ตอนที่ 7 ร่างเทวะ (1)
"เอาละ ั้แ่วันนี้ข้าคือเ้านายของเ้า เ้าต้องช่วยเหลือข้าตลอดเวลาในตอนที่ข้าเรียกใช้ แล้วคอยระวังอันตรายรอบด้านให้กับข้าด้วย"
เอี้ยก้วยสั่งการกับเสือลมกรดด้วยเสียงที่ดุดัน เสือลมกรดแม้จะไม่เข้าใจภาษาแต่ก็พอรับรู้ได้ว่าเ้านายมัน้าอะไร จึงพยักหน้าตอบรับทันที
เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย เอี้ยก้วยก็เริ่มทำการพักผ่อน โดยทำอาหารจากเนื้อสัตว์อสูรที่ได้เก็บไว้บางส่วน โดยตัดสินใจเลือกเป็เนื้อกระต่ายแคระกับเนื้อเสือลมกรดที่เพิ่งตาย
หลังจากที่ผ่านมาเอี้ยก้วยต้องทนกินสัตว์อสูรระดับต่ำที่มีเนื้อค่อนข้างน้อยและรสชาติไม่ได้เื่เป็เวลานาน
แม้การกินเนื้อสัตว์อสูรบางชนิดจะเป็อันตรายถึงชีวิต ถ้ากระเพาะอาหารตัวเองไม่สามารถย่อยสลายได้ แต่สำหรับเอี้ยก้วยที่เคยผ่านการผจญภัยในสถานที่หลายแห่งนับไม่ถ้วน จึงพอทำให้รู้ว่าเนื้อสัตว์อสูรแบบไหนที่สามารถกินได้หรือกินไม่ได้ นอกจากนี้เอี้ยก้วยยังมีวิธีการกินเนื้อสัตว์อสูรระดับสูงในแบบฉบับของตัวเอง
โดยเอี้ยก้วยทำการกัดเนื้อกระต่ายแคระ ซึ่งเป็สัตว์ทองแดงระดับต่ำก่อน เพื่อจะได้ปรับสภาพกระเพาะอาหารก่อนจะไปรับประทานเนื้อสัตว์อสูรระดับสูงและยังเป็การทดสอบความสามารถทางร่างกายใหม่นี้พร้อมกัน
หลังจากที่กินเนื้อกระต่ายแคระไปได้หลายคำ เอี้ยก้วยก็ยังไม่ได้รู้สึกถึงความผิดปกติ จึงตัดสินใจเริ่มทำการกินเนื้อเสือลมกรดที่เป็ระดับสูงต่อทันที โดยเริ่มจากกัดคำชิ้นเล็กก่อน จากนั้นเมื่อรับรู้ว่าร่างกายไม่มีอะไรผิดปกติ ก็เริ่มกัดเนื้อเสือลมกรดชิ้นใหญ่เพิ่มขึ้น
เมื่อทำการกินเนื้อสัตว์อสูรเรียบร้อยแล้ว จึงเริ่มจะกลับเข้าไปในถ้ำเพื่อเตรียมตัวพักผ่อน หลังจากเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน ซึ่งเวลานี้ผงนิทราที่อยู่ในถ้ำใกล้จางหายจนหมดแล้ว
หลังจากที่เข้ามาในถ้ำพักนึง เพื่อจะหาที่นอนพักผ่อน เอี้ยก้วยก็เริ่มรู้สึกร่างกายตัวเองมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น
"เกิดอะไรขึ้น ทำไมร่างกายของข้าถึงรู้สึกเหมือนจะแตกเป็เสี่ยงกัน"
ร่างกายที่เคยผอมบอบบางราวกับคนเป็โรคขนาดสารอาหารก็เริ่มที่จะมีกล้ามเนื้อขยายใหญ่มากขึ้น มวลของกระดูกมีความหนาแน่นและขยายใหญ่มากขึ้น
เอี้ยก้วยพยายามอดทนต่อการเปลี่ยนแปลงอย่างหนักของร่างกายตลอดทั้งคืน แม้ว่าเอี้ยก้วยอยากจะนอนหลับก็ไม่สามารถข่มตาลงได้ สภาพร่างกายของเอี้ยก้วยตอนนี้เ็ปสาหัสอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
แต่ถึงกระนั้นเอี้ยก้วยกลับรู้สึกว่าเป็การเปลี่ยนแปลงในทางที่ดี จึงไม่ได้รู้สึกวิตกกังวลอะไรมากนัก แล้วตัดสินใจปล่อยเลยไปและอดกลั้นต่อความเ็ปที่เกิดขึ้นในเวลานี้
รุ่งเช้า
เอี้ยก้วยที่ต้องทนรับความเ็ปของร่างกายตลอดทั้งคืนที่ผ่านมาก็ลืมตาตื่นขึ้นมา หลังจากที่ตนเองไม่รู้เลยว่าได้สลบเหมือดไปตอนไหน
"นี้มัน ร่างเทวะ ร่างกายในตำนานนี้หน่า เ้าหนูนี้มีร่างกายในตำนานงั้นรึ"
เอี้ยก้วยที่ทำการสำรวจสภาพร่างกายต้องพบกับความใครั้งใหญ่เมื่อค้นพบว่าร่างกายที่ตัวเองอยู่เป็ร่างกายที่หายากมากและไม่เคยปรากฏที่ไหนมาก่อนใน่ชีวิตที่ผ่านมาของตนเอง มีเพียงเื่เล่าในตำนานเท่านั้นที่เคยได้ศึกษามาก่อน
แต่ที่เอี้ยก้วยเคยรับรู้มามีก่อนหน้านี้มีเพียงร่างหยางบริสุทธิ์ที่ทนต่อความร้อนแรงของเปลวไฟหรือลาวา แม็กม่าจากูเาไฟได้ และอีกหนึ่งคือร่างหยินบริสุทธิ์ที่ทนต่อความหนาวเย็นแบบสุดขั้วได้ ซึ่งร่างกายทั้งสองแบบเคยมีโผล่ออกมาบ้างแล้วจากอดีตชาติที่ผ่านมา ส่วนร่างเทวะที่จัดเป็ร่างในตำนานขั้นสูงสุดยังไม่เคยพบเจอมาก่อนในชีวิต
แม้เอี้ยก้วยจะได้กลายเป็จอมยุทธอสูรอันดับหนึ่ง แต่ทว่าร่างเอี้ยก้วยเป็เพียงร่างการสามัญธรรมดาทั่วไป แต่ทว่าด้วยความสามารถเกินมนุษย์มนาในรอบพันปีของเอี้ยก้วยก็สามารถปรับปรุงร่างกายตัวเองให้ร่างกายกลายเป็ร่างที่พิเศษได้ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องใช้ทรัพยากรและระยะเวลานานพอสมควรถึงจะปรับปรุงร่างกายให้พิเศษขึ้นมาได้
ในเวลานี้เอี้ยก้วยที่ได้ร่างเทวะที่เป็ร่างกายในตำนานขั้นสูงสุดและมีมาแต่กำเนิดตามธรรมชาติเรียบร้อยแล้ว ย่อมดีกว่าการมาเสียเวลาสร้างร่างกายพิเศษอย่างแน่นอน
29K
