เวลส์เป็สารวัตรระดับสูงจากกรมตำรวจสากลของประเทศ S เพราะเขาเพิ่งหายดีจากอาการาเ็ที่ได้มาจากภารกิจครั้งที่แล้ว จึงขอรับภารกิจเล็กๆ นี่ด้วยตัวเอง แม้ว่าจะเริ่มต้นได้ไม่ดีนัก แต่เขาก็ไม่ยอมหันหลังกลับแน่ ไม่อย่างนั้นผู้กำกับจะต้องส่งเขาไปอยู่เป็เพื่อนกองเอกสารที่สุมกองเป็ูเาอีกแน่ๆ
ดังนั้นแม้ว่าจะไม่ชอบใจที่คู่หูชั่วคราวของตัวเองเป็เพียงตำรวจมือใหม่ เขาก็ทำได้แค่อดทน จากนั้นเ้าตำรวจใหม่คนนี้ก็ออกจากสำนักงานของผู้กำกับไปยังคลังพัสดุ ยืดคอขึ้นแล้วะโบอกนายตำรวจาุโที่กำลังยุ่งอยู่ในคลังพัสดุว่า “ลุงหลิว ช่วยผมหาอุปกรณ์สำหรับสุนัขตำรวจหน่อยสิครับ!”
เวลส์ที่กำลังคิดว่าตัวเองอยู่ต่างบ้านต่างเมืองก็ควรจะเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม ดังนั้นจึงไม่ได้ถือสาอะไร แต่ตำรวจน้อยกลับรื้อเอาของที่มีสีน่าเกลียด วัสดุเกรดต่ำและงานฝีมือไม่ดีมาสวมให้เขา ก็รู้สึกว่านี่มันเหลือจะทน
ถึงจะเป็หมา แต่จะมาทำชุ่ยๆ ไม่ได้สิ! ของห่วยแตกนี่มันระบายอากาศได้ไหมเถอะ จะสวมพอดีได้อย่างไร ถ้าเป็โรคิัขึ้นมาจะทำอย่างไรเล่า!
กระนั้นเ้าตำรวจน้อยนั่นกลับไม่รู้เลยว่าฐานะเขานั้นสูงส่งแค่ไหน เอาแต่คะยั้นคะยออยู่ได้ “ใส่เถอะนะ ไม่อย่างนั้นหลายๆ ที่จะห้าม...ห้าม...ไม่ให้เข้านะ”
นายกำลังบอกว่าห้ามไม่ให้สัตว์เลี้ยงเข้าใช่ไหม เวลส์เองก็เพิ่งเคยเจอเื่เหนือความคาดหมายแบบนี้ จึงรู้สึกโกรธเป็ฟืนเป็ไฟ จนเมื่อเขามองเห็นตำรวจน้อยหยิบปลอกคอพร้อมสายจูงออกมาจากถุงพลาสติก เขาก็คิดว่าไม่ซงไม่ใส่มันแล้ว จึงทำหน้าขู่ฟ่อๆ
“เหยาเหยา ทำไมผู้กำกับจ้าวถึงส่งหมาดุขนาดนี้มาให้นายล่ะ นี่มันโดเบอร์แมนนะ มันดุมาก ถ้าไม่ใช่ครูฝึกที่เลี้ยงมาั้แ่เล็กก็เอาไม่อยู่หรอก” นายตำรวจาุโประจำคลังพัสดุบอกอยู่ข้างๆ
หา เหยาเหยาเหรอ เวลส์เข้าไปดมกลิ่นตำรวจน้อย แล้วคิดในใจว่า หมอนี่มันผู้ชายพันเปอร์เซ็นต์ ทำไมถึงโดนเรียกเสียยังกับเป็ผู้หญิงขนาดนี้ไปได้
แต่เพราะเวลส์เข้ามาใกล้ขนาดนี้ จึงเป็โอกาสของตำรวจน้อยพอดี ด้วยความที่เด็กน้อยมือเท้าว่องไว จึงสวมใส่ปลอกคอเสียงดัง ‘กริ๊ก’
ทันใดนั้นเวลส์ก็รู้สึกหนักๆ ตรงคอ ั้แ่เกิดมาจนเมื่อครู่นี้เขาไม่เคยสวมใส่ของพรรค์นี้มาก่อน พอได้ใส่ครั้งแรกก็ดันเป็ของถูกๆ ที่ผลิตออกมาเป็โหลๆ รู้สึกไม่สบายตัวเหลือจะกล่าว
ราวกับตำรวจน้อยรู้ถึงความรำคาญใจของเขา จึงนวดคางและคอของเขาอย่างอ่อนโยน แล้วพูดเบาๆ ว่า “จะทำไงได้ละ มันเป็กฎ ถ้าจัดที่อยู่ให้คุณเรียบร้อยแล้วผมจะเอาออกให้นะครับ”
น้ำเสียงของตำรวจน้อยแยกไม่ออกว่ากำลังประจบผู้บังคับบัญชา หรือกำลังหลอกล่อเด็กเล็กๆ อยู่กันแน่ แม้เวลส์จะไม่หลงกล แต่เขากลับชอบััลูบไล้บริเวณใกล้ๆ ลำคอเสียจริงๆ ความรื่นรมย์ตามสัญชาตญาณยับยั้งอารมณ์ฉุนเฉียวได้ชั่วคราว ถึงขนาดขยับเข้าไปใกล้ตำรวจน้อยมากยิ่งขึ้น
แต่ความรื่นรมย์นี้ก็อยู่ถึงแค่ตอนที่ตำรวจน้อยเปิดประตูรถตำรวจเท่านั้น เวลส์มองไปยังที่นั่งข้างคนขับกลิ่นเท้าเหม็น ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าปลอกคอทำให้เขาหายใจไม่ออก
“เดี๋ยวผมจะพาคุณไปพักที่บ้านพักตำรวจนะ คุณพักก่อนสักคืน เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยเริ่มสืบคดีดีไหมครับ” ตำรวจน้อยช่วยเขาคาดเข็มขัดนิรภัยกลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป
เวลส์ที่สวมปลอกคออยู่จะรออีกหนึ่งวันได้อย่างไร เขาอยากจะหาคนให้พบโดยเร็วใจจะขาด จากนั้นก็บ๊ายบายอุปกรณ์ราคาถูกบนร่างและรถคอกหมูคันนี้เสียที
ดังนั้นเขาจึงยกอุ้งเท้าหน้าขึ้นมาตบตรงซองเอกสารคดีในมือของตำรวจน้อยอย่างแรง แล้วเห่าโดยไม่รักษามารยาท
“หา คุณอยากอ่านรายละเอียดเหรอครับ รอก่อนนะครับ” ตำรวจน้อยว่าแล้วเริ่มขยับมือเปิดซองเอกสารคดี
เวลส์เงยหน้าขึ้นถอนหายใจ ข้อมูลพวกนี้เขาอ่านบนเครื่องบินไปร้อยแปดสิบรอบแล้ว จะต้องอ่านอะไรอีก! เมื่อไร ‘เครื่องแปลภาษา’ ของส่วนกลางจะมาถึงสักทีนะ จะได้แก้ปัญหาเื่ความอิหลักอิเหลื่อทางการสื่อสารระหว่างคนใบ้กับคนไอคิวต่ำสักที!
แต่ตำรวจน้อยไม่ได้รับรู้ถึงเสียงก่นด่าอันเผ็ดร้อนในใจเขาเลย อีกฝ่ายยังคงหยิบข้อมูลขึ้นมาอ่านออกเสียงดังฟังชัดทีละแผ่นด้วยสีหน้าตั้งอกตั้งใจ “ผู้สูญหาย ชื่อนามสกุล โรเบิร์ต อายุ 33 ปี เพศชาย อาชีพ คอลัมนิสต์ร่วมสัญญา...”
ไม่ๆๆ ไม่ต้องอ่านแล้ว พูดให้น้อยๆ หน่อย! ถ้านายยังไม่ได้อ่านมาก่อน ก็กวาดตาอ่านเร็วๆ เอาสิ ถ้าจะอ่านแบบนี้แล้วจะจบเมื่อไรกัน ถ้านายต้องอ่านออกเสียงถึงจะจำได้ งั้นเราก็ไปอ่านข้างนอกรถยังจะดีเสียกว่า!
เวลส์ที่รู้สึกรำคาญใจก็เห่าออกมาอีกสองครั้ง แต่ก็ยังไม่สามารถหยุดการอ่านของเ้ามือใหม่ได้ เขามองไปยังแถวต้นไม้สีเขียวนอกหน้าต่างอย่างหมดหวัง จนเมื่อตำรวจน้อยอ่านถึงชื่อโรงแรมของโรเบิร์ตแล้ว จึงยื่นอุ้งเท้าหน้าออกไปตบเอกสารอย่างหยาบคาย
“ผมอ่านผิดเหรอ เป็โรงแรมโฟร์ซีซันส์นี่ครับ ไม่ผิดนะ” ตำรวจน้อยอ่านข้อมูลในหน้าเอกสารซ้ำแล้วซ้ำอีก
เวลส์ทำได้เพียงค้นหาชื่อ ‘โรงแรมโฟร์ซีซันส์’ ในเอกสารอย่างแม่นยำ ก่อนจะใช้อุ้งเท้าหน้าเคาะไปยังตัวอักษรทั้งห้าพยางค์นี้ จากนั้นก็เคาะพวงมาลัยรถ แล้วชี้ไปยังกระจกหน้ารถ
ในที่สุดตำรวจน้อยก็ทำสีหน้าราวดวงตาเห็นธรรม เอ่ยถามว่า “คุณอยากพักโรงแรมโฟร์ซีซันส์ใช่ไหมครับ ทำแบบนั้นไม่ได้ครับ สอบสวนกลางมีกฎว่า ถ้าไม่ใช่โรงแรมที่ร่วมสัญญากัน ไม่สามารถเบิกจ่ายได้...”
ฉันอยากไปห้องที่เ้าโรเบิร์ตมันอยู่โว้ย! แล้วที่กรมของฉันก็ไม่มีกฎเื่เบิกจ่าย ถ้าอยู่ในงบ จะอยู่ที่ไหนก็ได้ ถึงแม้ว่าฉันจะอยู่โรงแรมเกินห้าดาว ก็ไม่เกินงบที่ตั้งไว้หรอกโว้ย!
แต่ทว่าทุกอย่างกลับเสียเปล่า ไม่ว่าเวลส์จะถูกปลอกคอทรมานจนแทบตายขนาดไหน แต่ก็จำต้องทน เขาทำแบบเดิมซ้ำไปซ้ำมาเรื่อยๆ เอาความรู้ความสามารถในฐานะสารวัตรระดับสูงเป็เดิมพัน เพื่อเคาะกะโหลกเ้ามือใหม่คนนี้
4K
![[นิยายแต่ง] ยูกิ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1757658077_33852774.webp)