“กูหิวข้าววะ ไปกินข้าวเหอะ” พอฉันดูกิจกรรมสักพัก ก็เริ่มหิวขึ้นมา ตอนกลางวันหลังว๊ากน้องเสร๊จฉันก็กลับไปนอนเลย ยังไม่ได้กินข้าวตั้งแต่เที่ยงละ“.....” อ้าวเงียบใส่เฉย ไหนไอ้ไตรกับเซน บอกไอ้ทีลากมา แต่ดูซะเพลินเชียว“อลิซ ไปกินข้าวเป็นเพื่อนหน่อย!!” ฉันจึงเดินไปหาเพื่อนรักกกกกฉัน ไอ้พวกผู้ชายพึ่งไม่ได้จริงๆ“มึงไปชวนไอ้สามหน่อนั่นนะ กูขอไปหวีดน้องคนนั้นก่อน” แล้วมันก็กระโดดข้ามรั้วไป อีลิซไหนมึงบอกจะเป็นผู้หญิงไง กระโดดอย่างกะจาพนม“พวกมึง...”ฉันหันไปมองผู้ชายสามคนที่ยืนเรียงกัน เกาะขอบรั้วดูอย่างตั้งใจ“…..”ไม่มีสัญญานตอบรับค่ะ ทุกคนนนนนนนนนน“นี่ พวกคุณคะ....”“…..” ยังคงเงียบ“ไอ้ที ไอ้ไตร ไอ้เซน” ฉันเอ่ยชื่อเรียงตัวเลย พวกมันทั้งสามเลยหันมา เพราะเมื่อไหร่ที่ฉันเย็นชา หายนะจะตามมาแน่นอน“เออๆๆๆ” แล้วทั้งสามก็หันมาขมวดคิ้วมุ่น ไม่พอใจ แต่ก็รับปากอยู่ดี“ดีมากค่ะ ฮ่าๆๆ” แล้วฉันก็กระโดดไปกอดคอ ไอ้ทีทันที ให้มันได้อย่างงี้เพื่อนรักกกกกกก“งั้นมึงเลี้ยงพวกกูนะ....” ยังไม่ทันที่ฉันจะหัวเราะเสร็จ ไอ้ทีก็แย้งขึ้น“เออๆๆ ร้านป้ามะลิเหมือนเดิมนะ”“แล้วแต่มึงสิ” ฮ่าๆๆ ร้านนี้ร้านประจำกลุ่มเรา อร่อยทุกอย่างเลย“…../……” ไอ้สองตัวตามหลังมาได้แต่ส่ายหัวให้กับการกระทำของฉัน
หลังจากกินข้าวเสร็จพวกเราก็กลับคอนโดกัน ไม่ต้องแปลกใจ นี่ก็เป็นอีกเหตุผลที่พวกเราสนิทกันมากขึ้น เพราะพวกเรา 5 คนอยู่คอนโดเดียวกันชั้นบนสุด คนละห้อง แค่นั้น...“พวกมึงขึ้นไปก่อนเลย” ระหว่างยืนรอหน้าลิฟท์ ฉันก็นึกขึ้นได้ว่าต้องไปซื้อ...เอ่อ ของใช้ที่ผู้หญิงเค้าใช้กันทุกเดือนนั่นแหละ“อ้าว แล้วมึงจะไปไหนอ่ะ” ไตรหันมาถามฉัน“กูจะไปซื้อของในเซเว่นหน้าคอนโดอ่ะ”“งั้นกูไปด้วยมีของที่ต้องซื้อพอดี” หืมมมมมม กูว่ามันไม่ดีมั้งงงงงง“อืม งั้นพวกกูขอตัวนะ” ฉันเอ่ยบอกไอ้ที กับเซนที่เดินเข้าในลิฟท์“มึง!!!” ไอ้ทีตะโกนเสียงดังมาจากในลิฟท์“อะไร!!?” เล่นเอาฉันกับไตรที่กำลังหันหลังจนต้องสะดุ้ง หันกลับมา“มึงอย่าขอแต่ตัว เอาหัวไปด้วยสิ” “สัสสสส” นี่ถ้าถีบถีบละ ประตูลิฟท์ปิดก่อนเหอะ ฝากไว้ก่อนนะมึง
......ติ๊ง........เซเว่นยินดีต้อนรับค่ะ ฉันรีบซื้อของ รีบคิดเงิน รีบไปรอหน้าเซเว่นดีกว่า เขิลเหมือนกันนะว้อยยยย แล้วฉันก็เดินแยกออกมาจากไตร เพื่อไปซื้อของ “อ่ะ นี่ไง..” หลังจากที่ฉันแกล้งไปซื้อขนมนมเนย ฉันก็ไปซื้อของที่ฉันต้องการ ทันทีที่หมุนตัวฉันก็ชนกับคนที่เดินผ่านมา ของในมือฉันและเขาก็ตกพื้น“ขอโทษครับ/ขอโทษค่ะ” ฉันรีบเก็บของช่วยเค้า ฉันผิดเอง หมุนเร็วไปจนชนเค้าจนได้“นี่ค่ะ/นี่ครับ” เราต่างยื่นของ ของอีกฝ่ายให้กัน“นาย/เธอ” ถึงแม้เรื่องเมื่อกลางวันฉันอยู่ในซุ้มจะมืด แต่ฉันจำเค้าได้ดี คนที่ไม่ให้ฉันถ่ายรูป“เหอะ” ฉันตั้งใจแค่นหัวเราะออกมา แล้วหยิบของของฉันในมือเค้า แล้วเดินกระแทกไหล่ออกมา เห็นหน้าแล้วหงุดหงิดชิบ
แล้วฉันก็ซื้อของเสร็จก็เห็น ไตรออกมารอหน้าเซเว่นละ“ทำไมนานจังวะ นี่มึงเหมาทั้งเซเว่นรึไง” ทันทีที่ฉันเดินออกมามันก็แขวะฉันเลยค่ะ“สัสสส” รอแปปเดียวเองเหอะ“เธอ เธอลืมนี่ไว้อ่ะ” ฉันหันไปตามเสียงเรียก แล้วคนตรงหน้าก็ยื่นห่อบางอย่างมา“O_O” เหวอเลย ก็นี่มันหมอนั่นหนิ...“มึง ของมึงหรอ” ฉันเงียบชั่วขณะ ไตรเลยสะกิดฉัน ฉันเลยขมวดคิ้วมุ้น มองหน้าคนตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์“ป๊าววววว!!” ไม่มีพิรุธเลย“ฉันเห็นเธอทำตกไว้ แล้วรีบเดินออกมา นึกว่าต้องรีบใช้” เค้ายกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ“เหอะ ไปเถอะมึง” ฉันแค่นหัวเราะในลำคอ แล้วลากแขนไตรออกมา
พิมพ์คำอธิบายที่นี่“มึงรู้จักไอ้เดเมี่ยนด้วยหรอวะ?” ระหว่างขึ้นลิฟท์มา ไตรถามขึ้น“ใครวะ?” “ก็คนที่เก็บของมึงได้ไง ฮ่าๆๆ” หึ ชื่อเดเมี่ยนหรอ เอเลี่ยนมากกว่ามั้งนั้น“ป่าว ไม่รู้จัก แล้วมึงหัวเราะห่าไร..” ฉันส่ายหัวปฏิเสธ แล้วหันไปมองค้อนใส่ไอ้ไตรที่เดินมาข้างๆ“ป๊าววววว หึๆ” แนะ!!! มันยังจะกลั้นขำอีก“แล้วมึงรู้จักเขาหรอ”“อืม เพื่อนสมัยมัธยมอ่ะ มันก็บอกว่าเรียนที่นี่แต่ก็ไม่ค่อยสนิทกัน เลยไม่ได้ติดต่อ”“ใคร?”“ไอ้เดเมี่ยนไง!!”“ใครถาม...มึงก็ตอบซะยาว ก็ไม่ได้อยากรู้”“เอออออ กูเข้าห้องก่อนละกัน” เดินคุยมาสักพักก็ถึงห้องไตร ห้องฉันก็เยื้องๆไปนิดหน่อย แต่ของที่ฉันต้องซื้อ พรุ่งนี้เช้าค่อยไปซื้อละกัน
8.00 ……Grrrrrrrrrrrrr……เสียงออดหน้าห้องดังขึ้น ใครมาแต่เช้าวะ!!(ฉันมั่นใจว่ามันเป็นของเธอ เลยเอามาให้ คิดว่าต้องรีบใช้) ฉันอ่านโพทอิทที่ติดมากับของในถุง ฉันมั่นใจว่าต้องเป็นเค้าแน่นอน ฉันหันมองซ้ายขวา ตามทางเดิน แต่ก็ไม่เห็นมีใครหนิ….
![เกิดใหม่ครั้งนี้ ขอเป็นเจ้าของที่ดินในยุค 90 [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731471259_72874201.webp)
355K
![เกิดใหม่พร้อมคำอธิษฐาน[จีนยุค70]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1670468011_62143916.webp)
