แอบรักนายช่างตัดเสื้อ

 บทที่5

ตอนที่3 เลิกกัน 

                      00.54 นาที ตอนนี้ฝนก็เริ่มจะตกแล้วตอนนี้พี่เมฆทำอะไรอยู่น่ะโทรไปหาไหนดีกว่า  /ขอโทษค่ะ หมายเลขที่คุณเรียกไม่สามารถติด่อได้ในขณะนี้  /เอ้าปิดเครื่องเฉย ส่งใสไม่อยากให้ใคมากวนตอนทำรายงานแหละมั้ง ช่างเถอะ นอนดีกว่าพรุ้งมีเรียนเช้า 

                      เวลา 07.34 เมฆ ก็อกๆอ้วนเปิดประตูให้เค้าหน่อย  เสียงเรียกเ๽้าของห้องดังลอดผ่านประตู เป็๲ที่คุ้นเคยมาตลอดได้ยินที่ไรเป็๲ใจฟูทุกที 

ฟ้า ค้าบมาแล้วคร้าบ  ร่างบางขานรับก่อนจะรีบเดินไปเปิดประตูให้กับคนรัก  / อ้างวันนี้เธอมีเรียนทำไมยังไม่แต่งตัวอีกหล่ะครับ

เมฆ พอดีวันนี้เค้าไม่สบายอ่ะเค้าเลยลา1วัน เดี๋ยวเค้าไปส่งอ้วนแล้วก็จะกลับไปนอนต่อ 

ฟ้า เห้ยไม่สบายหรอ เพราะโดนฝนมาเมือคืนแน่เลย ไม่สบายทำไม่ไลน์มาบอกเค้าดี๋ยวเค้าไปเรียนเองก็ได้ เธอไม่ลำบากตื่นมาเลย 

เมฆ จะออกมาซื้อข้าวแล้วก็ยา้วยอ่ะ เค้าเลยออกมาส่งตัวด้วยเลย แฮะๆแฮะ

ฟ้า  งั้นรอเค้าแปปนึงเดี่ยวไปเอากระเป๋าก่อน ร่างเดินเข้าไปในห้องเพื่อไปหยิบกระเป๋ากับแผ่นเจลลดไข้ออกมาด้วย  / มานี้เดี๋ยวเค้าแปะเจลให้ อา อ่ะเสร็จแล้ว หือ น่ารักน่ะเนี้ยดูเหมื่อนพระเอกในนิยายเลย ชายหนุ่มที่เป็๞ยังฝืนร่างกายของตัวเองเพื่อมารับคนรักเรียน ทั้งๆที่ไม่สบาย 5555555

เมฆ เก่งน่ะเราเนี้ยะลองแต่งสักเ๱ื่๵๹ไม 55555

ฟ้า ก็น่าสนน่ะ ทั้งคู่เดินคุยกันลงห้องเพื่อจะที่จะไปมหาลัย 

                                ณ มหาลัย คณะ/คหกรรมศาสตร์  หวัดดีพวกมึงกินข้าวกันยังว่ะ  พวกกรอมึงนี้แหละค่าาาากว่าจะเสด็จมาได้ พวกกูหิวมากตอนนี้รีบไปโรงอาหารด่วนค่ะ ไอเนตรพูดก่อน รีบไหนว่ะโรงอาหารไม่วิ่งหนีมึงหรอก ผมที่พึงเดินมาถึงเองน่ะเว้ย เดินอีกแล้วหรอ  /ช่วยไม่ได้ค่ะอยากมาช้าเอง ไอเนตรพุดอย่างโมโหหิวอย่างแรง 

พี เออฟ้าวันนี้ไม่เห็นพี่เมฆมาส่งมึงเลยว่ะ เป็๲ไรป่าว 

ฟ้า อ่อพี่เขาไม่สบายอ่ะ กูเลยให้มาส่งแค่หน้ามหาลัย เดี๋ยวรถมันจะติดอ่ะก็อยากให้พี่เขาพักผ่อนเร็วๆอ่ะ 

พี อ่อเออบอกพี่เขาหายไว้ๆน่ะ 

ฟ้า  เออเคๆเดี๋ยวจะบอกให้ 

        หลังจากที่พวกผมกินข้าวเช้ากันเสร็จแล้ว พวกผมก็เดินเก็บซองขนมตามถังขยะทั้วมอเพื่อที่จะเอาไปทำโปรเจคที่เสนออาจารย์ไป พวกเก็บราวมืออาชีพ ตอนนี้ได้มา2ถุงปุ่ยแล้วครับ /เห้ยไอเนตรอาชีพใหม่เป็๲ไงว่ะ ไปได้สวยป่ะดูดิได้มาเพียบเลยน่ะมึง แอบทำอาชีพอยุ่ก็ไม่บอกจะได้แนะนำที่ดีๆ 55555 / มึงอย่าดูถูกอาชีพกูน่ะเห็นอย่างงี้แถสเรียกเจ้เนตรน่ะโว้ย  /กูไม่ได้ดูถูกเห้นมึงเก้บเก่งเก็บได้เยอะดูน่าจะชำนาญ  ผมพูดแก้ต่างดพราะท่านผู้ชมจะเข้าใจผิด  /จะไม่ให้เรียกเจ้เนตรได้ยังไง กูเวลาอยุ่บ้านชอบแต่งตัวเหมือนเจ้เก็บค่าแผงตามตลาดเลย  เสื้อชมพู กางเกงเขียวสะท้อนแสงเดินถือพัดโบกไปมา เหมือนเจ้ไมล่ะมึง ไอภาบรรยาเวลาไอเนตรอยู่บ้าน ให้ผมฟัง  5555555จริงหรอว่ะ เจ้เนตร !!!! พอเลยๆเลิกเรียกกูว่าเจ้เนตร ใครเรียกเดี๋ยวแม่ตบกะบาลหัว  /ดุดิคำพูดยังเหมือน 55555  /เงียบเลยไแฟ้าเดี่ยวมึงโดนขยะราดหัว   /กลัวแล้วจ้าๆ ผมทำหน้าล้อเลียนไอก่อนวิ่งหนีมันเพราะตอนนี้มันเอาขยะไล่ฟาดผมแล้ววว ไอเนตรอย่าๆมันเปื้อนไอเนตร........................

                ในสุดก็หมดวันสักที่ ผมเลิกเรียนครับ ตอนนี่ก็ 4 โมงเย็นแล้ว พี่เมฆจะตื่นหรือยังน่ะ  หรือยังนอนอยุ่ เรากลับรถเมย์ได้ก็ /ที่ผมเลือกที่จะขึ้นรถเมย์เพราะผมอยากให้พี่เมฆพักผ่อนให้มากๆจะได้หายไว อีกถาพี่เมฆนอนอยู่ผมก็ไม่อยากไปรบกวนเวลาพี่เขานอน ผมเลยเลือกที่จะขึ้นรถกลับคอนโดแทน  /พอมาถึงคอนโดผมก้ใช้คีย์กาดร์ที่พี่เมฆไปทำให้อีกใบ  พอเดินขเ้าห้องก็เห็นพี่เมฆนอนอยู่จริงด้วยครับ  กะแล้ววาพี่ต้องนอนอยู่ ดีน่ะไม่ได้โทรให้มารับ  / ไลน์ ไลน์ ไลน์ ไลน์  เสียงไลน์ของพี่เมฆดังขึ้นที่แรกผมก็ไม่ได้สนใจอะไรคงเป้นเพื่อนพี่เขาทักมาแหละมั้ง ไลน์ ไลน์ ไลน์ เสียงไลน์ดังขึ้นอีกครั้งรอบนี้มันดัง3ครั้ง  ผมก็คิดว่าจะไปเปิดดูดีไม เพราะพี่เมฆบอกรหัสผ่านผมแล้ว แต่กลัวว่าจะเป็๲การเสียมารยาทเกินไป แต่ถ้ามันมีเ๱ื่๵๹ด่วนล่ะ คน๻้๵๹๠า๱ความช่วยเหลืออะไรแบบเนี้ยะ ผมก็เลย เปิดโทรสับพี่เมฆ ขึ้นมาด้วย  ทำให้ผมถึงกับ ช็อคตาค้างมือเท้าชาไปหมด หัวใจตอนนี้เหมือนแตกสะลาย ความรู้สึกเจ็บพรังพลูเข้ามาให้หัวผม ในหูได้ยินตีดดดดดดดดดดด คล้ายกับเสียงที่คนไข้ชีพจรไม่เต้นแล้วความคิดมากมายผุดขึ้นราวกับน้ำเดือด  เมือคนที่ไลน์มาคือ เพือนของผมเอง ไอพี มันไลน์มาหาพี่เมฆ / เป็๲ไงบ้างครับเห็นฟ้าบอกว่าพี่ไม่สบาย  กินยาหรือครับ  ผพักผ่อนเยอะน่ะครับ  เป็๲ห่วงน่ะ   ทำไมไม่อ่านไลน์    พีเป็๲ห่วงน่ะ  อ่านแล้วตอบกลับหน่อยครับ  ข้อความพิมพ์มาทำเอาแถบล้มทั้งยืนไม่ว่าเพื่อนสนิทกันทำแบบนี้  แต่มันมีความข้อความด้านที่ผมยังไม่ได้อ่าน  ผมยื่นทำใจอยู่สักพักก่อนลื่นดูข้อความทั้งหมด

 ข้อความในแชทไลน์

พี ทำไรอยู่ครับ

เมฆ นั้งเล่นคนเดียวเหงาครับ 

พี แล้วฟ้าไปไหนแล้วล่ะครับ ถึงเหงา

เมฆ ฟ้าอยู่หอครับวันนี้ 

พี อ่ออยากมีเพื่อนไปนั้งเล่นเป็๲เพื่อนไมครับ 

เมฆ มันจะดีน่ะค่รับ  ให้พี่ไปหาดีกว่าไม 

พี อย่ามาหลอก พี่จะมาจริงๆเหลอออ ไม่เชื่อหรอก

เมฆ  อย่ามาถ่าน่ะน้องเดี่ยวเจ็บตัว 

พี อยากเจ็บตัวจังเลย พี่จะทำอะไรผมได้ 

เมฆ ลองดูไมครับ 

        ผมอ่านถึงตรงนี้น้ำตาของผมเริ่มไหลออกอย่างห้ามไม่ได้แต่ผมจะกลั้นใจอ่านจนถึงข้อความล่าสุดที่ผมยังไม่ได้อ่าน 

เมฆ ส่งแม็พ มาเล๊ย ครับจะให้ลองว่าเจ็บไม 

พี่ แม็พ โรงแรมเรื่อนรัก   

พี ห้อง 109 ชั้น2น่ะครับ 

เมฆ เตรียมเ็บได้เลยครับ 

เมฆ  ก็อกๆออกมารับหน่อย 

         อย่าบอกน่ะว่เมือคืนพี่เมฆไม้ได้ไปทำรายงานที่ห้องพี่นทีแต่เมือคน พี่เมฆไปโรงแรมกับไอพี  ตอนนี้ผมกลั่นเสียงให้เอาไว้ไม่อยู่แล้วผมร้องไห้น้ำตานองหน้า  หน้าที่ยิ้มแบ้มตอนกลับบูดเบี้ยวเพราะการร้องไห้ไปหมดแล้ว แต่ยังเหลือ3ข้อความผมจะอ่านให้จบ 

 07.12  พฤ ส ค  63

พี ขับรถดีๆน่ะครับ

เมฆ เสียจังยังไม่ได้อาบน้ำด้วยกันเลย 

พี ไว้พี่เหงาค่อยมาก็ได้น่ะอยากเจ็บตัวอีก ครั้งหน้า ขอแบบฟิวผัวเมีย 

        พอผมอ่านจบประโยคขาที่เคยยื่นมั่นคงตอนนี้กลับทรงตัวไม่ไหว ผมล้มลงกับพื้นด้วยเข่าทั้งกระแทกพื้นอย่างแรง แต่ตอนนี้ผมไม่รู็สึกเจ็ยอะไรแล้วแหละครับ มันชาไปทั้งตัว พอรู้ว่าเพื่อนที่สนิทกันมาก กับคนที่เรารักมากๆกลับมาทำกับเราแบบนี้ ใครที่ว่าเก่งๆเ๹ื่๪๫ความรัก เจอแบบนี้เข้าไปคงยื่นไม่ไหวเหมือนผมแหละ  แล้วผมล่ะผมความครั้งแรกของผมมันพังลงมันแล้ว ความคิดที่ว่ารักเรา  เขาคิดถึงเรา  เขาอยากมาหาเรา ทุกอย่างนี้มันเเ๹ื่๪๫โกหกหมดเลยใช้ไม  /พี่ร้องให้เข้าผมมันดังจนไปเข้าหูคนโกหกที่นอนอยู่ สิน่ะ เสียงของผมมันคงน่ารำคาญจนต้องตื่นเลยสิ ผมมันไม่น่ากอดเหมือนน้องพีเพื่อนผมสิน่ะ เพื่อนคำนี้เขาจะเหมือนหรือเปล่าน่ะ  ทุกวันที่เจอหน้ากันเขาคิดแบบไหนอยุ่กันแน่ เขาแอบคุยกันโดยที่ผมไม่รุ้ เขาไปมีอะไรกันโดยบอกผมว่าไปทำรายบ้านเพื่อน ผมมันโง่มากเลยสิน่ะ 

เมฆ ฟ้้า ฟ้า ฟ้าร้องไห้ทำไมครับ  ร่างแกร่ง๻๠ใ๽ที่คนรักของตัวเองที่ตอนนี้กำลังนั้งร้องไห้ โดยที่ต้นเหตุนั้นมากจากความมักไม่รู้จักพอของตน ร่างแกร่งเอือมือไปจับ ร่างบางที่ตอนนี้ร้องให้อย่างไม่มีสติ

ฟ้า อย่ามาจับตัวฟ้า!!! ปล่อยมือฟ้า เอาออกไป  ฟ้าพูดป่นสะอื้นออกมาจนเกือบฟังไม้ได้ใจความที่พูด

เมฆ ฟ้าเป็๲อะไรครับ บอกพี่ได้ไมครับ ร่างแกร่งลงไปกอดร่างที่ตอนนี้ร้องไห้หนักจนไม้ได้ยินสิ่งตนพูดออกแล้วแล้ว 

ฟ้า  ปะลปล่อยอย่ามากอด  อย่าแตะต้องตัวฟ้าน่ะ คนโกหก ชอบมันมากก็ไปอยู่กับมันเลยสิ  ฟ้าลุกขึ้นยื่นโดยมีอีกคนยังกอดอยุ่  ปล่อยฟ้าเดี๋ยวนี้ น่ะครับพี่เมฆ สรรพนามที่เคยเปลี่ยนกลับมาใช้คำว่าพี่ แทนตัวอีกฝ่ายแล้ว  พี่เมฆปล่อยน่ะครับ  ก็บอกให้ปล่อย ฟ้าสะบัดสุกแรงทำมือที่เคยกอดตัวฟ้าอยู่หลุดออกจนล้มลงไปกองกับพื้น ก่อนเงยมองร่างบางที่อยู่ตรงที่หน้าตาเต็มด้วยน้ำตา / ฟ้าเป็๞อะไรครับ ร้องไห้ทำไม / ร้องไห้ทำไม ฟ้าทวนคำถามของอีกฝ่ายที่พูดเหมือนไม่เดือดไม่ร้อนอะไรเลย / สนุกไมล่ะ / สนุกอะไรครับ / กูถามว่าสนุกที่หลอกกูมาได้ขนาดเนี้ยะ สนุกไม !!! ตอบดิ ตอบบบ !!! ฟ้าในตอนนี้กำลังโกรธที่สุดในชีวิต คำพูด แววตา  น้ำเสียงที่ดังนี้ไปทั่วห้อง  / ฟ้าพูดอะไรพี่ไม่เข้า / ไม่เข้าเราะ ไม่เข้าหรอ!!!! ที่ไปเอากับเพื่อนฟ้า ถ้าไม่เรียกว่าหรอกจะให้ว่าอะไร  พี่ทำได้ไงว่ะ พี่เคยรักฟ้บ้างป่ะ หรือคบไว้แค่เอาว่ะ ถ้าพี่เอากับคนอื่นฟ้าไม่ว่า แต่นี้เพื่อนของฟ้า พี่ก็รู้จักไม่ใช่ว่าไม่รุ้จัก เจอกันอยู่ทุกวันทำแบบนี้กับฟ้ายังไง ห๊าาาาาาาา พี่ทำแบบนี้ได้ยังไง น้ำตาเคยหยุดแล้วก็เริ่มกลับมาไหลอีกครั้ง  ฟ้าคงอยู่กับพี่ไม่ได้แล้วแหละครับ     ฟ้าเดินไปหยิบกระเป๋าเดินของตนที่เอามาตอนย้ายเข้า แต่ตอนนี้เขากำลังจะออกไปจากชีวิตคนตรงหน้า เขาเก็บเสื้อผ้าลวกจับยัดใส่อย่างเดี่ยวโดยไม่ฟังคำก้ตัวอะไรของอีกฝ่ายทั้งนั้น พอเสร็จก็จเดินออกมาจากห้องนี้แต่อีกคนวิ่งเข้ากอดขาของฟ้าเอาไว้ /ฟ้าจะไปไหนพี่ไม่ให้ฟ้าไป  พี่ไม่ให้ว่าไป  /ปล่อยฟ้าเถอะ ฟ้าคงทนอยู่กับที่เอาแล้วไปเอากับเพื่อนได้หรอกครับ ฟ้ารับไม่ได้จริง เราเลิกกันเถอะครับพี่เมฆ ฟ้าจะปล่อยให้เป็๞อิสระ พี่จะไปหาใครทำอะไรกับก็ได้แล้วตอนนี้ โดยไม่คิดถึงว่าฟ้าว่ารู้ไม หรือจะแอบเนียนหรือป่าว จะหาคำโหกยังไงดีให้ฟ้าเชื่อ ต่อไปพี่ไม่ต้องเครียดเ๹ื่๪๫พวกนี้แล้วน่ะครับ ฟ้าจะเป็๞คนไปเองน่ะครับ ขอบคุณที่ดูแล เอาใจใส่ ตามใจ ในตอนที่รักฟ้าจริงๆน่ะครับ ลาก่อนน่ะพี่เมฆ  THE  END