บทที่ 6 ทักษะเฉพาะตัว! ทุบหินด้วยหน้าผาก
เมื่อท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลง ผู้คนในตลาดกลางคืนเจียงเฉิงก็เริ่มมากขึ้น
หลังจากที่เจียงหนานะโอย่างเร่าร้อน
เขาก็สามารถดึงดูดผู้คนมากมายเข้ามาได้จริง ๆ
หญิงสาวสองคนที่เดินผ่านมายกมือขึ้นป้องปากกระซิบกระซาบ
“เดี๋ยวนะ! นี่ใช่คนหัวล้านเมื่อวานที่ใช้เก้าอี้ฟาดหน้าคนหรือเปล่า? เขามาตั้งแผงขายของอีกแล้วเหรอ?”
“เอ๊ะ ใช่เขาจริง ๆ ด้วย! หล่ออยู่นะเนี่ย!”
“อะไร? เขาทำเธอหวั่นไหวเหรอ?”
“ใครบอก ฉันไม่ชอบผู้ชายหัวล้านหรอก แต่ถ้ามีผม หนุ่มหล่อสไตล์สะอาดสดใสแบบนี้ ฉันจะไปขอวีแชตเขาแน่นอน!”
“…”
ระบบ! นายยังจำรายละเอียดเล็กน้อยที่ฉันพูดได้ใช่ไหม!
สาว ๆ บอกตามตรงนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะหัวล้านหรอก…
หนุ่มหล่อร่างสูงที่เดินตามสองสาวกลอกตาก่อนจะพูดออกมา “คืนนี้เดินเที่ยวให้สนุกละ พรุ่งนี้ทีมเราจะต้องเข้าไปในถ้ำิญญาแล้ว!”
หนึ่งในหญิงสาวเบ้ปาก “พูดอะไรน่าเบื่อแบบนั้น ไปเถอะ! พวกเราเข้าไปดูกันเถอะ!”
หนุ่มหล่อร่างสูงกลอกตาอีกครั้ง “เ้าหัวล้านมีอะไรน่าดูกัน? หล่อไม่เท่าฉันเสียหน่อย!”
ทั้งสามคนเดินมาที่แผงลอย สินค้าหลายอย่างบนนั้นทำให้สองสาวหน้าแดงก่ำ...
เจียงหนานมองเห็นเชือกยางสีแดงเส้นเล็ก ๆ โผล่ออกมาจากเอวด้านหลังของเจิ้งเหว่ยตอนที่เขากำลังก้มตัวลง
เด็กหนุ่มหัวเราะอย่างเ้าเล่ห์ “เป็ยังไงบ้างพี่ชาย ปีนี้เป็ปีนักษัตรของคุณเหรอถึงยังใส่กางเกงในสีแดงอยู่อีก!”
“กางเกงในสีแดงของร้านผมไม่ตกสีแน่นอน! ใส่ได้อย่างมั่นใจ! สองตัวสิบหยวนเท่านั้น!”
ใบหน้าของเจิ้งเหว่ยมืดมนทันควัน!
นายมองไปที่ไหนกันเนี่ย?
[แต้มความคับแค้นจากเจิ้งเหว่ย 666 แต้ม!]
สองสาวมองตามสายตาของเจียงหนาน แน่นอนว่าพวกเธอก็สังเกตเห็นเส้นเชือกสีแดงเส้นเล็ก ๆ ที่เอวด้านหลังของเจิ้งเหว่ยเช่นกัน ทั้งคู่หัวเราะจนตัวงอ
“ฮ่า ๆ ๆ เจิ้งเหว่ย! ปีนี้เป็ปีนักษัตรของนายจริง ๆ เหรอ ? สีแดงสดใสมากเลย!”
“ดูเซ็กซี่จัง…”
“ฟังคำแนะนำของเ้าของร้านแล้วซื้อสักสองตัวเถอะ! ไม่ตกสี! ใส่ได้อย่างมั่นใจ! ใส่ของสีแดงในปีนักษัตรจะโชคดีอย่างแน่นอน!”
เจียงหนานพูดแทรกขึ้น “สองสาวพูดถูกต้องแล้ว ซื้อสักสองตัวเถอะ!”
[แต้มความคับแค้นจากเจิ้งเหว่ย 666 แต้ม!]
เ้าหัวล้าน? หล่อไม่เท่า?
ตอนที่ยังมีผม ฉันหล่อจนน่ากลัวเลยนะ!
เจิ้งเหว่ยสแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อชำระเงินสิบหยวน
ชายหนุ่มเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและไม่มีที่ระบาย เขาจ้องมองขวดน้ำแร่บนแผงลอยอย่างไม่พอใจ
พอเห็นก็ขำออกมา
“เก็บเกี่ยวสามหมัด? นี่มันอะไรกัน?”
เจียงหนานมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที!
“พี่ชาย คุณไม่รู้เหรอ! เก็บเกี่ยวสามหมัดตำรับโบราณ มีรสหวานเล็กน้อย!”
“ดื่มแค่ขวดเดียว พลังก็เพิ่มขึ้นสิบเท่า! แค่สามหมัดก็ปราบศัตรูได้!”
เจิ้งเหว่ยหางตากระตุก!
เก็บเกี่ยวสามหมัดที่มีรสหวาน!
แต่เห็นได้ชัดว่าเปิดฝาแล้วนะ?
ตำรับโบราณ? น้ำแร่จะเป็ตำรับโบราณได้ด้วยเหรอ?
“บริกรเอาน้ำแร่อายุแปดสิบสองปีมาให้ฉันหน่อย! ใช่แล้วรสชาติแบบนี้แหละ เจ๋งสุด ๆ!”
“น้องชาย นายกำลังหลอกฉันอยู่ใช่ไหม? นี่แค่น้ำเปล่าธรรมดาไม่ใช่เหรอ?” เจิ้งเหว่ยเม้มริมฝีปากขณะพูด
สองสาวขมวดคิ้ว น้ำแร่ตำรับโบราณ? สุดยอดไปเลย!
เจียงหนานทำตาโต “เฮ้ ไม่เชื่อเหรอ?”
พูดจบเด็กหนุ่มก็หยิบอิฐแดงข้างทางขึ้นมาหนึ่งก้อน แล้วทุบเข้าที่หัวของตัวเองอย่างแรง
หญิงสาวทั้งสองใจนหน้าซีดเผือด “กรี๊ด! เขา…”
ยังพูดไม่ทันจบ อิฐแดงก็แตกละเอียดทันทีที่ปะทะกับหัวของเจียงหนาน
“...”
“...”
เดี๋ยวนี้พ่อค้าแผงลอยต้องทุ่มเทกันขนาดนี้เลยเหรอ?
“คุณเชื่อหรือยัง?”
เจียงหนานหยิบอิฐแดงขึ้นมาอีกก้อน เสียง ‘ปัง ปัง!’ นั่น ทำเอาคนดูถึงกับตัวสั่น...
“ผมจะบอกให้ ก่อนที่ผมจะดื่มเก็บเกี่ยวสามหมัด แค่ขึ้นเตียงยังแทบไม่ไหว แต่พอดื่มแล้ว ผมก็สามารถผ่าอิฐด้วยหัวและใช้มือฉีกฝาท่อระบายน้ำได้!”
“ว่าไง… เชื่อหรือเปล่า?”
ว่าแล้วก็เอาอิฐแดงทุบหัวตัวเองอีกครั้ง
เจิ้งเหว่ยรีบห้ามปราม “น้องชาย อย่าทำแบบนี้สิ... น้องชาย!”
“คุณจะซื้อไหม?”
“ราคาเท่าไหร่?”
เจียงหนานปัดฝุ่นอิฐบนหัวแล้วยิ้มกว้าง “ไม่แพงหรอก! แค่หนึ่งหมื่นหยวนต่อหนึ่งขวด!”
เจิ้งเหว่ยเกือบจะสำลักน้ำลายตาย!
ชายหนุ่มพูดอย่างตกตะลึง “หนึ่งหมื่น? น้ำแร่ตำรับโบราณของนายแพงขนาดนี้เลยเหรอ!”
เจียงหนานยักไหล่ “ก็ผลลัพธ์มันดีนี่นา!”
สองสาวสนใจ และยุให้เขาลอง
“เจิ้งเหว่ย ลองดูสิ! แค่หนึ่งหมื่นหยวน ขนหน้าแข้งนายไม่ร่วงหรอก!”
“ใช่ไหมล่ะ? เขาผ่าอิฐแดงด้วยหัวเลยนะ ลงทุนขนาดนั้น!”
เจิ้งเหว่ยมองสองสาวที่ตั้งตารอดูก็ได้แต่ยอมจำนน
เอาวะ! ถือว่าจ่ายเงินดูการแสดงสุดยอดละกัน!
ชายหนุ่มโอนเงินหนึ่งหมื่นหยวนผ่านวีแชตให้เจียงหนาน
เด็กหนุ่มรีบท้วง “เดี๋ยวก่อนพี่ชาย ยังขาดอีกหนึ่งหยวน!”
เจิ้งเหว่ยงุนงง “ไม่ใช่หนึ่งหมื่นเหรอ? ทำไมยังขาดอีกหนึ่งหยวน?”
เจียงหนานพูดด้วยเหตุผล “ก้อนอิฐแดงไม่ใช่เงินเหรอ? หนึ่งหยวนก็เป็เงินเหมือนกันนะ!”
[แต้มความคับแค้นจากเจิ้งเหว่ย 666 แต้ม!]
นายทำลายอิฐแล้วยังจะให้ฉันจ่ายเงินอีกเหรอ?
ทำธุรกิจแบบนี้ ไม่ขาดทุนเลยสักนิด!
“รอดูนะ พวกเธอจะได้เห็นว่ามันใช้ได้ผลหรือเปล่า!”
เจิ้งเหว่ยไม่พูดอะไรอีก ภายใต้สายตาที่คาดหวังของสองสาว เขาบิดฝาขวดน้ำแร่เก็บเกี่ยวสามหมัดออกแล้วดื่มรวดเดียวจนหมด
“อึก! อึก! อึก!”
ในชั่วพริบตา พลังป่าเถื่อนก็พุ่งทะลักออกมาจากร่างกาย ทำให้ใบหน้าของเจิ้งเหว่ยแดงก่ำ!
“โอ้วว! โอ้วว! มันมาแล้ว!”
ดวงตาของเจิ้งเหว่ยเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ตัวเขาเองเป็ผู้ปลุกพลังสายกำลังขั้นทองแดงสองดาวอยู่แล้ว
ภายใต้การเพิ่มขึ้นอีกสิบเท่า พลังของเขาก็พุ่งทะยานไปถึงระดับที่น่ากลัว
เพียงแค่กำหมัดเบา ๆ ก็สามารถะเิอากาศได้!
“น้องชาย! ของดีจริง ๆ! น้ำแร่สูตรลับตำรับโบราณของนายเจ๋งมาก!”
ถ้าเป็แบบนี้ การเดินทางไปค่ายกลิญญาของทีมในวันพรุ่งนี้ก็จะมั่นใจมากขึ้น!
เจียงหนานยิ้มแหย ๆ “อืม อืม! ถ้าใช้ได้ผลก็ดี แปลว่าผมไม่ได้หลอกคุณใช่ไหม?”
แต่สองสาวกลับอ้าปากค้าง!
“เจิ้ง… เจิ้งเหว่ย! หัวนายล้าน!”
“ล้านจริง ๆ! ฮ่า ๆ ๆ ทนไม่ไหวแล้ว หัวล้านสว่างจ้าเลย!”
“สว่างยิ่งกว่าโคมไฟถนนอีก!”
สองสาวหัวเราะจนท้องแข็ง ตัวโยนไปมา น้ำตาไหลออกมาด้วยความขบขัน
เจิ้งเหว่ยยกมือลูบหัวตัวเอง
ฟิ้วว~
สายลมยามค่ำคืนพัดผ่าน ความเย็นะเืปะทะเข้ากับใบหน้า!
เขาหัวล้านจริง ๆ ด้วย...
[แต้มความคับแค้นจากเจิ้งเหว่ย 999 แต้ม!]
[แต้มความคับแค้นจากเจิ้งเหว่ย...]
แต้มความคับแค้นของระบบพุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ในชั่วพริบตาก็ทะลุหลักหมื่น...
เจิ้งเหว่ยโมโหจัด “น้องชาย นายกำลังเล่นตลกกับฉันอยู่หรือไง! ผมของฉันหายไปไหน?”
เจียงหนานตบไหล่เจิ้งเหว่ย “โธ่ พี่ชาย อย่าไปสนใจ ‘รายละเอียดเล็กน้อย’ พวกนี้เลย!”
ฮ่า ๆ ๆ!
กฎแห่งกรรมช่างยุติธรรมจริง ๆ!
ใครจะรอดพ้นจากการหัวล้านได้ล่ะ?
“รายละเอียดเหรอ? ฉันจะสู้กับนายให้ถึงที่สุดเลย!” เจิ้งเหว่ยพูดด้วยดวงตาแดงก่ำ แต่กลับถูกสองสาวเข้ามาขวางไว้
“หัวล้านก็ดูดีออก!”
“อีกอย่างเขาก็ไม่ได้โกหกนายนี่นา ‘เก็บเกี่ยวสามหมัด’ ก็ได้ผลจริง ๆ นี่…”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ… ขอขำก่อน ฉันไม่ไหวแล้ว!”
เจียงหนานขยิบตาให้สองสาวพลางหัวเราะ “ตอนนี้ระหว่างเราสองคน ผมหล่อกว่านิดหน่อยใช่ไหม?”
“ฮ่า ๆ… ใช่แล้ว! เธอหล่อกว่าเยอะเลย!”
“งั้นแอดเป็เพื่อนกันในวีแชตสิ!”
“ได้เลย!”
ทั้งสามเดินจากไป แผ่นหลังของเจิ้งเหว่ยแผ่ความรู้สึกเศร้าสร้อยที่สิ้นหวังออกมา
หัวที่โล่งเตียนสะท้อนแสงไฟถนน ขณะที่สองสาวยังคงหัวเราะไม่หยุด...
ในตอนนั้นเอง รถเมอร์เซเดสเบนซ์จีคลาสคันหนึ่งพุ่งเข้ามาจอดที่ทางเข้าตลาดกลางคืน
คนขับเป็สาวสวยในชุดแจ็กเกตและกางเกงขาสั้น เธอเปิดประตูและเดินลงมาจากรถ
ความสวยที่น่าในั้น ราวกับดอกบัวหิมะที่ผลิบานใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน
ผมสีเงินสั้นระต้นคอ
ดวงตาสีฟ้าลึกล้ำดั่งมหาสมุทร
เธอกดโทรศัพท์มือถือ พลางเผยอปากเล็กน้อยเผยให้เห็นเขี้ยวเล็ก ๆ ที่ส่งให้ใบหน้าสวยนั้นยิ่งดูน่าหลงใหล
“ต้องเป็เขาแน่ ๆ! คราวนี้ไม่ผิดแน่!”
หญิงสาวอีกคนก้าวลงมาจากที่นั่งข้างคนขับ เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวลายดอกกล้วยไม้ และกางเกงยีนขายาวเข้ารูป
บนหัวสวมหมวกกันแดดเอาไว้ด้วย
เธอหัวเราะอย่างขบขันก่อนจะส่งเสียง “เสี่ยวเหยา! เธอตามหาเขามาเกือบครึ่งปีแล้วนะ! ทุกครั้งก็พูดแบบนี้!”
เซี่ยเหยาโมโหสุดขีด “ฮึ่ม คิดว่าโกนผมจนหัวล้านแล้วฉันจะจำไม่ได้หรือไง? ไอ้พ่อค้าใจดำ!”
“โอ๊ย! นึกแล้วก็โมโห!”
พูดแล้วก็คว้าแขนของจงอิ๋งเสวี่ยตรงดิ่งเข้าไปในตลาดกลางคืนเจียงเฉินทันที!
เซี่ยเหยาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเสียงดังจนแม้แต่คนข้าง ๆ ยังได้ยิน!
จงอิ๋งเสวี่ยปิดปากหัวเราะคิกคักไม่หยุด “กางเกงในตัวนั้นสีตกจริง ๆ นะ ตกหนักมากเลย!”
เซี่ยเหยาตวัดสายตามองคนพูด “ชู่ว! อย่าพูดนะ นั่นมันน่าอายมาก!”
71K
