“ พวกเธอจะไปไหนกันจ๊ะ” พนักงานขับรถหญิงถาม
“ พวกเราจะไปโรงแรมรอยัลครับ”ซูเสี่ยวซินพูด
“ โหมันไกลอยู่นะ แต่ไม่เป็ไรเดี๋ยวน้าจะพาไปที่นั่นเองจะพาไปเดี๋ยวนี้แหละ” คนขับรถหญิงมีความกระตือรือร้นกลัวว่าเด็กตัวเล็กๆจะถูกลักพาตัวไปเลยอยากรีบพาพวกเขาไปหาพ่อ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงโรงแรมรอยัลเสี่ยวเชินดูใบเรียกเก็บเงินก่อนจะยื่นเงินหนึ่งร้อยหยวนส่งให้คนขับรถ
“ ขอบคุณครับ คุณน้า นี่ครับเงิน”
“ ขอบใจมากนะจ๊ะ” คนขับรถรับเงินมาก่อนจะชี้ไปที่โรงแรม“ มองจากสวนดอกไม้ตรงนี้ พวกเธอเห็นน้ำพุใหญ่ตรงนั้นไหม?นั่นแหละประตูทางเข้าโรงแรม”
"ขอบคุณนะคะ" ซูเสี่ยวซินตอบรับอย่างสุภาพขณะที่ซูเสี่ยวเชินก้าวลงจากรถ
พวกเขาเงยมองขึ้นไปที่โรงแรมซูเสี่ยวซินร้องว้าว“ คุณพ่อของพวกเราอยู่ที่นี่จริงๆเหรอ”
“ ตามพี่มา”
ทั้งสองคนเดินตรงไปยังประตูโรงแรมและนั่งลงบนเก้าอี้ข้างน้ำพุเสี่ยวเชินเอานาฬิกาออกมาดู ตอนนี้เป็เวลาเก้าโมงยี่สิบนาที เขาได้หามาแล้วว่างานหมั้นจะเริ่มเวลาสิบโมงครึ่งซึ่งนั้นจะเป็เวลาที่แม่และแม่บุญธรรมของพวกเขาอาจจะหาพวกเขาเจอได้
ซูเสี่ยวเชินไม่ได้อยากจะตามหาเย้เจว่ ที่จริงแล้วเขาอยากจะล่อแม่ของเขาให้มาที่นี่มากกว่าถ้าหากผู้ชายคนนั้นเป็คุณพ่อของพวกเขาจริงๆ บางทีเขาอาจจะรู้จักกับคุณแม่ และคุณแม่เองก็อาจจะรู้จักเขาก็ได้ั้แ่ก่อนที่พวกเขาเกิดมา ทั้งสองคนนี้ต้องมีความสัมพันธ์กันมาก่อนแน่
ดังนั้นเขาต้องให้แม่มาที่นี่ตรงเวลาเพื่อหยุดการหมั้นของหลงเย้เจว่ให้ได้
เวลาประมาณเก้าโมงครึ่งมือถือของซูเสี่ยวเชินดังขึ้นหม่ามี๊โทรมา เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนรับโทรศัพท์“ ครับ หม่ามี๊!”
"นี่พวกลูกอยู่ที่ไหนกัน?" ซูลั่วลั่วตื่นใ
“ หม่ามี๊ ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมอยู่กับน้องพวกเราปลอดภัยดีครับ” ซูเสี่ยวเชินรีบพูดปลอบใจหม่ามี๊กลัวว่าเธอจะโรคหัวใจกำเริบ
แต่ต่อให้ลูกๆของเธออยู่ข้างนอกถึงแม้ว่าพวกเขาจะกำลังพูดกับเธอก็ทำให้ซูลั่วลั่วแทบบ้าได้เหมือนกัน เธอถามขึ้นด้วยความโมโห “ลูกอยู่ไหน”
"หม่ามี๊ครับ ตอนนี้ผมกับน้องอยู่ที่โรงแรมรอยัลครับ"
"อะไรนะ? โรงแรมอะไรนะ?" ลั่วลั่วประหลาดใจ
“ โรงแรมรอยัลระดับเจ็ดดาวครับ ” เด็กหนุ่มได้เช็คข้อมูลโรงแรมนี้มาก่อนและพบว่าที่นี่เป็หนึ่งในโรงแรมที่หรูหราที่สุดในโลก
“ให้ตายเถอะ ทำไมถึงออกไปเช้าขนาดนี้?” ซูลั่วลั่วโกรธมาก
“ พวกเราลงไปเล่นกันข้างล่าง แต่ไม่รู้ว่าทำไมพวกเราถึงมาที่นี่ครับหม่ามี๊ออกมารับพวกเราได้ไหมครับ เหมือนว่าพวกเราจะหลงทาง”
“นี่ลูก.....อย่าเดินไปไหนนะ รออยู่ตรงนั้นแหละแม่กำลังไปหา”ซูลั่วลั่วพูด เธอไม่ได้วางสายแต่บอกกับเซี่ยซิน ให้รีบไปหาเด็กๆอย่างร้อนรนเสียงดังวุ่นวายลอยมาจากปลายสาย
“ หม่ามี๊ไม่ต้องเป็ห่วงหรอกครับไม่ต้องรีบคุณตำรวจคอยดูแลพวกเราอยู่” ซูเสี่ยวซินพูดโกหกเพื่อให้หม่ามี๊สงบสติลง
“ จริงเหรอ? งั้นอยู่กับคุณตำรวจนะ อย่าออกไปไหนแม่กำลังไปเดี๋ยวนี้” ซูลั่วลั่วตอบรับ
ซูเสี่ยวเชินกดวางสาย ซูเสี่ยวซินสับสน
“ พี่ ทำไมไปโกหกหม่ามี๊ว่าพวกเราหลงทางล่ะ?”ซูเสี่ยวซินถามด้วยความสงสัย
“ เพราะเป็วิธีเดียวที่จะให้หม่ามี๊มาเจอพวกเราได้หลังจากนี้พวกเราจะจัดแจงให้หม่ามี๊มาเจอกับคุณพ่อ”
“ คุณพ่อของพวกเราเป็ใครหรอ?”
“ คนที่เธอเห็นในโทรทัศน์วันก่อน”
“ ผู้ชายที่หน้าตาเหมือนพี่น่ะหรอ?”ซูเสี่ยวซินพูดเสียงเบา
774
![[มี E-book] ตัวประกอบอย่างข้า(เผลอ)จีบพระเอกธงแดงโดยไม่รู้ตัว](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1745741627_35264097.webp)
