แพ้ตั้งแต่ไม่เริ่ม ( Loser )

    ตอนที่ 8 ไม่ตกหลุมหรอก

             

            “กี้อยากทานขนมหวานเพิ่มมั้ยเดี๋ยวคีสั่งให้” เขาถามอย่างใส่ใจ เนื่องจากเขาเป็๞คนชวนกี้มาทานข้าวแท้ๆแต่เมื่อกี๊ดันคุยโทรศัพท์กับพายนานไปหน่อย เลยรู้สึกผิดนิดหน่อยเขาลองคุยกับกี้มาได้ 2 เดือนแล้ว เคยเจอกันตอนไปค่ายอาสาเมื่อปีที่แล้ว

            ตอนนั้นเห็นเธอตื่นเช้ามาช่วยชาวบ้านทำอาหารเพื่อไปแจกจ่ายให้กับเด็กนักเรียนในค่ายที่พวกเขาหลายคณะรวมทั้งเธอด้วยเข้าไปปรับปรุงพัฒนาสถานที่ในตอนนั้นและตอนที่เขามีแผลจากการโดน ไม้ไผ่บาดในตอนนั้น ก็ได้เธอที่ช่วยทำแผลให้ เขาคิดว่าเธอก็น่ารักแต่ในตอนนั้นเขายังควงๆอยู่กับคนอื่นเลยไม่ได้สานสัมพันธ์กับเธอ

            พอเขาดันมาโสดไม่ได้คุยกับใครก็เลยลองตัดสินใจทักไอจีเธอไปเมื่อ 2 เดือนก่อน หลังจากนั้นเขาก็คุยกับเธอมาตลอด  เพิ่งจะได้นัดทานข้าวกับเธอครั้งนี้เป็๞ครั้งที่2 เลยไม่อยากทำให้เธอรู้สึกไม่ดีและเขารู้สึกว่าคุยกับเธอเรื่อยๆ ก็รู้สึกสบายใจ เธอไม่จู้จี้ จุกจิก เหมือนคนก่อนๆที่เขาคุยมา

            “กี้อิ่มแล้วน่ะค่ะกินเยอะเดี๋ยวอ้วน” เธอบอกเขาด้วยน้ำเสียงและท่าทางสดใสเธอพยายาม คีพลุคให้ดูน่ารัก แต่ไม่ง่ายจนเกินไปเพราะเธอก็สนใจเขา๻ั้๹แ๻่ไปออกค่ายเมื่อปีที่แล้ว เลยตามสืบเ๱ื่๵๹ของเขาโดยดูจากคนที่เขาคุยด้วยที่ผ่านมาเขาจะเป็๲คนที่คบกับผู้หญิงน่ารักๆมากกว่าผู้หญิงเซ็กซี่    แต่มักจะคบได้ไม่นาน ส่วนมากจะไม่เกิน 6 เดือนเธอเลยไม่รีบร้อนในความสัมพันธ์ กลัวเขาจะเบื่อเธอเร็วเกินไป

            เธอเลยวางชั้นเชิงทำเป็๞ไม่ได้ชอบเขาขนาดนั้นไม่โทรตาม ไม่ทักไปก่อน ส่วนความใกล้ชิดแค่ถึงขั้นจูบกันก็พอเพื่อให้เขายิ่งอยากจะค้นหาในตัวเธอมากยิ่งขึ้น

            “ครับงั้นกี้อยากไปไหนต่อรึเปล่า หรือกลับกันเลย” เขาถามขึ้นเผื่อเธออยากจะไปต่อนั่งชิวที่ไหนสักที่

            “กี้อยากกลับไปนอนแล้วล่ะค่ะไม่อยากนอนดึก พรุ่งนี่มีเรียนเช้าค่ะ” เธอก็อยากไปต่ออะนะ   แต่คิดว่าครั้งหลังดีกว่าเล่นตัวอีกซักนิดละกัน          เพิ่งออกมากินข้าวกันแค่2 ครั้งเอง

            “ครับงั้นเราไปกันเถอะ” เขาตามใจเธอ เพราะเขาก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร เขาชอบเธอก็จริงแต่ยังไม่ถึงขั้นรักเธออีกอย่างเขาก็เพิ่งจะคุยกันได้ไม่นาน เรื่อยๆดีแล้ว เพราะเขาเป็๲คนที่เบื่อง่าย

            วันนี้วันพฤหัสไม่เอารถไปดีกว่าพระพายคิดดังนั้นเลยลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวแบบไม่ต้องรีบเร่ง  ไม่ต้องกลัวว่าจะเสียเวลารถติด วันนี้แต่งตัวเสื้อช็อปวิศวะที่ชอบใส่เป็๞ประจำตามด้วยกางเกง หรือกระโปรง แล้วแต่วัน

            “ว้ายกะเทยมาแต่เช้าเลยนะ เป็๲ไปได้หรอเนี่ย” พระพายทักเอมมี่ทันทีเมื่อเธอเดินมาถึงม้านั่งประจำกลุ่มหน้าคณะเห็นมันนั่งฟุบอยู่กับโต๊ะ    เธอว่าเธอมาเช้าแล้วนะเนี่ยแต่ไม่ทันยัยเอมมี่

            “อ้าว ชะนีแกก็มาเช้านะ ฉันนี่ยังไม่ได้นอนมากกว่า เมื่อคืนไปตี้กับแก๊งเพื่อนสาวมา   กลับมาแฮงค์ อ๊วกทั้งคืนค่ะ เลยไม่นอนมันแม่งเลย”เธอพูดกึ่งหลับกึ่งตื่นส่วนแก๊งที่เธอพูดถึงเป็๞แก๊งสาวสองทั้งกลุ่ม มีเธอ แล้วก็มียายอัญอัญ ยายพิชชี่ซึ่งเรียนอยู่คณะพยาบาลปี 3 โดยส่วนมากจะนัดกันออกไปหาเหยื่อตามผับแต่เมื่อคืนผู้ก็ไม่ได้แถมยังเมาเหมือนหมามาอีก

            “กูว่าละสภาพอย่างกับศพเดินได้ งั้นเอากาแฟปะว่าจะไปซื้อหน่อย” เธอจะไปซื้อโกโก้ร้านแถวคณะสถาปัตย์ร้านประจำ เธอจะกินอาทิตย์ละไม่เกิน 3 แก้ว กลัวเป็๲เบาหวาน 555

            “เออเอาลาเต้ซักแก้วละกัน หวานๆนะ ไม่ชอบขม” เดี๋ยวนะมันสั่งกาแฟแต่ไม่ชอบขม What? เออ อย่าไปเอาสาระกับมันมากแล้วเธอก็เดินไปซื้อกาแฟ เนื่องจากไม่ไกลนักเดินดีกว่าเช้าๆ

            เธอได้เครื่องดื่มเสร็จระหว่างกำลังเปิดประตูออกจากร้านนั้นด้วยความถือน้ำ 2 แก้ว เลยใช้ลำตัวผลักประตูออกไปโดยไม่ทันมองว่ามีคนด้านนอกกำลังจะเปิดตูเข้ามาพอดี ทำให้เธอออกแรงมากจนรับน้ำหนักไว้ไม่อยู่เลยไปตกอยู่ในอ้อมกอดของใครคนหนึ่ง

            “ว้าย” เธอเงยหน้าขึ้นมองก็สบตาเข้ากับผู้ชายคนหนึ่งดวงตาดำแววตาลุ่มลึกจ้องมาที่เธอ ซึ่งเธอรู้จักเขา แต่เขาไม่น่าจะรู้จักเธอจะไม่ให้รู้จักได้ไงล่ะ ก็รูปเขาโผล่ขึ้นหน้าเว็บมหาลัยที่นักศึกษาทำขึ้นเอง โดยจะโพสต์รูปเขาพร้อมแคปชั่นว่าหนุ่มเท่ห์สมบัติแห่งสถาปัตย์ ซึ่งเขาก็ดูเท่จริงๆนั่นแหละ        แต่รู้สึกว่าเขาเพิ่งจะมีข่าวว่าคุยอยู่กับดาวคณะวิทย์หนิ

            “เอ่อ พายขอโทษนะคะคุณเลอะหรือเจ็บตรงไหนรึป่าว” เธอขยับตัวออกจากอ้อมอกเขาเฮ้อ เสียดายโดนคนหล่อกอดแป๊ปเดียวเอง อิๆ แล้วดูตามตัวเขา เขาจ้องเธออยู่สักพักเหมือนคิดอะไรอยู่

            “ไม่เป็๞ไรครับชื่อพายหรอ ผมเหนือ” เขาแนะนำตัวออกไปเขาเคยเห็นหน้าเธอตอนไปค่ายแต่ไม่รู้จักชื่อแล้วเห็นเธอเต้นอยู่ที่รอบกองไฟกับเพื่อนๆ เธอเต้นดูมีเสน่ห์มากและชอบเต้นตลกๆเมื่อเต้นกับเพื่อนๆ๻ั้๫แ๻่นั้นมาเวลาเจอเธอไกลๆเขามักจะมองอยู่บ่อยๆ เธอมักจะชอบมาซื้อน้ำร้านนี้

             เธอดูเท่ๆ และน่ารักในเวลาเดียวกันถามว่าเขาชอบเธอไหม ก็ชอบ  แต่ยังไม่อยากผูกมัดกับใครเลยไม่ได้เดินหน้าจีบเธอ กลัวว่าจะทำเธอเสียใจ แต่วันนี้ดันบังเอิญมาเจอพรหมลิขิตรึเปล่าวะ

            “ค่ะ ชื่อพระพายหรือเรียกว่าพายเฉยๆ ก็ได้ค่ะ ขอโทษอีกครั้งนะคะ พอดีว่าพายมีเรียนเช้า  ขอตัวก่อนนะคะ” เธอเอ่ยบอกลาอย่างรีบๆ

            “ขอแต่ตัวไม่เอาใจไปด้วยหรอคับ” เขาเอ่ยแกล้งเธออยากรู้ว่าเธอจะตอบว่ายังไง ทั้งๆที่ปกติเขาไม่ใช่คนที่จะหยอดมุกอะไรแบบนี้งงตัวเองเหมือนกัน

            “ใจพายก็อยู่ที่พายสิคะฝากใครไม่ได้หรอก กลัวเจ็บ 555   แกล้งหรอคะ พายไม่หลงกลหรอกค่ะ” เธอเถียงออกไปบ้าง หนอย คิดจะหยอดฉันหรอ เ๯้าชู้เหมือนกันนะเนี่ย

            “ว้าเสียดายจังคุณไม่ตกหลุมเลยหรอ ” แล้วเขาหัวเราะขำออกมา

            “ผมแกล้งเล่นน่ะ  ไปเรียนเหอะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ  หวังว่าจะมีโอกาสได้เจอกันอีก” เขาเอ่ยแกล้ง และลองถามดู เหมือนเธอจะโสด?

            “ 555 ค่ะถ้ามีโอกาสได้เจออะน่ะ” แล้วเธอก็เดินกลับไปอย่างอารมณ์ดี หึรู้สึกสวยขึ้นมาทันที  ที่โดนคนหล่อเต๊าะ ^^