บทที่ 2 สิ้นโลกอะไรกัน ข้างล่างผมต่างหากที่สิ้น
ััชวนน่าขยะแขยงเท่าที่เขาจะรู้สึกได้ทั้งชีวิตนั้นกลืนกินเขาชาร์ลีตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว เขารู้สึกตาพร่ามัว และมันกลายเป็สีดำสนิทความปียกแฉะปกค่อย ๆ คืบคลานปกคลุมไปทั่วร่างกายของเขา และนั่นเป็ความรู้สึกสุดท้ายก่อนที่สติสัมปชัญญะทั้งหมดของเขาจะดับลง
นี่...เขาตายแล้วใช่หรือเปล่า
...................................................................
จิ๊บ~จิ๊บ~
เสียงนกร้องพร้อมกับแสงแดดที่ผ่านหน้าต่างเข้ามาแยงลูกตานั้นรบกวนการนอนของคนที่กำลังหลับใหลเปลือกตาขาวขยุกขยิก ก่อนที่ภาพความทรงจำสุดท้ายจะแวบเข้ามาในหัวและนั่นทำให้ชาร์ลีสะดุ้งเฮือกอย่างแรง ก่อนจะเด้งขึ้นนั่งบนเตียง เขากวาดตาไปรอบๆ ห้อง
“เหมือนเดิมเลย”ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง
“เฮ้อ~”ชาสยหนุ่มถอนหายใจ แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ทำอะไรเงาสีดำก็พุงเข้ามาทางหน้าต่างอย่างแรงและเร็ว
เพล้ง!
เสียงบานกระจกแตกเศษกระจกเศษเล็กเศษน้อยต่างหล่นกระจายไปทั่วพื้นบริเวณหน้าต่าง พร้อม ๆกับร่างกายสูงใหญ่ ดวงตาปูดโป้ง...และมันมีดวงตาที่น่าสะอิดสะเอียนนั้นถึง 6 ดวงมันมืดดำสนิท และเหมือนจะสบตากับเขาเข้าให้แล้ว
ชาร์ลีถดกายหนีโดยอัตโนมัติร่างของเขาถอยหลังจนมันไปชนเข้ากับผนังหัวเตียง สัตว์ประหลาดตัวนั้น ค่อย ๆย่างกรายเข้ามา ปากที่ยื่นออกมาของมันคล้ายปากของสุนัขร่างกายของมันดูผิวเผินแล้วคล้ายกับผิวของแมลงสาปและเขาคิดไม่ออกเลยว่าไอ้สัตว์ที่รูปร่างประหลาดตัวนี้คืออะไรแต่ก่อนที่มันจะได้เข้าใกล้เขาไปมากกว่านี้ ร่างของมันก็กระเด็นออกไปจากห้องของเขาพร้อม ๆ กับผนังห้องของเขาที่พังตามไปด้วย
ชาร์ลีอ้าปากค้างเขามองดูมนุษย์ที่สูงเกือบ ๆ 3 เมตร ผิวของมันเป็สีที่เขาอธิบายไม่ถูกคล้ายภาพถ่ายทางช้างเผือกที่เคยเห็นในอินเตอร์เน็ตอย่างไรอย่างนั้น มันหันมามองเขา
เหี้ย! หล่อมาก
ใช่หล่อมากทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ดูเหมือนคนอะไรขนาดนั้น ดวงตาของมันมีสีฟ้าเรืองแสงราวกับอัญมณีสีท้องฟ้าก็ไม่ปานหูของมันชี้แหลมคล้ายหูของเอลในนิยายแฟนตาซี ผมของมันมีสีขาวระยิบระยับหล่อมากจริง ๆ นั่นแหละ แต่ตัวเหี้ยอะไรครับเนี่ย!
เพียงเสี้ยววินาทีที่เขาชื่นชมความหล่อเหลาของสัตว์ประหลาดที่ไม่เคยคิดว่าจะเจอร่างสูงก็พุ่งกระโจนเข้าไปหาไอ้ตัวก่อนหน้านี้ชาร์ลีกุลีกุจอลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว เขาถลาไปยืนเกาะผนังที่เป็รูโบ๋พลางมองดูภาพโกลาหล...ไม่สิ สยองขวัญตรงหน้าไอ้หนุ่มรูปหล่อรูปร่างประหลาดขึ้นคร่อมไอ้ตัวนั้น มือของเขาจับกระชากหัวของมันบิดจนมันหมุนรอบคอของตัวเอง ก่อนที่มันจะหลุดออกจากลำคอพร้อมกับเสียงร้องที่ฟังดูโหยหวนอย่างน่าประหลาดเป็เสียงที่เขาคิดไม่ออกเลยว่าจะสามารถได้ยินจากบนโลกนี้ได้ที่ไหน ของเหลวสีเขียวพุ่งกระฉูดเหมือนกับน้ำที่พุ่งออกมาจากสาย ไม่นาน สิ่งที่ดูเหมือนแขนก็หลุดออกมาด้วยก่อนที่เ้าสัตว์ประหลาดที่หน้าตาหล่อเหลานั้นจะจ้วงมือลงไปตรงหน้าอกของไอ้ตัวที่เหมือนแมลงสาบตัวนั้นหยิบเอาก้อนอะไรบางอย่างออกมา ก่อนที่เขาจะกินมันเข้าไป
“อุแหวะ!” ชาร์ลีสำรอกทุกสิ่งที่เหลือค้างในท้องทันทีทันใด ทั้งสยอง ทั้งขยะแขยงไอ้เหี้ยอะไรเนี่ย!
ขณะที่ชายหนุ่มโก่งคออ้วกออกมาอยู่นั้นร่างสูงใหญ่ตรงหน้าก็เดินมาหยุดตรงหน้าเขา ชาร์ลีเงยหน้าขึ้นมามองเขามือสั่นขึ้นทันที
ฝันเหรอ หรือยังไม่ตื่น หรือเขาตายไปแล้วจริง ๆ
[ซ่า----แซ่ด—แซ่ด----สวัสดี---สวัสดี]
“...?”อะไรน่ะ ไอ้หมอนี่มันขยับปาก ก็จริง แต่เสียงมันเหมือนมาจากในหัวมากกว่าอะไรน่ะ...กำลังจูลปรับภาษาอัตโนมัติเหรอ นักศึกษาปริญญาโทหนุ่มขมวดคิ้วแน่นกลัวก็กลัว แต่ไอ้หมอนี่มันดูไม่ได้มุ่งร้ายอะไรสักเท่าไหร่
เออ...เขาชอบคนหล่อใช่ถูกต้อง ความเป็เกย์ในตัวมันตื่นกับคนหล่อมาตลอดนั่นแหละ
“...อะไร...”
[ภรรยา...ลูก...ผสมพันธุ์]
คือไรวะ?
“นายตามหาภรรยากับลูกอยู่เหรอไม่ดิ นายเป็ตัวเหี้ยอะไรเนี่ย!”
[สามี] มันไม่พูดเปล่ามันดึงร่างกายที่ตอนนี้ชาร์ลีก็เพิ่งรู้ตัวนี่แหละว่ามันเปลือยเปล่าไม่มีเสื้อผ้าปกปิดสักชิ้น มันอุ้มเขาเดินเข้าไปวางบนเตียงเบา ๆแต่ก่อนที่ชาร์ลีจะได้รับรู้อะไรเ้าแมวเหมียวลูกสาวหน้านิ่งของเขาก็เดินเข้ามาในห้องทางประตูสัตว์เลี้ยงมันเหลือบมองเขา ก่อนที่จะะโขึ้นไปบนคอนโดเ้าเหมียวแล้วนอนอย่างเกียจคร้านเหมือนที่เคยทำเป็ประจำ
กุกกัก! กุกกัก!
โฮ่ง!
เ้าลัคกี้ที่มุดเข้ามาอีกตัวส่งเสียงทักทายอย่างดีใจหางของมันส่ายระริก ๆ ก่อนที่มันจะเดินไปนอนใต้คอนโดแมวเหมือนที่เคยทำประจำเช่นกัน
“อะไรเนี่ย...”ชาร์ลีเอียงคอมองพวกมันอย่างงุนงงนี่ไปสนิทกันั้แ่เมื่อไหร่...กับไอ้ตัวที่ดูน่ากลัวเนี่ยนะ
ก่อนที่เขาจะคิดอะไรไปมากกว่านี้จู่ ๆ ก็มีเสียงดีง หวืด เบา ๆ ขึ้นมา เขาหันไปตามต้นเสียง
เหี้ย.....อะไรอีกเนี่ย
ไอ้หนุ่มประหลาดตรงหน้ามันอยู่ในร่างวันเกิดเว้ยเฮ้ย แถมไอ้ตรงนั้นก็ตั้งน่ากลัวสุด ๆ เลยด้วยไอ้เกราะที่แกสวมเมื่อกี้ถอดแล้วเร๊อะ! ถอดไปตอนไหนวะเนี่ย?
ชาร์ลีอ้าปากพะงาบๆ สถานการณ์มันแปลกเกินไปแล้ว เขาตามไม่ทันแล้ว...แต่ก่อนที่เขาจะประมวลผลอะไรได้ทัน สองมือหนาก็จับสองขาเขาแหวกออกจากกัน
เอ๊ะ!...แปลก ๆ นะ มันรู้สึกแปลก ๆ นะ
ไวเท่าความคิดเขาจับหมับเข้าที่บริเวณที่เคยมีอัณฑะสองลูกของเขาห้อยอยู่
“เหี้ย!!ไม่อยู่ เหี้ย!” ใช่มันไม่อยู่แล้วมันกลายเป็สิ่งที่มีรูปร่างซับซ้อนมากกว่านั้น มีกลีบที่ซ้อนกัน ความนุ่มนิ่มที่แน่นอนวว่าเขาเคยััมันมาก่อนทั้งยังััอย่างลึกซึ้งด้วย ก่อนที่จะรู้ตัวว่าเป็เกย์เสียอีก
เขามีดอกกุหลาบคู่กับกล้วยที่กึ่งกลางดวงใจเสียแล้ว
“อ๊ะ”ชาร์ลีสะดุ้ง เมื่อเรียวนิ้วยาวแทรกเข้าไป
“เดี๋ยวๆ นายจะทำอะไรน่ะ”
[ผสมพันธุ์ ...ร่างกายเปลี่ยนแปลง พร้อมแล้ว]
“นี่!นายแปลงเพศฉันงั้นเหรอ! อ๊ะ อือ”เขาทำท่าจะตวาดแวด แต่สุดท้ายก็ดันส่งเสียงแปลก ๆ ออกมาเสียอย่างนั้นเมื่อนิ้วเรียวยาวที่มีััเหยียบเย็นเหมือนหินหมุนควงในกลีบกุหลาบสดใหม่มันชักเข้าชักออกจนน้ำใส ๆ เหนียวหนืดทะลักออกมา
เสียวมากตรงนั้นของผู้หญิงเสียวแบบนี้เองสินะ ราวกับมีอะไรสักอย่างกำลังแล่นไปทั่วท้องน้อยปลายเท้าสองข้างจิกเกร็งความปรารถนาพุ่งขึ้นสูงจนแท่งเอ็นอุ่นที่เคยภูมิใจของเขาแข็งโด่ขึ้นมาตามอารมณ์ที่พุงสูง
สองมือที่เล็กว่าลูบไปตามกล้ามเนื้อเป็ลอนของร่างสูงใหญ่ชาร์ลีค่อย ๆ ล้วงลงไปด้านล่าง ก่อนที่จะกอบกุมแท่งเอ็นเย็นเฉียบลำเขื่องแต่แล้วเขาก็ต้องชะงัก เมื่อเขาััแท่งประหลาดไซส์ั์อีกอัน
เขาอดไม่ได้ที่จะพงกศีรษะขึ้นดูสิ่งที่สองมือกอบกุมไม่ปล่อย
เหี้ย!! สองอัน ไอ้เหี้ย ใหญ่มาก….
ชายหนุ่มเผลอกลืนน้ำลายลงคอเขากำลังเผชิญกับอะไรเนี่ย!
2K
