เหมียวน้อยหัวใจซึนๆ

    หมดประโยชน์

    พีทอุ้มบัวชมพูขึ้นไปบนห้องทันที“ปล่อย”ใจเต้นตุ่มๆ ต่อมๆ “อยากให้ปล่อยก็ต้องขึ้นมาดีดีห้ามดิ้น อย่าแผลงฤทธิ์ร้ายนัก”“เมี๊ยว”“คุณพีทขา ทำอะไรน้องอึนเล่าคะ” ป้าแม่บ้านเห็นอดสงสาร บัวชมพูในร่างอึนไม่ได้“เปล่าครับป้า แค่ผมเคยชินกับการนอนด้วยกันกับอึน ต้อง...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ