คลาวได้ล็อคเอ้าออกจากเกมส์พร้อมกับหาข้อมูลของเมืองอื่นๆในทวีป
"พี่ พี่ชายพี่ควรออกไปด้านนอกบ้างนะ เดี๋ยวหนูพาไปเอง"เสียงฮาอึนพูดั้แ่เกมส์ได้เปิดให้เล่นคลาวไม่ได้ออกไปไหนเลย
"ก็ดีเหมือนกัน พี่เพิ่งได้เงินมานิดหน่อยเดี๋ยวพี่พาไปหาอะไรกิน"คลาวตอบฮาอึนพร้อมกับยิ้มให้น้องสาวของตัวเอง
ั้แ่คลาวอายุ 14 ปีคลาวได้ออกจากโรงเรียนเพื่อมาขายของในเกมส์ เป็เพราะเหตุการ์ณในการโดนแกล้งั้แ่เด็กของคลาวทำให้คลาวไม่อยากไปสุงสิงกับคนภายนอกมากนัก ในวัยเรียนของคลาวโดนกลั่นแกล้งั้แ่เด็กอาจเป็เพราะคลาวสนใจเกมส์ั้แ่เด็กเลยทำให้แปลกแยกจากคนอื่นจึงโดนแกล้งั้แ่นั้น พยอนอูแม่ของคลาวในตอนนั้นเปิดบริษัทธุรกิจเล็กๆหลังจากได้แยกทางกับพ่อของคลาวจึงต้องทำงานทั้งวันไม่มีเวลามาดูแลคลาวได้ตลอดเวลา จึงทำให้ตัวคลาวเองตัดสินใจในการออกจากโรงเรียนและไม่อยากเป็ภาระของที่บ้านคลาวเลยต้องทำอาชีพขายของในเกมส์แทนั้แ่ออกจากโรงเรียน
หลังจากเดินออกมาจากบ้าน คลาวไจับมือมือฮาอึนพร้อมกับเดินไปที่ต่างๆจนเข้าไปห้างใหญ่ของเมือง
"ที่โรงเรียนเป็ยังไงบ้างฮาอึน มีคนมาแกล้งน้องสาวของพี่ไหม?"คลาวถามฮาอึนพร้อมกับไอติมที่ถือ
"โดนแกล้ง? หนูเนี่ยนะโดนแกล้ง ั้แ่หนูเข้าโรงเรียนใหม่มาหนูเป็คนคุมโรงเรียนเลยนะจะบอกให้ ใครจะกล้ามาแกล้งหนูกัน!?"ฮาอึนตอบพร้อมกับกินไอติมที่คลาวซื้อมาให้
"ฮ่าๆ น้องพี่เก่งอยู่แล้ว ฮาอึนอยากได้อะไรไหมเดี๋ยวพี่ซื้อให้ อย่างพวกชุดไปเที่ยวหรือรองเท้า? วันนี้พี่มีเงินติดตัวอยู่นะ"คลาวพูดคุยกับฮาอึน
"เก็บเงินไว้เถอะพี่ หนูรู้ว่าขายของในเกมส์มันไม่แน่นอนเก็บไว้ใช้ตอนจำเป็ดีกว่า..."ฮาอึนพูดพร้อมกับลุกออกจากเก้าอี้ร้านไอติม
'เรารู้ว่าฮาอึนอยากได้ชุดใหม่ๆบ้าง แต่ในตอนนี้ฮาอึนก็คงเกรงใจแต่วางใจเถอะรอพี่อีกนิดนะฮาอึน พี่จะทำให้พวกเราสบายเอง ความฝันอย่างนึงของเราก็แค่อยากให้ฮาอึนสบาย พี่จะดูแลเราเองพี่สัญญา...'
"ไม่อยากได้อะไรเลยเหรอ งั้นพาพี่ไปซื้อพิชซ่าก่อนนะ เดี๋ยวพี่ซื้อไปฝากแม่ด้วย"คลาวพูดพร้อมกับลุกเดินตามฮาอึนไป
ในขณะที่คลาวรอพิชซ่า คลาวได้เหลือบไปมองผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังเข้ามาในร้านในแวบแรกคลาวตระหนักได้ทันที 'ยูซอง' ในตอนที่คลาวเรียนอยู่นั้นการกลั่นแกล้งไม่ได้มีแค่คลาวที่โดนภายในห้อง ยังมีผู้หญิงหน้าตาคมเข้มอีกคนนึงที่โดนเหมือนกันคลาวได้ยินมาว่า ยูซองได้ไปมีปัญหากับรุ่นพี่ปี 2 การมีปัญหากับปี 2นั้นทำให้คนภายในห้องลุมกันแกล้งยูซอง เพราะหลายคนในห้องก็รู้จักกับปี 2 จนทำให้เธอย้ายโรงเรียนไปในตอนนั้น
คลาวจำได้ไม่เคยลืมเพราะดวงตาคมกริบของเธอนั้นมีเสน่ห์สำหรับคลาวมาก คลาวเคยแอบคุยกับยูซองมาก่อนทั้งสองคนในตอนนั้นยังเด็กการโดนกลั่นแกล้งแล้วไม่มีที่พึ่งจึงทำให้ทั้งสองเลยได้มีโอกาสคุยกัน ในตอนนั้นยูซอง เป็ผู้หญิงที่เข้มแข็งและเป็แบบอย่างของคลาว
มีอิทธิพลสำหรับคลาวในตอนนั้นอย่างมาก การได้มีโอกาสแอบคุยกันของทั้งคู่ในตอนนั้นเป็เส้นด้ายเพียงเส้นเดียวที่ทำให้คลาวอดทนมาโรงเรียนและอดทนการกลั่นแกล้งจากเพื่อนในห้อง จนกระทั่งเธอได้ย้ายโรงเรียนไปคลาวในตอนนั้นไม่สามารถติดต่อเธอได้อีก ั้แ่นั้นคลาวก็ตัดสินใจทิ้งการเรียนและเลิกไปโรงเรียนั้แ่นั้น
ไม่คาดคิดที่ได้มาเจอเธออีกครั้งแต่ในตอนนี้สำหรับคลาวยูซองยังดูดีเสมอในความทรงจำของคลาวจนถึงตอนนี้ แต่ความจริงก็คือความจริง คลาวในตอนนี้ไม่มีที่ว่างสำหรับเื่ความรักสิ่งเดียวที่เขามุ่งมั่นอย่างเอาเป็เอาตายในตอนนี้คือการเป็นักกีฬาอีสปอร์ตและทำให้ฮาอึนอยู่สบาย
"ซานย่า? ซานย่าเหรอ!?"ยูซองถามอย่างตื่นเต้น
"ไงยูซอง ชั้นเองซานย่า เป็ไงบ้าง"คลาวตอบพร้อมกับรอยยิ้ม
"ว้าว!! กี่ปีแล้วนะที่เราไม่ได้คุยกันตอนนี้ชั้นเปิดร้านกาแฟอยู่แถวๆนี้แหละเพิ่งปิดแล้วมาซื้อของ ไม่คิดว่าจะได้มาเจอนายนะ เป็ยังไงบ้างซานย่า"ยูซองตอบอย่างตื่นเต้น
'เธอตอนนี้ต่างจากเมื่อก่อนมาก ในเวลาหลายปีมานี่ดูเหมืิอนเธอจะไปได้ดีสินะ เราดีใจด้วยจริงๆ'คลาวคิดในใจ
"ชั้นขายของออนไลน์อยู่ที่บ้านน่ะ ตอนนี้มาซื้อพิชซ่าไปกินกับที่บ้าน เธอเปลี่ยนไปเยอะนะตอนนี้เธอดูดีขึ้นมากๆชั้นดีใจด้วย"คลาวตอบ
"เราแลกไลน์กันไหมซานย่า เผื่อได้นัดไปไหนกัน"ยูซองพูดพร้อมกับรอยยิ้ม
'เรายังไม่พร้อม เรากลัวที่จะลืมเป้าหมายของเรา ตอนนี้เราอยากแค่แข็งแกร่งขึ้นและเป็นักกีฬา'คลาวคลุ่นคิด
"พี่ พี่สาวคนนี้ใครเหรอเพืือนพี่หรอ เขาดูสวยมากเลยนะพี่จะไม่ให้ไลน์เขาเหรอน่าเสียดายนะ เดี๋ยวหนูจัดการเอง"ฮาอึนกระซิบข้างคลาว
"อย่า เพิ่...."
"พี่สาว จริงๆวันนี้พี่หนูไม่ได้เอาโทรศัพท์มา พี่แลกไลน์กับหนูก่อนได้นะแล้วค่อยไปคุยกันเอา?"ฮาอึนยืนขึ้นพร้อมยืนโทรศัพท์ให้ยูซอง
"สาวน้อยคนนี้น่ารักมากๆเลย น้องสาวนายเหรอโชคดีจริงๆมีน้องสาวน่ารักขนาดนี้ ได้สิจ้ะ"ยูซองพูดพร้อมกับลูบหัวฮาอึน
"แล้วเธอจะไปไหนต่อละ?"คลาวถามหลังจากได้ของที่สั่งไว้
"หลังจากซื้อของกินเสร็จชั้นก็กลับร้านแล้ว ตอนนี้ชั้นเล่นเกมส์โลกใหม่อยู่ เลยกะว่าจะมาซื้อของแล้วเข้าไปเล่นต่อน่ะ"ยูซองตอบ
"โอเคร งั้นพวกเราไปก่อน ฮาอึนลาพี่เขาด้วยสิ"คลาวตอบพร้อมกับลูบหัวฮาอึน
"แล้วเจอกันนะพี่สาว"ฮาอึนพูด
"แล้วเจอกัน ทักมาหาพี่ด้วยนะฮาอึน"ยูซองตอบ
"ได้ค่ะ พี่สาว"
หลังจากลากันเสร็จคลาวกับฮาอึนได้เดินกลับบ้านพร้อมจัดของรอแม่กลับมา ในระหว่างนี้คลาวได้หาข้อมูลของเมืองต่างๆในทวีปเหนือจนเริ่มรู้แผนที่คร่าวๆของทวีป
....
171
