กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

กริมคิ้วกระตุกเม็ดยาที่มีข้อจำกัดที่ไม่น่าดูถึง2ข้อ แต่ในเมื่อสร้างมาแล้วกริมไม่มีทางเลือกที่ต้องใช้กริมไม่ยอมเสียของต่างๆไปเปล่าๆเด็ดขาด
''เจ้าไปรอข้าที่นั่นก่อนเลยเดี๋ยวข้าตามไป''กริมกระโดนขึ้นไปบนฟ้าหลังจากพูดจบ อึ้ก! กลืนเม็ดยาฉับพลันพลังในร่างกายของกริมได้เพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว บูม! ออร่าทั้ง2สีทะลักออกจากร่างราวเขื่อนแตกมันเข้าปกคุลมท้องฟ้าเป็นบริเวณกว้าง ฮูม! ระดับพลังที่เพิ่มขึ้นของกริมส่งผลให้มีลมแรงแม้แต่นกสายฟ้าที่บินออกไปไกลแล้วก็ยังได้รับผลกระทบ มันบินส่ายไปมาก่อนจะเร่งความเร็วขึ้นอีก
''ฮ่า!''กริมพ่นลมหายใจออกมาเพื่อพลังในตัวหยุดเพิ่มขึ้น กริมในตอนนี้ครอบครองพลังที่มากขึ้นพลังกาย12,000,000จุด พลังเวทย์18,000,000จุด ความสามารถต่างๆเองก็ถูกยกระดับขึ้นบิดเบือนมิติสามารถใช้งานได้หลากหลายและมีประสิทธิภาพมากขึ้น กายอมตะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นตูม! กริมเหยียบอากาศแล้วพุ่งตัวไปที่เมืองแห่งการเก็บรักษาแต่การพุ่งเบาๆของกริมกลับแซงหน้านกสายฟ้าที่มุ่งไปออกไปก่อนภายในพริบตา
''อ่า...นายท่านแข็งแกร่งแบบก้าวกระโดดแบบนี้? นี่ข้าคิดถูกแล้วสินะที่ให้คำสัตย์ไป''เอลซ่าดีใจนางคิดว่านางเลือกถูกและนางไม่กลัวว่ากริมจะทำเรื่องโหดร้ายกับเผ่าเอลฟ์ตุ่บ! กริมถีบอากาศเบาๆเพียงครั้งเดียวก็มาถึงเมืองแล้วโดยมีซาฟิร่าที่หลับอยู่ในเสื้อของกริมติดมาด้วย
''ท่านกริมข้าเวียนหัว''ซาฟิร่าที่ยื่นหน้าออกมาจากเสื้อพูดขึ้นแล้วก็สลบไป กริมได้แต่ส่ายหน้าไปมาจากนั้นไม่นานกริมจึงหันไปสนใจอย่างอื่นแทน เป็นกองกำลังจากตระกูลผนึกอสูรแน่นอนก่อนหน้านี้กริมจงใจปล่อยเฮกเตอร์ไปเพื่อให้มันรวบรวมคนมาที่นี่เพราะการเสียมือของผู้สืบทอดของตระกูลย่อมไม่ใช่เรื่องเล็กแน่นอนพวกมันต้องเอาคืนและนอกจากกองกำลังที่นี่แล้วที่ตระกูลผนึกอสูรเองก็น่าจะมีการรวมตัวของคนในตระกูลด้วยนี่คือสิ่งที่กริมต้องการให้เป็น
''ล้อมเมืองนี้เอาไว้ให้หมดแม้แต่สัตว์ตัวเล็กๆก็ห้ามให้มันออกไปไหน''เสียงดังกระหึ่มไปทั่วเมืองตึง! ตึง! ตึง! ทั่วน่านฟ้าและพื้นดินเต็มไปด้วยคนจำนวนมากและสัตว์สงครามนับไม่ถ้วนต้องบอกเลยว่าตระกูลผนึกอสูรโกรธแค้นกับเรื่องที่กริมไปตัดมือเฮกเตอร์มากไม่อย่างนั้นคงไม่ระดมกำลังมามามายกขนาดนี้ในเวลาอันสั้น ฮูม! เหนือน่านฟ้าสัตว์อสูรตัวใหญ่คำรามมันไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าปลาวาฬตัวสีดำสนิทที่มีแววตาเศร้าหมองและบนหัวของปลาวาฬนั้นเองเฮกเตอร์ผู้ซึ่งยืนอยู่ด้านหลังชายวัยกลางคนกำลังทำสีหน้าพอใจอย่างมาก
''ท่านทวดเราจัดการเลยดีมั้ย นี่เป็นการเชือดไก่เพื่อแสดงให้เห็นว่าตระกูลของเราแกร่งแค่ไหน''
''ยังก่อน ข้าเพิ่งจะออกมาจากการฝึกเพราะฉะนั้นข้าอยากเห็นอะไรให้มากกว่านี้หน่อย อืม...แล้วเอลฟ์ที่เจ้าพูดถึงก็ยังไม่ได้กลับมาที่เมืองนี้ ข้าอยากจะจัดการกับนางโดยตรง''เวลาช่างพอดีนักทวดของเฮกเตอร์ที่เก็บตัวฝึกมาเกือบ200ปีได้ออกมาพอดี มันเลยนำกำลังคนในครั้งนี้ออกมาเอง
''ซาฟิร่าเจ้าอยากสู้มั้ย''กริมใช้นิ้วลูบหัวซาฟิร่าแล้วพูดขึ้นอย่างสงบ ทั้งๆที่รอบตัวของกริมกลับวุ่นวายชาวบ้านและคนในเมืองต่างมีใบหน้าซีดขาวเพราะพวกมันรู้จักขุมพลังของตระกูลผนึกอสูรดี
''ข้าสู้ได้ ฮิ ฮิ''ซาฟิร่าสู้ได้แน่นอน ถึงตอนปกตินางจะมีพลังกายแค่750,000จุดก็ตามแต่ตอนนี้ซาฟิร่าสามารถใช้โหมดคลุ้มคลั่งโดยที่ควบคุมตัวเองได้แล้ว เพียงแต่1เดือนสามารถใช้ได้ครั้งแต่...ซาฟิร่าในตอนนี้ไม่จำเป็นต้องใช้เพราะทั้งเมืองมีเพียงกริมและทวดของเฮกเตอร์ที่มีพลังมากกว่านาง
''งั้นพอข้าเริ่มลงมือเจ้าก็จัดการสัตว์อสูรและคนที่ล้อมรอบเมืองเอาไว้ก็แล้วกัน...''แกว๊ก! เปรี๊ยะ!ในตอนนั้นนกสายฟ้าและเอลซ่าก็กลับมาถึงมาดี
''ท่านทวดนั่นแหละเอลฟ์ที่ข้าพูดถึง''เฮกเตอร์ชี้นิ้วไปที่เอลซ่าด้วยรอยยิ้มโหดเหี้ยมแบบฉับพลันหากทวดมันลงมือเอลซ่าจะไม่ตายแต่จบด้วยการถูกทรมานไปเรื่อยๆนับ10ปี
''รูปร่างหน้าตาสมกับที่เป็นเอลฟ์ แต่ก็แค่นั้นแหละเพราะมันไม่เปลี่ยนความจริงที่เจ้าจะต้องจบสิ้น''ทวดของเฮกเตอร์แสดงรอยยิ้มที่เป็นมิตรออกมาขณะลอยออกจากสัตว์สงครามที่ยืนอยู่
''ข้าขอเตือนพวกเจ้าให้รีบออกไปซะ พวกเจ้าไม่รู้หรอกว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร''เอลซ่าไม่แสแยขณะพูดเพราะนางรู้ว่ากริมอยู่ในเมือและกำลังจะลงมือเหมือนกัน
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ในทวีปนี้มีอะไรที่พวกข้ากลัวอยู่แต่แน่นอนพวกเจ้ามันไม่ใช่1ในนั้น''ทวดของเฮกเตอร์อยู่มานับ1,000ปีแล้ว เรื่องพวกนี้มันเจอมามาก คำขู่? มันใช้ไม่ได้ผลอย่างแน่นอนแต่อยู่ดีๆมันก็เสียวสันหลังขึ้นมาและพร้อมๆกันนั้นเสียงของเฮกเตอร์ก็ดังขึ้น
''ท่านทวดคนที่ระเบิดมือของข้ามันอยู่ด้านหลังท่าน''เฮกเตอร์กลายเป็นตกใจ มันจำรูปร่างและชุดแบบนี้ได้นี่คือคนที่ระเบิดมือของมันทิ้งถึงมันจะไม่เห็นหน้าของอีกฝ่ายก็ตาม
''พลังกาย1,500,315จุด พลังเวทย์483,153จุด ทำไมเจ้าไม่ลองขึ้นเป็นจอมราชันย์ดูหละ''กริมพูดขึ้นขณะยืนอยู่ด้านหลังของทวดเฮกเตอร์ที่กริมสามารถลอยได้เพราะใช้อาณาเขตหมื่นดาบออกมาแล้วเหยียบดาบในอาณาเขตเอา
''เจ้าเป็นใครแล้วรู้ได้ยังไงว่าข้ามีพลังเท่าไหร่''ทวดของเฮกเตอร์ต้องตกใจที่มีคนสามารถเข้ามาหามันได้เพราะด้วยประสบการณ์เป็นไปไม่ได้เลยหากมีคนเข้ามาที่ด้านหลังของมันแล้วมันจะไม่รู้ตัว
''ข้าคือจอมราชันย์ ทำไมเจ้ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า''ด้วยพลังที่มากขึ้นกริมสามารถใช้ชื่อกดดันได้แล้วและตระกูลผนึกอสูรคือตระกูลแรกที่กริมจะใช้เป็นตัวอย่างเพื่อแสดงให้เห็นพลังของจอมราชันย์
''ฮ่า ฮ่า ฮา จอมราชันย์? เรื่องตลกอะไรกันหรือในระหว่างที่ข้าเก็บตัวฝึกฝนจะมีจอมราชันย์คนใหม่นั่นเป็นไปไม่ได้ใหญ่ ไอ้หนู...นี่เจ้าไม่อยากตายถึงขนาดอ้างว่าตัวเองเป็นจอมราชันย์เลยหรือไง''หลังจากทวดของเฮกเตอร์พูดจบมันก็หมุนตัวกลับมาเพื่อมองใบหน้าของกริมแต่สิ่งที่มันเห็นกลับทำให้เหงื่อไหลออกมาท่วมใบหน้าจนเม็ดเหงื่อไหลลงมาบดบังการมองเห็นของมัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่72:แอบอ้าง?

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่72:แอบอ้าง?

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้