ตอน เมียมีชู้แต่ผมกลับมีอารมณ์
ผมทนรอภรรยาสุดที่รักหน้าคลีนิคไม่ไหวจึงกลับมาที่บ้านก่อน ผมนั่งกระวนกระวายอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก สายตาจดจ้องไปที่นาฬิกาแขวนผนังอย่างใจจดใจจ่อ ทุกวินาทีที่เข็มวินาทีขยับเดินมันเหมือนเข็มแหลมๆที่ทิ่มแทงลงกลางใจ
บรืน! ๆ หัวใจของผมเต้นระทึกและบีบรัดตัวอย่างรุนแรงเมื่อได้ยินเสียงเครื่องยนต์รถเก๋งคันเล็กสีขาวแล่นมาจอดเทียบที่หน้าประตูบ้าน ผมสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆเพื่อปรับสีหน้าและอารมณ์ให้เป็ปกติที่สุด ผมต้องสวมบทบาทสามีผู้แสนดีที่ไม่รู้เื่รู้ราวอะไรให้แเีที่สุด เพื่อรอคอยการกลับมาของภรรยาสาวที่เพิ่งไปเจอหมอชายมาหมาดๆ
ผมไม่รู้ว่าหลินกับหมอวินทำอะไรกันบ้างและเื่ราวเลยเถิดกันไปมากแค่ไหน แต่สัญชาติญาณของผมพอจะรู้ว่าทั้งสองแอบชอบกัน สรุปก็คือเป็ชู้กันนั่นแหละ เพียงแต่ว่าผมยังไม่เห็นกับตาและไม่มีหลักฐานเลยแม้แต่ชิ้นเดียว
แกร๊ก!
เสียงลูกบิดประตูเปิดออก หลินก้าวเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับอุ้มลูกน้อยแนบอก ทันทีที่สายตาของผมปะทะกับร่างเล็กกะทัดรัดของเธอ ความรู้สึกจุกอกก็ตีตื้นขึ้นมา หลินในตอนนี้ช่างแตกต่างจากหลินที่แต่งตัวสวยสะพรั่งออกจากบ้านไปเมื่อ่เช้าอย่างสิ้นเชิง ชุดเดรสสีแดงเบอร์กันดีที่เคยรัดรูปสวยงามบัดนี้ดูยับย่นผิดรูปผิดทรง โดยเฉพาะบริเวณหน้าอกและหน้าท้อง ทรงผมที่เคยดัดลอนมาอย่างดีหลุดลุ่ยชี้ฟู ใบหน้าที่เคยแต่งแต้มเครื่องสำอางดูซีดเซียวและอิดโรยราวกับคนอดนอนมาทั้งคืน แต่สิ่งที่ตอกย้ำความเ็ปในใจผมมากที่สุดคือท่าทางการเดินของเธอ หลินก้าวเดินช้ากว่าปกติ เรียวขาขาวเนียนของเธอถ่างออกและพยายามหนีบเข้าหากัน
"กลับมาแล้วเหรอครับหลิน เหนื่อยไหมลูกงอแงหรือเปล่า มาครับพี่ช่วยถือของ"
ผมแสร้งทำน้ำเสียงอ่อนโยนและเดินเข้าไปรับกระเป๋าสัมภาระจากมือเธอ หลินสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อผมเข้าประชิดตัว เธอหลบสายตาผมและพยักหน้าส่งๆ
"อื้อ! ลูกหลับมาตลอดทางเลย หลินเพลียมากอยากขึ้นไปอาบน้ำนอนพักสักหน่อย"
น้ำเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อยและพยายามเบี่ยงตัวเดินหลบผมไปทางบันได แต่ผมไม่ยอมปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือ ผมสวมกอดร่างอวบอัดของเธอจากด้านหลังอย่างรวดเร็วจนเธอตั้งตัวไม่ทัน วงแขนของผมรัดเอวคอดของเธอไว้แน่นพร้อมกับฝังจมูกลงบนซอกคอขาวผ่องอย่างจงใจ
"อุ๊ย! พี่เอก ทำอะไรเนี่ย หลินใหมด ปล่อยเลยนะหลินเหนื่อย" เธอดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอดของผม แต่ผมกลับยิ่งสูดลมหายใจเข้าปอดลึกขึ้น
กลิ่นที่ลอยมากระทบโสตประสาทของผมมันไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงกลิ่นเดิมที่เธอฉีดออกไปเมื่อเช้า แต่มันคือกลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงกลิ่นเดียวกับที่ผมได้กลิ่นเมื่อวาน กลิ่นของหมอวินที่ติดฝังแน่นอยู่บนผิวเนื้อและเส้นผมของเธอ ยิ่งไปกว่านั้นมันยังผสมปนเปกับกลิ่นคาวโลกีย์ กลิ่นเหงื่อไคล และกลิ่นคาวหวานของน้ำนมแม่ที่แห้งกรังติดอยู่ตามร่องอก ความรู้สึกตื่นเต้นและหึงหวงอย่างรุนแรง แล่นแปล๊บ เข้ามาในสมองจนผมแทบคลั่ง ท่อนเอ็นของผมเริ่มพองขยายขึ้นมาทันทีที่จินตนาการถึงสาเหตุของกลิ่นคาวพวกนี้
"ทำไมวันนี้หลินตัวหอมจังเลย กลิ่นแปลกๆนะ ไม่เหมือนกลิ่นน้ำหอมหลินเลย คล้ายๆกลิ่นน้ำหอมผู้ชายยี่ห้ออะไรสักอย่าง หลินไปโดนอะไรมาเหรอครับ"
ผมแกล้งตั้งคำถามจี้จุดด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่แฝงไปด้วยความคุกคาม หลินหน้าถอดสีทันที ร่างกายของเธอแข็งทื่ออยู่ในอ้อมแขนของผม ดวงตากลมโตลุกลี้ลุกลนอย่างเห็นได้ชัด เธอรีบแกะมือผมออกและขยับตัวออกห่างราวกับผมเป็ของร้อน
"กลิ่น กลิ่นอะไรกัน พี่เอกจมูกเพี้ยนแล้ว หลินก็แค่ได้กลิ่นน้ำยาทำความสะอาดของคลินิกติดมาแหละมั้ง พวกกลิ่นยาฆ่าเชื้ออะไรพวกนั้นไง ที่คลินิกเขาก็ใช้กลิ่นฉุนๆแบบนี้ทั้งนั้นแหละ พี่เอกอย่ามาจับผิดหลินเลย หลินเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว"
เธอหาข้ออ้างมากลบเกลื่อนด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้ดูหงุดหงิดเพื่อปกปิดความผิดพลาด ผมลอบยิ้มสมเพชเมียตัวเองในใจ ข้ออ้างของเธอมันฟังไม่ขึ้นเลยสักนิด กลิ่นคาวสวาทชัดเจนขนาดนี้หลอกใครก็หลอกได้แต่หลอกผัวที่แอบดูอยู่ข้างนอกไม่ได้หรอก
"อ้าวเหรอครับ พี่ก็นึกว่าไปแวะที่ไหนมาซะอีก แล้วทำไมวันนี้ตรวจนานจังเลยครับ ตรวจตั้งเกือบชั่วโมง ตรวจแผลหลังคลอดปกติน่าจะแป๊บเดียวไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมหลินดูเหนื่อยหอบแถมยังเดินแปลกๆอีก แผลอักเสบเหรอครับ"
ผมรุกฆาตด้วยคำถามที่แทงใจดำ เพื่อจับผิดและให้เธอยอมคายความลับออกมา
อึก! หลินกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ เธอกำลังมัวเมากับรสสวาทที่ตกค้างอยู่ในร่างกายจนเผลอเล่าความเท็จผสมความจริงออกมาเพื่อเอาตัวรอด
"ก็ ก็พอดีหลินบ่นกับคุณหมอวินว่า่นี้หลินปวดคัดหน้าอกมาก คุณหมอวินเค้าใจดีมากเลยนะ ก็เลยช่วยตรวจเช็คท่อน้ำนมให้ด้วย ท่านบอกว่าท่อน้ำนมหลินอุดตันก็เลยต้องช่วยนวดคลึงให้อย่างหนักเลย หลินเจ็บระบมไปหมดทั้งตัวนี่ไงถึงได้เดินไม่ค่อยไหว คุณหมอใส่ใจคนไข้มากเลยนะ หลินโชคดีจริงๆที่ได้หมอวินดูแล"
คำพูดสรรเสริญเยินยอชู้รักของเมียตัวเองมันทำให้ผมกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ ผมรู้ความจริงอยู่แก่ใจว่าการนวดคลึงท่อน้ำนมของหมอวินมันคืออะไร มันไม่ใช่การนวดธรรมดา แต่มันคือการบีบเค้นและการก้มลงไปดูดกลืนเต้าอวบที่ ตึงเปรี๊ยะ ของเมียผมอย่างตะกละตะกลามต่างหาก และไอ้อาการปวดระบมจนเดินถ่างขานั่นมันก็ไม่ใช่เพราะแผลอักเสบ แต่คงมันเป็เพราะถูกท่อนเอ็นของหมอสูติกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงต่างหาก
"อ๋อ! หมอวินเก่งและใจดีขนาดนั้นเลยเหรอครับ นวดซะเมียพี่เดินขาสั่นเลย ดีจังเลยนะครับที่มีหมอคอยดูแลเื่เื่บนเตียงตรวจให้แบบนี้"
ผมแกล้งพูดจาประชดประชัน หลินตวัดสายตามองผมอย่างไม่พอใจ เธอรีบอุ้มลูกเดินหนีขึ้นบันไดไปอย่างรวดเร็ว
"หลินจะไปอาบน้ำแล้ว พี่เอกดูลูกไปก่อนก็แล้วกัน อย่ามากวนหลินนะ"
ผมเดินตามเธอขึ้นไปบนห้องนอนอย่างเงียบเชียบ หลินวางลูกลงในเปลและรีบเดินไปที่หน้าตู้เสื้อผ้า เธอหันหลังให้ผมและเริ่มปลดซิปชุดเดรสสีแดงออก ชุดเดรสเนื้อดีร่วงหล่นลงไปกองที่พื้น เผยให้เห็นแผ่นหลังขาวเนียนและกางเกงในลูกไม้สีดำตัวจิ๋ว จังหวะที่เธอกำลังเอื้อมมือไปปลดตะขอบราไร้โครงตัวเก่งเพื่อจะเปลื้องผ้าท่อนบน สายตาของผมก็ปะทะเข้ากับสิ่งผิดปกติบางอย่างบนเรือนร่างของเธอ
"เดี๋ยวหลิน นั่นรอยอะไรน่ะ"
ผมก้าวพรวดเข้าไปประชิดตัวและจับหัวไหล่ของเธอให้หันมาเผชิญหน้า บราให้นมถูกปลดออกเผยให้เห็นเนินอกขาวโพลนขนาดมหึมาที่กระเพื่อมไหว แต่สิ่งที่ทำให้ผมเืขึ้นหน้าคือรอยจ้ำสีแดงอมม่วงหลายรอยกระจายอยู่รอบๆเนินอกและซอกคอ มันคือรอยดูดเม้มที่เกิดจากริมฝีปากและฟันของผู้ชายอย่างไม่ต้องสงสัย
หลินสะดุ้งสุดตัวและหน้าซีดเผือด เธอรีบคว้าเสื้อคลุมอาบน้ำมาปิดบังหน้าอกอวบใหญ่ของตัวเองไว้อย่างรวดเร็ว มือของเธอสั่นเทาแต่ปากยังคงแข็งเกร็งและตวาดกลับเพื่อเอาตัวรอด
"รอยอะไรกัน พี่เอกตาฝาดแล้ว นี่มันรอยช้ำจากการที่หมอนวดเปิดท่อน้ำนมให้หลินไง หมอเขาต้องออกแรงบีบหนักมากผิวหลินก็เลยช้ำแดงแบบนี้ แล้วก็มีรอยจากกรวยกรวยปั๊มนมด้วย พี่เอกเป็บ้าอะไรเนี่ย จ้องแต่จะจับผิดหลินอยู่ได้ หลินบอกแล้วไงว่าหลินเจ็บ หลินระบม พี่เอกยังจะมาทำตัวน่ารำคาญอีก ออกไปเลยนะ หลินจะอาบน้ำ ออกไป"
เธอแผดเสียงด่าทอผมเพื่อกลบเกลื่อนความผิดและผลักอกผมให้ออกห่าง ผมยอมถอยร่นออกมาจากตรงนั้น ปล่อยให้เธอวิ่งหนีเข้าห้องน้ำและล็อคประตูเสียงดังปัง ผมยืนมองบานประตูห้องน้ำด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก มันทั้งโกรธ ทั้งแค้น ทั้งขยะแขยง แต่ในขณะเดียวกันอารมณ์เสียวของผมก็กำลังปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง
ผมเดินไปที่ตะกร้าผ้าใส่แล้วที่มุมห้อง สายตาของผมจดจ้องไปที่กางเกงในลูกไม้สีดำตัวจิ๋วที่หลินเพิ่งถอดทิ้งไว้ ผมค่อยๆก้มลงไปหยิบมันขึ้นมาถือไว้ในมือ กางเกงในตัวนั้นเปียกชุ่มไปด้วยของเหลวเหนียวเหนอะหนะ ผมยกมันขึ้นมาสูดดมใกล้ๆจมูก กลิ่นคาวสวาท กลิ่นน้ำหล่อลื่นของเมียผมมันคละคลุ้งไปหมด แทนที่ผมจะรู้สึกคลื่นไส้หรือขยะแขยง แต่ร่างกายของผมกลับตอบสนองในทางตรงกันข้าม
ความเป็ชายของผมแข็งขึงจนปวดหนึบแทบะเิ เืในกายสูบฉีดอย่างบ้าคลั่ง ความรู้สึกเสียวซ่าน แล่นแปล๊บ ไปทั่วทุกอณูเนื้อ ผมจินตนาการเห็นภาพหมอวินกำลังกระแทกกระทั้นเมียของผมบนขาหยั่ง จินตนาการถึงเสียงครางหวานหูและใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสุขสมของเธอ
ผมยอมรับกับตัวเองอย่างหมดเปลือกในวินาทีนั้นเลยว่า ผมเสพติดการได้เห็นเมียตัวเองเป็ชู้กับคนอื่นไปเสียแล้ว ผมเสพติดความเ็ป เสพติดความร่านสวาทของเธอ ยิ่งเธอโกหกหน้าตายเพื่อปกปิดความผิดมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งมีอารมณ์ทางเพศรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น
ผมปลดกางเกงของตัวเองออก ล้วงมือเข้าไปกอบกุมท่อนเอ็นที่แข็งปั๋งและเริ่มรูดรั้งมันอย่างรวดเร็ว ผมใช้กางเกงในลูกไม้สีดำที่เปียกชุ่มไปด้วยคราบคาวของเมียและชู้มากำขยำรอบแท่งเอ็นแล้วถูไถกับส่วนหัวหยักของตัวเอง ความลื่นไหลและกลิ่นคาวโลกีย์นั้นมันเป็ตัวกระตุ้นชั้นยอด
ส่วบ! ๆ ๆ ผมชักรูดความเป็ชายอย่างเอาเป็เอาตาย หอบหายใจแรงอยู่ในห้องนอนของตัวเองพร้อมกับจินตนาการถึงภาพความวิปริตเ่าั้
"อ่าส์ หลิน เมียร่าน ชอบเอ็นหมอใช่มั้ย ร่านนักใช่มั้ย?"
ผมสบถคำหยาบโลนออกมาอย่างลืมตัว ความสุขสมพุ่งทะยานจนถึงขีดสุด ร่างกายกระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นออกมารดกางเกงในลูกไม้ตัวนั้นจนเปรอะเปื้อนไปหมด
ฟุ่บ! ผมทรุดตัวลงนั่งบนเตียงพร้อมกับหอบหายใจฮั่กๆ มองดูผลงานของตัวเองด้วยความรู้สึกสมเพชและตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน เกมนี้มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น
ผมจะปล่อยให้หลินได้ใจไปก่อน ผมจะคอยเฝ้ามองดูความร่านและลีลาบนเตียงของของเธอกับชายชู้เต็มสองตาให้ได้