"โอ๊ะ!"
หญิงสาวได้เดินชนกับอเล็กซ์เข้าอย่างจัง
หนังสือและของอื่นๆของนางก็ได้ตกหล่นกระจัดกระจายไปทั่วทั้งพื้น
"ขอโทษ"
อเล็กซ์พลันใที่อยู่ๆก็ไปเดินชนคนอื่นเข้า
เขาจึงพูดขอโทษออกไปก่อนที่จะเดินจากไป...
ถึงแม้ว่าเขาอาจจะไม่คุ้นชินกับอะไรแบบนี้
แต่เขาก็รู้ตัวดีว่าตัวเองต้องขอโทษถึงจะถูก
และเขาก็ได้ทำสำเร็จ
เขาจึงได้เดินจากไปอย่างไม่มีอะไรติดใจ
หลังจากอเล็กซ์ได้เดินจากไปแล้วนั้น
หญิงสาวก็พลันโมโหขึ้นมา
"อะไรกัน? ถึงจะขอโทษกันแล้วก็เถอะ"
"แต่ไม่คิดจะช่วยกันหน่อยหรือยังไง?!"
"น้ำใจไม่มีกันเลยจริงๆ!"
อเล็กซ์ก็ได้เดินขึ้นมาบนดาดฟ้า...
"เฮ้ย! อเล็กซ์ มาช้าว่ะ~"
ชายหนุ่มคนนึงพูดขึ้น
"หรือว่าไปแอบกุ๊กกิ๊กกับหญิงมาหรือไง ฮ่าๆ"
ชายหนุ่มอีกคนหัวเราะขึ้น
"เื่แบบนั้นจะไปมีได้ยังไงกัน?"
อเล็กซ์พูดขึ้นพร้อมกับยิ้มมุมปากเล็กน้อย
ชายหนุ่มทั้งสองคนนี้ต่างก็เป็เพื่อนสนิท
ของอเล็กซ์กันทั้งคู่ พวกเขาเป็เพื่อนกัน
ั้แ่G7กันอีก (G'ot'7ป่ะ? นอกเื่ ฮ่าๆ)
โดยที่คนแรกมีชื่อว่า แดน
คนที่สองมีชื่อว่า รอน
ไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขานั้นมาจากตระกูลดีๆ
เพราะโรงเรียนแห่งนี้เป็ศูนย์รวมของเหล่า
ลูก หลาน มหาเศรษฐีกันทั้งนั้นแหละ~
"หา! นี่แกออกจากบ้านมาเหรอ?!"
แดนและรอนต่างก็ใกันเป็อย่างมาก
"แกกำลังว่ากำลังหางานทำงั้นเหรอ?"
แดนถามด้วยความแปลกใจ
"อุ๊ฟ! ฮ ฮ่าๆ~"
รอนเริ่มหัวเราะขึ้นมา
จากนั้นแดนก็เริ่มหัวเราะด้วยคน
"ขำอะไรนักหนา?!"
อเล็กซ์พลันไม่พอใจเล็กน้อย
"แกจะไม่ให้พวกช้้นขำได้ยังไงกันวะ?! ฮ่าๆ~"
แดนยังคงพูดด้วยเสียงหัวเราะ
"นั้นสิ~ จากที่แกเคยอยู่สบายๆมาทั้งชีวิต
แต่มาตอนนี้แกกำลังบอกว่าจะเริ่มทำงาน
แถมไม่ใช่งานบริหารธุรกิจต่อจากพ่อแม่
ของแกด้วย แต่กลับเป็งานทั่วไปอย่างที่
คนธรรมดาเขาทำกันงั้นเหรอ? ฮ่าๆ~"
รอนพูดด้วยความเชื่อว่ามันไม่สมเหตุมสผล
"ชั้นแค่ถามว่าพวกแกมีที่ๆทำงานสำหรับ
นักเรียนบ้างหรือไม่ก็เพียงเท่านั้น"
"ไม่ได้มาปรึกษาสักหน่อย!"
"ชิ! ไม่มีอารมณ์ขันเอาซะเลย~"
รอนพูดขึ้น
"ถ้าจะให้แนะนำจริงๆมันก็มีอยู่หรอก"
"แต่ถ้าฟังเื่ราวที่แกเล่ามาทั้งหมดแล้วนั้น
สำหรับแกสิบงานก็คงไม่พอหรอก!"
แดนพูดขึ้นด้วยความหนักใจ
"หรือว่าแกจะยืมเง..."
รอนพูดขึ้นยังไม่ทันจบ
"ไม่!"
อเล็กซ์รีบปฏิเสธทันที
"ไอ้นี่! ใหมดเลย~"
"ทางเลือกก็ไม่มียังจะมาปฏิเสธข้อเสนออีก!"
รอนพูดขึ้นอย่างเป็ห่วงแต่ก็ไม่แสดงออก
แต่อเล็กซ์ก็รู้เหตุผลของเพื่อนๆของเขาดี
"ที่ชั้นออกมาจากบ้าน ก็เพราะ้าหาเลี้ยงชีวิตตัวเองด้วยมือของตัวเอง"
"แต่ถ้าหากให้พวกแกมาช่วย แล้วสิ่งที่ชั้นทำ
มันจะมีประโยชน์อะไรกันล่ะ?!"
ทั้งสองก็พลันคิดตามที่อเล็กซ์พูด
และพวกเขาก็เห็นด้วยกับคำพูดนี้ดี
"เชอะ! ถ้าแกมีปัญหาก็บอกกันด้วยล่ะ"
รอนพูดขึ้น
"ฮ่าๆ~ งั้นก็เอาตามที่แกบอกละกัน"
"เดี๋ยวพวกชั้นจะแนะนำที่ทำงานให้เอง~"
แดนพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม
อเล็กซ์ก็อดที่จะซาบซึ้งในความเป็เพื่อน
ของพวกเขาไม่ได้ แต่...
"พวกเธออีกแล้วงั้นเหรอ?!"
"สอนไปก็ไม่รู้จักจับไม่รู้จักจำ
บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าริอาจได้โดดเรียน
แล้วมารวมตัวกันอยู่บนดาดฟ้ากันอีก!"
อาจารย์ฝ่ายปกครองดันมาเจอพวกเขาพอดี
"ซวยแล้วไง! อเล็กซ์ความผิดแกเลย
อุตส่าห์ร่ายซะยาวเลย ไอ้เบื๊อก~"
รอนพูดขึ้นพร้อมหัวเราะเยาะ
"ไอ้รอน! ใครมันเป็คนนัดรวมตัวล่ะ?"
อเล็กซ์พูดขึ้น
และทั้งสองก็ได้หันหน้าไปทางแดน
"ฮ่าๆ~ ความผิดของชั้นเอง..
งั้นพวกเราก็มาตั้งใจรับบทลงโทษกันดีกว่า~"
แดนพูดพร้อมลากตัวทั้งสอง
แล้วเดินไปหาอาจารย์ฝ่ายปกครองทันที
และพวกเขาก็ได้โดนวิ่งรอบสนาม20รอบ...
ในบรรดาตึกเรียนและห้องเรียนต่างๆนั้น
ต่างก็สามารถเห็นสนามหญ้าใหญ่ที่อยู่ตรง
ส่วนกลางของโรงเรียนเป็อย่างดี
"มีคนโดนทำโทษว่ะ~"
"ฮ่าๆ~ จริงดิ"
"ใครมันช่างกล้าไปแหกกฏของโรงเรียนวะ?"
พวกผู้ชายต่างก็คุยกันไปต่างๆนาๆ
สักพักนึงพวกผู้หญิงจึงได้ยินการสนทนานี้
ทำให้พวกนางเกือบทุกคนต่างก็หันไปมอง
ที่นอกหน้าต่างที่อยู่ไกลออกไปในทันที
และพวกนางก็ได้เห็นภาพผู้ชายสามคน ที่กำลังวิ่งรอบสนามด้วยเหงื่อที่ท่วมไปทั้งตัวของทั้งสาม แต่พวกนางก็ได้มาหยุดสายตาอยู่ที่ร่างของอเล็กซ์อย่างไม่ได้นัดหมายกัน
นอกจากที่พวกนางจะได้เห็นร่างอันเซ็กซี่
ของอเล็กซ์เมื่อถูกชโลมไปด้วยเหลื่อแล้วนั้น
พวกนางก็ได้เห็นบางอย่างที่ทำให้หัวใจของ
พวกนางต่างก็สั่นกันระเรือจนแทบจะหลุด
เพราะพวกนางต่างก็ได้เห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
ของอเล็กซ์กันอย่างเป็ครั้งแรก
ทำให้พวกนางไม่ได้สนใจที่อาจารย์กำลังสอน
กันอยู่เลย บางคนก็เดินไปยืนอยู่ที่หน้าต่าง
และอีกส่วนใหญ่นั้นก็รีบวิ่งกันลงไปข้างล่าง
เพื่อไปดูอเล็กซ์อย่างใกล้ชิดอีกทีนึง...
"นักเรียน! พวกเธอจะไปไหนกันน่ะ?!"
อาจารย์ะโถามขึ้น
แต่ไร้ซึ่งการตอบรับใดๆจากพวกนาง
ถึงแม้อเล็กซ์และเพื่อนๆของเขาจะถูกทำโทษอยู่ก็ตามแต่พวกเขาก็ไม่ได้รู้สึกเศร้ากันเลย
เพราะพวกเขาเหมือนมาเล่นกันด้วยซ้ำ~
"หึ! ก็ยิ้มเป็หนิ"
3K
