“อาจารย์ครับ ผมคิดว่าเรามาดูต้นเหตุที่ทำให้เด็กนักเรียนตกจากดาดฟ้ากันก่อนไหมครับ”
แอนเดอร์สันขอดูคอร์ที่เป็ต้นเหตุทำให้เขาเกิดความโลภอย่างที่ปีเตอร์แต่งเื่ขึ้นมา ทันใดนั้นคอร์มอนสเตอร์หรือก็คือแหล่งพลังงานที่มอนสเตอร์กักเก็บเอาไว้ในร่างกายก็ถูกนำออกมาเปิดเผยให้ทุกคนเห็น ด้วยลักษณะเป็คริสตัลทรงกลมสีดำ ทำให้หลายคนที่จ้องมองรู้สึกถึงพลังงานที่ปลดปล่อยออกมาจางๆ
“ปีเตอร์ คอร์นี้ได้มายังไง”
แอนเดอร์สันเป็ฝ่ายถาม จากที่เขารู้เพื่อนสนิทของเขามีฐานะค่อนข้างขัดสนพอสมควร การจะคอร์มอนสเตอร์ 10 ปีนับว่าเป็เื่ยากมาก
“พ่อฉันได้มาหลังจากช่วยเด็กสาวคนหนึ่งและพ่อบ้านอีกคนในสวนสาธารณะเอาไว้ เขาเกิดอาการลมชัก หลังจากช่วยก็ได้คอร์ก้อนนี้มา”
“เขาเป็ใคร”
“เห็นพ่อบ้านบอกว่ามาจากตระกูลซิกฟรีท”
เื่ที่แอนเดอร์สันคิดจะเล่นงาน กลับถูกอุดช่องโหว่เอาไว้ เขากำลังจะใช้ข้ออ้างเื่ฐานะทางครอบครัวปีเตอร์ที่ยากจนกับคอร์เล่นงานปีเตอร์กลับไปว่ามันเป็เพียงแค่ของประกอบฉาก ครอบครัวปีเตอร์ไม่น่าจะมีไว้ในได้ กลับกลายเป็ว่ามันแต่งเื่ขึ้นมารองรับการคอร์มอนสเตอร์ 10 ปี หนำซ้ำพ่อบ้านที่ให้มานี้ยังเป็ตระกูลใหญ่ในสหพันธ์โคเวียอีกด้วย จึงไม่แปลกที่ปีเตอร์จะมีความสามารถในการมัน
อย่างไรก็ตามการประกาศชื่อตระกูลซิกฟรีทออกมาอย่างโจ่งแจ้งนี้เองนั้น ทำให้เขารู้ได้ในทันทีเลยว่าพี่ 10 อยู่เื้ัเื่ทั้งหมดในวันนี้ การที่พี่ 10 กล้านำเอาชื่อตระกูลทางฝั่งแม่มารับรองให้กับปีเตอร์คง้ากดดันทางคณะกรรมการวิทยาลัย เพื่อให้การไล่เขาออกไม่ดูหนักหนาเกินไป
“อาจารย์ครับ สามารถติดต่อทางบ้านของปีเตอร์ได้ไหมครับ”
“ได้”
การติดต่อเริ่มต้นขึ้น ทางฝั่งพ่อแม่ของปีเตอร์ก็อยู่พร้อมหน้า โดยพวกเขาเล่าทุกอย่างเหมือนที่ปีเตอร์เล่าทั้งหมดจนทำให้การได้มาซึ่งคอร์มีการยืนยันหนักแน่นกว่าเดิมเพราะผู้ปกครองเป็ฝ่ายช่วยยืนยันอีกเสียง
“แอนเดอร์สัน นายมีอะไรอยากจะพูดอีกหรือไม่”
แอนเดอร์สันคิดย้อนกลับไป ตอนนี้หลักฐานที่ใช้เล่นงานปีเตอร์กลับมีการสร้างหลักฐานรองรับเอาไว้ทั้งหมด หากจะติดต่อไปยังตระกูลซิกฟรีทก็น่าจะมีคนรับสายแล้วพูดในทำนองเดียวกัน อย่างไรก็ตามเขาขอดูเสื้อผ้าในตอนเกิดเหตุ ไม่ว่าจะเป็กางเกงหรือว่าเสื้อให้นำมาทั้งหมด กระทั่งชุดของพวกเขาสองคนนำมาวาง แอนเดอร์สันจึงได้เข้าไปสำรวจมัน
“ปีเตอร์ นายบอกว่าเราแย่งกันใช่ไหม พยานก็บอกว่าเราแย่งกันหนักเช่นกัน ถ้าอย่างนั้น…”
เสื้อของแอนเดอร์สันตัวที่ใส่ในตอนเกิดเหตุนำขึ้นมาดึง ด้วยแรงของเขาที่ถูกเรียกว่าคนโง่ ไม่แม้จะทำให้เสื้อขาดได้เลยสักนิดเดียว ต่อให้จะออกแรงมากแค่ไหน ใช้แม้กระทั่งเท้าเหยียบแล้วดึง ชุดเครื่องแบบของวิทยาลัยกลับไม่เกิดรอยฉีกขาด ไม่ว่าจะเป็กางเกงหรือว่าเสื้อก็ตาม ด้วยแรงของแอนเดอร์สันไม่สามารถทำให้เสื้อผ้าขาดได้เลยสักนิด เพื่อให้ทุกคนไม่หาว่าเขาลำเอียง จึงได้เดินไปฉีกเสื้อของปีเตอร์ที่เต็มไปด้วยรอยขาด ปรากฎว่าเขาไม่สามารถฉีกเสื้อได้เช่นกัน จากความพยายามฉีกเสื้อที่เกิดขึ้นนี้เอง ทำให้หลายคนรู้แล้วว่าหลักฐานมันเกินจริง
“อาจารย์ครับ ผมไม่มีแรงจะฉีกแม้กระทั่งเสื้อผ้าแล้วตอนนี้ผมก็ยังไม่ใช่นักเวทย์ ผมจะเอาแรงที่ไหนไปแย่งคอร์กับเพื่อนได้”
“อาจารย์ เขาแย่งผมจริงๆนะครับ รอยทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็ฝีมือของเขาทั้งหมด”
ปีเตอร์พยายามแสดงสีหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ หลังจากแอนเดอร์สันแสดงการฉีกเสื้อผ้าให้ทุกคนเห็น เขาพยายามบอกให้ทุกคนรู้ว่าแอนเดอร์สันแกล้งทำ ทันใดนั้นแอนเดอร์สันจึงชวนทุกคนทำบางอย่าง โดยการพาทุกคนไปยังดาดฟ้าจุดที่พวกเขาแย่งคอร์กัน จนการสอบสวนย้ายตำแหน่งไปยังจุดเกิดเหตุ
—-------------------------
“เป็ยังไงบ้าง ”
ชายสวมเครื่องแบบตระกูลซิกฟรีทหันไปถามกับพ่อบ้านด้วยใบหน้ามีความสุข เขาอยากรู้เื่ราวของน้องชายที่ตกลงมาจากตึกสูงลงสู่สระน้ำขนาดใหญ่ การที่ไม่สามารถว่ายน้ำได้ส่งผลให้จมน้ำลงไปจนถึงก้นสระ แม้เขาจะได้รับข่าวมาเมื่อ 10 นาทีก่อนก็ตามว่าน้องชายยังไม่ตายแล้วถูกเชิญตัวไปห้องปกครอง ด้วยเื่ที่กำลังเกิดขึ้นภายในห้องปกครองทำให้เขาอยากรู้อยากเห็นสถานการณ์ในตอนนี้เป็อย่างมาก
“ตอนนี้อยู่ในระหว่างสอบสวนครับ จากข้อมูลที่ได้มาล่าสุดคณะกรรมการกำลังเดินไปยังดาดฟ้าที่เป็จุดเกิดเหตุ”
“หืม ต้องทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอ ดูเหมือนว่าน้องชายผู้โง่เขลาของฉันกำลังจะดิ้นรนกระเสือกกระสนเอาชีวิตรอดจนถึงที่สุดสินะ”
“ใช่ครับ”
“จับตามองต่อไป ฉันอยากรู้ว่าเขาจะใช้วิธีไหนรอดพ้นจากเื่นี้ แต่จากที่ฉันรู้จักน้อง 11 คงไม่สามารถรอดพ้นจากเหตุการณ์นี้ไปได้หรอก ด้วยมันสมองอันโง่เงาที่แม้แต่ว่ายน้ำก็ทำไม่ได้ สุดท้ายมันก็จะตายด้วยความโง่ของตัวมันเอง”
—-------------------------
“แอนเดอร์สัน นายอยากจะพูดอะไร”
หนึ่งในคณะกรรมการพูดกับแอนเดอร์สันหลังจากเดินทางมาถึงดาดฟ้า เขาจึงชี้ไปยังปีเตอร์ให้เล่าทุกๆอย่างในวันนั้น ซึ่งปีเตอร์ก็ออกมาเล่าด้วยท่าทางหวาดกลัวเมื่อนึกย้อนไปถึงการร่วงตกลงจากตึก
“อาจารย์ครับ วันนั้นผมนัดแอนเดอร์สันมาตรงนี้ หลังจากเขามาถึงและขอดูคอร์ผมจึงให้ไปแต่สุดท้ายเขาไม่คืน ผมจึงเข้าไปแย่งจากนั้นเราก็แย่งกันไปมาสุดท้ายก็ร่วงตกลงมายังตาข่ายตรงนี้ แล้วผมก็พยายามแย่งมันกลับคืนมาอีกสุดท้ายเขาก็ผลักผมลงจากตรงนี้”
ปีเตอร์ชี้ไปยังสุดขอบของตาข่ายเพื่อให้ทุกคนเห็นภาพตาม
“แต่ในตอนที่ผมกำลังร่วงตก ผมสามารถคว้าจับเสื้อของเขาได้จึงทำให้เราร่วงตกลงไปด้วยกันทั้งคู่”
การที่ปีเตอร์รอดมาได้แล้วเขาตกตาย แอนเดอร์สันไม่แปลกใจเลย เนื่องจากเขาเป็คนโง่ไม่รู้แม้กระทั่งการว่ายน้ำ จึงทำให้ตายแล้วฟื้นที่ห้องพยาบาล ส่วนปีเตอร์สามารถรอดพ้นจากการร่วงตกไปได้เพราะว่ายน้ำเป็
“อาจารย์ครับ ผมคิดว่าเรามาสาธิตการแย่งคอร์ดีไหมครับ”
“ได้สิ”
หนึ่งในอาจารย์พยักหน้า แอนเดอร์สันกล้าที่จะออกความคิดก็เพราะเขาเห็นท่าทางอาจารย์บางคนเหมือนจะรู้เื่ทุกอย่างแล้ว แต่ก็ไม่สามารถหาหลักฐานมายืนยันว่านี่เป็การจัดฉาก ดังนั้นแอนเดอร์สันจึงใช้วิธีการชักชวนให้อาจารย์คล้อยตามเพื่อหาหลักฐาน
“มาสิปีเตอร์ เราจะลองแย่งคอร์กันอีกครั้ง”
ปีเตอร์เบิกตากว้าง แม้จะรู้ว่ามันเป็เพียงแค่การสาธิตก็ตาม เขากลับกลัวที่จะลงไปยืนบนตาข่าย แม้จะรู้ว่าอาจารย์สามารถช่วยพวกเขารอดจากการตกจากที่สูงได้ แต่ความสูงของอาคาร 10 ชั้นก็ทำให้เขากลัว
“ได้ เรามาแย่งกัน”
ความกลัวถูกเก็บเอาไว้ในใจก่อนจะก้าวไปยืนบนตาข่าย ทันทีที่ปีเตอร์ก้าวลงไปแอนเดอร์สันก็พุ่งเข้าไปแย่งคอร์ในมือทันที ด้วยการพุ่งของแอนเดอร์สันนี้ทำให้ปีเตอร์ใตื่นจนปล่อยคอร์แล้วใช้มือจับตาข่ายเอาไว้แน่นกลัวจะตกลงไป ภายใต้คอร์ 10 ปีที่กำลังร่วงตกลงจากตึก แอนเดอร์สันก็เห็นสีหน้าตื่นตะลึงหลังจากปีเตอร์มันเผลอแสดงบางอย่างที่ทำให้แอนเดอร์สันรอดจากการใส่ร้ายของมันไปได้
“อาจารย์ครับ ผมคิดว่าปีเตอร์น่าจะโกหกนะครับ ถ้าเกิดว่าผมแย่งคอร์จริงๆ ปีเตอร์ไม่น่าจะปล่อยของมีค่าแบบนั้นให้ร่วงตกลงไปหรอกนะครับ จากคำพูดของเขาที่ทำเหมือนกับว่ากัดฟันสู้เพื่อแย่งคอร์คืนไป ผมคิดว่ามันคงเป็เื่แต่ง”
“ไม่นะครับอาจารย์ ทั้งหมดที่ผมเล่าเป็เื่จริง เขา้าแย่งคอร์ของผมแล้วก็คิดจะฆ่าผมด้วยครับ!”
เสียงของปีเตอร์ร้องะโลั่นพยายามบอกให้อาจารย์ทำโทษแอนเดอร์สัน ทว่าสายตาของอาจารย์กลับไม่มีใครคิดอยากจะลงโทษแอนเดอร์สันเลยสักนิดเดียวหลังจากเห็นท่าทางกลัวตายที่ปีเตอร์แสดงออกมา แต่ทว่าก็ไม่มีใครกล้าจะลงโทษปีเตอร์เช่นกันเพราะใช้ชื่อตระกูลใหญ่หนุนหลัง ถึงอย่างนั้นแอนเดอร์สันไม่สามารถปล่อยให้เื่นี้ผ่านไปได้ง่ายๆ เขาจึงทำให้เื่มันจบในวันนี้
“อาจารย์ครับ ผมจะถูกลงโทษไหมครับ”
“ไม่ แม้นายจะไม่มีหลักฐาน แต่ทุกอย่างก็ได้รับคำตอบแล้วว่านายไม่ได้เป็คนทำ”
“แล้วปีเตอร์ล่ะครับ”
“ตอบยาก หลักฐานหลายอย่างช่วยยืนยันว่าเขาไม่ได้โกหก ถ้าเราตัดสินแล้วตระกูลซิกฟรีทยื่นมือเข้ามายุ่ง จะทำให้เื่มันบานปลาย นายน่าจะทำให้เื่มันจบเท่านี้นะ เขาก็แยกทางไป นายก็แยกทางไป”
“ไม่ได้หรอกครับอาจารย์ ผมไม่ยอม จะให้คนที่ใส่ร้ายลอยนวลไปได้ยังไง ผมขอให้อาจารย์ใช้เวทย์ทรมานเพื่อหาความจริง”
ทุกคนที่กำลังจะเดินกลับไปยังห้องปกครองหยุดเท้าแล้วหันมองแอนเดอร์สัน เวทย์ทรมานถูกห้ามไม่ให้ใช้งานเพราะมันเป็เวทย์ต้องห้าม
“ผมจะเขียนหนังสือถึงอาจารย์ใหญ่เพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเองด้วยการใช้เวทย์ต้องห้ามในการทรมานเพื่อให้ยอมรับผิด ผมจะโดนเวทย์นี้ ส่วนเขาก็ต้องโดนด้วยเช่นกัน”
ปีเตอร์ที่ได้ยินเื่เวทย์ต้องห้ามถึงขั้นเบิกตากว้าง ทันใดนั้นมันก็ได้หลุดปากยอมรับจนทุกคนยืนฟัง
“อาจารย์ครับ ช่วยผมด้วย ครอบครัวของผมอาจจะถูกฆ่าได้ แต่ผมก็กลัวเวทย์ต้องห้าม อาจารย์ช่วยผมหน่อยนะครับ มีคนจ้างให้ผมทำเื่นี้ อาจารย์!”
ท่าทางหวาดกลัวแสดงออกมาจากปีเตอร์ ทั้งกลัวว่าครอบครัวจะถูกฆ่าและกลัวว่าตัวเองจะตาย ภายใต้เสียงร้องไห้แสดงออกถึงความหวาดกลัว เหล่าคณะกรรมการต่างก็ถูกแอนเดอร์สันชักจูง
“อาจารย์ครับ คนผิดก็ต้องลงโทษ เื่นี้มีคนภายนอกเข้ามาเกี่ยวข้อง ผมคิดว่าให้คนของสหพันธ์เข้ามารับหน้าที่นี้แทนจะดีกว่านะครับ”
“ไม่นะอาจารย์ ถ้าหากว่าคนของสหพันธ์เข้ามายุ่งครอบครัวของผมจะต้องแย่แน่ๆ อาจารย์ช่วยผมด้วย!”
“แย่แน่ ทำไมพวกเขาต้องแย่ด้วยล่ะ แกจะบอกว่ามีคนจับครอบครัวของแกไปข่มขู่ให้แกทำเื่นี้เหรอ แล้วใครกันที่ทำเื่แบบนั้น อาจารย์ครับผมว่าให้สหพันธ์รับหน้าที่นี้ไปจะดีกว่า”
“ซิกฟรีท ตระกูลซิกฟรีทจะต้องลงมือแน่ อาจารย์ช่วยผมด้วยครับ ช่วยด้วย!”
แอนเดอร์สันฉีกยิ้มกว้าง ถึงแม้ว่าเื่มันจะไม่สามารถส่งไปถึงตระกูลซิกฟรีทได้ก็ตามเพราะทางฝั่งนั้นน่าจะเตรียมรับมือกับเื่นี้เพื่อตัดตอนปัญหาเอาไว้หลายอย่าง แต่เื่ทั้งหมดที่เกิดในวันนี้ระหว่างเขาและปีเตอร์จะได้รับคำตัดสิน เพียงเท่านี้เขาก็พอใจแล้ว
“นำเขากลับไปยังห้องปกครอง ส่วนนายกลับไปได้แล้ว ไม่มีอะไรให้นายต้องทำ”
แอนเดอร์สันทำความเคารพอาจารย์ที่เป็คณะกรรมการก่อนจะกลับไปยังห้องนอนของเขา จากเื่ที่พึ่งจบส่งผลให้เขารู้สึกโล่งใจเป็อย่างมาก นึกว่าจะไม่สามารถผ่านมันมาได้ ทันใดนั้นระบบยั่วยุความตายก็ได้แจ้งเตือนให้เขาทราบถึงสิ่งที่เขาได้ทำสำเร็จลงไป
[แจ้งเตือน โฮสต์รอดพ้นจากเื่ราวที่นำไปสู่ความตายได้สำเร็จ ได้รับตั๋วสุ่มรางวัล 1 ใบ]
[แจ้งเตือน โฮสต์รอดพ้นจากเื่ราวที่นำไปสู่ความตายเป็ครั้งแรกได้สำเร็จ ระบบขอมอบรางวัล ตั๋วสุ่มรางวัลจำนวน 4 ใบ]
![[นิยายแปลจีน] หวนคู่เคียงนิรันดร์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1686120496_47980461.webp)
6K
![มัจจุราชพลังจิต [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1687335012_75672784.webp)
