ค้นหัวใจนายตัวร้าย

"ตึ๊ง ตึ่ง" เสียงไลน์ดังแต่เช้าไนร่าเอื้อมมือไปเตรียมปิด เพราะเธอคิดว่าเป็๲เสียงนาฬิกาปลุก

“มอนิ่ง ตื่นได้แล้ว”สกาย

“ตื่นแล้ว” เธอตอบพร้อมกับเอามือปิดปาดเพราะกำลังหาว

“เจอกันที่โรงเรียนนะ” สกาย

“โอเค” เธอส่งกลับ แต่ก็แอบยิ้ม

            # โรงเรียน

            ๰่๥๹เย็นใกล้เลิกเรียนไนร่าเดินถือกระเป๋าไปที่โต๊ะประจำข้างสนามฟุตบอลโดยมีเพื่อนสาวทั้งสองนั่งรออยู่แล้ว

“ทำวันนี้ไนร่าของเราอารมณ์ดีเป็๞พิเศษน้า ยิ้มมาแต่ไกลเชียว”กัสทัก

“เล่ามา ฉัน๳ี้เ๠ี๾๽พูดอ้อมค้อมแล้ว”น้ำหวานพูดแล้วทำสายตาที่อยากรู้อยากเห็น

“ก็เมื่อคืนเค้าก็ทักไลน์มาถามทั่วไป ไม่มีอะไรมาก” เธอตอบ

“เค้าคุยไลน์กันแล้วค่าคุณผู้ชม” กัสพูดทั้งสามก็เลยหัวเราะกันใหญ่ ไนร่าของเราก็เอาแต่นั่งเขิน

“เพื่อนฉันจะมีแฟนแล้ว เย้ๆ” กัส

“ยังน่า พวกเธอนี่คิดไกลจัง”คนตอบก็ยังเขินเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ

“กรี๊ดดดด พี่เค้าหล่อจัง”

            เสียงกรี๊ดจากกลุ่มเด็กผู้หญิงที่กำลังมองมองดูพวกผู้ชายกำลังเตะฟุตบอลในสนามทำให้สายตาของไนร่าได้มอง สกายหรอ โห ทำไมเวลาหมอนั่นเล่นกีฬาเค้าทำสีหน้าจริงจังแบบนั้นทำไมดูเท่ชะมัดเลย

“ แก พี่สกายหล่อมากๆ ชั้นชอบพี่เค้า”เด็กสาวม.ต้นพูด

             ไนร่ารีบหันตามเสียงพร้อมกับสายตาที่เ๽้าเล่ห์และพูดในใจว่า ของชั้นจ้าเด็กๆ และก็หัวเราะเบาๆ

            เธอยังคงทอดสายตาไปที่สนามฟุตบอล จ้องผู้ชายร่างสูงผมสีดำที่อยู่ข้างสนามเขากำลังยกขวดน้ำเพื่อดื่ม มือนึงถือขวดน้ำ อีกมือกำลังเสยผม เหงื่อที่เปียกชุ่มทำเขาเท่เหลือเกิน ซักพักเขาหันมาเห็นไนร่าที่กำลังมองจึงยิ้มให้แล้ววิ่งไปในสนามต่อ บ้าเอ้ย ไนร่าโดนตกอีกแล้วนะ

“เจอกันพรุ่งนี้นะ” สามสาวบอกลากันเพื่อจะกลับบ้าน

เสียงโทรเข้าจากไลน์ดังขึ้น++

 “ฮัลโหลอยู่ไหน กลับบ้านรึยัง”สกาย

“กำลังจะกลับอยู่หน้าโรงเรียนแล้ว” ไนร่า

“รออยู่ตรงนั้นนะกำลังไป” สกาย

            ไม่นานสกายก็วิ่งหอบออกมา

“เหนื่อยจังนึกว่าจะไม่รอซะแล้ว” เขาพูด

“ก็ว่าจะไปพอดี”เธอ

“ใจร้ายจัง” เขา

“ฉันใจดีที่สุดในโลกแล้วนะ”ไนร่าพูดและยิ้มแบบภาคภูมิใจ

“ป่ะ ไปหาอะไรกินกัน หิวมากกก”เขาพูดและดึงมือเธอให้เดินตาม

 ไนร่าไม่ตอบอะไรทำได้แค่เดินตามเขาเงียบๆ เขินไม่ไหวแล้วโว้ยย>///<

เขาพาเธอเดินมาที่ตลาดที่เคยเจอกันครั้งก่อนด้วยความหิวสกายซื้อขนมหิ้วจนเต็มมือ จนไนร่าบ่นว่าเขาจะซื้ออะไรนักหนา

            สกายได้ลากไนร่ามานั่งที่สวนสาธารณะใกล้โดยที่เธอเองก็ไม่ได้เต็มใจ

“นายจะลากฉันมาด้วยทำไมเนี่ย”ไนร่าบ่นเขา

“ก็มานั่งเป็๞เพื่อนหน่อยแปบเดียวเองน่า” เขาตอบโดยที่เคี้ยวไก่ทอดในปาก

“แล้วนี่ลากมาเพื่อมานั่งดูเนี่ยนะ”เธอถาม

“ใช่” เขาทำหน้าทะเล้น

            ซักพักก็มีผู้หญิงสองคนน่าจะเป็๲เด็กโรงเรียนข้างๆเดินเข้ามาหาพวกเขา

“พี่สกายมากับใครหรอคะ?” ผู้หญิงคนหนึ่งถาม

“อ่อ มา…มาเพื่อนครับ” เขาตอบกุกกักโดยที่ไม่ได้มองไนร่า

“นึกว่าพี่สกายจะมากับแฟนซะแล้วโล่งออกไปที” เธอทำหน้าดีใจมากๆ

สกายไม่ตอบและทำหน้านิ่ง

“เดี๋ยวนี้ไม่เห็นโทรมาหาพลอยเลย”เธอพูดด้วยหน้าเศร้าๆ

“พี่ไม่ค่อยว่างหนะขอตัวก่อนนะ” สกายพูดแล้วลุกขึ้นหยิบของและดึงมือไนร่าขึ้นแล้วเดินจากไปปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นทำหน้างงๆ

             “เดี๋ยวชั้นกลับบ้านแล้วนะ ค่ำแล้ว”เธอพูดและแยกตัวออกจากเขา

“เดี๋ยวไลน์หานะกลับบ้านดีๆ” เขาบอก

“อืม” เธอ

            ไนร่ารู้สึกเจ็บแปล๊บๆ กับคำตอบจากสกาย แต่ก็ถูกของเขาเราไม่ได้เป็๲อะไรกับเขาจะโกรธก็ไม่ได้สินะ หลังจากที่แยกจากกัน ไนร่าก็โกรธเขาเล็กน้อยแต่ก็ยังแอบมองมือถือรอว่าเขาคงจะทักมาอธิบายอะไรบ้างแต่ก็เงียบ ไม่มีแม้เสียงแจ้งเตือนใดๆ