ตอนที่ 8 หมั้นก่อนค่อยว่ากัน (2)
“ิฉือ คุณพูดอะไรน่ะ โทรศัพท์ฉันไม่มีสายเรียกเข้าจากคุณสักหน่อย อีกอย่าง สองวันนี้พ่อบ้านก็ไม่ได้บอกว่าคุณมาหาฉันเลย” เผยเย่ว์ชิงยกแขนผลักเขาแล้วหนีไปหลบหลังเผยเจียงหลินอย่างน่าสงสาร
สีหน้าแสดงความห่วงใยของอวี๋ิฉือแข็งทื่อไปชั่วขณะ แต่ไม่นานก็กลับมาเหมือนเดิม “ผมถามพ่อบ้านแล้ว สองวันนี้คุณออกจากบ้านทุกวัน เพิ่งกลับบ้านเมื่อวานตอนดึก หลานชูก็ไม่ได้อยู่กับคุณด้วย คุณรู้ไหมว่าผมเป็ห่วงคุณแค่ไหน”
“ชิงชิง มีเื่อะไรที่จำเป็ต้องออกไปข้างนอกทั้งวันกัน ป้าจำได้ว่าหนูเหมือนจะเคยบอกว่าไม่มีเพื่อน…” จั๋วหว่านรีบพูดต่อทันที ไม่ง่ายเลยกว่าตระกูลอวี๋กับตระกูลเผยจะตกลงจัดงานหมั้นหมาย เื่ที่เหมือนตอกตะปูใส่กระดานไม้แบบนี้ เธอไม่ยอมให้มันจบลงอย่างสูญเปล่าไปก่อนแน่
เผยเย่ว์ชิงมองสองคนตรงหน้าจนเกือบจะหลุดขำออกมา
วิธีเปลี่ยนประเด็นนี่ก็มีชั้นเชิงดีจริงๆ จั๋วหว่านพูดไม่ผิด เธอไม่เคยมีเพื่อน สังคมของเธอเล็กจนมีแต่อวี๋ิฉือกับเผยหลานชู จะบอกว่าเธอออกไปเที่ยวกับเพื่อนก็เป็เื่น่าใเหมือนฟ้าถล่ม
“ิฉือ ฉันอายุยี่สิบแล้ว ไม่ใช่เด็กๆ ออกไปข้างนอกสักหน่อยต้องเอาโทรโข่งประกาศให้คนรู้ทั้งโลกเหรอ แล้วก็คุณป้าคะ หนูออกไปต้องมีเพื่อนด้วยเหรอคะ
“พวกคุณอาจจะหลงประเด็นไปหน่อย วันนี้ที่หนูกับคุณพ่อมาที่นี่ก็เพื่อยกเลิกงานหมั้นสิ้นเดือนนี้ หวังว่าพวกคุณจะจับประเด็นได้ถูกต้อง” เผยเย่ว์ชิงยืนอยู่ข้างเผยเจียงหลิน เอ่ยเสียงราบรื่นและเ็า
เธอยืนตัวตรง เสื้อผ้าที่สวมใส่ในตอนนี้ไม่ใช่สไตล์สาวหวานแบบเ้าหญิงเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว เดรสยาวสีเบจที่ดูเป็ผู้ใหญ่และสง่างามขับเน้นรูปร่างของเธอ ยิ่งขับบุคลิกให้ดูเย็นะเืกว่าเดิม
“ที่ควรพูดก็พูดไปหมดแล้ว อวี๋ิฉือ ถ้าคุณรักเดียวใจเดียวไม่ได้ ผมไม่มีวันฝากฝังชิงชิงไว้กับคุณแน่นอน วันนี้ก็เท่านี้แหละครับ เราขอตัวกลับก่อน” เผยเจียงหลินพึงพอใจมากขึ้นเรื่อยๆ กับท่าทีหนักแน่นแข็งกร้าวในการจัดการปัญหาของเผยเย่ว์ชิง ทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่งก็ยกเท้าเดินจากไป
“รบกวนแล้วพวกคุณแล้วนะคะ” เผยเย่ว์ชิงเดินตามหลังไปติดๆ ไม่แม้แต่จะหันกลับมา เหมือนทั้งสามคนนี้เป็เพียงคนแปลกหน้าที่เดินสวนกันเท่านั้น
“ชิงชิง ผมจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของผมเอง!” อวี๋ิฉือะโไล่หลังเธอไป ฝีเท้าของเผยเย่ว์ชิงยังคงไม่ชะงัก
เมื่อสองพ่อลูกกลับไป ตระกูลอวี๋ก็ตกอยู่ในความเงียบ อวี๋ิฉือหน้าถมึงทึง ใบหน้าหล่อเหลารักษาสีหน้าอ่อนโยนไม่ได้อีกต่อไป
“ดูสิว่าแกทำเื่แย่ๆ อะไรลงไป! ฉันเคยบอกแกแล้วว่าให้อดทนไว้ก่อน รอเธอแต่งเข้าบ้านมาค่อยสนุกก็ยังไม่สาย ผลสุดท้ายล่ะ เื่มันใกล้จะสำเร็จอยู่รอมร่อ แกกลับสร้างเื่ขึ้นมา! แก! แก! แกจะให้ฉันโมโหจนตายเลยจริงๆ!” อวี๋ฉีหงโยนแก้วน้ำชาทิ้งอย่างหงุดหงิด พร้อมส่งเสียงด่าทออวี๋ิฉือ
“นี่ พอแล้วๆ อย่าโมโหไปเลย คุณก็ไม่ดูว่าสองพ่อลูกตระกูลเผยทำหน้าทำตายังไง เฮอะ น่าขยะแขยงจริงๆ” จั๋วหว่านพิงโซฟายกสองแขนขึ้นมากอดอกด้วยสีหน้าเหยียดหยาม ไร้ซึ่งความสง่าผ่าเผยเป็กันเองในตอนแรก
อวี๋ิฉือย่นคิ้วเข้าหากัน ไม่ได้ตอบรับทั้งคู่สักประโยคก็สาวเท้าขึ้นไปชั้นบนและขังตัวเองไว้ในห้อง
เขากวาดของทั้งหมดบนโต๊ะลงพื้นอย่างคลุ้มคลั่ง รู้สึกเพียงไฟโทสะที่สุมอยู่เต็มอกไร้ที่ระบาย
งานประมูลวันนี้ ที่ดินทางเป่ยเฉิงที่เดิมทีควรเป็ของเขา! เื่ที่เหมือนตะปูตอกบนกระดานไม้ เห็นๆ กันอยู่ว่าใกล้จะสำเร็จแล้ว ไม่คิดว่าซื่อจงกรุ๊ปจะแทรกเข้ามากลางคัน คิดจะแย่งกับเขาซึ่งๆ หน้า ทว่าแย่งไปแล้วกลับไม่เอา โยนให้เผยเจียงหลินฟรีๆ อีกต่างหาก!
สูญเสียที่ดินทำเลทองไป เขายังทำใจจากความเ็ปไม่ได้ ก็ได้รับข่าวว่าเผยเย่ว์ชิงมาขอยกเลิกงานหมั้นถึงบ้าน!
เกิดเื่แล้วเื่เล่าแทบไม่ปล่อยให้เขามีเวลาได้พักหายใจ รีบกลับมาจากบริษัทที่ผลสุดท้ายก็ไม่อาจขัดขวางอะไรได้
เผยเย่ว์ชิง…ทำไมเผยเย่ว์ชิงที่เชื่อฟังคำสั่งเขายิ่งกว่าอะไรคนนั้นถึงกลายเป็แบบนี้?! คิดไม่ถึงว่าจะยอมให้เผยเจียงหลินยกเลิกงานหมั้นจริงๆ!
เขาเสียเวลาสองปีถึงจะเสี้ยมสอนเธอจากคุณหนูใหญ่ถือตัวหยิ่งผยอง ให้กลายเป็เครื่องมือที่เชื่อฟังเขา ไม่…เขาจะล้มเหลวไม่ได้ นี่เป็ขั้นตอนสำคัญที่สุด เขาจะล้มเหลวไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด!
ในเมื่อตระกูลเผยมีท่าทีแข็งกร้าวขนาดนั้น เช่นนั้นเขาก็ไม่จำเป็ต้องเกรงใจเธออีกแล้ว!
ห้องที่ยังไม่เปิดไฟ แสงจันทร์นอกหน้าต่างเล็ดลอดเข้ามา สะท้อนให้เห็นดวงตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นของชายหนุ่ม ทำเอาบรรยากาศรอบตัวเย็นะเืน่าหวาดผวาขึ้นมาในพริบตา
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/239f3a2be3124680b5f0a1f4bb3f35d5
154
![[จบ] หมอเทวดาขอกลับมาเป็นป๊ะป๋า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1668655951_42760469.webp)
