7
โดนฉุด
เอี๊ยด...
รถสองแถวเข้ามาจอดเทียบฟุตบาทหน้าโรงเรียนโดยสวัสดิภาพ ผมเดินลงจากรถตามหลังกราฟติดๆ ตอนอยู่ในรถ เราสองคนคุยกันเยอะมาก อย่างกับว่าสามสี่ปีมานี้ไม่เคยได้คุยกัน เล่นเอาไอ้เด็กบางคนที่อยากหลับในรถถึงกับมองค้อนใส่ด้วยความรำคาญ
“วายจะขึ้นห้องหรือว่าไปไหนก่อนครับ” กราฟหันมายิ้มหวานถาม
“อ๋อ เราว่าจะขึ้นห้องเลยน่ะ กราฟจะไปเล่นบาสฯ ใช่ม้ะ”
“ครับ แต่วันนี้ผมว่าจะขึ้นห้องก่อน อยากอยู่คุยกับวายอีกหน่อย”
พ่ะนะ มีการตงมีการตามมาคุยกับผมด้วย กราฟมันคิดอะไรกับผมปะเนี่ย ฮ้ะๆ ว่าไปนั่น
“เดี๋ยวไว้คุยตอนเข้าเรียนก็ได้นี่ กราฟไปเล่นบาสฯ เถอะ”
“ไม่อ่ะครับ ไปกับวายแหละดีแล้ว”
กราฟเข้ามาโอบไหล่ผมไว้ทันที โอ้โห นี่มันคิดว่าสนิทกับผมแล้วใช่ไหมเนี่ย คุยกันบนรถไม่ถึงยี่สิบนาที กล้ามาแตะเนื้อต้องตัวผมขนาดนี้ ควรจะดีใจหรือโกรธมันดีวะ แต่ผมว่าแบบนี้ก็ดีนะ ถ้าเราสนิทกันไว ผมจะได้ขอไปนอนค้างบ้านมันหนีไอ้บ้าเอกซ์ไงล่ะครับ
“วาย!!”
ผมหูฝาดใช่ไหม ทำไมพอนึกถึงชื่อไอ้ปีศาจแล้วได้ยินมันะโเรียกผมอยู่ด้านหลังก็ไม่รู้
“คนเมื่อตอนเช้านี่ครับ”กราฟหันหลังกลับไปมองต้นเสียงแล้วพูดยืนยันให้ผมรู้ว่าไอ้ปีศาจนั่นตามผมมาถึงที่นี่จริงๆ
มันจะตามผมมาทำไมวะ นี่ก็ใกล้จะแปดโมงแล้วถ้ามันไปโรงเรียนไม่ทัน ขาดเช็กชื่อหน้าเสาธงขึ้นมาจะทำยังไง
“กราฟเข้าโรงเรียนกันเถอะ” ผมดึงตัวกราฟให้หันกลับมาแล้วตั้งท่าจะหนีเข้าโรงเรียนไป แต่ทว่า...
หมับ!
“มึงกับกูมีเื่ต้องคุยกัน”
เอกซ์จับข้อมือผมไว้ครับ!
“ปล่อย!”
ผมสะบัดข้อมือให้หลุดจากการจับกุม แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผล เพราะมือเอกซ์เหนียวยิ่งกว่ากาวร้อนเป็ไหนๆ ผมจำใจต้องหันหน้าไปมองมันด้วยสายตาเตรียมจะวีนใส่เต็มที่ แต่พอผมเห็นใบหน้าของมันที่ทุกข์ทรมานปานจะร้องไห้อยู่รอมร่อ อารมณ์เดือดดั่งไฟก็ถูกแม่น้ำไหลผ่านกลบไปซะอย่างนั้น
“ไปคุยกับกูก่อน มึงอย่ามาโกรธกูอย่างนี้”
เบ้าตาแดงๆ ของเอกซ์ทำให้ผมสับสน ผมไม่เข้าใจว่ามันแสดงสีหน้าแบบนี้ทำไม มันเครียดเื่ที่ผมโกรธมากขนาดนั้นเลยเหรอ?
“ช่วยปล่อยวายด้วยครับ” จู่ๆ กราฟก็เข้ามาจับมือเอกซ์ไว้ก่อนจะพยายามดึงมือของไอ้ปีศาจให้คลายออก ผมเงยหน้ามองกราฟแล้วพบว่าเขากำลังแสดงสีหน้าจริงจังปนโมโหสุดๆ!
“มึงยุ่งอะไร!”
เอกซ์ะโหาเื่อย่างออกนอกหน้า เสียงดังแปดหลอดของมันทำให้พวกเรากลายเป็จุดสนใจของผู้คนอย่างรวดเร็ว
ทุกคนครับ นี่คือละครหลังข่าว อย่าได้สนใจ รีบๆ เข้าโรงเรียนกันไปเถอะครับ ผมขอร้อง!
“ผมจำเป็ต้องยุ่งครับ เพราะว่าคุณกำลังทำให้วายเดือดร้อน”
กราฟตัวสั่นไปหมดเนื่องด้วยเขาพยายามออกแรงดึงมือของเอกซ์อยู่ ซึ่งแรงของกราฟดูเหมือนจะเหนือกว่าเอกซ์นิดหน่อย ทำให้เอกซ์ไม่สามารถเหนี่ยวรั้งข้อมือผมได้อีก ข้อมือผมกลับมาเป็อิสระอีกครั้ง และผมก็ไม่รอให้โอกาสนี้หายไป ผมรีบเอามือทั้งสองข้างมาไขว้หลังไว้ จากนั้นก็ขยับไปหลบหลังกราฟผู้ซึ่งถูกแต่งตั้งเป็องครักษ์ประจำตัวผมไปเสียแล้ว
“เอกซ์ เราไม่มีอะไรจะคุยกับนายตอนนี้ นายรีบไปโรงเรียนเถอะ กลับบ้านแล้วค่อยคุยกัน”
“กูไม่ไป!!”
เอกซ์พ่นไอร้อนระอุออกจากจมูกดั่งควันูเาไฟใกล้ปะทุ ดวงตาของมันเบิกกว้างขึ้นจนดูน่ากลัวอย่างกับวัวกระทิงพร้อมจะขวิดคนให้ตายคาที่!
มันจริงจังกับเื่ที่ผมโกรธขนาดนี้เลยเหรอวะ ก็อาจจะใช่ เพราะขนาดเพื่อนมันโทรมาขอความช่วยเหลือดึกๆ ดื่นๆ มันยังออกไปช่วยเลย นับประสาอะไรกับผมที่กำลังโกรธมันอยู่ล่ะ
“วายเข้าโรงเรียนกันเถอะครับ”
กราฟจับมือผมแล้วตั้งท่าจะพาเข้าโรงเรียน แต่ผมก็ยึกยักรู้สึกลังเล อยากเข้าไปเคลียร์ให้เอกซ์สบายใจ แต่เพราะตอนนี้ใกล้ได้เวลาเข้าแถวแล้ว ถ้ายืนเคลียร์กับมันตรงนี้ก็คงไม่ทันเวลาแน่ๆ ผมอยากให้เอกซ์ไปโรงเรียนทันด้วย ผลสุดท้ายผมเลยเลือกเดินตามหลังกราฟไป แต่ทว่า...
“กูไม่ให้มึงเข้าไป!!”
เอกซ์ตวาดเสียงดังลั่นดั่งฟ้าผ่า เหล่านักเรียนมากมายไม่ว่าจะในโรงเรียนหรือนอกโรงเรียนต่างหันมาจับจ้องมันด้วยความสนใจ ไม่เว้นแม้แต่คุณครูเฝ้าหน้าประตูที่รับไหว้เด็กอยู่ก็ยังหันมามองด้วยความใ ผมเสียวสันหลังวาบเพราะรู้สึกถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา
บีบ!!
กราฟบีบมือผมไว้แน่นเพื่อบอกให้ผมรู้ว่าเขาอยู่ตรงนี้ ไม่ต้องกลัวอันตรายใดๆ
ผมซาบซึ้งในความรู้สึกที่เขาอยากจะปกป้องผมอยู่นะครับ แต่ผมเอาคนอื่นเข้ามายุ่งเกี่ยวมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว ตอนนี้เอกซ์กำลังจะอาละวาด ยิ่งถ้าผมเข้าโรงเรียนไป ทีนี้ล่ะเื่ใหญ่แน่!!
ผมตัดสินใจสลัดมือตัวเองออกจากมือใหญ่ๆ ของกราฟแล้วหันหลังกลับไปประจันหน้ากับเอกซ์ด้วยความหวาดกลัวสุดหัวใจ
ผมไม่ได้ทำเท่อย่างกับหนังฮีโร่หรอกนะครับ ผมกลัวมันเข้าขั้นโคม่าด้วย แต่ที่จำเป็ต้องทำแบบนี้ก็เพื่อไม่ให้เื่มันบานปลายไปกันใหญ่ ผมหลับตาปี๋ยืนนิ่งรอให้เอกซ์มาตวาดด่าหรือพ่นไฟใส่ตามที่ใจมัน้า แต่แล้วความคิดที่ผมจินตนาการไว้ก็ยังสู้การกระทำที่เอกซ์กำลังทำอยู่ตอนนี้ไม่ได้เลย!
ฝุบ!!
มันแบกผมขึ้นบ่า อย่างกับว่าผมเป็กระสอบปุ๋ย เสียงอื้ออึงของทุกคนดังกึกก้องไปทั่ว แต่เอกซ์ก็ไม่สนใจ มันจับผมนั่งบนรถมอเตอร์ไซค์ที่ถูกแต่งจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม จากนั้นมันก็ขึ้นมานั่ง สตาร์ทรถ สับเกียร์ บิดคันเร่ง แล้วขี่ออกไปจากหน้าโรงเรียนอย่างไว
ม่อน ม่อน หมอน~~~!!
ขอร้องล่ะเอกซ์ อย่าพาเราไปฆ่าหมกป่าเลยนะ!!
597
