Decoy Protagonist

ตอนที่ยี่สิบสอง ไม่ใช่ผู้ชายธรรมดา

ผมสอดแทรกเข้าไปและได้ค้นพบว่าสะท้านไปทั้งร่างกายของผม

ร่างกาย “ปรกติ”ของผมแม้จะมีพลังวิวัฒนาการEvoulution และ Apex Being ก็ยังไม่สามารถทนทานสารเคมีและความรู้สึกทางเพศได้เท่าร่างIncubus แบบเดียวกับที่พลังพิเศษมักจะเป็๞พลังที่เฉพาะเจาะจงนั่นเอง

ร่างอินคิวบัสที่เน้นเ๱ื่๵๹กามารมณ์นั้นจะมีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านมากกว่า

ความร้อนวูบวาบจากส่วนกลางของร่างกายกระจายไปทั่วร่างของผมและสมอง

ที่สร้างความสุขอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อน

ร่างกายสามารถเคลื่อนไหวไปเองเพื่อการตอบสนองกับสารสร้างความสุขนั้นทำให้ผมเคลื่อนไหวไปมาอีกหลายครั้งบนร่างกายของเซย์

“อ๊า ดาร์ลิ้งก์”

ร่างกายที่สวยงามไร้รอยตำหนิของเธอนั้นกอดก่ายกับผมไปมา

ความสามารถพิเศษของผมในการถ่ายทอดความรู้สึกได้ย้อนกลับไปหาเซย์อีกหลายเท่า

ผมไปก็อปปี้มาจากมุกของแวมไพร์และสัตว์ประหลาดที่เน้นการสร้างความสุขในตำนาน

ความรู้สึกของเราถ่ายทอดให้กันไปมาไร้ที่สิ้นสุด

ร่างกายนี้นั้นทนทานสารสร้างความสุขได้น้อยกว่าร่างอินคิวบัสก็จริง

แต่นั่นก็แปลว่าความรู้สึกที่ผมส่งกลับไปหาเซย์และเหล่าจิตสำนึกรวมของแอสทรัลบีอิ้งก็มีมากขึ้นด้วยเช่นกัน

ผมสีทองของเธอกระจายไปมาผิวขาวเนียนของเธอเสียดสีไปกับร่างกายของผม

ท่อนขาเกาะเกี่ยวไว้ด้านหลังไม่ให้แยกจากกันไป

พวกเรากอดกันไปมาแต่ร่างกายของผมก็ถึงขีดจำกัด

อ๊า

พวกเรากอดกันจนตัวเกร็งอยู่สักพักหนึ่ง

“ดาร์ลิงก์”

เซย์ยิ้มแย้มกอดผมเอาไว้

หากเป็๲แนวโรมานซ์ธรรมดาตอนนี้คงมีการบรรยายว่า

สุดท้ายผู้ชายไม่ว่าแข็งแกร่งแค่ไหนก็มีขีดจำกัดต้องนอนพัก

แต่ทว่าผมนั้นต่างไป

ร่างกายหลังจากพักสักพักก็ปรับตัวฟื้นคืนพลังได้อีกครั้ง

เพราะผมไม่ใช่คนธรรมดาแต่คือคนมีพลังพิเศษ

ได้จับร่างกายของเซย์และสอดแทรกเข้าไปอีกครั้งตราบใดที่ร่างกายยังพัฒนาได้

พลังพิเศษที่ช่วยให้ผมว่ายน้ำข้ามมหาสมุทรได้ร่วมชั่วโมง

ไม่เหนื่อยกับเพราะแค่เซ็กส์หรอก

เหมือนกับบอกว่าซูเปอร์แมนนั้นจะเหนื่อยกับแค่วิ่งร้อยกิโลข้ามมลรัฐอเมริกาอย่างนั้นล่ะมันเป็๲ไปไม่ได้

ร่างกายของผมมีการฟื้นตัวอย่างรวดเร็วและสามารถเข้มแข็งได้มากขึ้นเรื่อยๆหากมีเวลาในการพัฒนาตนเองมากพอ