ณ สำนักหยกขาว บริเวณบ้านพักสำหรับผู้คุมศิษย์นอกมีชายผู้หนึ่งรูปร่างสูงโปร่งหน้าตาดูมีภูมิฐานผิวขาวราวหิมะดูแล้วเหมือนคุณชายผู้สูงศักดิ์กำลังเกลี้ยกล่อมหญิงสาวคนหนึ่งอยู่
“อวี้เอ๋อ อีกไม่กี่วันนี้กลุ่มของข้าจะเข้าไปล่าสัตว์อสูรที่รอบนอกของป่าเมฆาทมิฬแล้วนะเ้าแน่ใจหรือว่าจะไม่ไปแล้ว” ชายหนุ่มที่ดูเหมือนคุณชายกำลังพยายามเจรจากับไป่อวี้ด้วยเสียงน้ำเสียงอ่อนโยน
“เหวินฟู่ ข้าบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าได้เรียกข้าว่าอวี้เอ๋อ” เมื่อไป๋อวี้ได้ยินเหวินฟู่เรียกตัวเองอย่างนั้นก็ขมวดคิ้วไม่พอใจ
“ก็ได้ๆ แต่เ้าจะไม่ไปจริงหรือ? ไม่แน่อาจจะเจอสมุนไพรที่รักษาเ้าขยะเฟยหลงก็ได้นะ” เหวินฟู่เหน็บแนม เ้าขยะเฟยหลงมีอะไรดีนักนะ
“พี่เฟยห้ามข้าไม่ให้เข้าไปในป่านั่นข้าก็ไม่ควรที่จะเข้าไป” ไป่อวี้ตอบอย่างเ็า
“พี่เฟยของเ้าแค่โดนสัตว์ป่าธรรมดาเล่นงานก็แทบตายแล้วมันถึงกลัวเกินเหตุแบบนั้นไง” ไป่อวี้ได้ยินเหวินฟู่ดูถูกเฟยหลงหลายๆรอบก็เริ่มโมโหแล้ว
“เพราะพี่เฟยไม่ได้โง่แบบเ้าไงล่ะ” ไป่อวี้ด่าออกมาอย่างโมโห
“เหอะ ฉลาดขนาดไหนก็เป็ได้แค่คนอ่อนแอเท่านั้นแหละป่าเมฆาทมิฬพวกข้าเข้าไปตั้งหลายรอบแล้ว ถ้าเพียงแค่อยู่รอบนอกป่านั่นก็ไม่ต่างอะไรจากป่าธรรมดาหรอก” หลังพูดจบเหวินฟู่ก็โน้มไปกระซิบที่ข้างหูไป่อวี้
“ข้าได้ยินว่าผู้อวุโสอี้หานกำลัง้าสมุนไพรระดับสูงจำนวนมากอยู่ผู้อวุโสอี้หานมีชื่อเสียงเื่จ่ายไม่อั้นอยู่แล้ว ไม่แน่ถ้าเ้าโชคดีเจอสมุนไพรระดับสูงเ้าอาจจะได้ยาหวนคืนระดับสูงเลยก็ได้นะ”
เมื่อไป่อวี้ได้ยินดังนั้นก็ตื่นตัว ยาหวนคืนระดับกลางนางไม่ค่อยแน่ใจนักว่าจะรักษาพี่เฟยได้นางจึงสามารถตัดใจได้แต่ถ้าเป็ยาหวนคืนระดับสูงล่ะก็ต้องรักษาพี่เฟยได้แน่ๆแถมนางมีข้อมูลเกี่ยวกับตำแหน่งสมุนไพรระดับสูงในมืออยู่แล้วด้วย
“ข้า...”ตอนนี้ไป่อวี้ลังเลอยากหนักเพราะไม่อยากผิดคำพูดกับเฟยหลง
“ถ้าพลาดโอกาสนี้เ้าอาจจะต้องรอไปอีกอย่างน้อยก็สิบปีเลยนะนานขนาดนั้นเฟยหลงคงถูกขับออกจากสำนักแล้ว” เหวินฟู่ยิ้มแล้วก็หันหลังกลับไป
“ตกลงข้าไป!” ไป่อวี้กัดฟันตกลงเพื่อให้พี่เฟยหายดีนางจำเป็ต้องผิดคำสัญญาที่ให้ไว้กับเฟยหลง
“ข้ารู้อยู่แล้วว่าเ้าต้องตกลง” เหวินฟู่หัวเราะแล้วเดินจากไป หลังจากเดินออกมาจากที่ไป่อวี้อยู่เหวินฟู่ก็ยิ้มอย่างเ้าเล่ห์เป็ไปตามแผน ไป่อวี้เ้าคิดว่าเื่ข้อมูลของสมุนไพรระดับสูงเ้าเป็คนเดียวที่รู้งั้นรึช่างไร้เดียงสาเสียจริงข้าคอยเอาใจเ้ามานานแต่เ้ากลับปฏิเสธน้ำใจของข้าหลายครั้งหลายคราเพื่อไอขยะนั่น
ข้าเหวินฟู่ลูกชายของหัวหน้าตระกูลเหวินไม่เคยมีใครปฏิเสธข้ามาก่อนและไม่มีใครที่สามารถปฏิเสธข้าได้เ้าขยะเฟยหลงรักนางมากนักใช่ไหมแล้วเราจะได้เห็นดีกัน!
อีกด้านหนึ่งไป่อวี้กำลังเดินกลับที่พักด้วยสีหน้าหนักอึ้งนางเปิดประตูเดินตรงเข้าไปในห้องนั่งเล่นแล้วนั่งตรงโซฟาอย่างหมดแรงพลางขบคิด
เฮ้อ ข้าไม่น่ารับปากเ้าเหวินฟู่เลย ทั้งที่ข้ารู้ว่าเ้านั่นทำอะไรกับพี่เฟยไปบ้างไป่อวี้โน้มตัวลงกุมหัวตัวเอง ทั้งหมดที่นางทำเพื่อเฟยหลงก็เพราะว่านางรู้สึกผิดต่อเขาเป็นางเองที่เป็ต้นเหตุที่ทำให้พี่เฟยกลายเป็สภาพเยี่ยงนั้นตระกูลของนางเป็สาวกรับใช้สำนักแสนลึกลับสำนักนึงซึ่งตระกูลของนางได้รับคำสั่งให้นำแหวนวงนึงไปซ่อนแล้วให้กระจายคนในตระกูลของนางไปแฝงตัวทุกสำนักในภาคเหนือของทวีปเมฆาล่องลอย
เมื่อตอนนั้นไป่อวี้กำลังสมัครสำนักหยกขาวนางเห็นเฟยหลงตอนแรกนางดีใจมากที่ได้เจอพี่ชายสมัยเด็กจึงวิ่งไปทักทายแต่เฟยหลงดันมีแหวนที่นางนำไปซ่อนห้อยคออยู่ทำให้นางจำเป็ต้องคอยจับตามองเขาเมื่อเฟยหลงเริ่มบ่มเพาะนานวันเข้าเขาก็เริ่มมีอาการผิดปรกติทำให้ไป่อวี้รู้ว่าเป็เพราะแหวนวงนั้นแน่ๆนางจึงเกาะติดเฟยหลงมากกว่าเดิม
ไป่อวี้คอยติดตามเฟยหลงไปทุกที่ ทุกวันที่ไป่อวี้อยู่กับเฟยหลงนางไม่เคยเห็นเขาย่อท้อในการบ่มเพาะเลยแม้จะลำบากเพียงใดก็ตามเฟยหลงฝึกฝนอย่างหนักโดยไม่สนใจคำนินทาหรือคำเยอะเย้ยถากถางแม้กระทั่งโดนไล่ให้กลายมาเป็ศิษย์นอกแถมโดนเหวินฟู่กลั่นแกล้งเกือบทุกวันเฟยหลงก็ยังฝึกฝนอย่างไม่ยอมแพ้อยู่เสมอ
นานวันเข้าไม่ว่าจะทำอะไรก็มีชื่อเฟยหลงอยู่ในความคิดนางเสมอคำเรียกในใจของนางจากเฟยหลงกลายเป็พี่เฟยพี่เฟยผู้ชายผู้ที่ไม่ย่อท้อต่อชะตาชีวิตที่นางคอยเฝ้ามองมาตลอดหลายปี
นางต้องชดใช้ให้เขานางต้องทำให้เขากลับมาเป็ปรกติให้ได้แต่นางก็ไม่กล้าบอกเื่แหวนเพราะกลัวเหลือเกินว่าเฟยหลงจะโกรธเกลียดนาง นางจึงใช้วิธีหาของภายนอกมาเติมลมปราณชองเฟยหลงที่ขาดหายไปแทนโดยอ้างว่าเป็การรักษาโรคประหลาดของเฟยหลง
ดวงตาของไป่อวี้ปรากฏน้ำตารื้นออกมานางรู้สึกผิดต่อพี่เฟย ต่อให้คำพูดของเหวินฟู่เป็กับดักแต่ถ้าสามารถช่วยให้พี่เฟยกลับมาเป็ปรกติได้นางก็ยอม!
574
