องจากหลายปีก่อนมีการปะทุของสัตว์อสูรทำให้เ้าเมืองต้องร้องขอความช่วยเหลือไปยังเมืองอื่น ซึ่งก็มีการตอบรับและส่งอัศวินมาช่วยจำนวนหนึ่ง
การรบกับสัตว์อสูรครั้งนั้นทำให้หนุ่มน้อยประทับใจ อัศวินเวทย์นั้นใช้เวทย์หลากหลายอลังการรวมกับการใช้อาวุธที่ทรงพลังเข้าสังหารสัตว์อสูรจนสิ้น
หลังจากศึกในครั้งนั้นเด็กหนุ่มจึงหวังจะได้เข้าร่วมกับกองอัศวินที่ไหนสักแห่งจึงมุ่งมั่นฝึกฝนอย่างหนัก และตั้งใจจะไปสมัครเข้าสถาบันมนตราตอนอายุ30เพื่อศึกษาการใช้เวทมนต์ต่อ เมื่อเขาเรียนจบหากมีความสามารถมากพอแล้วไปเข้าตาใครก็อาจจะได้รับการแต่งตั้งให้เป็อัศวิน
แต่ถ้าหากไม่ เขาก็จะสมัครเข้าเป็ทหารของอาณาจักร เป็ไปได้เหมือนกันว่าถ้าทำผลงานได้มากพอก็อาจจะได้เป็อัศวินเข้าสักวัน
"อื้อ เ้าเก่งขึ้นเยอะจริงๆนั่นแหละ"เด็กสาวตอบอย่างร่าเริง เธอคือซินฟา เป็เด็กสาวหน้าตาน่ารักวัย22ปี
ซินฟานั้นเป็ลูกสาวร้านอาหารขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในเมือง บ้านของเธอค่อนข้างจะร่ำรวยพอสมควร ที่สำคัญคือซินฟานั้นเป็สาวน้อยหน้าตาน่ารัก ถึงจะยังเติบโตไม่เต็มที่แต่ก็มั่นใจได้เลยว่าเมื่อเธออายุเข้า40จะต้องกลายเป็สาวสวยคนหนึ่งอย่างแน่นอน
ในเมืองนี้มีเด็กหนุ่มหลายๆคนสนใจเธอ ถึงขนาดมีบางคนให้ผู้ใหญ่ในบ้านมาขอหมั้นหมายเอาไว้ก่อนเลยทีเดียว แต่ซินฟาก็ไม่สนใจใครเลยแม้แต่น้อย ทำให้พ่อของเธอได้แต่ปฏิเสธไปเพราะไม่อยากจะฝืนใจลูก แถมคนที่มานั้นก็ไม่ได้เป็คนใหญ่คนโตอะไรทำให้การปฏิเสธไม่ได้ลำบากอะไร
จริงๆแล้วพ่อของซินฟาเองก็แอบอยากให้ลูกชายของบารอนมาสู่ขอซินฟาเหมือนกัน แต่ลูกชายบารอนนั้นไม่ได้สนใจซินฟาเลย ส่วนหนึ่งก็เป็เพราะอายุที่ห่างกันเกินไป เนื่องจากลูกชายบารอนนั้นอายุได้120ปีแล้ว ส่วนตัวบารอนเองก็ปาไป247แล้ว
คนในโลกนี้ปกติแล้วจะมีลูกได้ตอนหลังจาก100ปีเนื่องจากถ้าอายุน้อยกว่านั้นน้ำเชื้อจะยังไม่แข็งแรงพอ แต่คนส่วนใหญ่จะมีลูกกันหลัง150ปีเพราะงั้นบารอนถือว่ามีลูกเร็วพอสมควร
ตอนนี้ซินฟากำลังมองเร็นด้วยสายตาเป็ประกาย
"อีกหน่อยถ้าเ้าได้เป็อัศวินแล้ว เวลามีสัตว์อสูรโผล่มาครอบครัวข้าต้องให้เ้าปกป้องแล้วหละเนอะ"เด็กสาวพูดอย่างร่าเริง เธอเป็เพื่อนกับเร็นมาั้แ่เด็ก ทั้งสองคนจึงสนิทกันทำให้เด็กหนุ่มหลายๆคนในเมืองนี้ต้องอิจฉาตาร้อน
"แน่นอนหละ อนาคตข้าจะปกป้องเ้าเอง สัญญาเลยหละ"เร็นกำมือชูขึ้นอย่างมั่นใจ
เร็นนั้นแอบชอบซินฟามานานแล้วแต่ด้วยความที่เป็เพื่อนกันมานานทำให้เขาไม่กล้าบอกเธอ สุดท้ายก็เลยกลายเป็เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่ออยู่แบบนี้
"ให้ตายสิ พวกเ้าเนี่ยหวานกันน้อยๆหน่อยเถอะไม่ได้อยู่กันสองคนนะโว้ย"เด็กหนุ่มอีกคนที่เดินเข้ามาพูดด้วยน้ำเสียงอิจฉา
"เหอะๆมันก็ไม่แน่หรอกนะ บางทีอนาคตซินฟาอาจจะหันมาชอบข้าก็ได้เว้ย"อีกเสียงดังตามมาติดๆ
"โห่ๆ"
เสียงโห่ดังออกมาจากชายหญิงอีกหลายคนเมื่อได้ยินชายอีกคนพูดจาเข้าข้างตัวเอง ทั้งหมดเป็เด็กรุ่นราวคราวเดียวกันในเมืองนี้ที่มาเล่นกันบนลานโล่งๆตรงบริเวณนี้ประจำ โดยหลักๆผู้ชายก็จะมาประลองฝีมือกัน ส่วนผู้หญิงก็จะมาฝึกการใช้มานา
ในโลกนี้นั้นเป็โลกที่เต็มไปด้วยมานาใครที่ใช้มานาได้ดีจะได้รับการนับถือมากกว่าคนอื่น
เร็นนั้นพึ่งอายุเข้า25 เป็อายุที่จะได้เข้ารับการตรวจสอบมานา เขาเองก็ตรวจเป็ที่เรียบร้อยแล้วปรากฏว่าเขามีพร์ด้านมานาถึงระดับ4ดาวจาก5ดาว แถมยังมีความเข้ากันได้ถึง2ธาตุคือ แสงและลม ซึ่งปกติการมี2ธาตุก็หายากอยู่แล้ว นี่ยังมีธาตุแสงเป็ธาตุหลักซึ่งเป็ธาตุที่หายากเข้าไปอีก
"ฮ่าๆฝันไปเถอะเนอะซิน"เร็นกอดอกอย่างมั่นใจก่อนจะหันไปหาสาวน้อยข้างๆ
"เอ ข้าคงไม่ชอบเดลหรอก"
ก๊ากก
เมื่อเด็กสาวตอบกลับทุกคนก็ส่งเสียงขำดังลั่น ทำให้เดลที่หน้าแตกได้แต่ยืนคอตกอยู่
"แต่ ที่บอกว่าหวานกับเร็นเนี่ยมันก็ยังไงๆอยู่นะ พวกเราเป็เพื่อนสมัยเด็กกันเฉยๆเลยสนิทกันนี่นา"
ฉึก
ประโยคต่อมาของสาวน้อยทำให้เร็นใบ้กินไปเลย รอบข้างเองก็เงียบกริบ
"งั้นไปดีกว่า เดี๋ยวต้องไปช่วยงานที่บ้านหนะ วันพรุ่งนี้จะเป็วันเกิดของบารอนแล้วร้านอาหารของพ่อข้ามีงานเยอะแยะเลย"พอพูดจบเด็กสาวก็วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วทำเอาเร็นยืนคอตกอยู่ตรงนั้น
รอบนี้ไม่มีเสียงหัวเราะออกมา แต่ทุกคนได้แต่มองอย่างเห็นใจเด็กหนุ่มที่รักข้างเดียวมานานเหลือเกิน