“เฮ้อ..แผนการหนังสือทักษะปลอมของข้าใช้ได้ผลสินะ ตอนนี้พวกเขาคงอยากมีชีวิตให้นานที่สุดเพื่อที่จะฝึกมันให้ได้”
หลงเทียนถอนหายใจโล่งอกเมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นของเหล่าชาวบ้าน"อ่ะแฮ่ม..ถ้าพวกท่านฝึกมันไม่ได้ก็อย่ายอมแพ้ง่ายๆละ"
"ขอบคุณมากขอรับนายท่านสำหรับทักษะที่สุดยอดเหล่านี้"เหล่าชาวบ้านโค้งเคราพหลงเทียนด้วยสายตาเปร่งประกาย
แต่ละทักษะที่ชายหนุ่มเอาออกมาเป็ทักษะศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด แถมมันยังเป็ทักษะที่พวกเขาไม่เคยได้ยินในยุทธภพด้วยซ้ำ!!
ไม่เพียงแต่เหล่่าชาวบ้านเท่านั้นที่ได้รับหนังสือทักษะเหล่านี้ เจียงไป่ก็เข้ามาเอากับพวกเขาเหมือนกัน ซึ่งทักษะที่มันเลือกคือทักษะแยกเงาพันร่าง!!!
ขณะนั้นเอง บนท้องฟ้า้าสำนักได้มีเงาของอสูรอินทรีย์ขนาดใหญ่บินผ่านมา บนหัวของมันได้มีร่างของชายหนุ่มหล่อเหลากำลังแบกกระเป๋าขนาดใหญ่
ตรงหน้าอกของมันได้มีป้ายชื่อเขียนไว้ว่า"หอการค้าแสงจันทร์"
ซึ่งหอการค้านี้เป็องค์กรรวบรวมข่าวสารจากทั่วโลกยุทธภพ มันมีสาขากระจายทั่วโลกยุทธภพมากมาย โดยที่ธุรกิจของมันคือการชื้อขายข่าวสารทุกอย่างที่เกิดขึ้นในยุทธภพ!!!
ในแต่ละทวีปมีมหาสมุทรกว้างใหญ่ขว้างกั้นเอาไว้ ทำให้เหล่าผู้คนไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่ามีอะไรเกิดขึ้นในทวีปอื่นบ้าง
เพราะเหตุนี้หอการค้าแสงจันทร์จึงเป็ตัวเลือกแรกของเหล่าผู้คน ด้วยจำนวนสาขามากมายที่ตั้งอยู่ทั่วโลกยุธภพ ทำให้พวกเขาสามารถรับรู้ข่าวสารที่เกิดขึ้นในทวีปอื่นได้อย่างรวดเร็ว
แต่ทว่าข่าวสารที่หอการค้าแสงจันทร์ปล่อยออกมานั้น พวกเขาไม่ได้สนใจเลยว่ามันเป็เื่จริงหรือไม่? ต่อให้เป็เพียงข่าวลือ พวกเขาก็กระจายมันออกไปอย่างรวดเร็วเหมือนกัน
แต่สิ่งที่เหล่าผู้คนต่างอยากรู้มากกว่า คือวิธีการที่หอคอยแสงจันทร์ใช้ส่งข่าวข้ามทวีปต่างๆ
แม้จะเป็เซียนเดินทางข้ามมหาสมุทรด้วยตัวเอง มันก็ไม่ใช่เื่ง่ายขนาดนั้น แถมยังต้องใช้เวลาเป็เดือนกว่าจะถึงอีกทวีปหนึ่ง
นอกจากเหล่าอสูรทะเลที่น่ากลัวแล้ว ยังมีภัยพิบัติมากมายเกิดขึ้นในมหาสมุทรตลอดเวลา
หนึ่งในนั้นคือสายฟ้าทัณฑ์์ที่สามารถส่งเซียนกลับไปเกิดใหม่ในพริบตา!!!
ด้วยเหตุนี้หอการค้าแสงจันทร์จึงเป็อีกขุมอำนาจลึกลับที่ไม่มีใครกล้าต่อต้าน
แต่มีข่าวลือหนึ่งออกมาว่าหอการค้าแสงจันทร์ได้มีผู้เชี่ยวชาญเต๋าค่ายกลสร้างประตูเคลื่อนย้ายข้ามทวีปขึ้นมา!!
…
“เอ๊ะ..นี่มันคือผู้เชี่ยวชาญเรอะ!!”
หลงเทียนเงยหน้ามองท้องฟ้าด้วยความตื่นเต้น ั้แ่มาถึงโลกใหม่แห่งนี้ เขายัังไม่เคยเห็นผู้ฝึกตนตัวเป็ๆสักครั้งเลย
“ข้าต้องเก็บภาพไว้เป็ที่ระลึกแล้ว”
หลงเทียนรีบเข้าร้านค้าอย่างรวดเร็วแล้วเลือกซื้อกล้องราคา3000แต้มออกมา โดยไม่รอช้าเขารีบถ่ายภาพของชายหนุ่มเก็บเอาไว้ทันที
“หึ..ไม่น่าเชื่อว่าหมู่บ้านเล็กๆอย่างนี้จะมีราชันย์มากมายอาศัยอยู่ เ้าชายชรานั้นอยู่ในระดับจักรพรรดิขั้นต้นคงเป็ผู้นำของที่แห่งนี้สินะ”
สายตาของชายหนุ่มบนนกอินทรีย์เหลือมมองข้างล่างอย่างไม่แยแส แม้ตัวตนอย่างจักพรรดิถือเป็คนมีอำนาจในเขตัฟ้าแห่งนี้
แต่สำหรับชายหนุ่มที่มาจากหอการค้าแสงจันทร์แล้ว ระดับจักรพรรดิเป็ได้เพียงแค่ยามเฝ้าหน้าประตูของหอการค้าแสงจันทร์เท่านั้น!!!
แม้แต่ตัวมันที่เป็สาวกหลักของหอการค้าก็มีระดับบ่มเพาะจักพรรดิขั้นสูงแล้ว
ส่วนเหล่าผู้าุโต่างอยู่ในระดับเทวะขึ้นไปเท่านั้น เพราะเหตุนี้มันจึงไม่คิดจะลงไปพูดคุยกับคนข้างล่างให้เสียเวลาเลย
"ตอนนี้มีเื่ใหญ่เกิดขึ้นในทวีปตะวันตก พวกเ้าควรระวังตัวไว้ด้วย"ชายหนุ่มโยนใบปลิวลงมา ก่อนจะขี่อินทรีย์หายไปอย่างรวดเร็ว
ซึ่งท่าทางของมันได้สร้างความโกรธแค้นให้กับเจียงไป่
“ถ้าไม่ใช่เป็เพราะนายท่านมีจิตใจเมตตาบริสุทธิ์ ข้าคงเผยร่างแท้จริงจัดการพวกมันทั้งคู่ไปแล้ว”เจียงไป่แผ่นหลังของชายหนุ่มบนนกอินทรีย์ด้วยสายตาเ็า
ั้แ่มันสังเกตเห็นว่าหลงเทียนกำลังใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา มันก็ได้ปกปิดกลิ่นอายของตัวเองให้เหมือนสุนัขธรรมดาเหมือนกัน เพื่อให้สอดคล้องกับบรรยากาศที่นายท่านของมัน้า
มันจึงทำให้คนนอกไม่สามารถััได้ถึงระดับบ่มเพาะเทวะขั้นกลาง จากการกินอาหารเม็ดใหม่ก่อนหน้านี้!!!
เหล่าชาวบ้านที่เหลือก็ต่างโกรธกับท่าทางของชายหนุ่มหอการค้าไม่น้อยไปกว่าเจียงไป่เลย
ถ้าเป็เมื่อก่อนพวกเขาคงไม่กล้ามีความคิดอย่างนี้ แต่ตอนนี้สายตาของพวกเขาได้รับการขยายกว้างไกลกว่าเมื่อก่อนมาก
ในความคิดของพวกเขา ไม่มีขุมอำนาจใดในโลกยุทธภพที่สามารถเทียบเคียงกับหลงเทียนได้เลย!!!
แต่สำหรับหลงเทียนแล้ว เขากลับไม่ได้แปลกใจกับท่าทางของชายหนุ่มเลย
“สมกับเป็ผู้เชี่ยวชาญ..ท่าทางยืนกอดอกของเขาเทห์เกินไปแล้ว ออร่าสไตล์ผู้เชี่ยวชาญของเขามันเปร่งประกายออกมาเลย”
หลงเทียนยืนมองรูปภาพที่ปริ้นท์ออกมาด้วยสายตาเปร่งประกาย ก่อนจะกลับมาตรวจสอบใบปลิวข่าวที่ชายหนุ่มโยนลงมา
“เกิดเหตุการ์ณครั้งใหญ่บนทวีปตะวันตก นิกายหมื่นพิษที่สร้างความหวาดกลัวในอดีตได้ปรากฏออกมาในยุทธภพอีกครั้ง”
“โดยการปรากฏของพวกเขาครั้งนี้ได้มาพร้อมกับพิษรูปแบบใหม่ ที่สังหารคนไปแล้วมากกว่าหลายหมื่นคนในหลายเขตของทวีปตะวันตก เช่น เขตัฟ้า เขตฟีนิกซ์ เขตดาบ์ เป็ต้น”
“ตอนนี้เหล่าขุมอำนาจในทวีปตะวันตกกำลังประชุมร่วมมือกันต่อต้านนิกายหมื่นพิษด้วยกัน การปรากฏของนิกายหมื่นพิษครั้งนี้คงทำให้ทวีปตะวันตกเกิดเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง!!!”
“าครั้งนี้ใครจะอยู่ใครจะไปโปรดติดตามรายงานข่าวครั้งต่อไปจากหอการค้าแสงจันทร์ของเราเท่านั้น”
…
“อ้ากกก..โลกนี้จะน่ากลัวเกินไปแล้ว มีคนตายไปเป็หมื่นเลยเรอะ!! ไอนิกายพิษบ้านั้นทำเหมือนชีวิตคนเป็ผักเป็ปลา สักวัน์จะลงโทษพวกคนเลวอย่างพวกเ้า!!”
“โชคดีจริงๆที่เราอยู่ในหมู่บ้านเงียบสงบเช่นนี้ ไม่อย่างนั้นเราคงดวงซวยถูกพิษของพวกบ้านั้นไปด้วยแน่ๆ”
หลังจากหลงเทียนอ่านข่าวเสร็จ ร่างกายของเขาอดไม่ได้ที่จะสั่นขึ้นมา"เฮ้อ..น่าสงสารคนบริสุทธิ์ที่ต้องมาถูกลูกหลงของพวกนิกายพิษบ้านั้น ถ้าอยู่ใกล้ๆข้าจะจุดไฟเผานิกายของมันให้ไม่เหลือซากเลย"
เหล่าชาวบ้านต่างมองหลงเทียนด้วยใบหน้าเ็ป พวกเขาทนไม่ไหวที่จะต้องมาเห็นนายท่านของพวกเขาร้อนรนอย่างนี้
“หือ!..จิตใจบริสุทธิ์อย่างนายท่านคงทนไม่ไหวจริงๆสินะ ที่ต้องมารับรู้ว่ามีคนมากมายต้องตายไป”
“ถ้านายท่านต้องลงมือด้วยตัวเอง นายท่านจะต้องทรมานขนาดไหน? ที่ต้องสังหารชีวิตของผู้คน”
“พวกเราจะไม่ปล่อยให้มือบริสุทธิ์ของนายท่านต้องมาเปื้อนเืเหล่านี้แน่นอน พวกเราจะยอมเป็มือสังหารแทนนายท่านเอง ไม่ว่าคนอื่นจะตราหน้าว่าพวกเราเป็คนเลวทรามขนาดไหน พวกเราจะไม่ยอมให้คนบริสุทธิ์อย่างนายท่านต้องมามีมลทินเด็ดขาด!!”
ในอีกด้านของหมาน้อยเจียงไป่ ใบหน้าของมันตอนนี้ได้ปกคลุมไปด้วยความโกรธแค้น“หึหึ..เป็พวกนิกายพิษของพวกเ้าจริงๆสินะ ที่เป็คนลงมือสังหารคนของข้ามากมายต้องตายไปด้วยพิษ!!”
…
เมืองชุมนุมเซียน
ภายในเมืองชุมนุมเซียนนี้เป็หนึ่งในเมืองหลักของเขตปกครองพิเศษทวีปตะวันตก
ซึ่งเขตปกครองพิเศษเป็เขตอำนาจที่ไม่อยู่ภายใต้การควบคุมของขุมอำนาจใดๆ
มันถูกสร้างขึ้นมาให้เป็เมืองกลางสำหรับการแลกเปลี่ยนซื้อขาย โดยมีขุมอำนาจมากมายมาสร้างสำนักอยู่ในเมืองแห่งนี้
ถ้ามีใครมาสร้างความวุ่นวายในเมืองแห่งนี้ พวกเขาจะกลายเป็ศัตรูของทุกคนทันที ด้วยเหตุนี้มันจึงเป็ที่พักอาศัยของเหล่่าขุมอำนาจต่างๆ
หนึ่งในนั้นได้มีสาขาหลักทวีปตะวันตกของหอการค้าแสงจันทร์
พวกเขาได้มาสร้างหอการค้าอยู่ใจกลางเมืองชุมนุมเซียน มีรูปร่างเป็หอคอยขนาดใหญ่10ชั้น!!
ขณะนั้นเองได้มีร่างของชายหนุ่มหล่อเหลากำลังขี่อินทรีย์ลงมายังชั้น10ของหอคอย บริเวณด้านล่างได้มีร่างของชายชรากำลังรอต้อนรับด้วยรอยยิ้ม
ชายชราคนนี้มีนามว่าจีเฟิง เป็ผู้จัดการใหญ่รับผิดชอบหอการค้าสาขาหลักแห่งนี้
ส่วนชายหนุ่มบนนกอินทรีย์เป็หลานชายที่ภาคภูมิใจของเขา มีนามว่าจีเป่ย
ซึ่งชายหนุ่มพึ่งเดินทางมาถึงทวีปตะวันตกได้ไม่นาน มันจึงอาสาไปแจกใบปลิวเพื่อ้าสำรวจอิทธิพลขุมอำนาจต่างๆของทวีปตะวันตก และผลการสำรวจครั้งนี้ก็ทำให้มันดูถูกทวีปตะวันตกนี้มาก
"ท่านปู่..ข้าผิดหวังกับสำนักบนทวีปตะวันตกมากเลย มีเพียงไม่กี่นิกายเท่านั้นที่ดูพอจะใช้ได้อยู่"จีเป่ยะโลงจากนกอินทรีย์ด้วยใบหน้าดูถูก
แต่ทว่าทันใดนั้นร่างกายของมันกลับสั่นกลางอากาศก่อนจะกระอักเืออกมา
"เฮือก…เกิดอะไรขึ้น!..ทำไมอยู่ดีๆร่างกายของข้าก็เ็ปขึ้นมาเหมือนกำลังถูกแทง"จีเป่ยกระอักเืออกมาอีกครั้งด้วยใบหน้าซีดเผือก
"หลานปู่!!!"ชายชราจีเฟิงคว้าร่างของชายหนุ่มด้วยความใ
"ทะ-ท่านปู่ ชะ-ช่วยข้าด้วย"จีเป่ยเอ่ยด้วยเสียงสับสนมึนงง
นอกจากชายหนุ่มแล้วที่กระอักเืออกมา อสูรอินทรีย์ของมันก็ล้มลงทรมานบนพื้นไม่แตกต่างกันเลย!!
ในอีกด้านของหมู่บ้านห่างไกล
"อือ..เอามันติดตรงไหนดีนะ?"หลงเทียนกำลังตอกตะปูบนรูปภาพของชายหนุ่มอินทรีย์ด้วยท่าทางสับสน เขาดึงตะปูเข้าออกหลายครั้งเพื่อหาตำแหน่งที่พอใจ