หลังจากแดนได้ยินคำกล่าวของบริวาร แววตาของเขาก็เปล่งประกายขึ้นมาทันที รอยยิ้มปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าเป็การทักทายชายวัยกลางคนที่กำลังเดินเข้ามา มือทั้งสองข้างกุมผสาน พร้อมก้มตัวลงอย่างนอบน้อม ก่อนจะกล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงที่สดใส
“ยินดีต้อนรับกลับขอรับท่านพ่อ”
เซเลบัสจ้องมองที่ลูกชายั้แ่หัวจรดปลายเท้า เขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองที่เห็นแดนปรากฏตัวพร้อมหนังสือเล่มหนาเตอะ ไม่นานเขาจึงพูดออกไปด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ
“ลูกชายข้า... ดูเหมือนเ้าจะรู้แล้วสินะว่าเ้าควรประพฤติตนเช่นไร การที่เ้าหันมาอ่านหนังสือและตั้งใจฝึกวรยุทธ์มันช่าง...”
เซเลบัสพูดประโยคเ่าั้พร้อมรอยยิ้มที่ภาคภูมิใจในตัวลูกชาย เมื่อได้ยินบิดาพูดเช่นนั้น แดนก็ย่อมรู้สึกอิ่มเอมใจไปด้วย หากแต่ในใจของแดนนั้นเกิดคำถามมากมายให้ครุ่นคิดอย่างหนัก เพราะจากความทรงจำเก่าก่อนของเขานั้น ท่านพ่อ เซเลบัส ลองกินุส มิใช่คนที่จะโดนผู้ใดหลอกได้โดยง่าย
ความสงสัยปรากฏขึ้นในแววตาของเซเลบัส เขากล่าว
“แดน ไม่ว่าเ้าจะก่อปัญหาอะไรไว้ ยังไงเสียเ้ายังคงเป็ลูกชายที่น่าภูมิใจของข้าเสมอ”
จิตสังหารปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา
“ข้าจะหาคำไปอธิบายจากตระกูลเบลเทียนเอง!”
แดนรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก ่ชีวิตที่ผ่านมาของเขานั้น พ่อและแม่แทบจะไม่สนใจใยดีเขาเลย ช่างเป็ความรู้สึกที่ดียิ่งนักเมื่อเขารู้สึกได้รับความรัก
“อย่ากังวลไปเลยท่านพ่อ ปัญหาใดที่ข้าเป็คนก่อ ข้าจะเป็ผู้รับผิดชอบเอง!”
แดนกล่าวขึ้นด้วยความหนักแน่น แรงกดดันจำนวนมากถูกปล่อยออกมาโดยที่เขาเองก็ไม่รู้ตัว
เซเลบัสได้ฟังดังนั้นเขาไม่แน่ใจว่าควรจะตอบสนองกับความรู้สึกนั้นอย่างไร ถึงจะเป็เื่แปลกไปเสียหน่อย แต่อย่างไรใบหน้านั้นก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจเป็อย่างยิ่ง
เขาเดินเข้าไปใกล้ลูกชาย พร้อมใช้มือตบไหล่เบาๆ อย่างเอ็นดูก่อนจะกล่าวกับเขา
“ก็ได้ หากเ้ายืนยันเช่นนั้น ข้าก็จะไม่เข้าไปยุ่ง และหากเ้าพบเจอกับปัญหาหรือภัยอันตรายใดๆ จงจำเอาไว้ ว่ายังไงพ่อยังอยู่กับเ้า พ่ออยู่ข้างเ้าเสมอ”
ระหว่างพ่อกับลูก ทุกคำพูดล้วนจะไม่จำเป็อีกต่อไป เซเลบัสเดินจากไปอย่างเงียบๆ แดนจ้องแผ่นหลังของบิดาที่จางหายไปอย่างช้าๆ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของแดนเขาครุ่นคิดขึ้นว่า
“นี่คงเป็เหตุผลที่ทำให้เ้าของร่างคนก่อนชอบก่อเื่วุ่นวายสินะ แต่ถึงอย่างไร เราก็ได้เข้ามาอยู่ในร่างนี้แล้ว พ่อของมันก็เหมือนพ่อของเราเช่นกัน อย่างแรกเลยเราต้องรีบเคลียร์ปัญหาที่ไอ้เ้าของร่างคนก่อนก่อไว้ให้หมดเสียก่อน ไหนๆ ก็ใช้ร่างเดียวกันแล้วนี่นะ”
‘ก่อนอื่น เราขอเปิดแพคไอเท็มเริ่มต้นก่อนละกันนะ...’ แดนมุ่งกลับไปยังห้องอย่างตื่นเต้นและเร่งรีบ เขารอจนแน่ใจว่าไม่มีใครเห็น เขาจึงเปิดเมนูจากระบบจากนั้นเปิดแพคไอเท็มเริ่มต้นที่อยู่ในช่องเก็บของ
[คูปองสุ่มสกิล (1)]
ภาพม้วนสกิลลอยขึ้นในอากาศเบื้องหน้าแดน เขาเอื้อมมือขวาไปััที่ม้วนสกิล ไม่นานแสงสีขาวค่อยๆ ปกคลุมทั่วบริเวณ ลำแสงนั้นจางหายไปในไม่กี่ชั่วอึดใจ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงแจ้งเตือนของระบบที่ดังขึ้น
[ชื่อสกิล: ศาสตร์แห่งการปลอมตัว]
[คำอธิบายสกิล: การปลอมตัวเป็เพื่อนที่ดีที่สุดของนักฆ่า ด้วยเทคนิคการต้มตุ๋นชั้นเลิศ ใครหน้าไหนจะค้นพบตัวจริงของเ้าได้ล่ะ?]
[ระยะเวลาแสดงผล: จนกว่าผู้ใช้จะยกเลิก]
[พลังงานที่ใช้: 50% ของปราณผู้ใช้]
แดนจ้องมองสกิลใหม่ก่อนจะพูดขึ้นมา
'เจ๋งเป็บ้า! สกิลนี้มาถูกเวลาจริง ๆ!'
แดนพยายามสงบความตื่นเต้นของตัวเองลงก่อนจะเดินออกจากตระกูลและมุ่งหน้าไปยังตระกูลเบลเทียนด้วยรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความชั่วร้าย
16K
