ร่างใหม่ฉันเป็นนางร้าย

เพราะในเรื่องนอกจากครอบครัวและคนใช้ของเธอก็ไม่มีใครใยดีต่อเธอเลย ชีวิตชั่งน่าสลดซะจริง แต่หลังจากนี้ฉันสัญญาว่าจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ของเธออย่างมีความสุขที่สุด ฟาริน่า เช้านี้ฉันตื่นมาด้วยความสดชื่นเพราะที่นี้อากาศดีกว่าที่ที่ฉันจากมา เดิมอยู่ที่โลกฉันก็ไม่เหลือใครเพราะแต่ละคนก็ค่อยๆจากฉันไปจนในที่สุดก็เหลือตัวคนเดียว แต่ที่นี้อย่างน้อยฉันก็ยังมีครอบครัวให้กลับไปหา"องค์หญิงเพค่ะ เกิดเรื่องแล้ว""มีอะไรริน่า""องค์จักรพรรดิ ทรงเรียกพบเพค่ะ""เรียกพบ ข้าเหรอ""เพค่ะ""เจ้าพอจะรู้ไหมว่าเรื่องอะไร""ไม่รู้เลยเพค่ะ หม่อมฉันว่าองค์หญิงอย่าไปเลยเพค่ะ""เอิ่ม...""อย่าไปเลยน่ะเพค่ะ""ไม่เป็นไรข้าจะไป คงไม่มีอะไรหรอก""องค์หญิง!""ไปกันเถอะ ริน่า""เพค่ะ~" แล้วฉันก็ให้ริน่าเดินนำฉันไปยังพระราชวังที่ที่องค์จักรพรรดิทรงพระทับอยู่ ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไปทหารก็เข้ามาประชิดตัวฉันอย่างกับฉันเป็นตัวอันตรายอย่างไรอย่างนั้น "มาแล้วเหรอ ฟาริน่า""ถวายคำนับแด่องค์จักรพรรดิผู้เป็นราชาแห่งโลกนี้""หึ เทพเจ้าอยากเรียกหาเจ้า""เทพเจ้า?" ฉันยืนงงเพราะในเรื่องจำได้ว่าไม่มีเหตุการณ์นี้"เข้าไปได้แล้ว""เพค่ะ" ฉันคำนับก่อนจะเดินเข้าไปในห้องที่ดูลึกลับนี้"มาแล้วเหรอ ข้ากำลังรอเจ้าอยู่" ทันทีที่ก้าวเข้าไปประตูก็ปิดลงทันทีแล้วก็พลันมีเสียงพูดออกไป"ใคร ใครพูด""ข้าเป็นเทพเจ้าของที่นี้""ท่านอยากเจอฉันทำไม""เพราะข้าคือคนที่พาเจ้ามาที่นี้""ทำไมต้องเป็นฉันด้วยหล่ะ""เพราะข้าอยากให้เจ้าได้รู้ได้เห็นว่าแท้จริงแล้ว ที่เจ้าเห็นความเป็นจริงมันเป็นยังไง""เห็น? เห็นอะไร แล้วความจริงอะไร""สักวันเจ้าก็จะรู้ด้วยตนเอง ต่อจากนี้ไปคนที่เข้ามาชิงตำแหน่งจักรพรรดิณีอีกคนก็คือเจ้า"ไม่ ฉันไม่อยากไปยุ่งเกี่ยวด้วย""จงใช้ชีวิตที่เหลือของเจ้าเพื่ออาณาจักรแห่งนี้""ไม่! ฉันไม่ยอม"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ชีวิตที่เหลือ

นิยายแนะนำ

ร่างใหม่ฉันเป็นนางร้าย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ชีวิตที่เหลือ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้