บทที่6 สุสานผีดิบ
ก้าวแรกที่พวกราดิชย่างเข้ามานั้นเขารู้สึกว่าถ้ำนี้มีความชื้นอยู่พอสมควร มีคบไฟตั้งอยู่ที่ผนังถ้ำทั้งสองข้างตลอดทางเดินหลังจากที่เดินลงมาตามทางลาดนั้น ราดิชก็พบเจอห้องโถงขนาดใหญ่ที่มีกำแพงดินโผล่ขึ้นมาเป็ระยะๆที่นี่มีผู้เล่นเป็จำนวนมากกำลังเก็บระดับอยู่
สัตว์อสูรที่พบเห็นโดยทั่วไปคือสเกลเลตันตัวมันเป็โครงกระดูกเดินได้ถือมีด แต่ด้วยความที่มันมีพลังชีวิตที่ไม่สูงมากและไม่โจมตีก่อนจึงทำให้พวกมันเป็แหล่งเก็บระดับชั้นดี และยังมีค้างคาวเทาที่เป็ค้างคาวตัวขนาดแม่ไก่อ้วนๆพวกนี้โจมตีก่อนโดยพุ่งเข้ามาชนแต่ก็ไม่มีปัญหากับเหล่าผู้เล่นเพราะมันไม่ได้มีพลังชีวิตเยอะ แค่โจมตีสวนใส่ก็ตายแล้ว
หลังจากที่เดินผ่านผู้เล่นหลายกลุ่มมาได้พวกราดิชก็มาถึงทางลงชั้นสองที่เป็ทางลาดเหมือนกับตอนเข้ามา พอเดินลงไปตามทางจนสุดก็พบโถงถ้ำอีกแห่งหนึ่งที่นี่มีลักษณะไม่ต่างจากชั้นแรก แต่มีพวกสเกลเลตันอยู่ชุกชุมกว่า จึงไม่ค่อยเห็นผู้เล่นมาเดี่ยวๆกัน ส่วนใหญ่มีแต่พวกที่มาเป็ปาร์ตี้ทั้งนั้นซึ่งราดิชก็ไม่ได้สนใจรีบเดินต่อไปจนถึงทางลงชั้นที่ 3
ชั้นที่สามนี้แตกต่างจากชั้นที่ผ่านมาคือมันเป็ทุ่งโล่งกว้างแต่บนทุ่งโล่งนั้นกลับไปเต็มไปด้วยป้ายหลุมศพจำนวนนับไม่ถ้วน ทำให้บรรยากาศดูวังเวงเป็อย่างมากพอเดินไปตามทางก็พบผู้เล่นหลายกลุ่มกำลังต่อสู้กับพวกสเกลเลตันอยู่พวกราดิชเดินไปได้สักพักก็ไม่สามารถหาที่ว่างที่จะฆ่าสัตว์อสูรได้
“เอาไงกันดีสาวๆ ชั้นนี้คนก็เต็มเหมือนกันอย่างว่าแหละ ที่นี่ได้รับความนิยมสูงล่ะนะ”ราดิชถามสองพี่น้องดู
“พี่ราดิชว่าพวกเราแค่สามคนลงไปชั้น4 จะไหวไหมคะ” เรย์สาวน้อยขี้อายถามราดิชขึ้นมา
“พี่ว่าน่าจะไหวอยู่นะว่าไงเมย์เราลองลงไปที่ชั้น 4 กันดูก่อนไหม”ราดิชถามความความเห็นของเมย์
“ลองดูก่อนก็ได้ค่ะ ชั้น 4อาจคนน้อยกว่านี้ก็ได้” เมย์พูดพลางออกเดินต่อซึ่งพวกเขาก็เดินทางกันต่อไป โดยที่ไม่มีสัตว์อสูรตัวไหนเข้ามาจู่โจมพวกราดิชจนกระทั่งพวกเขาถึงทางลงชั้น 4 เมย์ก็หันมาพยักหน้าให้กับพวกเขา และเริ่มเดินนำลงไปทันที
ซึ่งในชั้นที่ 4 นั้นก็ไม่ต่างจากชั้น3 เลย แต่ดูจากขนาดแล้วชั้นนี้น่าจะกว้างกว่าชั้น 3 พอสมควร หลังจากที่ลงมาแล้วทุกคนก็ช่วยกันมองหาที่ว่างชั้นนี้สัตว์อสูรมีจำนวนเยอะกว่าชั้น 3 และคนที่ลงมาที่นี่ก็มีไม่มาก พวกราดิชจึงหาที่ว่างที่จะออกล่าพสกสเกเลตันได้ในที่สุด
“เอาตรงนี้แหละ เรย์ถอยไปอยู่ตรงมุมนั้นนะส่วนเมย์อย่าอยู่ห่างเรย์นะ เดี๋ยวพี่ไปล่อพวกมันมา พอมาถึงตรงนี้เดี๋ยวพี่ชนเอง แล้วพวกเราก็คอยรุมนะ”ราดิชบอกแผนการ และจัดตำแหน่งเรียบร้อย
เขาก็เรียกดาบเหล็กกล้าระดับ C ออกมาถือและมองหาเหยื่อทันทีเขาจัดการยิงศรไฟใส่สเกลเลตันโซลเยอร์ตัวหนึ่งทันที และก็ได้ผล มันหลังแอ่นหน้าคะมำเพราะโดนศรไฟอัดเข้าเต็มเปาพอมันลุกขึ้นได้ก็หันมามองราดิชและเริ่มเดินเข้ามาหาแต่มันไมได้เดินเข้ามาตัวเดียวนี่สิ กลุ่มของมันอีก 3 ตัวก็เดินตามมาด้วย
-สัตว์อสูรสเกลเลตันโซลเยอร์ ระดับ 18 เตรียมโจมตี
ระหว่างที่มันเดินเข้าหากลุ่มของราดิชราดิชก็ยังระดมยิงเวทใส่กลุ่มพวกมันอีกคนละทีสองที พอตัวแรกเข้ามาใกล้และเงื้อดาบในมือฟันใส่ราดิชเขาก็เอาดาบของตัวเองกันไว้พร้อมถีบมันออกไป มันถลาตามแรงถีบ เขาไม่ปล่อยโอกาสทอง รีบพุ่งตามเข้าไปและใช้ทักษะพาวเวอร์สไตร์คฟันใส่มันทันทีดาบนี้ฟันเข้าเต็มอกมันจนผงะไป เขาระดมฟันอย่างต่อเนื่องจนมันล้มลง และค่อยๆ กลายเป็แสงหายไปในที่สุด
“เมย์ เดี๋ยวช่วยเก็บของด้วยนะ พี่จะไปจัดการตัวอื่นต่อ” ราดิชะโบอกแล้วพุ่งทะยานไปหาสเกลเลตันตัวที่สองที่เดินมาถึงต่อไป
“โห ทำไมฝีมือพี่แกโหดจัง สงสัยเราไม่ต้องทำอะไรเลยอิอิ” เมย์ว่าพลางวิ่งไปเก็บของต่างๆ ที่หล่นอยู่ก่อนจะวิ่งตามราดิชไปด้วย
หลังจากพุ่งตัวมาเจอเ้าตัวที่สองราดิชก็แทงดาบออกในระดับคอของมันด้วยความรวดเร็วแต่มันก็ยกดาบขึ้นกันทำให้ดาบของราดิชเบี่ยงออก เขารีบเปลี่ยนทางดาบตวัดดาบเข้าใส่มันทันทีที่ซอกคอจนขาดสะพายแล่งแต่มันก็ยังไม่ตาย มันก้าวเท้าเข้าหาราดิชพร้อมกับเงื้อดาบขึ้นฟันอีกครั้ง คราวนี้ราดิชพุ่งสวนมันและตวัดฟันจากล่างขึ้นบนปลายดาบปะทะกับคางของมันเสียงดังถนัดถนี่
หน้าของมันหงายเริดไปด้านหลังอย่างแรงราดิชพลิกดาบและฟันใส่จนผ่ามันเป็สองซีกจนได้ในที่สุดแต่ทันใดนั้นเองก็มีเสียงลูกธนูแหวกอากาศตรงมาที่เขา ราดิชรีบพลิกตัวหลบและฟันสวนใส่ลูกธนูจนมันหักเป็สองท่อนทันที
“มีคนลอบโจมตีเรา!!” ราดิชะโบอกเมย์อย่างใเขาพยายามมองหาคนที่ยิงธนูและคอยหลบพวกสเกลเลตันที่เข้าจู่โจมไปด้วย
“คงเป็สเกลเลตันอาเชอร์น่ะพี่สงสัยคงแอบซุ่มอยู่น่ะ” เมย์บอกแล้วยกดาบขึ้นกันเ้าตัวหนึ่งที่ง้างดาบฟันใส่เธอจากนั้นเธอก็ออกแรงผลักมันออกไป วาดดาบฟันใส่มันและไล่โจมตีอย่างต่อเนื่อง
“สงสัยต้องรีบจัดการเ้ากลุ่มนี้แล้วไปจัดการนักธนูนั่นแต่ไหนต้องระวังลูกธนูอีก เหนื่อยจริงแฮะงานนี้” ถึงจะบ่นแต่ราดิชก็ยังร่ายรำดาบสังหารพวกสเกลเลตันที่ดาหน้ากันเข้ามา และคอยร่ายเวทยิงศรไฟไปทางทิศที่มีลูกธนูมาเป็พักๆโดยที่ไม่ได้ดูผล จนเขาจัดการสเกลเลตันกลุ่มนี้หมดก็พุ่งตัวไปทางทิศที่ลูกธนูพุ่งมาทันทีแต่ก็ได้รับการตอบรับเป็ลูกธนูหลายดอกกลับมา
‘เฮ้ย!! สงสัยพวกมันไม่ได้มีตัวเดียวซะแล้วสิเนี่ย’ ราดิชคิดในใจ พร้อมกับฟันใส่ลูกธนูที่หลบไม่พ้นและสะกิดเท้าพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่องที่เขาไม่ใช้ก้าวพริบตาเพราะเขายังไม่ได้สนิทกับสองคนนี้นัก จึงไม่อยากเปิดเผยความลับของตัวเองพอเขาวิ่งไปถึงก็พบสเกลเลตันอาเชอร์ 5 ตัวกำลังง้างธนูยิงใส่เขาอยู่
“เมย์ คุ้มกันเรย์ด้วย ระวังลูกธนูพวกนี้ด้วยแรงไม่ใช่เล่นๆเลย” ราดิชบอก ลูกธนูพวกนี้พลังโจมตีไม่ใช่น้อยๆ เลย เขารู้ได้ในตอนที่ใช้ดาบฟันลูกธนูพวกนี้ถึงตัวเขาจะไม่เป็ไร แต่กับพวกเมย์นั้นไม่ใช่ถ้าพวกนี้โดนเข้าไปนี่มีหวังเจ็บหนักอยู่เหมือนกัน
พอเข้าถึงตัวเ้าตัวแรกมันก็เลิกยิงและเอาคันธนูฟาดใส่เขาเพื่อรักษาระยะห่าง ราดิชเห็นดังนั้นก็เลยพุ่งออกขวาแล้วยิงศรไฟใส่ไปโดนตัวมันจนเซไปพอเท้าเขาแตะพื้นก็พุ่งตัวต่อไปและฟันใส่มันอย่างต่อเนื่อง
สเกลเลตันอาร์เชอร์เอาคันธนูมากันแต่พอกระทบกับดาบของราดิช ธนูของมันก็โดนฟันจนหักเป็สองท่อนทันที แต่ดาบนี้ของราดิชฟันแรงมากดาบเลยไปต่อจนปะทะกับหน้าอกมัน เขาไม่รอช้าตวัดดาบขึ้นเหนือหัวฟันใส่เข้าเต็มอกของมันอย่างจังจนมันผงะราดิชระดมฟันอีกหลายดาบจนมันล้มไปกองกับพื้น จากนั้นเขาพุ่งไปทางอื่นต่อโดยไม่รอดูผลงาน
เขาทะยานตัวไปทางขวาเพื่อฟันใส่อีกตัวทันทีแต่เขาก็ต้องหยุดการเคลื่อนที่อย่างกะทันหันเมื่อตัวที่สามยิงลูกธนูมาจากด้านข้างเขาได้แต่ตวัดดาบขึ้นมากันไว้เท่านั้น การที่ราดิชชะงักไปทำให้มันมีโอกาสยิงใส่เขาในระยะเผาขนราดิชหงายหลังลงกับพื้นหลบไปได้ แต่ว่าลูกธนูที่ผ่านเขาไปกลับพุ่งเข้าหาเมย์ที่วิ่งตามเขามาโดยที่เธอไม่สามารถป้องกันได้
“โอ๊ย!!”
เสียงร้องของเธอดังขึ้นเมย์กระเด็นไปตามแรงยิงก่อนจะถลาไปกับพื้นด้วยสีหน้าเ็ปและพยายามดึงลูกธนูที่ปักท้องออกอย่างยากลำบาก
“เมย์!!” ราดิชะโลั่นก่อนที่เขาจะกลิ้งตัวหลบรอดจากลูกธนูที่เ้าตัวที่สามและสี่ยิงใส่ เขากลิ้งไปแล้วพลิกตัวขึ้นมาอีกด้านและปล่อยจิตสังหารรุนแรงออกมาทันที
“พวกแกจงตายซะให้หมด!!” ราดิชะโและพุ่งเข้าใส่เ้าสเกลเลตันอาร์เชอร์ด้วยความเร็วสูงสุดทันทีแต่พวกมันอีกสามตัวที่อยู่ด้านหลังก็ระดมยิงใส่ราดิชอย่างรวดเร็ว
ราดิชหลบได้อย่างง่ายดายพอเขามาถึงด้านหน้าของสเกลเลตันอาร์เชอร์ มันก็ง้างคันธนูฟาดใส่เขาทันทีราดิชไม่หลบแต่กลับใช้มือซ้ายที่ไม่ได้จับดาบต่อยสวนใส่คันธนูกลับไปทำให้คันธนูของมันเบี่ยงออกไปเขาไม่รอช้าตวัดดาบจากล่างขึ้นบนตัดตัวมันเป็สองซีกอย่างรวดเร็ว แล้วรีบดีดตัวออกไปทางซ้ายและยิงเวทศรไฟใส่สเกลเลตันอาร์เชอร์อีกตัวอย่างต่อเนื่องทำให้มันต้องยกธนูขึ้นมากันการโจมตีของราดิชอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
แต่ขณะที่ราดิชกำลังจะพุ่งไปจัดการมันก็มีลูกธนูอีกสองลูกพุ่งมาหาเขาจากทางด้านขวาเขาหันกลับไปฟันใส่ลูกธนูพวกนั้นก่อนและอาศัยแรงเหวี่ยงจากการฟันหมุนตัวพุ่งทะยานเข้าหาสเกลเลตันอาร์เชอร์ตัวที่สามซึ่งมันก็กำลังง้างธนูเพื่อจะยิงราดิชแต่ก็ไม่ทัน ราดิชเข้าถึงตัวมันก่อน เขาฟันมันที่ซอกคอจนตัวมันขาดสะพายแล่งและกลายเป็แสงตามเพื่อนของมันไปอีกตัว
“เหลืออีกสองตัวสินะ” ราดิชว่าและพุ่งเข้าหาอีกสองตัวที่เหลือทันทีซึ่งพวกมันก็ระดมยิงใส่เขาและถอยหลังไปเรื่อย แต่ก็ไม่ทันการณ์ราดิชเขาประชิดตัวที่สี่ได้และฟันใส่มันอย่างรุนแรง จากนั้นก็พุ่งใส่ตัวสุดท้ายและฟันใส่มันถี่ยิบจนมันเปลี่ยนสภาพเป็กองกระดูกในที่สุดหลังจากจัดการเสร็จเขาก็รีบเข้าไปหาเมย์ทันที ซึ่งเขาก็พบเรย์กำลังร่ายเวทรักษาเมย์อยู่
“เป็ไงมั่งเรย์ พี่ขอโทษที่ทำให้น้องาเ็นะ”เขารีบถามอาการของเมย์ และใช้เวทรักษาให้เมย์ด้วย การที่ราดิชจะโกรธก็ไม่แปลกหรอกเพราะสมัยเด็กๆ เขาเป็คนที่ไม่สู้คนจึงโดนแกล้งบ่อยๆ แต่พี่ชายเขาจะเป็คนมาช่วยและจัดการกับพวกเด็กเกเรที่แกล้งเขาจนเรียบร้อยทำให้ราดิชฝังใจมาก ซึ่งเวลานี้เขาที่ต้องดูแลสองคนนี้ที่อายุน้อยกว่าเขาทำให้เขาเริ่มเข้าใจความรู้สึกของพี่ชายเขาเวลาที่เขาโดนแกล้งจนาเ็แล้วว่าเป็ยังไง
“ไม่เป็ไรแล้วละค่ะพี่พี่ไม่ต้องโมโหขนาดนั้นก็ได้ แผลแค่นี้ให้เรย์รักษาให้ไม่นานเดี๋ยวก็หาย ไม่ถึงตายหรอก” เมย์บอกให้ราดิชใจเย็น
“อ...อะ อืม ว่าแต่แล้วเราจะเอายังไงต่อ สงสัยต้องพยายามหาตัวที่อยู่เดี๋ยวๆแล้วค่อยจัดการจะดีกว่า เมื่อกี้พี่ไม่รู้ว่าพวกมันจะเข้ามาช่วยเพื่อนของมันด้วยสิ”ราดิชว่า และเริ่มพาสองสาวหาทำเลใหม่พอได้ทำเลใหม่พวกเขาก็ใช้วิธีการที่รอบคอบขึ้น จนในที่สุดพวกเขาก็รวบรวมกระดูกสีเืจนครบราดิชเองก็ดีใจที่จะได้เปลี่ยนอาชีพเสียที เขาเปิดดูหน้าต่างข้อมูลว่าเขาได้ค่าประสบการณ์มาเท่าไรและทักษะของเขาเลื่อนไปถึงระดับไหนแล้ว
-ท่านสังหารสเกลเลตันโซลเยอร์และสเกลเลตันอาเชอร์ ระดับ 18 ไป 213 ตัวได้รับค่าประสบการณ์จากปาร์ตี้ 73,840
-ระดับของท่านเพิ่มเป็22
-ทักษะหลบหลีกเพิ่มเป็ระดับ 43 -ทักษะชำนาญดาบเพิ่มเป็ระดับ35
-ทักษะต่อสู้ด้วยมือเปล่าเพิ่มเป็ระดับ20 -ทักษะชำนาญเวทเพิ่มเป็ระดับ 23
-ท่านได้รับเงินจำนวน42,250 G
“แล้วนี่เก็บของอะไรได้มั่งน่ะพี่ไม่ได้สนใจเลย มัวแต่จัดการกับสัตว์อสูรอย่างเดียว” ราดิชเห็นกองไอเทมที่ทั้งสองคนกำลังนำมากองอยู่เลยถามขึ้นมา
“นอกจากเงินที่มันแบ่งอัตโนมัติแล้วเรายังได้แร่ทับทิมเม็ดเล็ก น้ำยาเรดโพชั่นกับบลูโพชั่นขวดเล็กอีกเพียบ ยังมีธนูดาบ แล้วก็ชุดเกราะระดับ D อีกหลายอันอยู่ แต่ไม่มีของถึงระดับ C เลยสักชิ้นอย่างว่าที่นี่ให้เงินกับค่าประสบการณ์เยอะ แต่ของไม่ค่อยดีเท่าไรน่ะ” เมย์บอก พลางหยิบของพวกนี้มาเพื่อจัดการแบ่งเป็สามส่วนเท่าๆ กันเมื่อราดิชเห็นดังนั้นจึงรีบบอกขึ้นมา
“พี่ขอพวกบลูโพชั่นกับแร่ทับทิมละกันที่เหลือพี่ให้เราหมดเลย” ราดิชพูดและกวาดของพวกนั้นมาเตรียมเก็บลงหน้าต่างไอเทมทันที
“จะดีหรือพี่ ของที่พี่ขอแบ่งไปมันแค่นิดเดียวเองนะ” เมย์บอกด้วยความเกรงใจ
“อือ ไม่เป็ไรหรอกพี่เอาแค่นี้แหละที่เหลือเราเอาไปขายหรือใช้ก็ได้นะ พี่้าแค่นี้จริงๆ”ราดิชทำหน้าจริงจังจนสองสาวต้องยอมแพ้
“แล้วนี่เราจะทำอะไรกันต่อดีล่ะภารกิจก็เสร็จแล้ว หรือจะกลับไปส่งภารกิจกันเลยดี”ราดิชถามทั้งสองสาวเพื่อขอความคิดเห็น
“ไปจัดการเ้าาาของที่นี่กันดีไหมพี่เห็นว่ามันตกของดีด้วยนะ ชดเชยกับของที่ตกมานี่ไง ที่ไม่ได้อะไรดีๆ เลย” เมย์เสนอความคิดเห็น
“จะดีหรือเมย์ มันระดับตั้ง 30เลยนะ เรากลัวว่า...” เรย์บอก และพยายามกระตุกชายเสื้อเมย์
เมย์หันมาถามเขา “ไม่เป็ไรหรอกมีพี่เขาไปด้วยทั้งคน จริงไหมพี่ราดิช” พร้อมทำหน้าเ้าเล่ห์
“แล้วาาที่ว่านี่มันตัวอะไรและมันทำอะไรได้บ้างล่ะ” ราดิชถาม ถึงแม้เขาจะไม่อยากไป แต่ดูจากสายของเมย์แล้วก็คิดว่าถ้าเขาไม่ไปสองคนนี้อาจลงไปกันเองก็ได้
“มันเป็สัตว์อสูร าาสเกลเลตันคิงระดับ30 สเกลเลตันตัวใหญ่ ถือดาบเล่มโตกับโล่ขนาดใหญ่ลูกน้องมันเป็สเกลเลตันไนท์จำนวนหนึ่ง เ้านี่ไม่ค่อยเร็วเท่าไร แต่พลังโจมตีรุนแรงพอสมควรเลยมันจะอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของชั้น 5 ลองไปดูหน่อยนะพี่ ถ้าไม่ไหวเดี๋ยวเราค่อยวาร์ปกลับเมืองกัน”เมย์เข้ามากอดแขนราดิช พร้อมทำสายตาออดอ้อนจนเขาใจอ่อน ลงถ้าโดนสาวสวยขนาดนี้เกาะแขนก็ต้องมีหวั่นไหวกันบ้างล่ะ
“ก็ได้นะ แต่ถ้าลงไปชั้น 5แล้วยังไม่เจอตัวมัน หรือถ้าเจอแล้วสู้ไม่ไหวต้องทำตามที่พี่บอกทุกอย่างเข้าใจไหม” ราดิชบอกเด็กสาวให้สบายใจถึงแม้ตัวราดิชเองจะไม่ได้รู้อะไรมากแต่ก็ต้องทำตัวเป็ผู้ใหญ่ต่อหน้าเด็กพวกนี้ไว้ก่อน
“เย้ๆ พี่ชายใจดีที่สุดเลย”เมย์ว่าและหอมแก้มราดิชฟอดใหญ่ แล้วก็รีบวิ่งนำหน้าไปทันทีปล่อยให้ราดิชยืนตัวแข็งกับการกระทำนั้น
“อ...เอ่อ คือเมย์เขาเป็แบบนี้ล่ะค่ะอย่าไปถือสาเลย” เรย์บอกพร้อมทั้งสะกิดราดิชจนหายตะลึงและทั้งสองก็เดินตามเมย์ไปเพื่อที่จะลงไปที่ชั้น 5 ซึ่งทางลงอยู่อีกด้านหนึ่งของสุสานนั่นเองหลังจากที่เดินลงไปตามทางลาดจนสุดก็พบกับภาพที่ทำให้ราดิชตกตะลึง
ภาพที่ราดิชเห็นตอนนี้คือชั้น5 นั้นไม่ได้เป็สุสานอย่างที่คิด แต่เป็เหมือนหมู่บ้านแห่งหนึ่งเขาเห็นบ้านที่ทำจากไม้มุงหลังคาด้วยฟางหลายหลังตั้งอยู่เต็มไปหมดแต่สิ่งที่ทำให้ที่นี่ดูน่ากลัวคือ สัตว์อสูรลูกไฟิญญาระดับ 20 ที่ลอยไปลอยมา ถึงเขาจะตรวจสอบดูแล้วพบว่าพลังชีวิตของมันไม่เยอะแต่หลังจากที่คุยกับเมย์ก็ทราบว่าการโจมตีทางกายภาพแทบไม่มีผลต่อมันเลยยังดีที่มันไม่โจมตีก่อนและไม่รุม
พวกเขาเข้าสู่ถนนสายหลักของหมู่บ้านและเริ่มเห็นพวกสเกลเลตันอยู่ประปราย พวกเขาที่ตอนนี้มีความมั่นใจเต็มเปี่ยมก็ลุยเข้าไปทันทีเ้าพวกสัตว์อสูรพวกนี้ไม่ตึงมือราดิชแม้แต่น้อย เพราะเขามีทักษะติดตัวที่ถือว่าสูงพอสมควรและชั้นนี้นั้นสัตว์อสูรก็มีไม่เยอะเท่าไร พวกเขาเจอผู้เล่นที่ลงมาที่นี่บ้างแค่สองสามกลุ่มระหว่างทางหลังจากที่เดินลึกเข้ามาได้สักพัก เมย์ก็สะกิดเขา
“พี่ราดิช สเกลเลตันคิงมันจะเกิดตรงบริเวณบ้านที่ใหญ่ที่สุดตรงลึกสุดของหมู่บ้านน่ะนี่เราก็ใกล้จะถึงแล้ว เดินไปอีกหน่อยเอง” เมย์บอกพร้อมชี้มือชี้ไม้ไปทางที่เขากำลังจะเดินไปนั่นเองแต่พอไปถึงก็ต้องผิดหวังเพราะมีผู้เล่นมารอก่อนอยู่กลุ่มหนึ่งแล้ว
“เอาไงดีเมย์ มีคนมาตัดหน้าซะแล้วน่ะ”ราดิชถาม เขารู้ว่ามันเป็มารยาทที่ถ้าใครมาก่อนยังไงก็มีสิทธ์ที่จะสู้กับาาก่อน
“ก็รอสิพี่ ถ้าเกิดกลุ่มนั้นเอาไม่อยู่ตายหมดก็ถึงทีเราเข้าไปสู้มั่งหนูว่าเรามาหาที่นั่งดูพวกเขาอยู่แถวนี้ดีกว่า” เมย์บอกพร้อมยิ้มน้อยๆจากนั้นก็ลากราดิชไปที่บ้านหลังหนึ่งที่มีโต๊ะ พากันนั่งรอเพื่อดูเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นแต่ดูเหมือนสถานการณ์จะไม่เป็ใจสักเท่าไรเพราะมีผู้เล่นคนหนึ่งในกลุ่มนั้นเดินมาหาพวกราดิชและพูดว่า
“พวกเรากำลังรอสเกลเลตันคิงเกิดอยู่รบกวนพวกคุณวาร์ปกลับเมืองไปได้ไหม” ชายคนนั้นพูดแต่ดูท่าทางแล้วจะมาหาเื่มากกว่า
“อ๋อค่ะแต่พอดีหนูเพิ่งมาที่นี่ครั้งแรกก็เลยอยากเห็นสเกลเลตันคิงน่ะค่ะ” เมย์ตอบ พลางหัวเราะคิกคัก
“เห็นทีคงจะไม่ได้หรอก พวกคุณกะจะฉวยโอกาสเข้าไปแจมบอสล่ะสิ” ชายคนนั้นชักดาบออกมา และหันไปเรียกเพื่อนอีกสี่คนที่ยืนรอสเกลเลตันคิงมาสมทบทันที
‘เมย์ เรย์เตรียมตัวไว้ พี่ว่าไม่ดีละสงสัยพวกมันจะฆ่าพวกเราแน่ เมย์คอยอยู่ข้างๆ เรย์ไว้นะเดี๋ยวพี่จัดการเอง’ราดิชสั่งการผ่านหน้าปาร์ตี้ทำให้ไม่มีเสียงออกมาให้กลุ่มคนดังกล่าวได้ยิน
“ถ้าบอกแล้วไม่ฟังพวกเราคงต้องใช้กำลังกันแล้วล่ะ” สิ้นเสียงชายคนนั้น พวกที่เหลือก็เริ่มกระจายตัวออกขวางหน้าพวกราดิชไว้
“สเกลเลตันคิงไม่ใช่ของใครคนเดียวนี่อีกอย่างเราก็บอกแล้วแค่มาดูบอสเพราะไม่เคยเห็นเท่านั้นเองไม่ได้มีเจตนาจะเข้าไปยุ่มย่ามกับพวกคุณสักหน่อย” ราดิชพยายามใจเย็นที่จะตอบ
“ถ้าอย่างนั้นพวกแกก็ตายซะพวกเราจัดการ!!” มันสั่งพร้อมถอยไปด้านหลังแล้วให้พรรคพวกเข้ามาโจมตีใส่ราดิช
ผู้เล่นคนแรกกระโจนมาด้านหน้าเงื้อดาบขึ้นจะฟันราดิชเห็นแบบนั้นก็ก้าวเท้าถอยหลังพร้อมชักดาบโฟเทียขึ้นมาทันที ซึ่งมันก็ฟันพลาดราดิชได้ทีเตะเสยเข้าที่ปลายคาง แต่ผู้เล่นคนนั้นก็ไวไม่เบา พลิกตัวหลบไปด้านข้างได้อย่างหวุดหวิด
ในตอนนั้นเองผู้เล่นคนที่สองก็ใช้ดาบพุ่งเข้าแทงราดิชจากด้านข้างทำให้เขาต้องหยุดไล่ตามเ้าคนแรกแล้วหันไปปัดดาบของมันก่อน เขาอาศัยจังหวะนั้นเสยหมัดเข้าที่หน้ามันจนหน้าหงายไปข้างหลังราดิชไม่ปล่อยโอกาสทองตวัดดาบตัวหัวมันจนกลายเป็แสงหายไปเป็คนแรก
ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นรวดเร็วมาก แค่เพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้นเองขณะที่พวกมันอึ้งอยู่ ราดิชก็พุ่งไปหาผู้เล่นคนที่สามที่ตะลึงอยู่ พอรู้ว่าราดิชเข้าถึงตัวมันก็รีบถอยหลังพร้อมฟันสวนราดิชไม่หลบแต่กลับใช้ดาบสกัดไว้จนดาบของมันหักเป็สองท่อน แต่ยังไม่พอเท่านั้น ราดิชก็รีบใช้ทักษะพาวเวอร์สไตร์คฟันใส่อีกฝ่ายอย่างรุนแรงดาบนั้นฟันเข้าเต็มอกผู้เล่นคนนั้นจนปลิวไปตามแรงปะทะ และไปชนบ้านหลังหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆก่อนจะกลายเป็แสงหายไปในเวลาไม่นาน
ราดิชไม่รอดูผลงานแต่กลับตัวพุ่งไปหาผู้เล่นคนแรกต่อพอกลับตัวไปเขาก็พบว่ามันกำลังพุ่งเข้ามาพร้อมเงื้อดาบขึ้นฟันราดิชจึงฉีกตัวไปด้านข้างแทนที่จะพุ่งไปด้านหน้าและฟันใส่ แต่มันก็หลบรอดจากคมดาบไปได้หลังจากนั้นมันถอยไปตั้งตัวพร้อมจ้องราดิชอย่างเครียดแค้น ทางราดิชก็ไม่ประมาทพอสบจังหวะเขาก็ร่ายเวทใส่มันทันที
ศรลมถูกยิงออกมาอย่างรวดเร็วผู้เล่นคนนั้นก็ใไม่น้อยที่เจอคนร่ายเวทใส่ขณะดวลดาบ มันโดนศรลมเข้าเต็มเปาจนกระเด็นถอยหลังไปราดิชก็ไม่รอช้าพุ่งตามไปใช้ดาบแทงเข้าที่คอหอยของมันทันทีจนล้มลงและกลายเป็แสงหายไปจากนั้นราดิชก็หันกลับไปมองหาคนที่เหลือ ทว่า กลับมีเสียงะโขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน
“เฮ้ย!!! หยุดนะ!! จงวางอาวุธซะไม่อย่างนั้นนังนี่ตาย!!”
ผู้เล่นคนที่เข้ามาพูดกับราดิชนั่นเองตอนนี้มันเอาดาบจ่อคอเรย์ไว้ ส่วนเมย์นั้นนอนจมกองเือยู่ไม่รู้ว่าาเ็แค่ไหนแต่คิดว่าคงยังไม่ตาย เพราะถ้าตายคงกลายเป็แสงหายไปแล้ว
“แกนี่มันไม่มีศักดิ์ศรีเหลืออยู่เลยหรือไงถึงทำเื่แบบนี้ได้” ราดิชบอกมันด้วยความโกรธจิตสังหารของเขาปะทุออกมาแบบควบคุมไม่ได้เข้าหาชายคนดังกล่าวเขาเริ่มเดินเข้าไปหามันอย่างช้าๆ ทำให้ชายคนนั้นขาสั่นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
มันคิดในใจอย่างตื่นตระหนก ‘บ...บ้าไปแล้ว!!มันไม่ใช่คนแล้ว แรงกดดันอะไรแบบนี้ ยิ่งกว่าสเกลเลตันคิงที่เราจะสู้ด้วยมากนัก’ และพยายามกระเถิบตัวเองถอยห่างราดิช
“ถ้าแกเข้ามาอีกนังนี่ตายจริงๆ นะ”มันดิ้นรนครั้งสุดท้ายอย่างน่าสมเพช
“แกนั่นแหละที่ต้องตายฉันไม่ยอมอ่อนข้อให้สวะอย่างแกหรอก” ราดิชว่าพร้อมเรียกเปลวเพลิงออกมาจากดาบจนลุกโชนไปหมดไอร้อนที่แผ่ออกมาทำให้บ้านหลายหลังเริ่มลุกไหม้ ทันใดนั้นเองราดิชก็ใช้ก้าวพริบตาไปโผล่ที่ข้างตัวมันเขายกขาถีบมันจนมันต้องปล่อยเรย์ กระเด็นหน้าไถพื้น
ราดิชพูดเสียงเหี้ยม “ว่าไง ยังมีอะไรที่จะพูดไหม”และก้าวเข้าหาอย่างช้าๆ เหมือนพญามัจจุราชที่กำลังมาเอาชีวิตมัน
“หึ ถ้าแกฆ่าฉันแกอยู่ไม่สุขแน่ฉันจะตามฆ่าแกไปตลอดเลย” ผู้เล่นคนนั้นว่าแต่น้ำเสียงของมันแสดงความหวาดกลัวต่อคนตรงหน้าอย่างเห็นได้ชัด
“อย่างนั้นเหรอถ้าอย่างนั้นชั้นขอทรมานแกก่อนที่แกจะตายซักหน่อยล่ะกัน เพื่อแกจะเปลี่ยนใจ”ราดิชบอกเสียงเหี้ยมไร้ซึ่งความปรานี พร้อมเรียกใช้ทักษะทันที
ปราการอัคคี!!!
ราดิชโบกดาบไปด้านหน้าบังเกิดกำแพงไฟขึ้นมา ซึ่งกำแพงไฟนั้นได้ปิดล้อมชายคนดังกล่าวอย่างรวดเร็วเปรียบเสมือนคุกที่ไร้ทางออก
“แกอย่าทำอะไรฉันเลย ปล่อยฉันไปเถอะ ในนี้ร้อนจะตายอยู่แล้วปล่อยฉันไปที!!!!!”
เสียงร้องโหยหวนของมันดังออกมาเป็ระยะผ่านไปสักพักกำแพงไฟก็ได้หายไป ซึ่งนั่นก็หมายความว่าเป้าหมายได้ดับสูญไปแล้วนั่นเองราดิชรีบกลับไปดูเรย์กับเมย์ทันที
“เรย์เป็ไงบ้าง” ราดิชกลับไปที่เรย์อยู่ ก็เห็นเรย์กำลังพยายามรักษาาแของเมย์อยู่
“หนูไม่เป็ไรค่ะ แต่เมย์ทำท่าจะแย่แล้วหนูฮีลให้เท่าไรเืก็ไม่หยุด สงสัยติดสถานะเืออกไม่หยุดแน่เลย พี่คะ หนูจะทำไงดีฮือๆ” เรย์บอกพร้อมร้องไห้สะอึกสะอื้นที่ไม่สามารถช่วยพี่สาวตัวเองได้
“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวพี่จัดการเอง”ราดิชบอก และเปิดหน้าต่างไอเทม เขาหยิบเอาน้ำสีรุ้งออกมา มันคืออีลิกเซอร์นั่นเองเรย์เห็นดังนั้นก็ใมาก
“นั่นมันยาวิเศษอีลิกเซอร์นี่แต่ว่ามันแพงมากเลยนะคะ จะเอามันมาใช้กับพวกเราเหรอคะ” เรย์ถามด้วยความกังวล
“เื่แพงหรือไม่แพงไม่สำคัญหรอกชีวิตของเมย์สำคัญกว่า ถึงนี่จะเป็แค่เกม แต่การตายครั้งหนึ่งก็แทบจะหมดตัวและยังเ็ปมากๆ อีกด้วย พี่ไม่ยอมให้เป็แบบนั้นหรอก” ว่าแล้วราดิชก็เปิดฝาขวดอีลิกเซอร์ออกจากนั้นก็บีบปากเมย์และกรอกน้ำยาใส่ทันที ทันใดนั้นเองที่ตัวของเมย์ก็ส่องแสงสว่างออกมาวาบหนึ่งแผลที่มีและอาการเืไหลไม่หยุดก็หายเป็ปลิดทิ้ง เธอค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงงๆ
“ฉันตายแล้วเหรอเนี่ย” เมย์ร้องถามออกมาด้วยความฉงน
“พี่ยังไม่ตายหรอกพี่ราดิชเขาใช้อีลิกเซอร์รักษาพี่น่ะ” เรย์บอกเมย์ด้วยน้ำเสียงตื้นตัน
“อีลิกเซอร์!! ของแพงระดับนั้นน่ะนะ...โอย!แล้วฉันจะมีปัญญาใช้คืนพี่เขาไหมเนี่ย” เมย์บอกด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความใ
“ไม่ต้องชดใช้หรอกชีวิตของเมย์มันมีค่ามากกว่าน้ำยาแค่ขวดเดียวมากนัก” ราดิชบอกเธอพร้อมด้วยรอยยิ้ม
“ว่าแต่เ้าคนกลุ่มเมื้อกี้มันเป็ใครกันแค่เรามาดูาาเกิดถึงกับต้องจะฆ่าแกงกันด้วย” ราดิชถามขึ้นพลางเปิดดูค่าประสบการณ์ที่ได้รับและเริ่มออกเดินไปเก็บของที่ตกอยู่
“หนูว่าคนพวกนี้คงเป็พวกที่คิดว่าสัตว์อสูรระดับาาเป็ของตัวเองคนเดียวน่ะ”เมย์บอกกับราดิชด้วยน้ำเสียงไม่ชอบใจ
“แต่เมื่อกี้พี่เขาสุดยอดมากเลยแหละ” เรย์บอกเมย์ เธอจึงรบเร้าให้เรย์เล่าเื่ที่เกิดขึ้นให้ฟังเพราะั้แ่ราดิชเริ่มปะทะกับพวกนั้น ชายคนที่มาพูดกับพวกเธอคนแรกก็เข้ามาจะจัดการกับเธอและเรย์เธอเลยต้องสู้กับมันทำให้ไม่ได้สนใจรอบด้าน ต่างกับเรย์ที่อยู่ข้างหลังซึ่งเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดพอเล่าจบเมย์ก็ส่งเสียงอุทานออกมา
“พี่ราดิชเก่งขนาดนั้นเลยเหรอไหนจะดาบที่พ่นไฟได้อีก อยากได้มั่งจัง”เมย์บอกพร้อมทำตาวิบวับส่งให้ราดิช
“เหอะๆ คงไม่ได้หรอก มันเป็ไอเทมผูกมัดตัวละครน่ะ”ราดิชตอบพลางเกาหัวอย่างอายๆ
“ผูกมัดตัวละคร ไอเทมระดับ S หรือนั่น โอ้ว หนูจะเป็ลม” เมย์ทำหน้าจะเป็ลมไปจริงๆเมื่อเจอเื่นี้เข้าไปอีก
“เอาน่าๆ อย่าเพิ่งเป็ลมไปว่าแต่เราจะเอาไงกันต่อดี จะรอให้สเกลเลตันคิงเกิด หรือจะกลับเมืองก่อนดี” ราดิชถามสองสาวแต่ยังไม่ทันที่จะได้ทำอะไรก็เกิดเหตุการณ์พลิกผันขึ้นเสียก่อน
100
