กฤติยาตื่นมาอีกครั้งคนตัวโตที่นอนทับอยู่บนร่างของเธอก็หายไปแล้วตัวเธอถูกจัดให้นอนห่มผ้าเรียบร้อยอยู่บนเตียง...ในห้องนอนแขก เวลาจากหน้าจอมือถือบอกว่าอีกไม่กี่นาที่จะสามทุ่ม
หญิงสาวครางเบาๆ เมื่อลุกขึ้นนั่ง ความรู้สึกแสบเสียวตรงกลางระหว่างขาวิ่งแปลบจนเธอนิ่วหน้า ทรุดตัวนั่งลงบนเตียง แม้จะร่วมรักกันมาแล้วหลายครั้งแต่ด้วยขนาดที่ไม่ธรรมดาทำให้ทุกครั้งเธอต้องบอบช้ำไปทั้งร่องรู
‘มันส์ตอนเอา เศร้าตอนเดินที่แท้ทรู”
กฤติยานึกพลางกัดฟันหยิบเสื้อผ้าที่ถูกพับเรียบร้อยวางอยู่บนเตียงมาสวมใส่ก่อนเดินออกมาจากห้องนอนแขก ตั้งใจจะเข้าไปทำความสะอาดเนื้อตัวที่ห้องน้ำในห้องนอนตัวเองที่อยู่ตรงข้าม
“คุณหมอ ตื่นแล้วเหรอครับ ผมทำกับข้าวเสร็จพอดี”
พยัคฆ์ร้องทักมาทักจากโต๊ะอาหารเมื่อเห็นเธอเดินออกมาจากห้องนอนแขก
กลิ่นกับข้าวหอมๆ ควันกรุ่นๆ ทำให้เธอเผลอกลืนน้ำลายั้แ่ออกเวรมาเธอยังไม่ได้กินอะไรเป็ชิ้นเป็อันเลย
“ฉันขอไปอาบน้ำก่อน เดี๋ยวมาค่ะ”
“ครับผม เดี๋ยวจัดโต๊ะรอ” พยัคฆ์ยิ้มแฉ่งไม่มีวี่แววคนอดนอนทั้งคืนสักนิด
ไม่ถึง 15 นาทีคุณหมอสาวก็มานั่งซดน้ำแกงร้อนๆอยู่ที่โต๊ะอาหารอย่างเอร็ดอร่อย
“แกงเลียงอร่อยมากเลยค่ะ หอมแมงลักเผ็ดพริกไทยสะใจ”
คุณหมอสาวพูดพร้อมตักข้าวเข้าปากตามด้วยไข่เจียว นานแล้วที่เธอไม่ได้รับประทานอาหารเป็เื่เป็ราวแบบนี้
“อร่อยก็กินเยอะๆ นะครับ จะได้มีแรง”
“ฉันไม่ได้กินข้าวเป็เื่เป็ราวแบบนี้มานานมาก”
พยัคฆ์ยิ้มอย่างเอ็นดูกับท่าทางมีความสุขของคนตัวเล็กทั้งที่บนโต๊ะมีกับข้าวสุดแสนจะธรรมดาแค่ 2 อย่าง
“งานหนักเลยสินะครับ”
“สุดจะเยินค่ะ” กฤติยาตอบสั้นๆแต่ความหมายสุดลึกซึ้ง
“่นี้ค่าไฟบ้านคุณหมออาจเพิ่มขึ้นนะครับเพราะผมทำงานที่บ้าน” พยัคฆ์เปรยขึ้นมา ขณะที่ล้างจานกฤติยาที่นั่งกดรีโมททีวีอยู่บนโซฟา ตอบกลับด้วยการยักไหล่ เพื่อบอกว่านั่นไม่ใช่เื่ใหญ่สำหรับเธอ
“ทำงานที่บ้านทุกวันเลยเหรอคะ?”
“ปกติก็ทุกวันครับยกเว้นมีเื่จำเป็ถึงจะเข้าหน้างาน”
“เห็นบอกว่าเมื่อคืนไม่ได้นอนปกติอดหลับอดนอนบ่อยเหรอคะ?”
“ก็นานๆ ทีครับ พอดีเมื่อคืนแอปล่มต้องรีบแก้”พยัคฆ์เอ่ยชื่อแอพลิเคชั่นของธนาคารั์ใหญ่แห่งหนึ่ง
“คุณหมอเป็ห่วงผมเหรอครับ?”พยัคฆ์ถามอย่างกระหยิ่มใจ
“เป็ห่วงค่ะ แต่ไม่ได้ห่วงคุณ...ห่วงอสุจิของคุณกลัวมันจะอ่อนแอ”
คำตอบที่คุณหมอสาวตอบกลับมาเล่นเอาคนหล่อคิ้วกระตุก
‘หึ...ไม่รักไม่ต้อง มาแคร์ ไม่ต้องมาดีกับฉัน!!’
พยัคฆ์ส่งค้อนให้คนที่นั่งดูทีวีอยู่บนโซฟา ใบหน้าหล่อคมหงิกงอเมื่อเห็นอีกฝ่ายนั่งดูทีวีด้วยท่าทางไม่รู้ไม่ชี้ ทั้งที่เพิ่งพูดจาทำร้ายหัวใจดวงน้อยๆของเขาไปหมาดๆ คนตัวสูงหันกลับมาใช้ผ้าทำความสะอาดเคาน์เตอร์ครัวต่อเงียบๆ ความน้อยใจก่อตัวขึ้นบางๆในความรู้สึก อย่างไม่รู้สาเหตุ
“อ๊าคคคคค!!!”
เสียงร้องโหยหวนที่ดังไปทั่วคอนโด ปลุกให้กฤติยาสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกหญิงสาวผุดลุกขึ้นจากเตียงแล้วรีบวิ่งไปหาที่มาของเสียงทันที
“คุณเสือ!!เป็อะไรหรือเปล่าคะ?”
หญิงสาวทุบประตูของห้องนอนตรงข้ามเมื่อลองหมุนลูกบิดดูแล้วพบว่ามันถูกล็อคจากข้างใน
“คุณหมอ ชะ ช่วยผมด้วย!”
เสียงทุ้ม สั่นเทา รอดออกแ่ๆ จากหลังบานประตูที่ปิดสนิท
“คุณเสือเปิดประตูค่ะไม่งั้นฉันช่วยคุณไม่ได้นะ”
กฤติยาทุบประตูรัวๆ เพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะมาตายคาห้องของเธอ
แกร๊ก...
เสียงปลดล็อคดังขึ้นเบาๆกฤติยารีบหมุนลูกบิดผลักประตูเข้าไปข้างในทันที
ภายในห้องนอนที่เปิดไฟสว่างโร่ มีร่างกำยำของพยัคฆ์นั่งซุกตัวอยู่มุมหนึ่งของห้องใบหน้าหล่อคมซีดเผือด มีเหงื่อซึมบนขมับทั้งสองข้าง
“คะ คุณหมอช่วยผมด้วย!!”
พยัคฆ์ครางเสียงสั่นไม่เหลือเค้าเสือร้ายแสนเร่าร้อนอย่างตอนอยู่บนเตียงเลยสักนิด
“เกิดอะไรขึ้นคะ?”
“นั่นๆ ครับ”
นิ้วใหญ่ชี้เปะปะ พร้อมๆ กับเ้าแมลงสีน้ำตาลที่บินหวือขึ้นมาเกาะที่โต๊ะทำงานเหมือน้าอวดโฉมและประกาศชัยชนะ
“แค่แมลงสาบเนี่ยนะ”
กฤติยาส่ายหน้าอย่างระอา เมื่อรู้ที่มาของเสียงโหยหวนที่ทำเอาเธอต้องตื่นขึ้นมากลางดึก
“ตะ แต่มันบินได้นะครับคุณหมอ”
พูดยังไม่จบคำ แมลงเ้าปัญหาก็ take-off ขึ้นจากโต๊ะทำงานโดยล็อคเป้าหมายในการ Landing อยู่ที่ร่างกำยำที่กำลังนั่งสั่นเทาอยู่ตรงมุมห้อง
“ว้ากกกก!!! กรี๊ด!!!!”
พยัคฆ์กรีดร้อง พาร่างกำยำล้มลุกคลุกคลานพุ่งตัวกระโจนมาหาที่พึ่งหนึ่งเดียวที่มีในตอนนี้ทันที
โครม!!!
รู้ตัวอีกทีร่างบอบบางของคุณหมอสาวก็นอนแผ่หราอยู่บนพื้นโดยมีร่างใหญ่โตของพ่อเสือร้ายคร่อมทับอยู่
“คะ คุณหมอ ผม....”
พยัคฆ์ละล่ำละลัก น้ำตาคลอหน่วยขณะที่คุณหมอสาวนิ่วหน้าด้วยความเคล็ดขัดยอกเพราะโดนคนตัวโตพุ่งกระโจนเข้าเอวให้เธอกระเตงเหมือนลูกหมา แต่สุดท้ายก็ล้มครืนทั้งคู่ เพราะอีกฝ่ายไม่ใช่ลูกหมาแต่เป็เ้าหมาั์
“เฮ้อ!!” คุณหมอสาวกรอกตาถอนหายใจแรงๆ ก่อนที่จะ....
“เพี๊ยะ!!!”
พยัคฆ์ชะงักค้างอยู่กลางอากาศเมื่อโดนฝ่ามืออรหันต์ฟาดเข้าที่กลางหน้าผาก ดวงตาคมเหลือกค้างด้วยความช็อกก่อนที่จะกรอกไปมาเมื่อััได้ถึงความอุ่นๆ แฉะๆ ที่หน้าผาก
“ถ้ายังไม่ลุก ฉันจะเอามันป้ายหน้าคุณ”
กฤติยาพูดเสียงเย็น มีซากแหลกเละของสิ่งที่เคยเรียกว่าแมลงสาบอยู่บนฝ่ามือบอบบางพยัคฆ์ตาเหลือกรีบยันกายลุกขึ้นทันที
ถ้าสิ่งที่อยู่ในมือคุณหมอคือแมลงสาบ งั้น...ที่อุ่นๆแฉะๆ อยู่บนหน้าผากเขาตอนนี้ล่ะ!!!!
กรี๊ด!!!
และใช่...เสียงโหยหวนนี้ไม่ใช่เสียงกรีดร้องของคุณหมอแต่อย่างใด
--------
แจ้งข่าว E-Book หมอคริสกับเ้าหมาั์มาแล้วนะคะ วางขายใน MEB โปรเปิดตัวราคาเบาๆ เพียง 89 บาทเต็มอิ่ม 20 ตอนพร้อมตอนพิเศษ 2 ตอนทั้งหมด 22 ตอน จัดหนัก แซบๆ เกือบทุกตอนอ่านรวดเดียวจบไม่ต้องรอ อย่าลืมไปอุดหนุนกันนะคะ ค้นหาชื่อ พ่อพันธุ์ มันส์ ดุ ในแอป MEB ได้เลยจ้า