ตำนานกระบี่สุริยัน
ตอนที่ 3: คมกระบี่แห่งเพลิงสุริยัน
แสงอรุณแรกของวันสาดส่องผ่านม่านหมอกแห่งหุบเขาอวิ๋นหลง ลำแสงสีทองแต่งแต้มยอดไม้และหินผาให้ดูราวกับต้องมนต์ ที่ลานฝึกของสำนักกระบี่สุริยัน เสียงกระบี่ปะทะกันดังก้องไปทั่ว
เคร้ง!
เซียวเทียนอวี้ยืนประจันหน้ากับศิษย์พี่ในสำนัก รอบกายของเขาปรากฏเป็กระบี่ลมปราณที่เรืองรองด้วยพลังอันร้อนแรง ฝ่ามือของเขากำกระบี่แน่น สายตาแน่วแน่ไม่ไหวติง
“กระบี่สุริยันมิใช่เพียงพลัง แต่คือเจตจำนง หากจิตใจเ้าไม่แข็งแกร่ง กระบี่ของเ้าก็เป็เพียงเศษโลหะเท่านั้น!” เสียงของอาจารย์ผู้เฒ่าดังขึ้น
เซียวเทียนอวี้สูดลมหายใจลึก พลันก้าวออกไปหนึ่งก้าว—กระบี่ของเขาเปล่งประกายขึ้น พลังเพลิงสุริยันพวยพุ่งออกมาดั่งเปลวสุริยันยามเที่ยงวัน
วิชากระบี่สุริยันทลายเมฆา!
ศิษย์พี่ที่อยู่ตรงหน้าถึงกับถอยกรูดด้วยแรงกดดันมหาศาล ทว่าก่อนที่กระบี่ของเซียวเทียนอวี้จะฟาดฟันลง สัญชาตญาณบางอย่างก็ทำให้เขาหยุดมือ
รอบกายกลับเงียบงันผิดปกติ ทันใดนั้นเอง สายลมแห่งรัตติกาลก็กรีดผ่านเข้ามา
ฟึ่บ!
ร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว พลังลี้ลับแผ่ซ่านไปทั่วลานฝึก บุรุษผู้มาเยือนแต่งกายด้วยอาภรณ์สีดำสนิท ใบหน้าถูกปกปิดด้วยหน้ากากเงิน และในมือของเขามีกระบี่ที่ปล่อยพลังเย็นะเื
“ใครกัน?!” อาจารย์ผู้เฒ่าตวาดลั่น
บุรุษหน้ากากเงินเพียงแค่ยกกระบี่ขึ้น พลันคลื่นพลังอันเกรียงไกรก็พุ่งเข้าใส่ทุกคน
เซียวเทียนอวี้ััได้ทันที—นี่ไม่ใช่พลังธรรมดา!
“ข้าคือเงาที่เฝ้ารอการตื่นขึ้นของกระบี่ที่แท้จริง...” เสียงเยียบเย็นดังขึ้น
ก่อนที่ใครจะทันตอบโต้ บุรุษปริศนาได้พุ่งเข้าใส่เซียวเทียนอวี้โดยตรง!
(จบตอนที่ 3)
—
ลุ้นขึ้นไหม? อยาก
ให้เพิ่มอะไรหรือแก้ไขตรงไหนบอกได้เลย!