ณ ร้านเหล้าในเมือง...
พวกผู้ใหญ่ต่างสนุกสนานและเมาหัวราน้ำกันเป็แถว โดยเฉพาะคุณพ่อของน้ำมนต์ที่ยึดไมค์ร้องเพลงไว้เพียงคนเดียว เครื่องดื่มแอลกอฮอล์มากมายหายไปและถูกเติมใหม่ได้ตลอดเวลา เพราะคนที่จ่ายก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ลุงเสือคนดีคนเก่งของน้องน้ำมนต์นั่นเอง!
“อ้าว ไอ้เสือมันไปไหนแล้ววะ”
“เพื่อนคุณกลับไปแล้ว เมียน่าจะโทรตาม ส่วนคุณก็กลับลงมานั่งซักที”
“ไอ้เพื่อนชั่ว ชวนกูมาแดกแล้วหนีหายไปเลย”
“เอ้า ชนนน!!!”
เสียงร้องะโจากผู้คนนับสิบร้องขึ้น จากนั้นการดื่มเลี้ยงฉลองก็เริ่มขึ้นอย่างสนุกสนานผิดกับชายวัยกลางคนที่พึ่งจะโดนเมียด่าั้แ่ต้นตระกูลยันโคตรเหง้า หลังจากที่ลุงเสือกลับไปถึงบ้าน ภรรยาป้าแก่ก็สรรหาคำโบราณมากมายโจมตีสามีหัวงู มิหนำซ้ำยังไล่ให้เขากลับไปนอนนอกบ้านเพราะทนเห็นสภาพชายขี้เหล้าไม่ไหว...
ณ บ้านของเพื่อนสนิท
รถยนต์หรูขับจอดเทียบในยามวิกาล ร่างสูงโปร่งกำยำเดินเข้ามาเลื่อนประตูด้วยความเคยชิน ลุงเสือแทบจะกลายเป็สมาชิกครอบครัวของบ้านหลังนี้ไปแล้ว เพราะตลอดเวลาที่เมียไล่ไปนอนที่อื่น บ้านของนายพลทหารเพื่อนสนิทจะเป็ทางเลือกอันดับแรกเสมอ ถ้าหากเขาไปนอนโรงแรมของตัวเอง มีหวังสาวๆพนักงานทั้งหลายต้องเข้ามายั่วยวนเหมือนเช่นเคยและไอ้เสือคนนี้ก็เป็คนทนต่อความหื่นของตัวเองไม่ได้เสียด้วย!
“น้ำมนต์ อึก...นี่ลุงเองนะ”
ร่างหนาใหญ่ราวกับตึกเดินเข้ามาได้บ้านพร้อมกับสะอึกเหล้าไปด้วย เขารู้ที่เปิดปิดไฟทุกซอกทุกมุมจนทำให้บ้านชั้นล่างส่องสว่าง แต่ไม่ว่าจะถามหาหลานชายเพียงใดก็ไม่มีเสียงตอบรับ สงสัยคำพูดที่เขาได้คุยกับนายพลผู้เป็พ่อคงทำให้คนตัวเล็กไม่อยากเจอหน้าเขาเสียแล้ว
“เห้ออ ลุงขอโทษ”
ด้วยความเมามาย มันได้ทำให้ร่างกายหนาใหญ่เดินขึ้นบันไดเพื่อจะเข้าไปปรับความเข้าใจกับหลานรัก แต่เมื่อมาถึงหน้าประตูด้านในสุด เสียงประหลาดแหลมเล็กก็ต้องทำให้ชายวัยกลางคนชะงัก โซนประสาทรับรู้ได้ทันทีว่ามันคือเสียงกระเส่าจากความสุข
แต่ที่น่าแปลกใจคือมันออกมาจากห้องหลานชายตัวน้อยได้ยังไง!
“อย่าบอกนะ”
อยู่ๆคุณลุงหน้าหนวดก็ส่างเมาไปโดยปริยาย เขาเอาหูแนบประตูจนทำให้ได้ยินเสียงเปียกแฉะและเสียงครวญครางแหลมเล็กมากกว่าเดิม แถมน้ำมนต์ยังพูดคุยสนทนาราวกับว่ามีคนอยู่ในนั้นด้วย เขายอมรับได้ไม่ยากถ้าหากหลานของเขาจะมีแฟนหนุ่มเป็ตัวเป็ตน แต่ถ้าหากจะเอาชายคนนั้นเข้ามาจู๋จี๋ในบ้านในขณะที่พ่อแม่ไม่อยู่มันก็น่าจับฟาดตูดเสียให้เข็ด...
เป็เด็กเป็เล็กหัดทำตัวอย่างนี้ได้ยังไง!
ปัง!!!
“น้ำมนต์!!!”
“……”
“……”
“……”
“……ทะ….ทำอะไรน่ะ.....”
“อ…..ไอ้ลุงบ้าาาาาา!!!!”
เสียงเล็กหวีดร้องด้วยความใ ก่อนจะรีบเอาผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่าง แก้มทั้งสองแดงแจ๋ส่วนผิวขาวเนียนก็เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ไอ้เสือขยี้ดวงตาอีกรอบ....เมื่อสักครู่เขาพึ่งเห็นหลานชายตัวเองอยู่ในชุดวาบหวิวราวกับเด็กสาวญี่ปุ่น ที่สำคัญ...แท่งสิลิโคนอันใหญ่ที่ตั้งตระหง่านระหว่างปลายเตียงมันคืออะไร
เด็กน้อยพึ่งจะลุกออกไปจากแท่งนี้...
อย่าบอกนะว่า....เ้าตัวเล็กของเขาพึ่งจะลุกนั่งบริหารเอวไปกับมัน!!!
“ลุงถามว่าทำอะไร”
“อัก…ออกไป...ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!”
เสียงเล็กร้องออกมาด้วยความแหบเครือ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ชายร่างสูงที่บุกรุกเข้ามาสนใจเพราะสิ่งที่เรียกสายตาของลุงเสือมากที่สุดก็คือแท่งสิลิโคนมันวาวเต็มไปด้วยเมือกเหลว เมื่อมองถัดออกไปจากเตียง กล้องถ่ายรูปที่ลอยเด่นอยู่บนขาเหล็กก็ทำให้เขาคิ้วขมวดเข้าไปกันใหญ่!
“หยุด…หยุดสิ...น้ำ...น้ำไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น”
“นี่กล้องที่ลุงซื้อให้ไม่ใช่หรอ”
“อึก….”
ลุงหน้าหนวดเดินมาที่กล้องราคาแพงของเขา หลังจากที่ทราบข่าวว่าหลานชายสอบติดคณะนิเทศศาสตร์ด้านภาพยนตร์ ลุงเสือจึงซื้อของขวัญเป็รางวัลเพื่อให้เด็กหนุ่มเอาไว้ใช้ศึกษาหาความรู้ แต่เขาแค่ไม่คิด....ว่าหลานตัวดีจะเอากล้องราคาเกือบแสนมาบันทึกเื่วาบหวิวได้อย่างไม่ละอาย!
“อย่า….เดี๋ยว...ไม่มีอะไร...อื้อออ”
“อยู่เฉยๆ!”
เสียงเข้มชี้นิ้วสั่งให้น้ำมนต์นิ่งอยู่กับที่ หลังจากที่ตัวเล็กเห็นว่าอีกฝ่ายมีท่าทางโกรธเคืองเขาจึงหยุดนิ่งไป ลุงเสือขบกรามดังกรอด ยิ่งเขาได้เห็นว่าเด็กหนุ่มบันทึกอะไรเอาไว้บ้างมันก็ยิ่งทำให้ความโกรธทวีพูนขึ้นหลายเท่า อุตส่าห์ส่งเสียมาั้แ่เล็ก ไม่คิดไม่ฝันว่าจะเป็เอามากถึงเพียงนี้...
จะไม่เป็ผู้ชายตามที่หวังเขาไม่ว่าอะไร...แต่จะให้ใส่ชุดผู้หญิงและนั่งขย่มวัตถุบันทึกใส่กล้องแบบนี้ เห็นทีคงต้องคุยกันอีกยาว!
563
