เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

    ตอนที่ 117: นวดกลางอากาศ NC


    ท่ามกลางความเงียบงันแฝงความตึงเครียดภายในห้องบรรทมยอดใยไหมเพลิงอันโอ่อ่าและร้อนระอุ ร่างของหลีเฮงยังคงห้อยดิ่งหัวลงมาจากชะง่อนหินย้อยขนาดยักษ์เบื้องบน ข้อเท้าทั้งสองข้างของเขาถูกพันธนาการอย่างหนาแน่นด้วยเส้นใยไหมทองคำของราชินีแมงมุมเสี่ยวเหลียน แม้เลือดลมในกายจะไหลย้อนกลับลงสู่ศีรษะจนทำให้ใบหน้าของเขาแดงก่ำและรู้สึกวิงเวียนในคราแรก ทว่าชายหนุ่มหาได้ตื่นตระหนกไม่ เขาตั้งสติมั่นแล้วค่อยๆ โคจรลมปราณนักสู้ในร่างหมุนเวียนผ่านจุดชีพจรสำคัญเพื่อควบคุมการไหลเวียนของโลหิตให้กลับมาคงที่และสมดุล ลมหายใจเข้าออกของเขาเริ่มยาวและลุ่มลึกเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ ประหนึ่งผืนน้ำอันนิ่งสงบที่ไร้แรงกระเพื่อมไหว

    หลีเฮงลอบชำเลืองมองลงไปเบื้องล่างใต้ร่างของตนเอง ยอดปีศาจสาวผู้เลอโฉมอย่างเสี่ยวเหลียนกำลังยืนกอดอกสะโพกผายอยู่บนเตียงใยไหมทองคำขนาดยักษ์ที่ลอยเด่นอยู่เหนือแอ่งลาวาเดือดพล่าน ดวงตาสีมรกตคู่งามของนางส่องประกายระยิบระยับแฝงแววขี้เล่นและท้าทาย ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงชาดหยักยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจเมื่อได้เห็นยอดบุรุษผู้หนึ่งตกอยู่ภายใต้การควบคุมของนางโดยสิ้นเชิง

    "เป็นอย่างไรบ้างจ๊ะ พ่อหนุ่มน้อยรูปงามของข้า" เสี่ยวเหลียนเอ่ยน้ำเสียงหวานหยดชวนเคลิบเคลิ้ม พลางกรีดกรายนิ้วเรียวสวยลูบไล้ปลายคางของชายหนุ่มที่ลอยอยู่กลางอากาศ "ท่วงท่าพญาอินทรีห้อยดิ่งเหินเวหาอันเป็นเอกลักษณ์ของมนุษย์เยี่ยงเจ้า ช่างดูแปลกตาดีแท้ เลือดลมไปรวมกันที่หัวหมดแล้วกระมัง? ข้าละอยากรู้นักว่าในสภาพที่กระดิกตัวไปไหนไม่ได้เช่นนี้ เจ้าจะใช้วิธีใดมาบีบนวดปรนนิบัติจนข้าผ่อนคลายและสยบให้แก่เจ้าได้ หรือว่านั่นเป็นเพียงลมปากบุรุษกะล่อนที่แสร้งกล่าววาจาเพื่อยืดเวลาชีวิตกันแน่?"

    หลีเฮงหัวเราะในลำคอเบาๆ แม้ในใจจะแอบด่าทอระบบพันครั้งที่สรรหาภารกิจวิปริตพรรค์นี้มาให้ตนทำ แต่ยามนี้ศักดิ์ศรีและขนาดกางเกงในของเขาเป็นเดิมพันหลัก ชายหนุ่มจึงไม่อาจยอมแพ้ได้เด็ดขาด เขาแสยะยิ้มกว้างเผยให้เห็นฟันขาวสะอาด ดวงตาเจ้าเล่ห์ทอดมองเรือนร่างอรชรของปีศาจสาวอย่างแสนรักและโหยหา

    "แม่นางเสี่ยวเหลียนผู้เป็นที่รักของข้า ท่านอย่าได้ดูแคลนศาสตร์แห่งการสัมผัสของแดนมนุษย์เชียวจ้ะ" หลีเฮงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ประหนึ่งเสียงดนตรีกู่เจิงที่แว่วมาตามสายลม "การนวดบำบัดรักษาเส้นชีพจรกลางอากาศนั้น มิใช่เรื่องที่ผู้ใดก็กระทำได้ หากแต่ต้องอาศัยผู้ที่สำเร็จวิชาขั้นสูงและมีจิตใจที่มุ่งมั่นต่อสตรีผู้นั้นอย่างแท้จริง ยามนี้ร่างกายท่อนบนของข้าเป็นอิสระ แม้ขาจะถูกพันธนาการไว้ แต่สองมือของข้ายังคงพร้อมจะมอบความสุขสันต์และความซ่านเสยิวให้แก่ท่านเสมอ"

    พูดจบ หลีเฮงก็ส่งกระแสจิตติดต่อไปยังหน้าต่างแสดงผลของระบบเทพแมงดาที่ลอยนิ่งอยู่ภายใต้จิตสำนึกทันที

    'ระบบ! ข้าต้องการซื้อน้ำมันนวดสกัดหอมระเหยกลิ่นส้มเพลิงจากร้านค้าระบบด่วนที่สุด!' หลีเฮงสั่งการในใจอย่างรวดเร็ว

    *ติ๊ง!*

    [ระบบรับคำสั่ง โฮสต์ได้ทำการแลกเปลี่ยน 'น้ำมันนวดสกัดหอมระเหยกลิ่นส้มเพลิงระดับราชวงศ์' จำนวนหนึ่งขวด โดยหักแต้มสะสมแมงดาไป 0 แต้มเนื่องจากเป็นไอเทมภารกิจบังคับชั่วคราว ดำเนินการส่งมอบของเข้าสู่ช่องมิติส่วนตัวของโฮสต์ทันที ขอให้โฮสต์รีบดำเนินภารกิจให้ทันเวลาก่อนที่ขนาดกางเกงในจะถูกลดทอนลงครึ่งหนึ่งอย่างถาวร]

    หลีเฮงแอบโล่งใจเล็กน้อยที่ระบบเฮงซวยนี้ยังมีความกรุณาไม่หักแต้มของเขาในยามคับขัน ชายหนุ่มขยับมือขวาเพียงเล็กน้อย ขวดกระเบื้องเคลือบสีขาวนวลลวดลายดอกไม้ป่าก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามืออุ่นหนาของเขาอย่างเงียบเชียบ หลีเฮงใช้นิ้วโป้งเปิดจุกไม้ก๊อกออกเบาๆ ทันใดนั้น กลิ่นหอมระเหยอันแสนเข้มข้นของส้มเพลิงป่าก็โชยฟุ้งกระจายออกไปทั่วทั้งห้องบรรทมยอดใยไหม กลิ่นส้มเพลิงนี้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว มันให้ความรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ผสมผสานกับความอบอุ่นและกลิ่นอายของสมุนไพรร้อนแรงที่ช่วยปลุกเร้าอารมณ์สวาทในใจของสิ่งมีชีวิตทุกตน

    เสี่ยวเหลียนสูดดมกลิ่นหอมแปลกใหม่นี้เข้าไป ดวงตาคู่งามสั่นไหววูบวาบด้วยความรู้สึกวาบหวามในทรวง "กลิ่นหอมนี้มันช่างน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก... เพียงแค่ได้กลิ่น ลมปราณปีศาจธาตุไฟในร่างของข้าที่เคยปั่นป่วนรุ่มร้อนก็คล้ายจะขยับขยายตัวอย่างอ่อนโยนขึ้นมาทันที เจ้าหนุ่มน้อย... เจ้าพกพาสิ่งวิเศษใดติดตัวมากันแน่?"

    "นี่คือตัวช่วยที่จะพาแม่นางไปสู่ดินแดนแห่งความสุขสำราญอย่างไรเล่าจ๊ะ" หลีเฮงกล่าวยิ้มๆ พลางเทน้ำมันนวดสีส้มใสเปล่งประกายประกายระยิบระยับลงบนฝ่ามือทั้งสองข้างของตนเอง จากนั้นเขาก็ละเลงฝ่ามือถูเข้าด้วยกันจนเกิดเสียงซับซ้อนและเกิดความร้อนผ่าวขึ้นมาในเวลาอันรวดเร็ว ลมปราณจากวิชา 'อุ้งมือมาร' และวิชา 'สัมผัสผ่อนคลาย ขั้น 4' ถูกโคจรและแผ่ซ่านออกมารวมกันอยู่ที่ปลายนิ้วและอุ้งมือหนาของเขาอย่างประสานสอดคล้อง

    หลีเฮงขยับกายเล็กน้อย ร่างกายท่อนบนที่แข็งแกร่งเต็มไปด้วยลอนกล้ามเนื้อสวยงามห้อยย้อยลงมาจนอยู่ในระดับที่มือของเขาสามารถเอื้อมถึงตัวของเสี่ยวเหลียนได้อย่างพอเหมาะพอเจาะ ชายหนุ่มส่งสายตาเว้าวอนและเปี่ยมไปด้วยแรงเสน่หาดึงดูดใจ ก่อนจะเริ่มต้นแตะปลายนิ้วอุ่นร้อนชโลมน้ำมันหอมลงบนแผ่นผิวขาวผ่องบริเวณลาดบ่าและต้นคอระหงของราชินีแมงมุมสาว

    "อ๊ะ..." เสี่ยวเหลียนครางแผ่วเบาในลำคอ ร่างกายอันบอบบางสั่นสะท้านขึ้นมาทันทียามที่ปลายนิ้วอุ่นและชุ่มชื่นไปด้วยน้ำมันของหลีเฮงสัมผัสโดนผิวเนื้อของนาง ความรู้สึกอุ่นร้อนจากฝ่ามือและกลิ่นส้มเพลิงโชยเข้าจมูก ทำให้นางสะดุ้งเล็กน้อย ทว่าความอ่อนโยนปนความเหนียวหนืดของน้ำมันกลับเหนี่ยวนำให้ผิวกายของนางเรียกร้องการสัมผัสที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

    หลีเฮงใช้อุ้งมืออุ่นหนาทั้งสองข้างทาบทับลงบนลาดไหล่ทั้งสองของเสี่ยวเหลียน เขาออกแรงบีบเฟ้นเบาๆ สลับกับจังหวะการคลึงวนเป็นรูปก้นหอย พลังปราณจากวิชาสัมผัสผ่อนคลายขั้นสี่แผ่ซ่านทะลวงผ่านรูขุมขนบนผิวเนื้อนวลเนียน ละเอียดดุจหิมะของปีศาจสาว ลมปราณอุ่นละมุนค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปคลายปมเส้นชีพจรไหมเพลิงที่ตึงเครียดและอุดตันจากไอความร้อนของธารลาวาเบื้องล่าง

    "อืม..." เสี่ยวเหลียนหลับตาพริ้ม ใบหน้าสะสวยบิดเบี้ยวเล็กน้อยด้วยความรู้สึกซาบซ่านและผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยพานพบมาก่อนในชีวิต ฝ่ามือของหลีเฮงช่างอบอุ่นและมีพละกำลังที่พอดี นวดกดจุดบ่าไหล่ของนางอย่างแม่นยำ ราวกับเขารู้ว่าจุดใดที่กำลังเมื่อยล้าและสะสมพิษร้อนเอาไว้

    "ลาดไหล่และต้นคอของแม่นางเสี่ยวเหลียนช่างงดงามและเรียวระหงราวกับหยกสลักชั้นดี" หลีเฮงเอ่ยคำหวานข้างหูของนางขณะห้อยหัวนวดเฟ้น เสียงทุ้มต่ำกังวานสั่นคลอนหัวใจที่เคยเย่อหยิ่งของนางทีละน้อย "ทว่าท่านกลับต้องแบกรับภาระหน้าที่การดูแลเผ่าพันธุ์และควบคุมเพลิงลาวาอันร้อนระอุนี้ไว้เพียงลำพัง ทำให้ชีพจรบริเวณบ่าไหล่ของท่านตึงเขม็งปานเส้นสายดนตรีที่ดึงจนตึงเปรี๊ยะ ให้ข้าช่วยผ่อนคลายความเหนื่อยล้าทั้งหมดนี้ให้ท่านเถอะนะจ๊ะคนดี..."

    คำพูดที่อ่อนโยนและเต็มไปด้วยความเข้าใจของหลีเฮงชอนไชเข้าสู่ส่วนลึกของจิตใจเสี่ยวเหลียน นางปีศาจสาวลอบครางเบาๆ ในลำคอ ความอบอุ่นที่แผ่จากมือของเขาไม่เพียงแต่รักษาเส้นชีพจรภายนอก ทว่ายังแทรกซึมลึกเข้าไปปลอบประโลมความอ้างว้างโดดเดี่ยวในวิหารใจของนางมาเนิ่นนาน

    หลีเฮงไม่รอช้า เขาค่อยๆ เลื่อนฝ่ามือชุ่มน้ำมันนวดลงมาตามแผ่นหลังเนียนละเอียดดั่งน้ำนมลื่นมือ นิ้วหัวแม่มือทั้งสองข้างกดเน้นน้ำหนักไล่ไปตามแนวสันหลังอย่างช้าๆ แต่ทรงพลัง พลังปราณ 'อุ้งมือมาร' ของเขาแฝงไปด้วยแรงดึงดูดเหนี่ยวนำอารมณ์ใคร่ ทำให้ทุกครั้งที่มือนวดผ่าน ผิวเนื้อของเสี่ยวเหลียนจะร้อนผ่าวและเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อชวนมอง กระแสความสั่นสะท้านเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลังของนางประหนึ่งกระแสอัสนีบาตสายเล็กๆ ที่เหนี่ยวนำความกระสันอยาก

    "ฮ้า... พ่อหนุ่มน้อย... เจ้า... เจ้าจงใจแกล้งข้าหรือ..." เสี่ยวเหลียนพึมพำเสียงสั่นพร่า ร่างกายของนางบิดส่ายไปมาเล็กน้อยตามจังหวะมือที่ลูบไล้ แผ่นหลังนวลโค้งเว้าเข้าหาฝ่ามือของเขาอย่างลืมตัว ทรวงอกอวบหยุ่นคู่งามที่ไม่ได้ถูกปกปิดมิดชิดบดเบียดเข้ากับอากาศพลางสะท้อนขึ้นลงตามแรงหอบหายใจที่เริ่มถี่กระชั้น

    "ข้าจะกล้าแกล้งแม่นางเลอโฉมเยี่ยงท่านได้อย่างไรกันจ๊ะ ข้าเพียงแค่อยากเยียวยาจุดอ่อนไหวและจัดระเบียบปราณร้อนในร่างของท่านให้เข้าที่เข้าทางเท่านั้นเอง" หลีเฮงหยอดคำหวานขณะเอื้อมมือต่ำลงไปบีบเค้นบริเวณกิ่วเอวคอดกิ่วผุดผ่อง เอวของนางช่างคอดกิ่วจนสองมือของเขาสามารถโอบกุมได้เกือบมิด ชายหนุ่มใช้นิ้วมือเรียวยาวคลึงเค้นบดขยี้จุดชีพจรข้างเอว ซึ่งเป็นจุดศูนย์รวมลมปราณหยินหยางของเผ่าพันธุ์แมงมุมไหมเพลิง

    "อ๊า!..." เสี่ยวเหลียนครางเสียงหลงระงมลั่นห้องบรรทม ใบหน้าหวานซบลงกับเข่าที่เริ่มอ่อนแรง ร่างกายของนางสั่นเทิ้มระริกประหนึ่งลูกนกที่ต้องสายฝน ความรู้สึกวาบหวามเสียวสะท้านพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างรวดเร็วจนแทบควบคุมสติไม่อยู่ ชีพจรไหมเพลิงในร่างของนางที่เคยปั่นป่วนบ้าคลั่ง บัดนี้กลับยอมสยบจำนนต่อปราณอุ่นของหลีเฮงอย่างว่าง่าย มันค่อยๆ คลายตัวออกและหมุนเวียนไปทั่วร่าง นำพาความซาบซ่านและพลังงานอันเปี่ยมล้นมาหล่อเลี้ยงจุดกำเนิดปีศาจของนาง

    แต่ความซาบซ่านนั้นกลับแปรเปลี่ยนเป็นความสยิวรัญจวนที่ยากจะต้านทานได้ ฝ่ามือนวดชุ่มน้ำมันของหลีเฮงยังคงทำงานอย่างต่อเนื่อง เขาขยับลูบไล้ลงต่ำไปบดเค้นคลึงเคล้นสะโพกกลมกลึงอวบแน่นของนางอย่างช่ำชองหนักสลับเบา ความนุ่มหยุ่นปานแป้งละมุนของบั้นท้ายงดงามสู้มือของเขาอย่างยิ่ง หลีเฮงใช้วิชาสัมผัสผ่อนคลายควบคู่อุ้งมือมารบีบเฟ้นเนื้อสะโพกอวบเนียนจนเนื้อสีขาวผ่องโผล่ตามร่องนิ้วของเขา สลับกับการกดสะกิดจุดกระสันสวาทบริเวณแก้มก้นและปากร่องรักด้านหลังบางเบา

    "โอ๊ย!... ฮือ... เจ้าคนบ้า... ลมปราณของข้า... มันร้อนระอุไปหมดแล้ว..." เสี่ยวเหลียนบิดกายส่ายสะโพกพลางส่งเสียงครางเสียวสะท้านปนสะอื้นไห้ด้วยความเสียวซ่านรัญจวนใจอย่างหนักหน่วง เรียวขาคู่สวยสั่นเทาจนแทบไม่มีแรงยืนพยุงกาย เข่าทั้งสองข้างอ่อนระทวยแทบทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นเตียงใยแมงมุม นางต้องยื่นมือไปเกาะโครงรังแมงมุมเพื่อพยุงร่างอันสั่นเทาเอาไว้

    ปมความคิดร้ายที่เคยคิดจะสูบพลังหยินหยางจนหลีเฮงแห้งตาย ปราการการป้องกันในจิตใจอันเข้มแข็งของราชินีแมงมุม และความถือดีในฐานะยอดปีศาจ บัดนี้ได้พังทลายลงราบคาบราวกับกำแพงดินที่โดนน้ำป่าหลากพัดจมหายไปสิ้น ในใจของนางเหลือเพียงความปรารถนาอันรุนแรงที่จะได้สัมผัสแนบชิด ได้รับการเติมเต็ม และกอดรัดเนื้อตัวเข้ากับบุรุษหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย

    ในขณะเดียวกัน จอภาพโปร่งแสงของระบบเทพแมงดาก็กระพริบวูบวาบพร้อมเสียงเตือนถี่ยิบ

    *ติ๊ง!*

    [ระบบตรวจพบการพังทลายของปราการจิตใจและการป้องกันจิตวิญญาณของราชินีแมงมุมเสี่ยวเหลียนอย่างสมบูรณ์แบบ!]
    [ค่าความเสน่หาของเสี่ยวเหลียนพุ่งทะยานสูงขึ้นแตะ 120 แต้มเต็มขีดจำกัดขั้นแรกอย่างงดงาม!]
    [ยินดีด้วย! โฮสต์ได้บรรลุเงื่อนไข 'เสน่หาบำบัดรักษาเส้นชีพจรสำเร็จ' ได้รับแต้มแมงดาโบนัสเสน่หาบำบัดพิเศษ +2,000 แต้ม!]
    [เวลาถอยหลังสำหรับภารกิจฉุกเฉินถูกหยุดลงชั่วคราวและระบุว่าภารกิจสำเร็จลุล่วงด้วยเกียรติประวัติสูงสุด! ศักดิ์ศรีลูกผู้ชายและขนาดกางเกงในของโฮสต์ปลอดภัยจากการลดขนาดอย่างแน่นอน!]

    หลีเฮงหัวเราะร่าในใจอย่างปรีดาท่วมท้น 'ฮ่าฮ่าฮ่า! รอดตายแล้วโว้ย! น้องชายของข้ายังคงใหญ่โตคับฟ้าสะท้านภพเหมือนเดิม แถมยังได้แต้มเพิ่มฟรีๆ อีกสองพันแต้ม! ขอบคุณแม่นางเสี่ยวเหลียนจริงๆ ที่ช่วยชีวิตมังกรศึกของข้าเอาไว้!'

    เสี่ยวเหลียนที่ยืนหอบหายใจกระชั้นชิดอยู่เบื้องล่าง ร่างกายเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อไคลสีระเรื่อกลิ่นหอมระเหยส้มเพลิงผสมกลิ่นกายสาวอันหอมหวานโชยเตะจมูก ใบหน้าสะสวยแดงก่ำ ดวงตาคู่งามที่สบมองหลีเฮงเปี่ยมไปด้วยไฟตัณหาความเสน่หาและการยอมจำนนอย่างไร้ข้อกังขา นางจ้องมองแผงอกแกร่งและกางเกงที่ปกปิดตัวตนอันเข้มแข็งของเขาด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้มปานน้ำผึ้งรวง

    "ข้าทนต่อไปไม่ไหวแล้ว... กลิ่นอายของเจ้า... ฝ่ามือของเจ้า... มันช่างทำให้ข้ารู้สึกเหงาและวูบวาบในอกจนแทบจะบ้าคลั่งอยู่แล้ว..." เสี่ยวเหลียนพึมพำน้ำเสียงสั่นเครือปนหอบสะท้าน นิ้วเรียวของนางขยับดึงมีดสั้นเล่มงามที่ประดับด้วยอัญมณีสีแดงเพลิงออกมาจากกิ่วเอวอย่างรวดเร็ว

    หลีเฮงแอบสะดุ้งเล็กน้อยคิดว่านางจะลงมือสังหารตน ทว่าปีศาจสาวกลับตวัดปลายมีดสั้นกรีดตัดเส้นใยไหมทองคำที่มัดตรึงข้อเท้าทั้งสองข้างของเขาจนขาดสะบั้นในชั่วพริบตา!

    *ฉับ!*

    "ว้าก!" หลีเฮงร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจยามที่ร่างท่อนบนร่วงหล่นลงสู่พื้นเบื้องล่างตามแรงโน้มถ่วง ทว่าร่างของเขากลับร่วงลงไปนอนหงายหลังกระแทกกับรังใยแมงมุมทองคำหนานุ่มอันยืดหยุ่นนุ่มนิ่มประหนึ่งฟูกขนนกของจักรพรรดิ ทำให้เขาไม่ได้รับความเจ็บปวดใดๆ เลยแม้แต่น้อย

    ไม่ทันที่หลีเฮงจะได้ลุกขึ้นขยับตัว เรือนร่างอวบอัดนุ่มนิ่มของเสี่ยวเหลียนก็ปีนป่ายขึ้นมาคร่อมทับบนหน้าตักและหน้าท้องแกร่งของเขาอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ สะโพกอวบกลมกลึงกดทับลงบนส่วนกลางลำตัวของเขาอย่างแนบชิดจนหลีเฮงสัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนและความชุ่มชื้นบางเบาที่ซึมผ่านเนื้อผ้ากางเกงบางๆ กลิ่นอายฟีโรโมนของปีศาจสาวแมงมุมอบอวลเคล้าคลึงไปกับกลิ่นน้ำมันหอมส้มเพลิง สร้างความปั่นป่วนและตื่นตัวให้แก่แก่นกายเบื้องล่างจนเริ่มขยายตัวแข็งขืนขึ้นสู้สะโพกของนางทันที

    เสี่ยวเหลียนโน้มใบหน้าลงมาจนชิด ปลายจมูกโด่งรั้นแตะไล้ข้างแก้มของเขา ลมหายใจอุ่นร้อนของนางเป่ารดซอกคอระหงของหลีเฮงจนชายหนุ่มรู้สึกสยิวซ่าน นิ้วมือเรียวสวยของนางลูบไล้ไปตามแผงอกกว้าง พลางมองหน้าเขาด้วยสายตาหวานเชื่อมเปี่ยมเสน่หาตัณหาลึกซึ้ง

    "เจ้ามนุษย์จอมเจ้าเล่ห์... ยามนี้เจ้าลงมานอนอยู่ใต้ร่างของข้าแล้ว ถึงตาข้าเป็นฝ่ายลงทัณฑ์เจ้าคืนบ้างล่ะจ้ะ" เสี่ยวเหลียนกระซิบเสียงแผ่วหวานหยด ทว่าแฝงความร้อนแรงดุดัน "ความเสียวซ่านที่เจ้ามอบให้ข้าเมื่อครู่ ข้าจะทบต้นทบดอกคืนให้เจ้าอย่างสาสม บนเตียงใยไหมทองคำแห่งนี้... ข้าจะสูบกลืนปราณหยางของเจ้าผ่านการบำเพ็ญคู่สวาทให้หมดสิ้น และเจ้าห้ามปฏิเสธข้าเด็ดขาดนะจ๊ะ!"

    หลีเฮงยิ้มกริ่มอย่างเจ้าเล่ห์ สองมือหนาเอื้อมขึ้นไปรวบเอวคอดกิ่วของนางเข้าหาตัวอย่างถนัดมือ พลางคิดในใจด้วยความครึกครื้นประสานเสียงหัวเราะของระบบเทพแมงดาที่จะนำทางเขาไปสู่วิหารสวาทอันแสนสุขล้ำเหนือธารลาวาเดือดพล่านแห่งนี้

    "ยินดีปรนนิบัติแม่นางเสี่ยวเหลียนอย่างเต็มความสามารถจ้ะ... มาเริ่มพิธีกรรมบำเพ็ญคู่ของพวกเรากันเลยดีกว่า!"

    ---------------------------------------------------

    [ประเมินผลระบบเทพแมงดา ประจำตอน]
    * แต้มแมงดาคงเหลือ: 36,500 แต้ม (เพิ่มขึ้น +2,000 แต้ม จากโบนัสเสน่หาบำบัดรักษาเส้นชีพจรของเสี่ยวเหลียนสำเร็จ)
    * แต้มวิบัติสะสม: 53 แต้ม (เพิ่มขึ้น +1 แต้ม จากการใช้กลอุบายวาจาและการสัมผัสสะกิดจุดในท่วงท่าห้อยหัวพิสดาร ถือเป็นการนำเสนอวิถีการร่วมรักที่สั่นคลอนสวรรค์ชั้นฟ้า)
    * ค่าศักดิ์ศรีสะสม: -57 แต้ม (คงเดิม รักษาความหนาแน่นหน้าด้านยอมสยบอยู่ใต้ร่างสตรีเพื่อผลประโยชน์ของระบบอย่างเหนียวแน่น)
    * สถานะปัจจุบัน: 'หลุดพ้นจากพันธนาการใยแมงมุมห้อยหัว / นอนหงายบนรังใยทองคำหนานุ่มในห้องบรรทม / ถูกราชินีแมงมุมเสี่ยวเหลียนขึ้นคร่อมทับครองอำนาจเบื้องบน / ตัวตนความเป็นชายกำลังแข็งตัวพร้อมศึก / เตรียมเข้าสู่พิธีกรรมบำเพ็ญคู่ใยสวาทไหมเพลิงในบทถัดไป / ค่าความเสน่หาของเสี่ยวเหลียนบรรลุขีดจำกัดสูงสุดชั่วคราวและตกเป็นของโฮสต์อย่างสมบูรณ์'

    ---------------------------------------------------

    คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม) ที่คุณอ่าน