โฮมออฟฟิศ..
เสียงเพลงเปิดลั่นผสมกับเสียงคนร้องที่ชวนแสบแก้วหูทำให้รักจังต้องเอามืออุดหูในขณะที่เดินลงบันไดลงที่ชั้นลอยมองเหล่าสามหนุ่มสามมุมนั่งปิ้งย่างอยู่ที่เตาไฟฟ้าปรบมือเอาใจช่วยหญิงวัยกลางคนที่ยืนถือไมค์ร้องเพลงอยู่กับองศา
“เขาสูงเขียวชอุ่ม ห้วยน้ำสีน้ำเงิน สาวน้อยหนุ่มน้อยนั่นไม่แยกกันตลอดไปนะ น้ำใสยาวโอบรอบเขาเขียวครบวง..” ภัคร้องใส่ไมค์พร้อมทำท่าประกอบอยู่กับองศาอย่างสนุกสนานโดยไม่สนใจลูกสาวที่จดจ้องมองตน
“เจ้สุกแล้วกินได้” เลอายื่นถ้วยเล็กให้รักจังที่เหล่มองภัคกับองศาเข้าขากันยิ่งกว่าลูกแท้ๆ
“พวกแกนี่ก็ทนฟังได้นะ แก้วหูะเืไปหมดแล้วเนี้ย” รักจังเอานิ้วชี้อุดหูก่อนฝ่ามือหนักตบเข้าที่หัวไหล่อย่างแรง
“เสียงฉันออกจะดีสุดบนเกาะ ชายหน้าไหนได้ฟังเป็ต้องหลงหัวปักหัวปำเหมือนป๊าแก” ภัคเดินมานั่งลงข้างนิวตันที่คีบกุ้งย่างวางไว้บนถ้วยของภัคสลับวนไปเรื่อยๆ ด้วยรอยยิ้ม
“หัวคะมำตกทะเลตาย” รักจังเปิดน้ำดื่มกระดกเข้าปากแหย่ผู้เป็แม่
“แกว่าป๊าแกหรือไง ป๊าแกไม่ใช่ป๊าฉัน” ภัคยักไหล่ทำทีไม่ใส่ใจกับคำพูดหยอกล้อของลูกสาวก่อนลุกขึ้นไปร้องเพลงต่อ
ตืดดด ตืดดด
มือถือสั่นไหวอยู่บนโต๊ะรักจังรีบเอื้อมมือไปกดรับสายที่กล่าวอย่างร่าเริงเสียงแหลมจนรักจังต้องเอียหูออกตั้งหลักก่อนตอบปลายสาย
“ไง อะไรนะ เออๆๆๆ เดี๋ยวออกไป” รักจังตอบรับปลายสายแล้ววางสายทันทีลุกขึ้นเก็บมือถือใส่กระเป๋ากางเกง
“งานด่วนหรอเจ๊” นิวตันเท้าคางเงยหน้ามองรักจังอย่างอ้อล้อ
“อื้อ ด่วนมาก ด่วนตลอด ฝากคุณนายภัคด้วยนะเดี๋ยวตอนกลับจะแวะซื้อไอศกรีมมาฝาก” รักจังตบไหล่นิวตันกับเลอาที่พยักหน้ารับ
“จะไปไหน” ภัคหันมาเท้าเอวจ้องรักจังอย่างจับผิด
“ไปหาเมเม่ อยู่ร้องเพลงกับองศาไปนะคุณนาย” รักจังยิ้มกว้างประชดประชัน
“ซื้อขนมมาให้ด้วย ฉันหิว”
“แล้วที่ปิ้งย่างอยู่เนี้ย” รักจังชี้ไปทางเตาไฟฟ้าที่ไร้ควันมีเนื้อมากมายย่างเต็มเตาชนิดไม่มีที่ว่างให้ควันโขมง
“กว่าแกจะกลับมาฉันก็หิวอีกรอบพอดี ป๊าแกเลี้ยงฉันดีขนาดไหนไม่รู้หรือไง แกก็ต้องเลี้ยงฉันให้ได้มากกว่าป๊าแกสิ”
“ค่ะ ค่ะ คุณนาย เดี๋ยวซื้อมาแล้วไม่กินละน่าดู” รักจังทำหน้าบูดบึ้งเดินลงบันไดหยิบกุญแจรถที่วางอยู่บนโต๊ะคอมออกไปข้างนอก ภัคละสายตาจากรักจังหันมาะโร้องเพลงต่อ
ผ่านไปครู่ใหญ่รักจังเลี้ยวรถเข้าโรงแรมห้าดาวก่อนลงจากรถเดินเข้าไปในลิฟต์เพื่อเข้าไปด้านในก่อนสังเกตเห็นเมเม่ยืนเท้าเอวพาดเสื้อสีขาวไว้บนไหล่ซ้ายมองวัยหลายรุ่นถือป้ายไฟถือรูปวงริเวอร์คนละไม้ละมือผ่านหน้าไปเข้าลิฟต์ รักจังเลิกคิ้วมองรูปภาพหลุยเทียนเปาทำเธอขนลุกไปถึงสันหลังเริ่มรู้ชะตากรรมตัวเอง
“แกมาช้าไปสองวินาที” เมเม่มองหน้ารักจังที่เดินหน้ามุ่ยมาแต่ไกล
“สองวิแกก็นับหรือไง ว่าแต่เรียกมามีเื่เร่งด่วนอะไร ฉันเห็นแฟนคลับริเวอร์อย่าบอกนะว่าแก” รักจังชี้หน้าเมเม่พลางหรี่ตามองเพื่อนสาวอย่างจับผิด
“บัตรมีตติ้งได้มาพร้อมบัตรคอนสองใบของยัยตัวแสบ มันบอกว่าให้ฉันพาแกมามีตติ้งริเวอร์เพื่อสิ่งที่แกอยากได้ แกก็รู้ว่าขามันยังไม่หาย ฉันเองก็เบื่อปวดหัวตาลายไปหมดไม่อยากจะมาเลยจริงๆ” เมเม่ยื่นบัตรเล็กๆ สองใบให้รักจังดูอาการทั้งสองไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่ก่อนเสียงกรี๊ดจะนำทางทั้งคู่ให้เดินไปยังห้องที่จัดไว้ของโรงแรมสุดหรู
เสียงเพลงต้อนรับคนที่เข้าไปด้านในรักจังเหล่มองหน้ากับเมเม่ที่ยื่นบัตรให้ทีมงานเฝ้าปิดเปิดประตูอยู่หน้าห้องโถงก่อนก้าวเข้ามาด้านในมองเหล่าแฟนคลับของริเวอร์ยืนกรี๊ดกร๊าดปรบมือให้โชว์ที่จบลงก่อนที่วงริเวอร์จะขึ้นเวทีมาพร้อมเพลงของวงวาดลวดลายยิ่งเรียกเสียงกรี๊ดสนั่นจนสองสาวที่ไม่ได้ตั้งใจอยากจะร่วมด้วยต้องเอามืออุดหูถูกดันทางด้านหลังจนรักจังหน้าเกือบทิ่มดีที่เมเม่จับแขนไว้ทัน
“แหม เดินยังไงไม่มองคนหรือไงเดี๋ยวเสยปลายคางให้เสียหรอกเด็กพวกนี้” เมเม่ปล่อยมือออกจากรักจังเท้าเอวจ้องวัยรุ่นสองคนที่ดันรักจังไปอออยู่หน้าเวที
“แกนี่ก็จะเป็มนุษย์ป้าหรือไง เฮ้อ ไหนๆ ก็มาแล้วเมจิให้มาทำอะไรนะมันคงไม่ได้ใช้มากรี๊ดหรือยืนให้ล้นห้องหรอกใช่ไหม” รักจังมองหน้าเมเม่วกเข้าเื่อย่างไม่สนใจใครและเสียงเพลงหรือแม้แต่คนที่ยืนทักทายอยู่บนเวที
“ขอลายเซ็นกับรูปภาพแบบเอ็กซ์คลูซีฟทั้งวง”
“ทั้งวงเหรอ มันจะเอาไปเผาพี่สาวมันเลยหรือไง” รักจังยิ้มแหยเมเม่ที่มองค้อนเท้าเอว
“ไอ้รัก”
“เออน่า เย้านิดหน่อยขี้บ่นไปเรื่อย ปะ ไปเอ็กซ์คลูซีฟกัน” รักจังจับไหล่เมเม่หมุนกลับหลังเดินไปเข้าคิวต่อจากวัยรุ่นที่ยืนตื่นเต้นอย่างออกนอกหน้า เมเม่ดึงเสื้อสีขาวที่พาดไว้บนไหล่มาถือไว้ในมือมองคิวที่ยาวเหยียดอย่างเหนื่อยหน่าย รักจังหรี่ตามองบนเวทีที่อยู่ห่างออกไปมองชายหนุ่มหน้าตาดีหกคนนั่งทักทายแฟนคลับเรียงคนอย่างเป็กันเองทำให้แฟนคลับมากหน้าหลายตาคลั่งไคล้มากขึ้นกว่าเดิม แถวเริ่มขยับเลื่อนเข้าไปทีละนิดพร้อมเสียงกรี๊ดเสียงหัวเราะทักทายแหย่เล่นระหว่างศิลปินกับแฟนคลับ รักจังมองไปทางฝั่งทางลงสังเกตสีหน้าของแฟนคลับที่ก้าวลงจากเวทีอย่างปลื้มอกปลื้มใจ
“แกเก็บประสบการณ์หรือไง ยืนยิ้มคนเดียวบ้าเปล่าไหนบอกไม่ได้ชอบแบบเอ็กซ์คลูซีฟไง” เมเม่เลิกคิ้วมองหน้ารักจังที่ขมวดคิ้วกอดอกตอบกลับ
“ฉันเพิ่งรู้ว่าการที่ชอบหรือปลื้มใครจะทำให้มีความสุขได้ ดูสีหน้าแต่ละคนดิยังกับเจอเทพบุตรลงมาประทานเงินร้อยล้าน ยิ้มหน้าบานกันจนหุบไม่ลง”
“แล้วแกอะ เอาไงต่อ”
“ยุทธการที่สองฉันเป็แฟนคลับตัวยงของอีตาซาลา...เอ่อ เปาเปา แกไม่เห็นหรอฉันติ่งเปาเปาแค่ไหน ดูนี่” รักจังล้วงหยิบมือถือในกระเป๋ากางเกงมาเปิดรูปที่ถ่ายทั่วห้องนอนให้เมเม่ดู
“เอาจริงดิ” เมเม่กะพริบตาปริบๆ มองหน้ารักจังที่เก็บมือถือพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มที่เสแสร้ง
“จริ๊งงงง”
“เสียงสูงได้อีก งั้นเอางี้เพื่อความเอ็กซ์คลูซีฟแกต้องไปถ่ายรูปกระทบไหล่เซลฟี่กับหลุยเทียนเปา” เมเม่ฉีกยิ้มบอกแนวทางที่ชวนรักจังขนลุกเกรียว
“เอาจริงดิ” รักจังทำหน้าเหวอกะพริบตาถี่
“จริ๊งงงงง” เมเม่ย้อนกลับพร้อมยิ้มยียวนเลื่อนแถวขยับเข้าไปใกล้มากขึ้นอีกไม่กี่คิวก็จะถึงทั้งคู่ที่กระซิบวางแผนกันอย่างแเี เมื่อแถวขยับถึงคิวเมเม่มองหน้าอี้เหยียนที่นั่งฉีกยิ้มหวานต้อนรับหน้าระรื่นทำให้พยาบาลสาวประหม่าใจหันไปจับไหล่รักจังแล้วยื่นเสื้อขาวให้เธอทำแทนส่วนตนเดินไปถ่ายรูปด้านล่างเรียกได้ว่าชิ่งหนีทิ้งรักจังลอยแพให้เผชิญด้วยความมึนงงแต่เธอก็ตีเนียนได้ระดับโลกแตกทำทีกางเสื้อออกตรงหน้าอี้เหยียนด้วยรอยยิ้มแล้วย่อตัวรอชายหนุ่มเซ็นลายมือตนเองก่อนเลื่อนถัดไปเป็จุนฮยอกที่ยิ้มต้อนรับเธอเช่นกันเลื่อนไล่เป็หวังโอชุนที่นั่งเงียบก้มหน้าเซ็นให้จนถึงคนที่เป็เป้าหมาย รักจังมองใบหน้าเรียวรูปไข่ก่อนกระตุกยิ้มจนเขารู้สึกตัวเงยหน้ามองเธอกลับด้วยความชะงักขมวดคิ้วมองเธออย่างสงสัย
“ขอถ่ายรูปคู่หน่อยได้ไหมคะ” รักจังฉีกยิ้มถามทันทีโดยไม่ให้เขาได้นึกถึงพร้อมทำตาปริบๆ ถือมือถือไว้แน่นทำหลุยเทียนเปานั่งงงถือเมจิกค้าง
“ครับ ครับ” หลุยเทียนเปาขมวดคิ้วพยายามนึกแต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกได้แต่ก้มหน้าเซ็นก่อนขยับตัวลุกขึ้นตัวเหยียดตรงก้มหน้าลงมาอยู่ข้างไหล่รักจังที่ยืนหมุนตัวหยิบมือถือเปิดกล้องหน้าถ่ายรูปคู่ฉีกยิ้มแป้นเท่าที่จะฉีกได้ก่อนลดมือถือลงรีบเลื่อนเสื้อไปให้คนต่อไปที่ฉีกยิ้มรับกระทุ้งศอกสะกิดคนที่นั่งเป็คนสุดท้ายที่กำลังเล่นกับแฟนคลับหันหน้ามาด้วยความสนุกสนาน
“หือ” ยกทัพเลิกคิ้วมองหน้าลีโอที่สะกิดก่อนก้มหน้าเซ็นที่เสื้อโดยมีรักจังยืนมองตาปริบๆหันมาสบตากับยกทัพทำให้เธอเบิกตาโตย้อนวันหวานที่เหมือนจะลิขิตให้หวานเช่นเดียวกับชายหนุ่มที่มองอึ้ง
1K
