ภายในโรงพยาบาลวุ่นวายเนื่องจากผู้ใต้บังคับบัญชาในตอนนี้เข้าห้องฉุกเฉินต้องผ่าตัดด่วนเนื่องจากปอดฉีก แต่ตระกูลไป่เงียบกริบเขาไม่คิดจะแจ้งข้อหาไหนเพราะคำขู่สุดท้ายของจื่อหลานทำให้พวกเขาฉุกคิดว่าไม่ควรไปรบกวน ผู้เฒ่าไป่คงทำได้เพียงส่งของขวัญไปขอโทษในวันพรุ่งนี้
"ฮือฮือ!" เสียงร้องไห้ของเด็กหญิง5-6ขวบ ร้องไห้อยู่หน้าห้องผ่าตัด
"ฮึก! คุณย่าคุณพ่อจะเป็อะไรไหมคะคุณอาจะช่วยคุณพ่อได้ไหม"
"ฮึก! ต้องช่วยได้อยู่แล้ว"
"คุณแม่ไม่พูดอะไรหน่อยเหรอคะคุณพ่อาเ็ได้ยังไงฮึก"
"พ่อของลูกล้มระหว่างจับคนร้าย"
"ฮึกฮึก! พวกโจรชั่วเมื่อไหร่จะหมดไปคะ คุณปู่ช่วยไปจัดการให้คุณพ่อได้ไหม" ไป่ซีส่งเสียงสะอึกสะอื้นไปหาผู้เป็ปู่
"ได้ๆเดี๋ยวปู่จะจัดการให้หลานอย่าร้องนะ" ไป่อวิ๋นซาปลอบหลานสาวที่ร้องไห้หนักมากกว่าหลานคนอื่นที่โตแล้วร้องไห้สักพักก็หลับไปจนต้องให้แม่นมพากลับไปนอนที่บ้าน
'ติ่ง'
"อาเฟย เป็ยังไงบ้าง"
"ตอนนี้ปลอดภัยแล้วครับแต่อาการบอบช้ำอวัยวะภายในยังคงต้องดูอาการต่อไป" ครอบครัวไป่ที่บางคนรู้ว่าคืออะไรก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างน้อยก็ถือว่าเป็บทเรียนจนกระทั่งถูกย้ายไปห้องผู้ป่วยปลอดเชื้อที่ญาติสามารถอยู่ห้องรับรองได้
"คุณพ่อการที่ผู้หญิงคนนั้นทำร้ายสามีของฉันแบบนี้จะไม่ทำอะไรหน่อยเหรอคะ"
จินหนิงพูดขึ้นเธอรับรู้ข่าวว่าสามีาเ็หนักระหว่างเธอไปรับลูกสาวคนเล็กพอได้รู้ว่าเหตุเป็แบบไหนทำให้เธอโมโหมาก พ่อสามีหายป่วยแต่ไม่ทำอะไรเลยนี่มันไม่เรียกว่าการรักษาป่าเถื่อนไปแล้วเหรอ คนเป็หมอมาทำร้ายผู้บริสุทธิ์ได้ยังไงกันแต่เธอไม่รู้เลยว่าจื่อหลานเธอคือคนธรรมดาคนนึงไม่ได้มีอาชีพหมอเพียงรักษาคนตามความเชื่อเพียงเท่านั้น
"อาหวงาเ็แค่นี้ถือว่าเธอให้เกียรติเราแล้วสะใภ้ใหญ่ในเมื่อเ้าใหญ่ปลอดภัยแล้วให้จบสิ้นแค่นี้เถอะ"
"ได้ยังไงกันฉันไม่ยอมหรอกนะคุณแม่พูดอะไรหน่อยสิคะ"
แม่เฒ่าไป่ที่เธอเคยเห็นความใจร้ายและพลังที่มองไม่เห็นจากหญิงสาวคนนั้นทำให้เธอเลือกที่จะเงียบถ้าตระกูลไป่ล้มเธอก็ต้องล้มตามเพราะพ่อเธอได้ตายไปนานแล้ว ตระกูลของเธอไม่ได้ยิ่งใหญ่เหมือนก่อนควรพึ่งพาตระกูลสามีแม้ว่าจะห่วงลูก แค้นมากแค่ไหนเธอก็ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามอีก
"สะใภ้ใหญ่ถ้าเธอยังอยากให้ตระกูลไป่เป็ต้นไม้ใหญ่อุ้มชูเธอและลูกอยู่ก็ควรหยุดแล้วฟังเราซะ ตระกูลของเธอไม่ได้ใหญ่กว่าตระกูลมู่ที่ปกป้องเด็กคนนั้นอยู่ ฉันพูดแบบนี้เธอเป็คนฉลาดพอเข้าใจใช่ไหม" แม่เฒ่าไป่พูดขึ้นถึงเธอไม่อยากมีปัญหาแต่ก็ใช่ว่าจะให้คนอื่นเอาปัญหามาให้จำต้องเอ่ยเตือน
"มันร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอคะ"
"อืม...มันร้ายแรงมากเธอไม่คิดดูละว่าคนที่จัดการให้สามีเธอเป็ได้ขนาดนี้ไม่ใช่ผู้หญิงตัวใหญ่แต่เป็ผู้หญิงตัวเล็ก พลังที่เธอซ่อนอยู่ต้องอยู่โลกจอมยุทธแน่การมีเื่กับคนที่นั่นไม่ใช่เื่ดี" จินหนิงเธอเป็คนฉลาดตัวเธอเองเป็ญาติกับนักการเมืองดังทำให้หน้าที่การงานสามีเจริญรุ่งเรืองไม่ต่างจากแม่สามีครั้งอดีตเคยเป็ตระกูลนักการเมืองใหญ่โตในเมื่อท่านกล่าวเตือนเธอก็ทำได้เพียงเงียบเท่านั้น
ด้านจื่อหลานเธอได้นั่งมาบนรถที่มีคนขับรถตระกูลมู่ขับให้เธอเงียบตลอดทางพ่อแม่ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเป็ห่วง
"หลานหลานลูกไปรู้วิชาพวกนี้มาจากไหนเหรอ" หลินตงถามลูกสาวขึ้น
"หนูเจอตาคนนึงเขาจับหน้าผากแล้วมีความรู้ต่างๆมอบให้ท่านบอกให้รักษาคนตามความเชื่อและแลกเปลี่ยนเงินจะได้ไม่ต้องถูกแรงปะทะกรรมภายหลังค่ะ" จื่อหลานบอกพ่อหน้าตาเฉย
"พ่อไม่รู้หรอกนะวิชานี้ดีไหมแต่ทำให้พ่อกลัว" จื่อหลานมองผู้เป็พ่อมองเห็นอดีตที่เคยดำมืดของเขาแต่ดีที่หัวใจของเขามีความเป็พ่ออย่างแท้จริง
"พ่อจะกลัวทำไมคะหนูไม่ไปในเส้นทางที่พ่อเคยเดินหรอกค่ะอย่าห่วงเลย" จื่อหลานพูดขึ้นทำให้หลิตตงตาโตทำให้เธอถอนหายใจ
"พ่อเชื่อหนูไหมคะว่าหนูสามารถมองเห็นอดีต ปัจจุบัน อนาคตได้แค่มอง" หลินตงใได้เพียงพยักหน้าในอดีตก่อนเจอแม่ของลูกเขานั้นฆ่าคนมาเยอะมากและเป็ระยะเวลาสิบปีที่เขาซ่อนตัวไม่เผยพลังออกมาก็อยู่รอดได้ถึงทุกวันนี้
"ลูกเป็หมอดูเหรอหลานหลาน" ผู้เป็แม่หลินซิงลี่ถามขึ้นแทน ตามจริงพ่อใช้แซ่ของแม่เพราะมีเหตุผลบางอย่าง
"หนูเป็แค่นักทำนายทั่วไปค่ะแม่ต่อไปชีวิตแม่จะดีมากลูกชายจะนำชื่อเสียงมาให้ค่ะ"
ก่อนหน้าจื่อหลานได้จ้องมองน้องชายหลินจื่อหลางวัยสิบขวบที่ตอนนี้นั่งอยู่รถของตระกูลมู่เป็เด็กที่มีสมอง ไหวพริบดีมากแต่เพียงเพราะพื้นฐานครอบครัวถึงไม่มีโอกาสที่ได้เรียนในโรงเรียนดีๆพูดง่ายๆเงินเก็บทั้งหมดของครอบครัวมอบให้เธอนำมาหางานทำในเมืองใหญ่น้องชายต้องออกจากโรงเรียนมาทำสวนผักแต่ถ้ากลับไปเรียนในที่ดีๆก็คงไม่ยากเย็นนัก
"หลานหลานฟังพ่อนะลูกอย่าเผยเื่แบบนี้ให้ใครรู้มากเพราะส่วนมากโลกจอมยุทธนั้นมันไม่ได้สวยงาม" หลินตงเลือกที่จะพูดเพราะครั้งนึงเขาเคยบอกภรรยาเกี่ยวกับความหลังของตัวเอง
"หนูรู้ค่ะแต่พ่อคะหนูมียาเปลี่ยนแปลงหน้าตาพ่อไม่ต้องหลบซ่อนแล้วนะตอนนี้คนที่ตามหาพ่ออยู่คงสืบมาถึงตระกูลหลินแล้วเดี๋ยวเราย้ายมาอยู่ที่นี่ดีไหมคะ"
"ยังไงก็ได้พ่อเชื่อลูกขอแค่แม่และพวกลูกปลอดภัยก็พอ" จื่อหลานพยักหน้ายิ้มให้ผู้เป็พ่อความดำมืดเพราะฆ่าคนมามากทำให้เธอไม่อยากเสวนาด้วยเท่าไหร่คงเพราะมีจิติญญาเหมือนกันทำให้มันข่มกันแต่ตอนนี้เธอยิ้มกว้างออกมาเพ
ราะท่านคือพ่อและสามีที่ดีของแม่และลูกๆยังไงล่ะ
1K
