อ่าาาาาาา.....ปักษาบินวนเสียงร้องดังไปทั่วผืนป่า และยังคงดังอย่างนั้นอยู่นานโลหิตไหลชโลมร่าง บนลำตัวคนทั้ง7มีแต่รอยปิแตกออกไป กลายเป็แสงฮุ้มตัวไว้ ตู๊ดดดดดดดด ระดับหลอมรวมขั้น1
ระดับหลอมรวมขั้น 2 ระดับหลอมรวมขั้น 7 อ๊ากกกกกกก.....ครึ่งเซียนขั้น 3 ขั้น 9 อ๊ากกกกกกก....แค๊กกกกกกก...อ่าาาา...พวกได้กระอักโลหิตจากปากคำโต ก่อนที่จะส่งเสียงะโอย่างเจ็บระดับเซียนแล้วหยุดลงจากนะก็ฟื้นฟูาแ สุดท้ายเสียงร้องก็หยุดแขนที่ขาดของเจียงตี๋ที่ขาดไปก็งอกขึ้นมาไหม่อีกครั้ง พอเห็นแขนที่ใหม่เอาตัวเขาก็ประหลาดใจเห็นหวงอี้เต๋อเป็ดังเซียน ไม่นานก็มีเสียงกล่าวดังขึ้นต่อนี้พวกทั้งจงรับใช้ข้าอยู่ 20 ปี อืมที่สำคัญจงเลี้ยงดูนเด็กคนนี้ปกป้องด้วยชีวิตของพวกเ้าหากพวกติดตามเด็กคนนี้ในอนาคต พวกก็จะรู้เองว่ามันมีค่าพอที่จะเวลากับมันแต่ถ้าเด็กคนนี้เป็อะไรไปพวกคงจะรับผิดชอบสิ่งนี้ไม่ไหว แม้แต่ข้าก็ยังไม่รู้ว่าจะรับมือกับคนผู้นั้นอย่างไร หวงอี้เต๋อกล่าวในขนาดที่เดินไปตรงหน้าไป๋ไป๋ชือ(จ้าวสำนักหมื่นบุผา)แล้วเอาเด็กในอ้อมกอดให้ไป๋ชือหลีไปจากนั้นก็หัวไปมองเนี่ยหั่วลั่ว เนี่ยหั่วลั่วตัวสั่นไปหมด แล้วด้วยคำพูดเ็าลงไปแล้วป่าวประกาศสะว่าเขาลูกห้ามผู้ใดขึ้นมา แต่คนที่อยู่บนนี้ก็ห้ามลงไปด้วยไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน ฮ่าฮ่า ฮ่า เ้าคิดว่าเ้าเป็ใครฮ่ะถึงเ้าจะเก่งจนถึงระดับเซียนแต่ตอนนี้ถ้าพวกเรารวมพลังกันอาจจะฆ่าเขานั้นไม่ใช่เื่อยาก โง่อะไรเช่นนี้ขอบคุณสำหรับยาเสริมพลังจนทำให้ข้าจากขั้นนภากลายเป็มาระดับเซียน ฮ่า ฮ่า ฮ่าข ที่นี้ก็ตายซ่ะ คนที่กล่าวคือโอหยางเทียนเขาแสยะยิ้มบางจากนั้นก็มองไปที่โอหยางชูเขาได้พยักหน้าให้กันหลังจากนัั้นกันพากันวิ่งไปหาหวงอี้เต๋อวิ่งมาได้ไม่กี่ก้าวก็เกิดเสียงดังขึ้น ตู๊ดดดดดดดด.....ตู๊ดดดดดดดดดด...ตัวของทั้งสองคนะเิออกมาตับไตไส้พุงกระเด็นกระดอน ฮึอ.. โง่เง้าคิดข้าว่ายาที่ข้าให้เป็ยาเสริมพลังจริงๆนาหรอผิดแล้วที่คิดว่ามันเป็ยาเสริมพลัง มันคือเม็ดยาหมื่นอักขระอสูรถ้าพูดให้ถูกก็คือเม็ดยาทาสหากใครก็ตามกินมันเข้าไปจะอักขระอสูรพวกนี้จะไปฝังอยู่ในจุดเทียนหยางซึ้งพูดให้ถูกใครไม่ฟังคำสั่งจุดเทียนหยางที่มีอักขระหมื่นอสูรจะะเิทันทีถ้าข้าบอกให้พวกเ้าไปตายพวกเ้าก็ต้องไปซึ้งถ้าพูดให้ถูกก็คือเม็ดยาทาสยังไงล่ะไม่สามารถเอาอักขระออกมาได้แม้แต่คนสร้างมันขึ้นมายังไม่รู้วิธีเลยพวกเ้าทำใจเสียเถอะ งานของพวกเ้าคือดูแลเด็กคนนี้จนถึง 20 ปี จากนั้นพวกจ้าวจะเป็อิสระ เด็กคนนั้นเรียกว่าหวงเฟยหลง ตัวข้าเสียพลังไปมากไม่รู้ว่านานเท่าไรจึงขอฝากนายน้อยไว้ที่พวกเ้าก็และหมาป่าโลหิต 5 ตัวนั้นข้าจะให้มันอยู่เฝ้าที่นี้ เมื่อพูดจบหวงอี้เต๋อก็เดินหายไปในูเา แว๊............ทุกอย่างเงียบสงบเหลือเพียงแต่เสียงเด็กร้องให้ดังในความเงียบสงัดไป๋ไป๋ซือมองไปที่เด็ก ชู..........ไม่นานเด็กก็หยุดร้องหวงเฟยหลง ต่อไปข้าจะเรียกจะว่าเฟยหลงต่อไปเ้าเป็ศิษย์ของข้า ใครก็ตามที่รังแกเ้าเท่ากับไม่ไว้หน้าข้า ข้าจะทำลายทั้งสำนัก
เขาพูดไม่ดังมากนัก(หลง = ั เฟย = ไฟ)(เฟยหลง=ไฟั)
คนทั้ง 5 หันไปมองเฟยหลงดูแล้วหน้ารักหน้าเอ็นดูไม่เลว