"เขาโทรมาแค่นี้… แต่พี่ทำหน้าใมากเลยนะผมก็คิดว่าเขาอยู่หน้าประตูห้องแล้วซะอีก!" หนุ่มน้อยพูดด้วยอาการหัวเสียทั้งยังเห็นสีหน้าท่าทางของว่าที่น้าสะใภ้ยิ้มชอบใจยิ่งทำให้เขารู้สึกไม่พอใจกับการกระทำของอีกฝ่ายมากถึงจะไม่พอใจมากแค่ไหนสุดท้ายเขาก็รักเธออยู่ดีและพร้อมที่จะให้อภัยเสมอกับความน่ารักบวกกับความแซบจนลืมโลกในลีลารักของเธอ
"พี่ขอโทษ ก็แค่อยากหยอกเล่นเฉยๆ ไม่คิดว่าที่รักของพี่จะกลัวขนาดนี้นี่"เธอทำเสียงออดอ้อนพร้อมกับก้าวขาลงจากเตียงเดินไปกอดแขนเด็กหนุ่มโดยพยายามให้เนินอกขาวนวลเสียดสีที่ต้นแขนของคู่ขาอย่างจงใจ
"ผมไม่โกรธพี่หรอกครับ แต่วันนี้พอแค่นี้ก่อนดีกว่าครับเผื่อน้าเข้มกลับมาเร็วจะได้ไม่เป็เื่… นะครับ"เขาตอบหญิงสาวแสนสวยในระหว่างที่เธอแสดงถึงความแสนงอนแล้วเดินกลับไปนั่งที่ขอบเตียงด้วยท่าทางเหมือนเด็กๆ 2-3 ขวบไม่ว่ายังไงเขาคงต้องขอตัวกลับห้องนอนของตนเองจริงๆเพื่อความปลอดภัยในชีวิตของเขาและหญิงสาวรุ่นพี่
"ตกลงตามนั้นก็ได้ ครั้งหน้าพี่จะลงโทษไนท์ให้นอนเหนื่อยหอบเลย… จำไว้!!" เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้นแต่แฝงด้วยความน้อยใจอยู่ในประโยคท้ายที่สุดคนทั้งคู่จึงต้องช่วยกันจัดการที่นอนให้กลับสู่สภาพเดิมอีกครั้งก่อนที่หนุ่มน้อยคู่ขาจะเดินเข้ามาจูบหน้าผากเธอแล้วเปิดประตูห้องจากออกไปวินาทีนั้นเธอเองได้แอบเสียดายโอกาสดีๆแบบนี้ก็ไม่อาจจะยื้อรั้งชายคู่ขาเอาไว้ได้ตามอำเภอใจเนื่องจากเธอเองก็ยังคงรักในชีวิตของตัวเองอยู่เพราะหากไม่ได้การช่วยเหลือจากเข้มที่ช่วยเธอให้ไม่ต้องทำอาชีพค้าบริการชีวิตเธอตอนนี้คงจะยับเยินไม่เหลือชิ้นดีแล้วก็เป็ได้แม้ว่าเธอจะเต็มใจจะทำอาชีพนี้เพื่อหาเงินช่วยแม่ตามความเป็จริงหากเลือกได้คงไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากจะทำอาชีพนี้สักเท่าไหร่
ทันทีที่ประตูห้องนอนถูกปิดโดยคู่ขา ปรางจึงลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำด้วยความรู้สึกไม่พอใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพื่อชำระล้างร่างกายจากคราบเปรอะเปื้อนให้สะอาดหมดจดเตรียมรอรับคู่หมั้นที่กำลังจะกลับมาในอีกไม่ช้านี้สายน้ำจากฝักบัวไหลกระทบผิวนวลเป็สาย มีไอเล็กน้อยเพราะเธอได้ปรับอุณหภูมิน้ำให้สูงขึ้นจนรู้สึกััได้ถึงความผ่อนคลายเมื่อน้ำัักับผิวกายของเธอเธอยื่นมือไปหยิบขวดแชมพูมาเทใส่ฝ่ามือแล้วตามด้วยนำมันมาขยี้ที่เส้นผมอย่างชำนาญฟองสีขาวที่เกิดจากการขยี้ด้วยเรียวนิ้วกับเส้นผมยาวสลวยดูฟองฟอดไหลเปรอะตามหน้าผากและใบหน้าของเธอด้วยความที่เธอเกรงว่าฟองเ่าั้จะเข้าตา จึงยื่นมือควานหาที่เปิดฝักบัวตรงหน้าแต่ความพยายามของเธอก็ไม่เป็ผลเพราะฝ่ามือของเธอไม่สามารถััได้ถึงที่เปิดน้ำจากฝักบัวเลย
จู่ๆเสียงน้ำซัดซ่าจากฝักบัวก็ดังขึ้นแต่ไม่ใช่บริเวณที่เธอยืนรอให้สายน้ำรดศีรษะปรางเริ่มกระวนกระวายเพราะรู้สึกระคายเคืองที่ดวงตาจึงใช้หลังมือขึ้นปาดฟองจากบริเวณดวงตาออกอย่างรวดเร็วพอช่วยได้ไม่มากนัก
"พี่เข้ม!!" เธออุทานร้องเรียกชื่อคนตรงหน้าสุดเสียงด้วยอาการใเพราะคนที่กำลังยืนอยู่บริเวณด้านหน้าเธอคือเข้มชายหนุ่มคู่หมั้นผู้มีความรักให้เธอเต็มเปี่ยม
"แสบตาหรอ!" น้ำเสียงเย็นะเืถูกเปล่งออกมาจากปากเ้าของคำถามทำให้เธอรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาทันที
"ค่ะ ปรางขอฝักบัวด้วยค่ะพี่เข้ม…" เธอพยายามทำใจดีสู้เสือพร้อมกับพูดประโยคนั้นออกมาเชิงขอร้อง
"ถ้าคิดว่าพี่ไม่รู้ไม่เห็นอะไร ปรางกำลังคิดผิดนะ!!" เขาพูดเป็ปริศนาก่อนจะยื่นฝักบัวไปวางไว้ที่เสียบฝักบัวบริเวณผนังห้องน้ำตามเดิมแล้วเดินออกจากห้องน้ำไปในระหว่างที่หญิงสาวรีบเอาศีรษะของเธอไปรับสายน้ำจากฝักบัวนั้นเพื่อล้างฟองแชมพูออกด้วยความรีบร้อนแต่ทว่าบัดนี้เธอกลับรู้สึกว่าใจมันร่วงลงไปตาตุ่มไปในชั่วพริบตาเดียว หลังจากได้ยินประโยคนั้น…
เวลาผ่านไปเพียงไม่นานปรางก็ได้ชำระร่างกายจนสะอาดหมดจดเอื้อมมือไปหยิบผ้าขนหนูมาเช็ดตัวแล้วพันรอบอกเปิดประตูห้องน้ำประตูห้องน้ำค่อยๆเปิดออกสายตาของหญิงสาวกวาดมองไปโดยรอบก่อนที่จะก้าวขาออกมาจากห้องน้ำเมื่อพบว่าภายในห้องนอนไม่มีใครอยู่ ความรู้สึกของเธอในเวลานี้มันสับสนวุ่นวายร้อนรนพลางคิดถึงประโยคจากปากของชายคู่หมั้นเมื่อไม่ถึง 10 นาทีที่ผ่านมา มันทำให้เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไปประโยคที่อีกฝ่ายพูดกำลังพูดถึงเื่อะไรกันแน่ในความรู้สึกตามสัญชาตญาณของเธอเมื่อได้ฟังประโยคนั้นใจของเธอมุ่งเป้าไปที่เื่เดียวนั่นก็คือความสัมพันธ์ชู้สาวกับหลานชายของชายคู่หมั้นไม่มีผิดจากสัญชาตญาณทำให้สมองของเธอสั่งงานให้รีบใส่เสื้อผ้าแล้วออกจากห้องนอนตรงไปที่ห้องของชายหนุ่มคู่ขาในทันที
เธอเดินมาถึงบริเวณด้านหน้าประตูห้องนอนของไนท์ด้วยความรู้สึกกระวนกระวายเป็ห่วงคนด้านในทันทีที่เธอมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูก็ได้ยินเสียงพูดคุยของน้ำเสียงที่คุ้นหูอยู่ด้านในแม้จะฟังไม่ค่อยชัด มันพอทำให้เธอจับใจความได้บ้างแม้จะไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ก็ตามซึ่งใจความโดยรวมแล้วมันทำให้เธอทรุดลงไปนั่งกับพื้นอย่างคนอ่อนแรง (ไม่ว่ายังไงก็ตามนับจากวินาทีนี้เป็ต้นไป แกห้ามเข้าใกล้ปรางเกิน 15 เมตร… ถ้าไม่อยากตาย!!)
ใจความสำคัญเธอได้ยินเพียงเท่านี้จริงๆน้ำตาเอ่อล้นไหลอาบแก้มด้วยความรู้สึกมากมายที่ถาโถมเธอในเวลาเดียวกันไม่ว่าจะเป็ความรู้สึกกลัวตาย รู้สึกเสียดาย รู้สึกอาลัยอาวรณ์ในตัวชายชู้ที่สำคัญกลัวแม่จะได้รับอันตราย เธอพยายามรวบรวมความกล้ารวบรวมเรี่ยวแรงให้ลุกขึ้นยืนโดยตัดสินใจจะเคาะประตูเพื่อไปเคลียร์ปัญหาทุกอย่างให้จบลงด้วยตัวเธอเองแต่มันก็สายไป…
3K
![[จบ] คุณแม่ที่รัก [Dear Mother]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1699935766_83711266.webp)
