ชีวิตครั้งใหม่

    ตอนที่ 1 : กลับมาในอดีต

    ณ บ้านของอัคคี


         "อืมมมมมม!!!"อัคคีตื่นขึ้นมาในเวลา๰่๥๹สายของวัน หลังจากลืมตาขึ้นอัคคีก็พบกับห้องขนาด 3×3 ที่คุ้นตาแห่งๆหนึ่ง ซึ่งมันไม่ใช่ห้องของเขาในห้องที่เขาเช่านอน


         "รึว่าาา"อัคคีเริ่มคิดจนคิ้วขมวดเข้าหากันเพราะเขาจำห้องๆนี้ได้ดี มันเป็๲ห้องของเขาในบ้านหลังเก่า


         "ฉันย้อนกลับมาในอดีต"อัคคีเกิดมีความคิดมากมายเข้ามาในหัว จนสับสน


         ก๊อก ก๊อก ก๊อกกกก!!


         ระหว่างที่อัคคีกำลังนั่งทบทวนอยู่นั้นก็มีเสียงคนมาเคาะประตูหน้าห้อง จากนั้นอัคคีจึงค่อยๆเดินไปเปิดประตูและพบกับเด็กผู้หญิงผิวขาวผมสีดำแวววาวหน้าตาน่ารักยืนอยู่หน้าห้อง


         "พี่จะนอนไปจนถึงตอนไหนเนี่ย นี่ก็สายละนะ ไหนสัญญากับหนูว่าจะพาไปซื้อของไง"เด็กผู้หญิงพูดออกมาด้วยสายคาดโทษ


         "น่าๆ พี่ขอโทษพี่หลับเพลินไปหน่อย"อัคคีพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเนิบๆตอบวารีไป


         "หึ"มีเสียงดังอยู่ในลำคอของน้องสาวก่อนจะสบัดหน้าหนีแล้วเดินลงไปชั้นล่าง


         'ฉันกลับมาแล้วจริงๆ กลับมาหาครอบครัวของฉัน'อัคคีคิดในใจก่อนจะเข้าห้องไป หลังจากนั้นอัคคีก็เดินไปหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะมาเปิดดู


         "หืม วันที่ 29 กันยายน ปี2015 นี่ฉันย้อนเวลามา 25 ปีเลยอย่างงั้นหรอ"อัคคีพูดออกมาหลังจากมองไปยังวันที่ที่ขึ้นบนหน้าจออย่างแปลกใจ


         หลังจากนั้นอัคคีก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ประมาณ 20 นาที แล้วก็เดินลงมาข้างล่างเห็นแม่แล้วน้องกำลังนั่งดูทีวีกันอยู่ในห้องนั่งเล่น อัคคีจึงเดินไปนั่งข้างๆแม่ของตัวเองและกอด


         "อะไรเนี่ยเราอ่ะ อยู่ๆมากอดแม่มีอะไรรึป่าวหึ"เสียงผู้หญิงวัยกลางคนประมาณ 40 ปีพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนปนแปลกใจเพราะลูกชายตัวดีของเธอกอดเธอไม่บ่อยนัก


         "ป่าวครับแม่ ผมแค่อยากกอดแม่เฉยๆ"อัคคีพูดออกมาพลางอ้อนแม่ตัวเอง


         "แหม่ๆไม่ต้องมาอ้อนแม่เลย ที่ตื่นสายนี่เล่นเกมดึกใช่ไหม อาทิตย์หน้าก็จะสอบแล้ว จะจบม.6 อยู่แล้ว อย่าเอาแต่เล่นเกม สนใจอนาคตได้แล้วนะลูก"แม่บ่นเบาๆ


         "ครับแม่"


         หลังจากนั้นทั้งสามคนก็นั่งคุยกันอย่างสนุกสนาน มันเป็๲วันที่อัคคีมีความสุขมากจริงๆ เขารู้สึกแบบนั้น

     

         ฐานะทางครอบครัวอัคคีนั้นไม่ได้ร่ำรวย พอกินพอใช้ไปเดือนๆ แม่ของเขาได้เงินเดือนประมาณ 15000 บาทต่อเดือนเท่านั้น


         "นี่ก็จะเที่ยงละ ป่ะยัยน้องตัวดีเดี๋ยวพี่พาไปซื้อของจะได้กลับมาทันอาหารเย็น"อัคคีหันไปพูดกับน้องสาวหลังจากนั่งคุยกันมาพักใหญ่ๆ


        "ค่าาา"วารีขานรับอย่างมีความสุขที่จะได้ไปซื้อของ


         หลังจากนั้นอัคคีและวารีออกมาก็โบกแท็กซี่เพื่อไปที่ห้าง Z  ทันที ใช้เวลาประมาณ 20 นาทีก็มาถึง พอถึงอัคคีก็โดนน้องสาวลากแขนไปซื้อของทันที


    ----


         "นี่ๆแก ดูคู่นั้นสิน่ารักดีว่ามั้ย"หญิงสาวที่อยู่กับเพื่อนหันไปซุบซิบเพื่อนทันทีที่เห็นวารีควงแขนอัคคีเดินเข้ามาในห้าง


        "อืม น่ารักดี"


        "ใช่ม่ะๆ ฮิฮิ"


    ----


        "พี่หิวข้าวอ่ะ ไปกินข้าวก่อนได้ป่าวค่อยซื้อของ"


        "ได้สิ"วารีตอบกลับทันที หลังจากนั้นสองพี่น้องก็ไช้เวลาอยู่ในห้างนานกว่า 5 ชั่วโมง กว่าจะได้กลับบ้าน พอหลังจากกลับมาถึงบ้านอัคคีก็เห็นแม่เตรียมกับข้าวเสร็จพอดี มีอาหาร2-3อย่างวางอยู่บนโต๊ะ


        "มากันพอดีเลย มาๆ กินข้าวจะได้ไปอ่านหนังสือ"


        "ครับ/ค่า"


        หลังจากทานอาหารเสร็จอัคคีก็ขอตัวขึ้นห้อง หลังจากขึ้นมาบนห้องแล้ว อัคคีก็คิดที่จะดูเนื้อหาที่เรียนสักเล็กน้อย 


         ติ๊ง!!!

        [ ภารกิจ : อ่านหนังสือเตรียมสอบ (0/10 ชม.)]

        [รางวัล : AI ]


        [ภารกิจ : วิ่งออกกำลังกาย ( 0/10 Km.)]

        [รางวัล : แหวนมิติขนาด 1×1]


          "หึหึ" อัคคีหัวเราะในลำคอแล้วจากนั้นก็นั่งอ่านหนังสือไปประมาณ 3 ชม. จนถึงสี่ทุ่มแล้วอยู่ๆก็พูดออกมา


          "ตอนนี้ขอนอนก่อนละกันวันนี้ พาผู้หญิงซื้อของนี่มันภัยธรรมชาติของผู้ชายชัดๆ"หลังจากนั้นอัคคีก็อาบน้ำแล้วนอนหลับไป