นางรีบหันไปมองยังหน้าประตูห้องและก็ต้องใยิ่งกว่าเมื่อเห็นชายหนุ่มที่ยืนจ้องมองมายังนางอย่างไม่ละสายตา นางรีบควานหาเสื้อที่วางอยู่ที่พื้นขึ้นมาปิดเรือนร่างของนางเอาไว้โดยเร็ว
“คุณชายเสียนท่านเข้ามาในห้องของข้าทำไมกันออกไปนะออกไป”นางพูดขึ้นด้วยความใ
เสียนอี้หลงที่กำลังยืนตกตะลึงกับภาพที่อยู่ตรงหน้าเขารีบดึงสติของตนเองกลับมาก่อนจะรีบเดินออกจากห้องของนางในทันที
“นี่มันเกิดบ้าอะไรกัน ทำไมข้าต้องรู้สึกหวั่นไหวทุกครั้งที่เจอหญิงบ้านนอกผู้นั้น”เขาบ่นพึมพำออกมาเบาๆก่อนที่ภาพเปลือยเปล่าพร้อมกับรอยยิ้มแสนหวานของฟู่เหลียนฮวาจะลอยเข้ามายั่วยวนในหัวของเขาราวกับกำลังครอบงำความคิด
“นี่ข้าคิดบ้าอะไรของข้ากันเนี่ยะ”เสียงพึมพำพูดขึ้นด้วยความหงุดหงิด
..แอ๊ด..เสียงบานประตููถูกเปิดออกพร้อมกับใบหน้าที่บึ้งตึงของหญิงสาว
เสียนอี้หลงมองดูฟู่เหลียนฮวาที่ใส่เสื้อผ้าอย่างเรียบร้อยและจ้องมองมายังเขาด้วยใบหน้าที่โกรธเคือง
“เหตุใดเ้าจึงมองหน้าข้าเช่นนั้น”
“ก็เหตุใดท่านจึงได้เข้ามาในห้องของข้าด้วยเล่า”
“เฮอะ นี่มันบ้านของข้าข้าจะเข้าออกห้องไหนของเรือนนี้ก็ได้”
“แต่ท่านเศรษฐียกห้องนี้ให้ข้าแล้วเช่นนั้นท่านก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามาในห้องของข้า”
“อ่องั้นหรอกหรือ”เขาพูดขึ้นก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ๆนางอย่างยั่วโมโห
“แล้วถ้าข้าจะเข้าแล้วเ้าจะทำอะไรข้าได้ หรือเ้าจะเปลือยกายให้ข้าดูอีกซักรอบงั้นหรือ”
“นี่ คุณชายเสียนนี่ท่าน”นางพูดขึ้นอย่างโมโห
“เอาล่ะๆข้าขี้เกลียดต่อปากต่อคำกับเ้าแล้วที่ข้ามาหาเ้าไม่ใช่ว่าข้าพิสวาทในตัวเ้าหรอกนะข้าเพียงจะมาทำสัญญากับเ้าก็เท่านั้น”
“สัญญา สัญญาอะไรกัน”
“ก็สัญญาที่เ้ากับข้าจะได้ไม่ต้องเป็สามีภรรยากันเช่นไรเล่า”
ฟู่เหลียนฮวาขมวดคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ
เสียนอี้หลงหยิบกระดาษร่างสัญญาขึ้นมาให้นาง
“เ้าอ่านออกหรือไม่”เขาถามนางด้วยน้ำเสียงที่ดูถูก
นางรีบหยิบหนังสือสัญญามาจากมือของเขาในทันที
“ข้าพออ่านได้”นางพูดขึ้นก่อนจะอ่านหนังสือสัญญาฉบับนั้น
“นี่มันอะไรกันข้าจะต้องมีทายาทให้กับท่านเช่นนั้นหรือจึงจะออกจากที่นี่ได้”
“หึ ก็ใช่นะสิท่านพ่อให้เ้ามาแต่งงานกับข้าก็เพียงเพราะอยากได้หลานก็เท่านั้นและอีกอย่างข้าก็ไม่อยากให้เ้ามาอยู่เป็ฮูหยินของข้าด้วยเพราะฉะนั้นหลังจากที่เ้าได้เข้าพิธีแต่งงานกับข้าก็จงรีบมีทายาทให้กับข้าเสียแล้้วรีบออกไปจากตระกูลของข้า”
ฟู่เหลียนฮวารีบถือหนังสือสัญญานั้นกลับเข้าไปในห้องไม่นานนักนางก็ออกมาพร้อมกับลายนิ้วมือที่ประทับลงบนกระดาษแผ่นนั้นก่อนจะยื่นมันคืนให้กับเขา
“ข้าก็ไม่ได้อยากเป็ฮูหยินของท่านเช่นกัน”นางพูดขึ้นก่อนจะรีบกลับเข้าไปในห้องพร้อมกับปิดประตูกระแทกอย่างแรงราวกับไม่พอใจ
เสียนอี้หลงมองดูหน้าห้องของฟู่เหลียนฮวาอย่างหงุดหงิด
“จิ๊ นี่กล้าดียังไงมาปิดประตูใส่หน้าข้าห๊า เ้ากล้าดียังไงมาปิดประตูใส่หน้าข้า”เขาพูดขึ้นด้วยความโมโห แต่ฝ่ายตรงข้ามกับเงียบไม่โต้ตอบอะไรกลับมา