ณ ค่ำคืนอันเงียบสงัด ผมยืนมองผู้หญิงตรงหน้าที่เดินขากะเผลกเซไปเซมา ผมอยากจะออกไปช่วยเธอ แต่ก็ทำอย่างนั้นไม่ได้ เพราะที่ขาของเธอมีเืไหล ผมไม่แน่ใจว่าผมจะสามารถควบคุมตัวเองได้ไหม อาเรซพี่ชายของผม หมอนั่นสนใจในตัวเธอเหมือนกัน ไม่งั้นคงไม่ตามเธอมาแน่ๆ แต่เธอคงไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไปที่จะหลงคารมพี่ชายผมง่ายดายอย่างแน่นอน ท่าทางแก่นๆ ต่อปากต่อคำไม่ยอมใคร นี่ล่ะคือเสน่ห์ของเธอ
“อยากรู้จักฉันใช่ไหม ฉันชื่อแคทเธอรีน รู้แล้วก็อย่าตามฉันมาอีกนะ”
“เราจะได้เจอกันอีกไหม" เสียงพี่ชายผมะโตามเธอ
เธอชื่อแคทเธอรีน ผมได้ยินบทสนทนาที่เขาสองคนคุยกันตลอด แต่แปลกที่ผมไม่สามารถอ่านความคิดของเธอได้เลย ซึ่งลักษณะพิเศษนี้จะใช้ไม่ได้กับเผ่าพันธุ์เดียวกันเท่านั้น หรือว่าเธอจะเป็เหมือนกันกับผม อาเรซก็ต้องแปลกใจไปไม่น้อยกว่าผมแน่นอน
นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ผมยืนมองเธออยู่อย่างนั้น จนกระทั่งเธอเดินลับสายตาไป ผมตกหลุมรักเธอแล้วล่ะ แคทเธอรีน
พี่ชายของผม อาเรซ ไม่ใช่สิ เราไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ พวกเราสามคน ผม อาเรซและโมนา เป็แค่แวมไพร์เร่ร่อนที่คุณโลแกนรับมาอยู่ในครอบครัวเท่านั้น เพื่อไม่ให้ตกเป็เป้าจากพวกนักล่าแวมไพร์ และต้องดื่มเืจากถุงเืในโรงพยาบาลเท่านั้น ซึ่งคุณโลแกนให้คนของเขาแฝงตัวไปเข้าไปทำงานในองค์กร เพื่อเปิดทางให้พวกเราไปเอามาได้อย่างสะดวกและห้ามทำร้ายมนุษย์เป็อันขาด ซึ่งเป็กฎเหล็กที่คุณโลแกนตั้งขึ้น แวมไพร์ตนอื่นที่แฝงตัวอยู่กับนักศึกษาทั่วไปที่มาอยู่ในความดูแลของคุณโลแกนก็ต้องทำตามกฎด้วย และต้องใช้ชีวิตให้เหมือนคนปกติให้มากที่สุด
แต่ในเมื่อมีกฎ ก็ย่อมมีคนแหกกฎ อาเรซ โมนาและแวมไพร์อีกหลายๆ ตน ยังคงฆ่ามนุษย์เป็ว่าเล่น ข่าวการฆาตกรรมที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ก็เป็ฝีมือของหมอนั่น ผมและคุณโลแกนพยายามจะหยุดเื่นี้ เพราะเราอยากอยู่อย่างสงบมากกว่า แต่มันไม่ง่ายอย่างที่คิด อาเรซได้ ออกตามหาหนังสือตำราที่บอกวิธีล้างเผ่าพันธุ์แวมไพร์ เพื่อเอามาทำลายก่อนที่พวกนักล่าจะเจอ ผมจึงต้องแอบตามหมอนั่นไปทุกหนทุกแห่ง เพื่อคอยดูความเคลื่อนไหวตามคำสั่งของคุณโลแกน ที่เกรงว่าหากอาเรซเจอตำราเล่มนั้นเสียก่อนจะไม่เป็ผลดีตุ่์แน่นอน
ปัง
“จะไม่เคาะประตูหน่อยเหรอวะ” ผมเอ่ยถามผู้บุกรุกซึ่งตอนนี้มายืนเผชิญหน้าด้วยอารมณ์ร้อนเต็มที่
“อย่ามายุ่งกับผู้หญิงของกู”
“คงไม่ได้ว่ะ บังเอิญกูถูกใจยัยนั่นมากๆ ซะด้วย” ทันทีที่ผมพูดจบ หมอนั่นก็ปรี่เข้ามากระชากคอเสื้อผมอย่างรวดเร็ว
“แคทเธอรีนพิเศษกว่าผู้หญิงทั่วไปยังไง ผู้หญิงคนอื่นๆ ของกูที่ผ่านมามึงไม่เคยสนใจสักคน ทำไมต้องเป็ยัยนั่นวะ
“แล้วพิเศษแบบไหนล่ะ มึงก็รู้ดีนี่” ผมเลิกคิ้วให้หมอนั่นเป็การท้าทาย
ปัง
เสียงปิดประตูดังสนั่น ถ้าเดาไม่ผิด คำพูดของผมคงจะทำให้หมอนั่นประสาทเสียแน่ๆ แต่ผมไม่มีทางปล่อยให้ยัยนั่นตกเป็เหยื่อเหมือนพวกผู้หญิงคนก่อนๆ แน่นอน
7K
