จอมมารผิงชาง ผู้ปกครองมารและอสูรที่อยู่ในแดนมนุษย์ แต่เพราะตนแอบหลงรักนางฟ้าหนานยี่มาเนิ่นนาน ดังนั้นท่านมักจะแอบขึ้นไปบน์เพียงเพื่อที่จะได้เห็นใบหน้าอันงดงามของนางเท่านั้น
จนกระทั่งวันหนึ่ง นางฟ้าหนานยี่ได้ลงมาในแดนมนุษย์ เพราะได้รับมอบหมายให้มาช่วยชีวิตชาวนาที่มีจิตใจดีคนหนึ่งจากการจมน้ำ เมื่อนางสามารถช่วยชีวิตชายผู้นี้ได้ นางก็เลยจะรีบกลับแดน์ แต่ทว่า
“จะรีบไปไหนล่ะ ท่านหนานยี่”
“ท่านเป็ใครกันแน่ เหตุใดถึงมองเห็นข้า และรู้จักแม้กระทั่งชื่อของข้าด้วย”
“ข้าคือ จอมมารผิงชาง”
“ที่แท้ท่านก็คือ ท่านจอมมาร นั่นเอง ข้าขอคารวะ ต้องขออภัยที่ข้าไม่ได้ไปคารวะท่านที่บัลลังก์ของท่าน แต่ตอนนี้ข้ามีธุระที่ต้องรีบไปทำ งั้นขอตัวนะคะ”
“ช้าก่อน หนานยี่”
“ท่านมีอะไรงั้นรึ”
“ข้ารู้ ว่าท่านรับรู้ว่าข้ารู้สึกอย่างไรกับท่าน ถึงกระนั้นข้าก็จะสารภาพรักกับท่านอยู่ดี ข้ารักท่านมากนะหนานยี่ ท่านมาเป็ชายาของข้าเถิด”
“ข้าขอปฏิเสธ ต้องขออภัยที่ข้าขอรับความรู้สึกดีๆ ของท่านด้วยใจ แต่ไม่อาจเป็ชายาของท่านได้ ท่านจงตัดใจเสียเถิด”
“เป็เพราะท่านเป็คู่หมั้นขององค์ชายหยางหู่งั้นหรือ”
“เปล่า เป็เพราะข้าไม่เชื่อในความรักต่างหาก สิ่งที่ท่านเป็อยู่ในตอนนี้ ท่านเพียงแต่หลงในรูปลักษณ์ของข้าเท่านั้น แต่ท่านไม่ได้รักข้าจริงๆ หรอก หากวันใดที่ข้าชราภาพหรืออัปลักษณ์ ท่านก็จะเลิกรักข้าไปเองนั่นแหละ”
“ไม่จริง ข้ารักท่านจริงๆ เชื่อข้าเถิด”
“งั้นก็ให้เวลาเป็เครื่องพิสูจน์ก็แล้วกัน สักวันท่านก็จะเปลี่ยนใจไปรักผู้อื่นเองนั่นแหละ ลาก่อน ท่านจอมมาร”
และแล้วนางฟ้าหนานยี่ก็จากไปอย่างไม่ใยดี
ท่านจอมมารทำได้เพียงแต่ยืนมองดูนางฟ้าหันหลังให้และล่องลอยขึ้นไปบนฟ้าเท่านั้น ในใจท่านคิดว่า “ข้าจะพิสูจน์ให้ดูว่าข้ารักท่านเพียงผู้เดียว และจะไม่มีวันให้ใครมาแทนที่ท่านได้”
*******************************************
เป็เพราะหนานยี่ได้เฝ้ามองดินแดนมนุษย์มาเนิ่นนาน จึงทำให้นางฉุกคิดได้ว่า ความรักเป็เพียงสิ่งที่เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปเท่านั้น ไม่เห็นมีใครจะคงมั่นได้นานสักคน หนานยี่จึงไม่เชื่อมั่นในความรัก และนางก็ไม่อยากที่จะอภิเษกกับองค์ชายหยางหู่ ซึ่งเป็น้องชายองค์รัชทายาทในแดน์ด้วย
แต่วันหนึ่งเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน นางฟ้าหนานยี่ถูกใครก็ไม่รู้ลอบทำร้าย จนกระทั่งนางตก์แล้วสลบในอาณาเขตของมารที่อยู่ในแดนมนุษย์
นางมารน้อยเสี่ยวหงเห็นเข้าพอดี จึงรีบประคองนางเข้าไปในที่พักแล้วช่วยชีวิตนางไว้ นางรอจนกระทั่งนางฟ้าหนานยี่ฟื้นขึ้นมา
หนานยี่สะลึมสะลือตื่นขึ้นมา ก็เห็นผู้หญิงที่มีปานที่แก้มซ้ายยืนดูอาการของนางอยู่
“เ้าเป็ใครกัน และเหตุใดข้าถึงอยู่ที่นี่” หนานยี่พูดด้วยน้ำเสียงอันแ่เบา
“ดูลักษณะของเ้าคงจะเป็นางฟ้าล่ะสิท่า” นางมารน้อยเห็นว่าหญิงผู้นี้มีสิริโฉมอันงดงาม
“ใช่ ข้าคือนางฟ้าหนานยี่ แล้วเ้าคือ” หนานยี่เห็นหญิงผู้นี้สำรวจตนอยู่
“ข้าคือนางมารน้อย เสี่ยวหง เ้าคงโดนใครลอบทำร้ายแล้วตก์ลงมา ข้าเลยช่วยชีวิตของเ้าไว้” นางมารน้อยกล่าว
“ขอบคุณท่านมาก ข้าจะไม่ลืมพระคุณเลย” หนานยี่กำลังจะซึ้งใจ แต่ทว่า
“แต่ข้า้าสิ่งตอบแทน” นางมารน้อยกล่าว
“ห๊า อะไรนะ ไม่ใช่ว่าท่านทำร้ายข้า แล้วแกล้งมาช่วยชีวิตข้าเพื่อขอสิ่งตอบแทนหรอกนะ” หนานยี่เริ่มฉุน
“ข้าเป็เพียงมารน้อยที่มีอิทธิฤทธิ์เพียงน้อยนิด จะขึ้นไปบน์แล้วไปทำร้ายเ้าได้ยังไงล่ะ” นางมารน้อยกล่าว
“งั้นก็ได้ ท่าน้าสิ่งใดกันล่ะ” หนานยี่พิจารณาแล้วเป็จริงดังนั้น
“ข้า้าร่างของเ้า ข้าหลงรักองค์ชายหยางหู่มานานแล้ว ข้าได้ยินว่าเ้าจะอภิเษกกับองค์ชาย ท่านเสียสละร่างกายของท่านเพื่อให้ข้าสวมรอยเป็ท่าน และอภิเษกกับองค์ชายแทนท่านจะได้หรือไม่” นางมารน้อยกล่าว
หนานยี่นอนคิดอยู่นาน นางเองก็ไม่อยากอภิเษกกับองค์ชาย แต่ถ้านางยอมสลับร่าง นางก็ต้องใช้ชีวิตเป็นางมารน้อย อิทธิฤทธิ์ก็น้อย นางก็คงจะสร้างคุณประโยชน์ได้น้อยเป็แน่ แต่ทว่านางจำเป็ต้องตอบแทนบุญคุณที่นางมารน้อยนี้ช่วยชีวิตตนไว้ จึงว่า “งั้นก็ได้ ข้ายอมสลับร่างกับเ้าก็ได้ แต่จะทำได้อย่างไรกันล่ะ”
เสี่ยวหงยิ้มดีใจ เลยรีบว่า “งั้นพวกเราไปพบแม่เฒ่าหวังชุ่ยกัน นางมีอิทธิฤทธิ์สามารถสลับร่างมารกับเทพได้”
หนานยี่จึงรีบลุกขึ้นจากที่นอนแล้วจัดสภาพตัวเองให้เรียบร้อย ก่อนที่จะเดินตามนางมารน้อยเสี่ยวหงไป เพื่อไปพบแม่เฒ่าหวังชุ่ย
*******************************************
ณ ตำหนักของแม่เฒ่าหวังชุ่ย ในอาณาเขตของมาร
“พวกเ้ามาพบข้าด้วยเื่อะไรกันแน่” แม่เฒ่าสงสัยเพราะเห็นมารกับนางฟ้าอยู่ด้วยกัน
“ท่านแม่เฒ่า! ได้โปรดช่วยสลับร่างพวกเราจะได้หรือไม่” นางมารน้อยคุกเข่าขอร้อง
“มันเป็การฝืนชะตาฟ้า การสลับร่างครั้งนี้อาจมีผลทำให้พวกเ้าต้องพบกับโศกนาฏกรรมด้วยนะ พวกเ้ายอมรับได้งั้นหรือ” แม่เฒ่าพยายามเตือน
หนานยี่พอจะเดาออกว่าผลกรรมนั้นคือสิ่งใด แต่เพื่อตอบแทนบุญคุณ นางเลยไม่เกี่ยง
แต่สำหรับนางมารเสี่ยวหง เพื่อตนจะได้องค์ชายหยางหู่ นางยอมแลกกับทุกอย่าง จึงว่า “ข้ายอมรับผลของกรรมครั้งนี้ ได้โปรดช่วยพวกเราด้วยเถิด”
“แล้วท่านล่ะ นางฟ้าหนานยี่ ท่านยินยอมจะกลายเป็นางมารน้อยงั้นหรือ” แม่เฒ่าสงสัย
“ข้าเต็มใจค่ะท่านแม่เฒ่า” หนานยี่ทำใจไว้แล้ว
“งั้นได้ ข้าจะสลับร่างให้” แม่เฒ่าจึงร่ายเวทมนตร์ หลังจากนั้นแม่นางทั้งสองก็สลบไป ผ่านไปสองชั่วยาม ทั้งคู่จึงฟื้นขึ้นมา
นางฟ้าหนานยี่ฟื้นขึ้นมาก่อน นางมองเห็นตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียง ก็รู้ทันทีว่านางได้สลับร่างกับนางมารน้อยเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
“ฟื้นแล้วรึ นางฟ้าหนานยี่ ไม่ใช่สิ ตอนนี้เ้าเป็นางมารน้อยเสี่ยวหงไปแล้ว” แม่เฒ่ากล่าว
“ข้าถูกเทพบน์ทำร้าย จนได้รับาเ็ นางมารน้อยผู้นี้จะต้องไปเผชิญภัยอันตรายแทนข้า อีกทั้งยังยอมอภิเษกกับองค์ชายแทนข้าอีก ข้ากลับนึกขอบคุณนางค่ะ” หนานยี่กล่าว
“เ้าเป็นางฟ้าที่แปลกจริงๆ แทนที่จะโกรธนางมารน้อยผู้นี้ที่มาแย่งชีวิตบน์ของเ้าไป” แม่เฒ่ากล่าว
“ข้ามีความเชื่อว่า หากพวกเรากระทำความดี ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ในร่างของใคร เราก็จะสามารถพบกับความสุขได้” หนานยี่กล่าว
“อื้อ เอาเถอะ ก็ขอให้เป็ไปตามความเชื่อของเ้าก็แล้วกัน งั้นข้าขอตัวไปบำเพ็ญเพียรก่อน” แม่เฒ่าเดินจากไปทันที
หนานยี่ในร่างของเสี่ยวหงได้แต่มองดูแม่เฒ่าเดินจากไป แล้วสักพักนางมารน้อยในร่างนางฟ้าหนานยี่ก็ฟื้นขึ้นมา
เสี่ยวหงเห็นว่าร่างของตัวเองยืนมองอยู่ นั่นก็ทำให้นางรู้ทันทีว่า ผลการสลับร่างสำเร็จไปด้วยดี นางจึงรีบลุกขึ้นแล้วเข้าไปกอดกับร่างของตัวเองด้วยความดีใจ “ข้าดีใจจริงๆ ขอบคุณมากนะหนานยี่ ที่ยอมสละร่างและชีวิตบน์ให้กับข้า”
“งั้นในฐานะเพื่อน ข้าขอเตือนเ้า เ้าจงจำไว้ แม้อยู่บน์ ข้าก็ยังมีศัตรู ดังนั้นเ้าจงระวังตัวไว้ อีกอย่างข้ากับองค์ชายไม่ได้แต่งงานกันด้วยความรัก เ้าต้องเผื่อใจไว้ด้วยว่าองค์ชายอาจไม่ได้รักเ้าอย่างที่เ้าหวังเอาไว้นะ” หนานยี่กล่าวเตือน
“เ้างดงามขนาดนี้ ไม่มีทางหรอกที่องค์ชายจะไม่รัก ยังไงข้าก็ขอบคุณเ้าก็แล้วกัน ข้าลืมบอกเ้าไป ข้าได้อิทธิฤทธิ์ของเ้ามาด้วย ดังนั้นเ้าในตอนนี้เป็เพียงนางมารน้อยที่มีอิทธิฤทธิ์เพียงน้อยนิดเท่านั้น ไม่อาจต่อกรกับใครได้ หากมีใครเข้ามาทำร้าย เ้าจงขอความช่วยเหลือ หรือไม่ก็วิ่งหนีเอานะ ข้าไปก่อนล่ะ เสี่ยวหง@” หนานยี่@ใช้อิทธิฤทธิ์ล่องลอยไปบน์ทันที
“จ้า หนานยี่@ ขอให้เ้ามีความสุขกับสิ่งที่เ้าเลือกก็แล้วกัน” หนานยี่ในร่างของเสี่ยวหง ต้องยอมรับกับชื่อใหม่ คือ เสี่ยวหง@ นางได้แต่มองดูหนานยี่@ ลอยขึ้นไปบน์เพื่อใช้ชีวิตแทนตน
เสี่ยวหง@ กำลังจะไปนอนพัก แต่ทว่าจอมมารก็เรียกประชุมมารน้อยใหญ่ ทำให้เสี่ยวหง@ต้องเดินเข้าไปประชุมอย่างเลี่ยงไม่ได้
คำอธิบาย
หนานยี่@ หมายถึง หนานยี่ตัวปลอมหรือ ิญญาเสี่ยวหงในร่างของหนานยี่
เสี่ยวหง@ หมายถึง เสี่ยวหงตัวปลอมหรือ ิญญาหนานยี่ในร่างของเสี่ยวหง