ทั้งสองทีมทำประตูเพิ่มไม่ได้อีกจนจบครึ่งแรก
ทางด้านหนึ่งของสนาม เหล่าแมวมองต่างเงียบขรึมไม่มีใครสักคนที่ส่งเสียงทำได้เพียงคิดในใจ พวกเขาต้องระวังคำพูดอย่างมาก เพราะกลัวว่าคำพูดของเขาจะดึงดูดความสนใจคู่แข่งเข้า
'เจษฎากับชัยพงษ์แสดงให้เห็นแล้วว่ายังคงอยู่ในมาตรฐานในครึ่งแรก ส่วนคนอื่น...'ผู้ที่ได้ฉายาหัตถ์ทองคำควงปากกาในมืออย่างครุ่นคิด ไม่รู้ว่าภายในใจของเขาคิดอะไรอยู่
..
ณ ห้องแต่ตัวของโรงเรียนสตรีวิทยาเขต
ครูพิชิตทำหน้าเคร่งขรึมอยู่ที่หน้ากระดานแทคติก ทว่ากระดานแทคติกดูเหมือนจะไร้ประโยชน์เล็กน้อยในตอนนี้เพราะไม่ได้ถูกใช้งานเลย
ทันใดนั้นพิชิตหันหน้าไปมองเหล่านักเรียนพลางใช้มือบางขยับแว่นให้เข้าที่ก่อนจะพูดขึ้น
"พวกเราทำได้ดีแล้ว่เริ่มต้น แต่ว่าถ้าเรายังคงโดนกดหัวแบบนี้ต่อไปนั้นไม่ดีแน่..ครึ่งหลัง..พวกเราจะใช้แผนกองโจรกัน!"ริมฝีปากบางเอ่ยอย่างเ็าในประโยคสุดท้าย
"ครับครู!"เหล่านักเรียนต่างรับคำอย่างตื่นเต้นเต็มไปด้วยความเคารพ
ถึงครูพิชิตจะไม่ใช่โค้ชเต็มตัว แต่เขาก็ก็พาเหล่านักเรียนมาถึง ณ จุดนี้ได้ เหล่านักเรียนย่อมให้ความเคารพและเต็มใจทำตามสิ่งที่ครูบอกอยู่แล้ว
วีรเทพก็เป็เช่นนั้นด้วย เขาก็ให้ความเคารพต่อครูพิชิตสุดหัวใจเช่นกัน เพราะส่วนหนึ่งที่ทำให้พวกเขามาถึง ณ จุดนี้ได้ก็เป็เพราะครูพิชิตเป็ผู้นำนั่นเอง
..
ณ ห้องแต่งตัวนักกีฬาฝั่งโรงเรียนนานาชาติเซนต์โยเซฟ บรรยากาศในห้องพลันร้อนระอุ ความกดดันถาโถมทั่วทุกหนทุกแห่ง
เอกชัยผู้เป็โค้ชคำรามั้แ่ลูกทีมของเขาเข้ามาในห้องแห่งนี้
"..จริงอยู่ที่ทีมของเราไล่บดคู่แข่งั้แ่เริ่มจนจบครึ่งแรก! จริงอยู่ที่พวกเราเล่นบอลสวยงาม! แล้วอย่างไร!!! มันทำประตูได้ไหม!? พวกเอ็งทำอะไรกันอยู่!!!"เอกชัยพูดขึ้นอย่างห้าวหาญ อารมณ์ของเขาพุ่งสู่จุดสูงสุด
"..."
"พวกเอ็งมั่นใจหน่อยสิวะ! กล้าเล่น! กล้าทำหน่อย!...เจษเอ็งวิ่งหาช่องได้ดีแล้ว ไม่เป็ไร ส่วนบาส เจมส์ พวกเอ็งต้องแทงแนวลึกให้มากกว่านี้ ส่วนปีกทั้งสอง ตอนซ้อมเลี้ยงหลบกันใหญ่ พอตอนแข่งล่ะเลี้ยงหลบของพวกเอ็งหายไปไหน! กล้าเล่นหน่อยสิวะ! ครึ่งหลังพวกเอ็งต้องกล้าเล่นมากกว่านี้เข้าใจใช่ไหม!!"
"ครับโค้ช!!!"
"ดี! ลงเล่นครึ่งหลังใช้วิธีการเดิมเรานั่นแหละ แต่ว่ากองกลางให้จ่ายทะลุช่องให้มากกว่านี้ โยนข้ามฟากมากขึ้นด้วยถ้ารู้สึกฝั่งไหนฝั่งหนึ่งมันแน่น! อย่าเอาแต่จ่ายคืนหลังอย่างเดียวเหมือนครึ่งแรก! มันช้าเข้าใจไหม!!!"เ้าของร่างท้วมเอ่ยแผนการเล่นในครึ่งหลัง
เมื่อพวกเขาจ่ายคืนหลังในครึ่งแรกฝ่ายตรงข้ามก็ตามจังหวะทันตลอด เลยต้องเล่นบอลโยนกันบ้าง
"ครับโค้ช!!"ทุกคนในทีมต่างพยักหน้ารับคำอย่างเต็มใจ
ก็อย่างที่บอก ถ้าอยากเล่นฟุตบอลก็ต้องเชื่อฟังสิ่งที่โค้ช้าให้เล่นแล้วทำตาม ต้องทำสิ่งนั้นให้ดีด้วย ไม่อย่างนั้นจะได้นั่งอยู่ข้างสนามยาวๆๆ
..
ก่อนที่เกมครึ่งหลังจะเริ่มต้นขึ้น
ณ ทางอุโมงค์ทางเข้าสนาม
ณ เวลานี้แววตานักเตะของทั้งสองทีมต่างมุ่งมั่นมากขึ้นกว่าเดิม เจษเห็นแววตาและรอยยิ้มของทีมฝั่งตรงข้ามแล้วนั้น ผู้มากประสบการณ์อย่างเขาก็พลันรับรู้ได้ถึงอันตราย
"พวกมึง!! ระวังตัวกันไว้ด้วย! ครึ่งหลังพวกมันเล่นแรงกันแน่ๆ"ร่างแกร่งพูดขึ้นเป็ภาษาอังกฤษ เพราะกลัวว่าฝั่งตรงข้ามจะเข้าใจสิ่งที่พูด
ทว่าฝั่งเขาคงไม่ต้องห่วงเพราะทุกคนอยู่โรงเรียนนานาชาติต่างใช้ภาษาอังกฤษเป็ภาษาหลักอยู่แล้ว
"ครับรุ่นพี่!"
"โอเค!!"
..
เป็อย่างเจษว่า พอเริ่มครึ่งหลังทีมโรงเรียนสตรีวิทยาเขตต่างวิ่งไล่บอลอย่างกับหมาบ้า ทั้งยังเข้าหนักอีกด้วย
ปี๊ดดด
ฟาวน์!
"เบอร์10 ถ้ามีอีกครั้งจะโดนใบเหลือแล้วนะ นี่เป็การเตือน"
เบอร์10หาได้สนใจสิ่งที่กรรมการพูดไม่ เขาเมินเฉยแล้วกลับไปยืนตำแหน่งด้วยสีหน้าเฉยเมย ไม่ฟังคำพูดกรรมการแม้แต่น้อย
เกมผ่านไปแล้วสามนาทีนี่ไม่ใช่การฟาวน์ครั้งแรก แต่เป็ครั้งที่สามแล้ว ฝ่ายตรงข้ามฟาวน์ถี่สุดๆ จนทำให้ตอนนี้จิตใจของทีมโรงเรียนเซนต์โยเซฟดิ่งล่วงลง
กลับกัน กำลังใจฝั่งตรงข้ามนั้นท้วมทนอย่างได้ใจที่ได้ทำร้ายร่างกายทีมโรงเรียนเซนต์โยเซฟ
'เป็แบบนี้ต่อไปต้องแย่แน่ๆ'เจษขมวดคิ้วแน่นคิดในใจอยู่ที่แดนหน้าเมื่อเห็นรูปเกมเป็แบบนี้
ข้างหลังเขา แฟนคลับตัวยงที่ตามอยู่ข้างหลังอดเสียดายเหมือนกันว่าบอลยังมาไม่ถึงเจษสักที เขายังไม่ได้ทำร้ายเจษเลยแม้แต่ครั้งเดียว รอนานแล้วนะเฟ้ย!!
ไม่ใช่แค่เจษที่รู้สึกไม่ดี โค้ชเอกชัยด้วยเช่นกัน..
"รับส่งบอลให้เร็ว! วิ่งทำทางให้เพื่อนด้วย! เล่นเป็สามเหลี่ยมสิวะ!!"เอกชัยพลันะโแก้เกมอยู่ข้างสนาม เหล่านักเรียนกำทำตามที่โค้ชบอก สิบนาทีผ่านไปก็เห็นผลขึ้นทันตา ถึงจะไม่มากเท่าไหร่ก็ตามเพราะยังคงมีการฟาวน์อยู่ แต่ก็ไม่ได้ถี่เหมือนตอนแรก
นี่ดีนะที่เป็การแข่งขันที่ค่อนข้างจริงจังผู้เล่นจึงไม่ได้เล่นแรงอะไรมากจนน่าเกลียด ยังคงเข้าบอลอยู่ในขอบเขต ไม่ได้ยกขาสูงะโถีบ ไม่ได้มีพุ่งเข้าอัดแถมเข่า..
ถ้าเป็ฟุตบอลเดินสายหรือฟุตบอลแข่งไม่เป็ทางการนะ คงมีวางมวยกันไปแล้วป่านนี้ อย่าให้พูดเลยมันน่าเหลียดเกิน คนไทยต่างรู้ๆกันอยู่
เพราะเหตุผลนี้แหละ เจษถึงไม่อยากเริ่มเล่นฟุตบอลที่ประเทศไทยนัก นักบอลบวกกับนักมวย เขาไม่เอาด้วยหรอก ถ้าเป็ต่างประเทศนะการกระทำเช่นนั้นเป็สิ่งที่ผิดกฎหมาย มีการลงโทษที่เป็จริงเป็จัง กฎหมายพวกเขาโหดกว่าที่ไทยมาก
..
โรงเรียนนานาชาติเซนต์โยเซฟจ่ายบอลกันเร็วขึ้น พวกเขาค่อยๆต่อบอลในแดนตัวเองเพื่อหลอกล่อเสื้อออกจากถ้ำอย่างช้าๆ
ซึ่งทีมโรงเรียนสตรีวิทยาเขตที่มัวแต่วิ่งไล่เพื่อสกัดอย่างหุนหันพลันแล่นนั้นไม่ได้สังเกตเห็นเลยแม้แต่น้อยว่าทีมตนเองกำลังดันสูง เป็เพราะกำลังได้ใจกันอยู่ นั่นจึงส่งผลให้กองหลังฝั่งตัวเองดันสูงขึ้นมาเรื่อยๆ
คู่ประกบเจษเองก็เช่นกัน เมื่อก่อนเขาได้แต่ตามต้อยๆอยู่ด้านหลังเจษ ทว่าตอนนี้เขาอยู่ด้านหน้าเจษแล้วเพราะออกมาปิดกั้นทางบอล เขาไม่ได้รู้สึกกลัวเจษแม้แต่น้อยในตอนนี้จ้องจะเล่นคุณอย่างเดียว อีกทั้งเขาก็มั่นใจว่าเจษไม่มีทางได้บอลแน่ๆเพราะเขาปิดไว้ทุกช่องทางแล้ว
อย่างไรก็ตามถึงเจษจะได้บอล ยังไงเขาก็มีกองหลังอยู่อีกตั้งสองคนอยู่ด้านหลัง ดังนั้นตอนนี้เขาจึงเบาใจลงเล็กน้อย
ทว่านั่นเขากลับคิดผิดมหันต์ ได้แต่นึกเสียใจที่ไม่ได้จับตาดูเจศรตลอดเวลา เพราะหันมามองอีกทีเจษก็ไม่ได้อยู่ข้างหลังแล้ว..
'เอ้ย! ไอ้หน้าหล่อมันหายไปไหนวะ!!'
ในจังหวะนั้นเองเจษก็ราวกับหายตัวได้พลันวิ่งไปพื้นที่ว่าง..
ตอนนี้บาสฉีกออกมาริมเส้นฝั่งขวาเพื่อรับบอล พลันมองเห็นเจษอยู่ในตำแหน่งที่ดีเป็อย่างมาก เขาก็ทำการยกสองมือขึ้นเพื่อขอบอล และเขาก็ได้บอลในเวลาต่อมา
บาสไม่ลังเลเลยที่จะจ่ายบอลยาวไปให้เจษทันทีที่ได้รับบอล..
ตู้ม..
ว้าววว
การส่งบอลของบาสทำเอาผู้ชมข้างสนามต่างตื่นตาตื่นใจ เพราะเป็การจ่ายคิลเลอร์พาสที่สวยมาก
บอลได้ลอยข้ามหัวคู่ต่อสู่ตกลงพื้นที่ที่เจษยืนอยู่พอดิบพอดี ทั้งน้ำหนักและทิศทางบอลที่บาสส่งมานั้นราวกับชั่งมาอย่างพิถีพิถัน
ทว่าเจษไม่จับบอลในรอบนี้ เพราะเซนเตอร์กำลังวิ่งเข้ามาประกบด้านหลังเขาแล้ว บอลโด่งนั้นเดินทางค่อนข้างช้า เซนเตอร์จึงตามมาได้ทัน
ในวินาทีต่อมาเจษยื่นเท้าออกไปท่าทางราวกับจะเล่นบอล ทว่าเมื่อบอลใกล้จะโดนเท้าเขาแล้วนั้นเขาก็เบี่ยงเท้าเล็กน้อยควบคุมทิศทางบอลไปตามที่เขา้า
หลังเท้าเจษัับอลเบาๆ..
บอลได้ตกพื้น ทว่ามันไม่กระดอนขึ้นเพราะเจษควบคุมมันอย่างดี
เจษพลันพลิกตัวหนีคู่ประกบเขาในเวลาต่อมา แล้วก็วิ่งตามบอลไปอย่างรวดเร็ว
'เร็มมาก!! เวรเอ้ยโดนหลอก!...ฉิบ!!คว้าไว้ไม่ทัน!!!'เซนเตอร์คนนั้นสบทอยู่ในใจ เพราะเขาพลิกตัวช้ากว่าเจษมาก เขาคว้าได้แต่ปลายเสื้อของเจษ
เมื่อเจษผ่านเซนเตอร์มาได้เขาก็หลุดเดี่ยว
เจษเลี้ยงบอลไปยังหน้าปากประตูอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครตามเขามาทันแล้วตอนนี้..
เจษเลี้ยงเข้าไปดวนหนึ่งๆกับผู้รักษาประตู เมื่อถึงกรอบเขตโทษ เจษง้างเท้าเพื่อจะยิง ผู้รักษาประตูที่วิ่งออกมานั้นเห็นว่าเจษจะยิงนั้นก็พลันทิ้งตัว ทำตัวให้ขยายใหญ่..
ทว่าเจษนั้นสังเกตทุกกิริยาบทของผู้รักษาประตูอยู่ตลอดเวลา เมื่อผู้รักษาประตูกำลังจะล้มตัวลง เจษผ่อนแรงที่จะยิงลงเล็กน้อยพลางแตะบอลไปทางขวาเพื่อหลบผู้รักษาประตู..
'เวร!!ดอนหลอก!!'
ผู้รักษาประตูทั้งคว้าลมทั้งขาตาย..
เจษผ่านเขามาได้อย่างง่ายๆพลันเลี้ยงบอลเข้าประตูไปเลย..
"โกลด์!!!!!!!"
I’m number 4
393
