ตอนที่16 หนึ่ง ต่อ สอง อีกแล้ว
ทันใดนั้น พลังของเขาก็พลันสงบนิ่งดั่งผิวน้ำ ร่างกายรู้สึกเบา ราวกับสามารถโบยบินได้ในพริบตา
เส้นชีพจรที่เคยตึงแน่นกลับเปิดโล่งอย่างสมบูรณ์ วงเวทิญญาบนแผ่นหลังค่อยๆ หายไป เหลือเพียงความรู้สึกสงบนิ่งและมั่นคง
หลี่หยางลืมตาขึ้น แววตาเปล่งประกาย เขากำหมัดแน่น — ไม่ใช่ด้วยความเครียด แต่คือความมั่นใจ
พลังของเขา พุ่งขึ้นอีกขั้น จิตของเขา สงบนิ่งมั่นคงกว่าเดิม
“คัมภีร์เทพสัญญาจิต ขั้นที่สอง… ตอนนี้ข้าสำเร็จแล้ว”
“ แถมข้ายังทะลวงขอบเขต ระดับรวมจิต ขั้นที่ 3แล้ว”
เขาผ่อนลมหายใจออกช้าๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอน
แม้ร่างกายอ่อนล้า แต่ภายในเต็มไปด้วยพลังและความตื่นเต้นที่แทบจะกลั้นไว้ไม่อยู่
วันพรุ่งนี้ การต่อสู้รอบสองจะเริ่มขึ้น…
และหลี่หยาง — จะไม่ใช่หลี่หยางคนเมื่อวาน...อีกต่อไป
เช้าวันต่อมา ลานประลองตระกูลหลี่
“การจับคู่รอบที่สองเริ่มได้” เสียงผู้าุโฝ่ายดำเนินการประลองดังขึ้น
แผ่นหยกเวทหมุนวนปล่อยแสงเจิดจ้า ก่อนจะแสดงรายชื่อการประกบคู่ขึ้นอย่างชัดเจน:
1. หลี่เฉินเฟิง ปะทะ หลี่เจินไห่
2. หลี่ซูเหยา ปะทะ หลี่เหอหรง
3. หลี่คุนเย่ว์ ปะทะ หลี่ิจื้อ
4. หลี่หยาง ปะทะ หลี่ชิงจื่อ
5. หลี่เซียน ปะทะ หลี่ไป๋หลง
6. หลี่หรงจิน ปะทะ หลี่หลานเยว่
7. หลี่เหวินเฉียง ปะทะ หลี่ซูเฟย
8. หลี่ซินหลาง ปะทะ หลี่เสวียนจือ
เสียงฮือฮาแตกตื่นดังไปทั่วสนาม โดยเฉพาะเมื่อชื่อของ หลี่หยาง ปรากฏคู่กับ หลี่ชิงจื่อ ที่หลายคนรู้ดีว่าเป็ผู้มีสายเืใกล้ชิดาุโห้าที่มักไม่ค่อยลงรอยกันกับผู้าุโสาม แรงกดดันจะทวีคูณขึ้นหลายเท่า
และคู่ที่น่าจับตาไม่แพ้กันคือ หลี่ซูเหยา กับ หลี่เหอหรง ที่ว่ากันว่าฝีมือไล่เลี่ยกันมาก หากพลาดแม้แต่นิดเดียวอาจตกรอบได้
ทว่าในขณะที่บรรยากาศยังครึกครื้น พลันเสียงเคร่งขรึมของาุโหลี่คัง หนึ่งในผู้าุโที่ควบคุมการประลองก็ดังกระหึ่มทั่วลาน
“ผู้เข้ารอบสิบหกคน… ขอแสดงความยินดี! จากนี้ไป จะเข้าสู่การประลองรอบที่สอง
การต่อสู้จะยังคงเป็แบบตัวต่อตัว ผู้ชนะจะได้เข้าสู่รอบแปดคนสุดท้าย!
และบัดนี้ การประลองคู่แรก… จะเริ่มต้นในอีกไม่กี่ลมหายใจ!”
เสียงประกาศนั้นทำให้ผู้ชมทั้งสนามเงียบกริบ สายตาทุกคู่หันไปจับจ้องเวทีประลอง
ชื่อของสองผู้เข้าแข่งขันแรกถูกเรียกดังขึ้น
“คู่แรก — หลี่เฉินเฟิง ปะทะ หลี่เจินไห่!”
าุโ กวาดตามองทั้งสองคนก่อนเอ่ยเสียงเข้ม
“เมื่อเสียงสัญญาณดังขึ้น การประลองจะเริ่ม… เตรียมตัว!”
คู่แรก — หลี่เฉินเฟิง ปะทะ หลี่เจินไห่!” เริ่มได้
เสียงประกาศของาุโดังกระหึ่มทั่วลานประลอง พร้อมกับเสียงฮือฮาแ่เบาที่ตามมา
ทุกคนล้วนรู้ดีว่าผลลัพธ์คู่นี้แทบไม่ต้องเดาให้เหนื่อย
หลี่เฉินเฟิง ก้าวขึ้นเวทีด้วยท่าทีเยือกเย็นและมั่นคงเช่นเคย
เขาไม่ได้แม้แต่ปรายตามองคู่ต่อสู้ตรงหน้า—หลี่เจินไห่ ผู้เยาว์จากสายย่อยที่แม้จะมุ่งมั่นแต่ก็ยังห่างไกลจาก “อัจฉริยะ”อย่างเขา
“เรียกสัตว์อสูรของเ้าออกมา” หลี่เฉินเฟิงกล่าวเรียบๆ
เขายื่นมือออกเพียงเล็กน้อย วงเวทย์สีฟ้าครามหมุนวนบนพื้นเวที ก่อนที่ หมาป่าวายุ จะก้าวออกมาท่ามกลางสายลมที่หมุนวนรุนแรง
ดวงตาคมกริบของมันจ้องเขม็งไปยังเป้าหมาย พลังของนักรบขั้น 6 แผ่กระจายอย่างกดดันทั่วลาน
หลี่เจินไห่กัดฟันเรียกสัตว์อสูรของเขาออกมา— แมงมุมหน้าคน และ อสรพิษน้ำแข็ง ทั้งคู่ต่างอยู่ในระดับนักรบขั้นที่4
1. แมงมุมหน้าคน (Spider-Face Demon)
• ชนชั้น: ชั้นสูง
• ระดับ: นักรบขั้น 4
• ธาตุหลัก: ความมืด
• ประเภท: อสูรแมลง, สะกดจิต
• เพศ: เพศเมีย
• ลักษณะเด่น: ลำตัวสีดำหม่น ขายาวเรียวมีหนามแหลมทั่วทั้งแปดข้าง แต่ที่น่าสะพรึงคือบริเวณส่วนหัว มีใบหน้าคล้ายมนุษย์หญิงซ้อนทับบนดวงตาทั้งแปด มันสามารถใช้เสียงลวงหลอนสะกดจิตศัตรู และฉีดใยพิษใส่สัตรู
2. อสรพิษน้ำแข็ง (Frost Serpent)
• ชนชั้น: ชนชั้นสูง
• ระดับ: นักรบขั้น 4
• ธาตุหลัก: น้ำแข็ง
• ประเภท: สัตว์เลื้อยคลาน, ระยะไกล
• เพศ: เพศผู้
• ลักษณะเด่น: ลำตัวสีเงินอมฟ้า หัวแหลมเหมือนหอกน้ำแข็ง เกล็ดทั่วตัวแผ่ไอเย็นตลอดเวลา มันสามารถพ่นลมหายใจเยือกแข็งที่ชะลอการเคลื่อนไหว และสร้างเข็มน้ำแข็งโจมตีศัตรูจากระยะไกล
“ธาตุน้ำแข็ง ไม่ได้พบเห็นบ่อยนักในแถบนี้…”
เสียงกระซิบจากผู้าุโคนหนึ่งดังขึ้นในหมู่ผู้ชม
“โดยเฉพาะในสัตว์อสูรระดับต่ำ ธาตุน้ำแข็งมักปรากฏในอสูรชั้นยอดหรือในเขตแดนหิมะเท่านั้น มันควรจะเป็อสูรที่สืบสายเืพิเศษ”
แม้พลังจะด้อยกว่าคู่ต่อสู้ แต่การเรียกอสูรสองตนออกมาพร้อมกัน แสดงให้เห็นว่าหลี่เจินไห่ได้เตรียมตัวอย่างเต็มที่ เขาคิดจะใช้การประสานกันระหว่างพิษเงามืดกับน้ำแข็งเยือกแข็งเพื่อจับคู่ต่อสู้ในกรงมรณะ
เสียงประกาศยังไม่ทันจางหาย หลี่เจินไห่ก็ยกมือขึ้น สั่งอสูรของเขาทั้งสองให้บุกพร้อมกัน!
“ข้าต้องรีบทำให้มันจบอย่างรวดเร็วแบบไม่ทันตั้งตัว”
“แมงมุม สะกดมันไว้! อสรพิษ ยิงเข็มน้ำแข็ง!”
ใยพิษสีดำพุ่งแหวกอากาศตามมาด้วยเข็มน้ำแข็งแหลมคมเป็สาย ฝ่ายผู้ชมตื่นเต้นกับจังหวะบุกสองทางอย่างพร้อมเพรียง… แต่ยังไม่ทันที่แมงมุมหน้าคนจะขยับขาแรก หรืออสรพิษจะอ้าปากพ่นคลื่นเยือกแข็ง…
ตูมม!
เสียงลมแตกะเิกลางเวที
แสงสีน้ำเงินพุ่งผ่านอย่างไร้ร่องรอย
หมาป่าวายุของหลี่เฉินเฟิง หายวับไปจากตำแหน่งเดิมในชั่วพริบตา ก่อนที่เงาของมันจะจางลง มันก็ปรากฏตัวอีกครั้งข้างหลังอสูรทั้งสอง — ฟันฝ่ากรงเล็บปะทะพร้อมเสียงคำรามกึกก้อง
“โฮกกก!!”
แมงมุมหน้าคนปลิวกระเด็นกระแทกขอบเวที ใยสีดำกระจายฟุ้งก่อนร่างมันจะแน่นิ่ง ขณะที่อสรพิษน้ำแข็งถูกข่วนจนเกล็ดแตกกระจาย ร่างถูกเหยียบจมพื้นเวที สั่นระริกเพราะไม่สามารถขยับได้แม้แต่น้อย
ผู้ชมทั่วทั้งสนามถึงกับเงียบงัน ก่อนเสียงตะลึงพรืบจะเริ่มดังขึ้น
“แค่พริบตาเดียว… มันเร็วขนาดนี้เชียวหรือ?”
“หมาป่าตัวนั้น… ไม่สิ อัจฉริยะหลี่เฉินเฟิง ไม่ปล่อยให้หลี่เจินไห่ ได้มีโอกาสโจมตีแม้แต่น้อย!”
กรรมการโบกมือ ประกาศผลทันที:
“ผู้ชนะ! หลี่เฉินเฟิง!”
เสียงประกาศชัยชนะยังไม่ทันจางลง ร่างของหลี่เจินไห่ก็ทรุดลงเข่าหนึ่งอย่างไม่รู้ตัว
เข่าทรุด — ไม่ใช่เพราะาเ็จากการต่อสู้ แต่เพราะหัวใจที่เต้นระรัวด้วยความใ
“แค่การโจมตีเดียว… ทั้งสองตัว… จบสิ้นหมด…”
เขาพึมพำกับตัวเอง ดวงตาเบิกโพลงเหมือนยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
เหงื่อเย็นไหลซึมตามขมับ ความมั่นใจที่เคยมีก่อนเริ่มการต่อสู้ถูกบดขยี้ราวกับฝุ่นผง
เขาหันไปมองหลี่เฉินเฟิงที่ยืนสงบนิ่งอยู่กลางเวที สีหน้าเ็าไร้อารมณ์ ราวกับการบดขยี้เมื่อครู่นี้เป็เพียงเื่ธรรมดา
“นี่คือ… ความต่างของ ‘อัจฉริยะ’ ที่แท้จริงงั้นหรือ…”