ยามอู่สามเค่อ ในศาลาด้านหลังหอจุ้ยเซียง ชายสองคนท่าทางโดดเด่นกำลังเล่นหมากรุกอย่างผ่อนคลาย ที่แท้แล้วคือคุณชายรองกับจูเก๋อเฉิน
คุณชายรองฟังจูเก๋อเฉินเล่าถึงต้นสายปลายเหตุของเื่ราวครั้งนี้ สำหรับการหักหลังของอาปู้ก็ไม่ได้มีการสืบสวนใดๆ อีก ถ้าจะโทษก็ต้องโทษตนเองที่หละหลวม ตื่นตัวจนเกินไป ถึงทำให้ศัตรูมีโอกาสเล่นงานได้! บัญชีครั้งนี้เขาจะจดจำไว้!
ในตอนนี้ทุกคนคงจะทราบสถานะที่แท้จริงของคุณชายรองแล้วกระมัง! ถูกต้อง เขาคือ ‘เอ้าเทียนฉี’ ชายรูปงามอันดับหนึ่งแห่งแคว้นเอ้าอวี่!
ผู้ที่ทราบสถานะของเขามีเพียงจูเก๋อเฉิน จวินอีชวน อู่เย่ว์ และยังมีชิวเฟิง หัวหน้าหน่วยข่าวกรองและลั่วเยี่ย หัวหน้าองครักษ์เงา ดังนั้นเมื่ออยู่ข้างนอก ทุกคนจะต้องอำพรางตนให้รอดพ้นจากหูตาผู้อื่น จึงให้เรียกเขาว่า ‘คุณชายรอง’ เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาที่ไม่รู้ก็เรียกตามๆ กันมา ตอนนี้คาดว่ามีคนรู้สถานะของเขาเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคนแล้ว นั่นก็คือ อาปู้
หากไม่ใช่เพราะถูกกลุ่มของไท่จื่อพบสถานะของเขาเข้า แผนการครั้งนี้คงจะไม่สำเร็จ ดูเหมือนว่าเขาจะประเมินค่าตนเองสูงไป ต่อไปจะต้องระมัดระวังในทุกด้านและรอบคอบในทุกย่างก้าว
เห็นคุณชายรองวางเม็ดหมากสีดำลงไป จูเก๋อเฉินได้แต่แสดงความรู้สึกผ่านทางสายตา เดิมทีได้ถูกเม็ดหมากสีดำของคุณชายรองปิดล้อมไว้โดยไม่ทันรู้ตัว จะรุกก็ไม่ได้จะถอยก็ไม่ได้เหมือนกัน ทักษะด้านหมากรุกของคุณชายรองั้แ่ปีนั้นยังคงไม่ลดน้อยลงไปเลย! ในเวลานี้จูเก๋อเฉินได้แต่ลังเลไม่รู้จะวางหมากเช่นไรจริงๆ
จูเก๋อเฉินกล่าวว่า “คุณชายรอง ฝีมือหมากรุกของท่านล้ำหน้าไปอีกขั้นแล้ว!”
คุณชายรองกล่าวอย่างสงบนิ่ง “จูเก๋อ สถานการณ์พวกเราตอนนี้ไม่ใช่ว่าอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกหรอกหรือ”
จูเก๋อเฉินกล่าวว่า “ใช่ขอรับ! ในที่สุดตอนนี้ไท่จื่อกับอัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายก็อดทนกันไม่ไหวแล้ว ไม่รู้แผนการต่อไปของพวกเขาคืออะไรกัน”
คุณชายรองกล่าวว่า “่นี้ร่างกายของเสด็จพ่อไม่เหมือนแต่ก่อน วังหลังทั้งหมดก็ถูกฮองเฮาควบคุมไว้แล้ว ก่อนหน้านั้นข้าได้เข้าวังเพื่อขอเข้าเฝ้าเสด็จพ่อ แต่ถูกฮองเฮาขัดขวางไว้ เมื่อไปถามสำนักแพทย์หลวง พวกเขาตอบมาว่าเป็เพราะเสด็จพ่อทำงานหนักเกินไปทำให้ชี่และเืพร่องทั้งคู่ จูเก๋อ ข้าคิดว่าเ้าก็คงไม่เชื่อเช่นกันกระมัง!”
จูเก๋อเฉินตอบว่า “นับั้แ่แต่งตั้งองค์รัชทายาทสำเร็จในสองปีมานี้ ฮ่องเต้ก็เริ่มแปลกไป ข้าน้อยคิดเช่นกันว่าเื่นี้มีลับลมคมในเป็อย่างมาก ไม่สู้ไปเรียกพี่อีชวนให้แอบเข้าวังไปดูฮ่องเต้ ถึงอย่างไรเขาก็เป็ลูกศิษย์หมอเทวดา ยังมีประโยชน์กว่าพวกหมอไร้ฝีมือพวกนั้น!”
คุณชายรองกล่าวว่า “ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา เวลานี้ในวังล้วนมีคนคอยเป็หูเป็ตาให้ฮองเฮากับอัครเสนาบดีฝ่ายซ้าย ข้ายังไม่อยากแหวกหญ้าให้งูตื่น ให้พี่อีชวนไปตกอยู่ในอันตราย”
จูเก๋อเฉินเมื่อคิดตามก็เห็นเป็เช่นนั้นจริงๆ การลอบสังหารในครั้งนี้ของไท่จื่อล้มเหลว แน่นอนว่าคงจะไม่ยอมรามือ และตอนนี้คุณชายรองทำได้เพียงอยู่อย่างเงียบๆ เท่านั้น
ในปัจจุบันดินแดนได้ถูกแบ่งออกเป็สามส่วน ้าคือแคว้นเสวี่ยอวี้ ด้านล่างคือแคว้นสุ่ยจิ้ง ส่วนแคว้นเอ้าอวี่ของพวกเรานั้นอยู่ตรงกลาง
ถ้าหากพวกเขาเริ่มทำากลางเมืองกัน แน่นอนว่าอีกสองแคว้นคงตั้งตารอที่จะแบ่งแยกดินแดน ท่านอัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายก็คงจะรู้ตรงจุดนี้ดี และยิ่งเข้าใจนิสัยของคุณชายรองว่าจะไม่มีทางทำเื่ที่ต้องพินาศกันทุกฝ่าย ยิ่งตอนนี้จิตใจของฮ่องเต้ก็เอาแน่เอานอนไม่ได้ ดังนั้นท่านอัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายจึงร่วมมือกับไท่จื่อวางแผนลอบสังหารเขาอย่างไม่เกรงกลัวใคร!
อันที่จริงไท่จื่อกับคุณชายรองนั้นไม่ถูกกันมาั้แ่เล็ก นิสัยขององค์ไท่จื่อในเยาว์วัยนั้นโเี้อำมหิต สังหารผู้คนได้โดยไม่ต้องกะพริบตา คุณชายรองถึงแม้จะมีนิสัยเก็บความรู้สึกและไม่ช่างจำนรรจา แต่กลับสามารถแบ่งแยกเื่ของการตกรางวัลและลงโทษได้อย่างชัดเจน นอกจากนี้ไม่ว่าจะด้านความรู้ความสามารถ รูปลักษณ์ หรือฝีมือการต่อสู้ คุณชายรองล้วนอยู่เหนือองค์ไท่จื่อ ทำให้องค์ไท่จื่อที่อยู่ใต้เงาของคุณชายรองั้แ่เล็ก ก็ยิ่งกระหายที่จะดื่มเืและกระชากเส้นเืของเขาออกมาเสียให้รู้แล้วรู้รอด! ้าที่จะกำจัดออกไปอย่างเร็วไว!
ฮ่องเต้และขุนนางชั้นผู้ใหญ่หลายท่านล้วนเห็นทุกอย่างอยู่ในสายตา ประสงค์จะแต่งตั้งคุณชายรองเป็ไท่จื่อ หากไม่ใช่เพราะประเพณีั้แ่โบราณกาลที่บังคับว่าลูกคนโตเท่านั้นที่จะมีสิทธิ์ได้รับการแต่งตั้งเป็ไท่จื่อ ทั้งยังมีอำนาจของฮองเฮาผู้เป็พระมารดามาเกื้อหนุน ไท่จื่อองค์ปัจจุบันนี้คงจะเป็เพียงแค่คุณชายรองเท่านั้น
เพื่อความมั่นคงในสายสัมพันธ์ของราชวงศ์ ฮ่องเต้ทรงไม่เต็มใจที่จะแต่งตั้งเอ้าเทียนอวี่เป็ไท่จื่อ ในวันนั้นจึงมีพระราชโองการมอบบรรดาศักดิ์แก่เสียนชินอ๋องผู้เป็คุณชายรอง พร้อมทั้งพระราชทานจวนให้ชินอ๋องอีกหนึ่งหลัง ตกแต่งพร้อมสรรพอย่างหรูหรา งดงามพอกับตำหนักบูรพาขององค์ไท่จื่อ นี่เป็การแสดงออกถึงความรักความเมตตาที่ฮ่องเต้มีต่อคุณชายรอง
ดังนั้นหลังจากที่เอ้าเทียนอวี่ถูกแต่งตั้งเป็ไท่จื่อแล้ว ความคิดที่อยากจะกำจัดคุณชายรองก็ยิ่งปรากฏชัดเจน!
่นี้ไท่จื่อเคลื่อนไหวบ่อยเช่นกัน ขุนนางในราชสำนักหลายต่อหลายคนได้แต่หวาดผวา มีไม่น้อยเลยที่ย้ายไปอยู่ข้างไท่จื่ออย่างลึกลับ ดูจากนิสัยของไท่จื่อ เขาคง้าที่จะให้ขุนนางพวกนั้นให้การสนับสนุน คาดว่าวิธีการที่ใช้คงไม่ใช่วิธีที่ตรงไปตรงมาเท่าไรนัก! ในขณะเดียวกันก็สามารถอธิบายได้ว่า ไท่จื่อไม่ได้มีความมั่นใจกับตำแหน่งฮ่องเต้ในครั้งนี้ ดังนั้น เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่มีข้อผิดพลาด เขาจึงต้องเตรียมการไว้ล่วงหน้า
ตอนนี้คู่ต่อสู้เพียงหนึ่งเดียวของไท่จื่อก็คือ ‘จิ้งเซวียนซั่งก่วน’แห่งตระกูลซั่งก่วน เขาเป็อัครเสนาบดีฝ่ายขวาของแคว้นเอ้าอวี่ กุมกองกำลังทหารหนึ่งในสามของแคว้นนี้ เป็หนึ่งในเป้าหมายที่ไท่จื่ออยากดึงเข้ามาเป็พวกมากที่สุด แต่ถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจ เหตุใดตระกูลซั่งก่วนถึงสนับสนุนองค์ชายรองผู้นั้น ผู้ที่ตระกูลฝ่ายมารดาไม่มีแม้แต่อำนาจใดๆ! แต่ผู้ที่คิดจะเป็ศัตรูกับเขา ไม่ว่าจะเป็ผู้ใด เขาไม่มีทางปล่อยให้พวกมันพบจุดจบที่ดีแน่
น้องสาวของอัครเสนาบดีฝ่ายขวาเป็เสียนกุ้ยเฟยของฮ่องเต้ นามว่าซั่งก่วนหย่าถิง คุณชายรองถูกเลี้ยงดูมาโดยเสียนกุ้ยเฟยผู้นี้ พระมารดาของคุณชายรองจากไปตอนเขาอายุสามขวบเนื่องด้วยอาการป่วย แล้วต่อมาภายหลังคุณชายรองก็รู้ว่าพระมารดาของตนไม่ได้เสียชีวิตเพราะโรคภัยแต่อย่างใด แต่นางถูกวางยาพิษ! ซึ่งเื้ัที่แท้จริงก็คือฮองเฮา!
พระมารดาของคุณชายรองรูปโฉมงามล้ำ ทั้งความสามารถก็ยังเป็เลิศ ในปีนั้นนางได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้จนถูกแต่งตั้งเป็เต๋อเฟยในเวลาเพียงไม่นาน ฮองเฮาที่ขณะนั้นเป็เพียงกุ้ยเฟยก็กลัวว่าหญิงผู้นี้จะมาแย่งตำแหน่งฮองเฮาที่นางหมายตาไป นอกจากนี้ยังรู้สึกอิจฉาที่ฮ่องเต้ทรงรักและโปรดปรานนางด้วย!
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/59dde8270fb69cad137491bc0e18e922