เดหลีที่บัดนี้ได้รับการยืนยันจากหมอแล้วว่าปลอดภัยดีสามารถออกจากโรงพยาบาลได้เลยส่วนสาเหตุการหมดสติของเธอน่าจะมาจากความเครียดกระทันหันจิตใจได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงจนเกิดสภาวะการปกป้องตัวเองของสมองทำให้สลบไป
แต่สิ่งที่น่าแปลกจนเดหลีเองก็แปลกใจคือเธอเพิ่งรับรู้มาว่าสามีของเธอมีคนอื่นหลายคนทั้งที่เธอควรจะเศร้าเสียใจแต่ในสมองของเธอตอนนี้ไม่มีความรู้สึกนั้นอยู่เลยอาจเป็เพราะชินชาหรือสมองลบความรู้สึกนั้นทิ้งไปแล้วก็ไม่ทราบได้เหลือไว้เพียงเื่ราวล่าสุดซองแดงที่วางอยู่บนเตียงนั่น
เดหลีเก็บข้าวของลงกระเป๋าถือใบใหญ่ที่ก็ไม่รู้ว่าใครเป็คนจัดแจงให้ครบครันทั้งเสื้อผ้าสำหรับใส่กลับโทรศัพท์ กระเป๋าเงินรวมไปถึงเสื้อผ้าชิ้นเล็กอย่างเสื้อในและกางเกงในที่ขนาดพอดีเกินไปสำหรับเธอ เก็บของผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเดหลีหอบเอาซองแดงไปยังบริเวณจุดประชาสัมพันธ์ชั้นล่างสุดของโรงพยาบาลเพื่อแก้ข้อสงสัยของตัวเอง
“ขอโทษนะคะพอดีฉันอยากทราบว่าใครมาส่งฉันเมื่อวานนี้อะค่ะรบกวนขอดูกล้องวงจรปิดของโรงพยาบาลหน่อยได้มั้ยคะ”เธอถามข้อมูลที่อยากได้จากพนักงานหน้าเคาท์เตอร์พร้อมโชว์บัตรประจำตัวผู้ป่วยที่เธอได้มาเป็หลักฐาน
“ได้ค่ะเดี๋ยวเชิญที่ห้องคอนโทรลซ้ายมือเลยค่ะ จะแจ้งเ้าหน้าที่อีกท่านหนึ่งให้นะคะ”
เดหลีเดินตามพนักงานชายที่ถือกุญแจห้องคอนโทรลไว้แม้เธอจะคาดการณ์ว่าอาจจะเป็ใครซักคนที่อยากเล่นตลกกับเธอแต่ความรู้สึกบางอย่างกลับทำให้เธอเชื่อว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันคือความจริงแล้วเหตุการณ์ที่ไม่ควรจะเกิดก็เกิดขึ้นเมื่อคนที่มาส่งเธอเป็ผู้ชายร่างสูงโปร่งวัยกลางคนหน้าคมริมฝีปากได้รูปอย่างชายชาตรีที่เธอเคยเฝ้าฝันสูทดำขลับสวมทับเสื้อเชิ้ตผูกไทด์แดงเืหมูเข้มตัดกันอย่างมีเสน่ห์เดหลียอมรับว่าชายคนนี้ตรงสเปกเธอจนอยากรู้จักแต่นั่นคือสิ่งที่ตรงข้ามกับความเป็จริงอย่างสิ้นเชิงเธอไม่เคยรู้จักใครที่มีเสน่ห์จนไม่อาจลืมแบบนี้แน่นอน
เมื่อไม่สามารถทำอะไรไปกว่านี้ได้เดหลีจึงเลือกที่จะสืบจากกระดาษสองแผ่นในมือที่เธอยังอ่านมันไม่ครบแล้วความใอีกระลอกก็เกิดขึ้นเมื่อจดหมายฉบับนั้นกลายเป็จดหมายที่บอกว่าเธอกำลังจะตาย
หากคุณเดหลีเสาวโรจนันท์ได้เปิดจดหมายฉบับนี้แล้วนั่นหมายความว่าเวลาการมีชีวิตอยู่ของคุณบนโลกใบนี้ใกล้จะหมดลงภายใน72 ชั่วโมงนับจากเปิดจดหมายโปรดใช้เงินที่ทางเราจัดสรรให้เพื่อซื้อสิ่งที่คุณคิดว่าจำเป็ต่อการดำรงชีพและเอาตัวรอดในอีกที่หนึ่งในอดีตตามคำเรียกร้องของเฉินเหมยลี่โปรดทราบว่าข้าวของทั้งหมดคุณสามารถเก็บไว้ในห้องมิติซึ่งเปิดใช้งานได้ด้วยแหวนที่นิ้วมือให้คุณกดเบา ๆ บนรูปสลักบริเวณด้านล่างนิ้วระบบจะเชื่อมโยงสิ่งของเข้าสู่มิติโดยอัติโนมัติภายในมิตินี้เราได้ให้เงินอีกรูปแบบหนึ่งไว้ในมูลค่าที่เท่ากันไว้โปรดเก็บไว้จนกว่าคุณจะได้ไปในอีกสถานที่หนึ่งทั้งนี้เราขอให้เก็บเื่นี้ไว้ให้มิดชิดห้ามมิให้ผู้ใดทราบถึงการมีอยู่ของเรามิเช่นนั้นคุณจะดับสูญตลอดกาล...
‘จดหมายบ้าอะไรเนี่ย’
‘แต่เช็กธนาคารเป็ของจริงนี่คือความจริงที่หนีวิทยาศาสตร์หรือไงวะ’
เดหลีได้แต่คิดในด้วยความสับสนภายในใจนิ้วหัวแม่มือเรียวของเธอเอื้อมััแหวนที่ลายแกะสลักบนแหวนแล้วออกแรงกดเพื่อพิสูจน์ว่าทั้งหมดที่เธอรับรู้มานั้นเป็เื่จริงหรือเื่ตลกร้ายกันแน่ก่อนที่ความคิดของเธอจะพาเธอไปไกลกว่านั้น เสียงดังแว่วในหัวของเดหลีก็ดังขึ้น
คลิ๊กก
.
.
.
เดหลีถอยหลังร่นจนชิดกำแพงทางเดิน
...โปรดหาที่ที่ปลอดภัยเพื่อเชื่อมต่อระบบ(พื้นที่ที่สามารถนั่งหรือนอนได้โดยไม่มีการรบกวนภายในเวลา 2 นาที)หากพบพื้นที่ปลอดภัยแล้วโปรดกดปุ่มเดิมเพื่อยืนยัน...
.
.
.
เสียงดังขึ้นอีกครั้งคราวนี้เดหลีเริ่มตั้งสติได้หากทั้งหมดนี้เป็เื่จริงก็แสดงว่าไม่ว่าอย่างไรเธอก็จะตายภายในสามวันแต่ถ้าเป็เื่โกหกการทดสอบแค่สองนาทีคงไม่มีใครทำร้ายอะไรเธอได้คิดได้อย่างนั้นเดหลีก็สาวก้าวยาว ไปยังห้องน้ำหญิงที่อยู่ใกล้ ๆ จัดการล็อคประตูเรียบร้อยก็กดลายสลักอีกครั้ง
.
.
.
ระบบกำลังดำเนินการโปรดเอนพิงสิ่งที่มั่นคงใกล้ตัวท่าน
.
.
.
เดหลีนั่งบนชักโครกปิดฝาก่อนจะพิงผนังใกล้ชักโครกไม่นานจากนั้นเธอก็เข้าสู่ห้วงนิทราโดยสมบูรณ์
ระบบติดตั้งสมบูรณ์ โฮสโปรดทราบมิติที่ท่านได้รับสามารถใช้งานได้สมบูรณ์แล้วหากท่าน้าข้อมูลใดที่พบฐานข้อมูลบนโลกใบนี้ท่านสามารถกดปุ่มบนแหวนสองครั้งระบบจะเป็รีเสิร์ชเอนจินให้ท่านหาก้าความช่วยเหลือจากเอไอโปรดกดปุ่มค้างนานสามวินาทีระบบปฏิบัติบัติการเสร็จสิ้น
เดหลีที่อยู่ในอาการกึ่งหลับกึ่งตื่นรับรู้ถึงความปวดหัวเบาๆ แต่ไม่ใช่สาระสำคัญที่จะใส่ใจไปมากกว่าสิ่งที่เพิ่งจะได้รับมาเธอรีบตรวจสอบทันทีก่อนจะพบว่าทุกสิ่งที่ระบบแจ้งมานั้นเป็เื่จริงเดหลีปักใจเชื่อสิ่งที่ได้พบนี้ไปกว่าครึ่งก่อนจะเดินออกจากโรงพยาบาลไปเพื่อพิสูจน์สิ่งสุดท้ายเธอได้ถ่ายวิดีโอตัวเองอัดสิ่งที่ได้เจอไว้เพื่อเป็หลักฐานหากเกิดความเข้าใจผิดขึ้น
ธนาคาร UGB เวลา 15.00 น.
“สวัสดีค่ะมาขึ้นเช็กเงินสดโอนเข้าธนาคารทั้งหมดค่ะ”เดหลียื่นกระดาษแผ่นเล็กให้เ้าหน้าที่ธนาคารเพื่อดำเนินการ
“ได้เลยค่ะ รบกวนขอบัตรประชาชนกับเลข...ว้าย! ตาเถรเณรคำ”พนักงานอุทานขึ้นเมื่อเห็นยอดตัวเลขบนเช็ค “เอ่อขอโทษทีนะคะลูกค้ารบกวนเชิญที่ห้อง VIP ได้เลยนะคะเดี๋ยวดิฉันนำเอกสารไปให้กรอกเพื่อความสะดวกค่ะ”
เพื่อการอำนวยความสะดวกแก่ลูกค้าที่มียอดการทำธุรการการเงินสูงๆ ธนาคารมักจะจัดห้องไว้ต้อนรับเสมอและเป็อีกครั้งที่เดหลีอดสงสัยไม่ได้ว่าพวกธนาคารเขาจะใอะไรขนาดนั้นโดยปกติก็น่าจะมีคนเอายอดเกือบร้อยล้านมาใช้บริการบ้างแล้วนี่
เดหลีเดินไปยังห้องที่ว่าภายในมีชุดโซฟารับรองแขกอยู่รอไม่นานนักพนักงานคนเดิมก็กระวีกระวาดเข้ามาพร้อมเอกสารชุดใหญ่
“ขอโทษที่ให้รอนานนะคะไม่ทราบว่าคุณผู้หญิง้าเครื่องดื่มอะไรไหมคะดิฉันให้คนเตรียมกาแฟไว้ให้ซักครู่น่าจะตามมาแล้วค่ะ”เธอโค้งอย่างสุภาพให้เมื่อเห็นว่า เดหลียังมีอาการมึนงงอะไรบางอย่างอยู่อย่างเห็นได้ชัด
“ไม่เป็ไรเลยค่ะ ขอบคุณค่ะ”เดหลียิ้มให้ใจเย็นก่อนขยับตัวเล็กน้อยเป็มารยาท“ที่จริงฉันขึ้นเงินเสร็จก็กลับได้เลยนะคะ ไม่จำเป็ต้องรับรองดีขนาดนี้”
“ไม่ได้เด็ดขาดเลยค่ะคุณลูกค้าถือหุ้นในเครือเราอยู่ ดิฉันต้องรับรองให้ดีที่สุด”เธอย่อตัวนั่งถัดจากเดหลี หยิบเอกสารจำนวนหนึ่งยื่นให้ ชี้ที่ช่องด้านล่างสุดของเอกสาร“รบกวนคุณผู้หญิงเซ็นต์ตรงนี้ให้หน่อยนะคะ”
เดหลีที่พยามทำความเข้าใจตามคำพูดของพนักงานสาวอยู่สะดุดกับคำพูดของเ้าหล่อนที่ดูเหมือนมีอะไรบางอย่างที่ดูแปลกหูพิกล
เมื่อตะกี้เธอพูดว่าถือหุ้นใครถือหุ้นอะไรกัน
ก่อนที่จะเอ่ยปากถามออกไปเสียงบางอย่างกลับดังขึ้นไขข้อสงสัยให้เธอพอดี
.
ขอแจ้งโฮสต์ว่าทางเราต้องจัดสรรเส้นทางการเงินเพื่อไม่ให้เกิดข้อสงสัยและความผิดปกติ
.
“ได้เลยค่ะ”เดหลีที่พอจะเอาตัวรอดเนียน ๆไปกับระบบที่ตัวเองไม่คุ้นชินได้หยิบปากกาจรดชื่อของเธอลงในเอกสารเ่าั้
ไม่นานยอดเงินจำนวนเก้าหลักก็โอนเข้าบัญชีเดหลีเรียบร้อยเธอเดินทางสู่ห้างค้าส่งขนาดใหญ่เริ่มต้นการช็อปครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเธอ
หากนับเวลาที่เหลืออยู่เดหลีมีเวลาเหลืออยู่เพียง2 วันกับอีกครึ่งวันนิด ๆ เท่านั้นดังนั้นเธอต้องรีบจัดการสิ่งที่จำเป็กับชีวิตเธอก่อนเช็คลิสต์ของที่ต้องซื้อยาวเหยียดเธอวางแผนไว้ว่ามิติที่ได้มาต้องใช้สอยให้คุ้ม
มิติที่เดหลีได้มานั้นเมื่อเธอเปิดเข้าไปสำรวจก่อนที่จะออกแบบวิธีการจัดสรรพื้นที่ให้คุ้มที่สุดเพราะเธอคำนวณแล้วว่าเงินที่มีนั้นน่าจะซื้อของได้มากกว่าที่เธอคิดมิติที่ว่ามีขนาดใหญ่พอกับสนามฟุตบอลสากลสองสนามที่มีโดมปิดสูงกว่าสี่สิบเมตรชนิดที่เรียกได้ว่าใส่บ้านลงไปทั้งหลังก็ได้เดหลีคิดไว้ว่าเธอจะต้องใช้โฟล์คลิฟต์ซักคันเพื่อเอาของลงจากชั้นขนาดั์ที่เธอกำลังจะใส่ลงไป
ลิสต์ของที่เดหลี้าทั้งหมดเธอทำลิสต์ง่ายๆ จากการเดินห้างทุกซอกแล้วซื้อให้หมดเรียกได้ว่าเหมาทั้งห้างเธอประมาณการณ์ไว้ว่าที่ที่จะได้ไปนั้นน่าจะคล้ายจีนยุคเก่าดูจากชื่อกับคำพูดของคนที่เรียกร้องให้เธอช่วยแล้วงานนี้ไม่ธรรมดาแน่นอนดังนั้นทุกอย่างต้องพร้อมเดหลีเริ่มต้นการ ช็อปด้วยการซื้อชั้นวางของขนาดใหญ่ที่สุดที่มี
“พี่คะ มาซื้อชั้นพวกนี้ค่ะ”เธอชี้ไปยังแคตตาล็อคที่วางไว้ให้ลูกค้าดู
“คุณลูกค้ารับตัวไหนแจ้งผมได้เลยครับ”พนักงานที่ทำหน้าที่รับรองลูกค้ายิ้มรับง่ายๆอย่างดีใจที่เจอลูกค้าไม่เลือกมากอย่างน้อยเขาคงต้องได้ขายซักชิ้นเดือนนี้ค่าคอมมิชชั่นที่ได้เพิ่มจากเงินเดือนคงพอที่จะให้เขาเอาไปจ่ายค่าเล่าเรียนของลูกได้
“เอาทั้งหมดเลยค่ะ ที่มีในสต็อคนี่ที่อยู่จัดส่ง” เดหลียื่นนามบัตรโกดังที่เธอใช้บริการเก็บของชิ้นใหญ่อยู่บ่อย ๆให้พนักงาน แม้เธอจะมีมิติที่พร้อมใช้งานอยู่แล้วแต่หากเธอเก็บของเข้าไปในมิติดื้อๆ นอกจากความลับจะแตกแล้วคนแถวนี้น่าจะช็อคตายก่อนเป็แน่
1K
