[จบ]1-1 ย้อนเวลามากับระบบใส่เดี่ยว

“โจมตีไปทางฝั่งซ้าย~!”

เสียงร้องตะโกนดังมาจากแอชเชอร์ทำเอากลุ่มทหารที่ตามมาต้องโจมตีไปยังด้านซ้ายทั้งที่ยังมองไม่เห็นมอนสเตอร์เลยสักตัวเดียว แต่เมื่อการโจมตีของพวกเขาส่งออกไปจากอาวุธด้วยสกิลลำแสงอาวุธชนิดต่างๆ มอนสเตอร์แมงมุมก็ได้พุ่งขึ้นมาจากพื้นดินในตำแหน่งที่พวกเขาโจมตีไปจนร่างของมันถูกตัดออกเป็นหลายส่วน

“หมอบ~!”

แอชเชอร์สั่งให้ทหารหมอบลงไปอีกครั้งหนึ่งจากนั้นเขาได้กระโดดออกไปจากแถวเช่นเดิม ครั้งแรกที่ทหารเห็นแอชเชอร์พุ่งตัวออกไปพวกเขาต่างกลัวตาย เนื่องจากคิดว่าแอชเชอร์เรียกให้พวกเขามาเป็นเหยื่อล่อ ส่วนตัวของเขาพุ่งตัวหนี เรื่องจริงกลับไม่ใช่อย่างที่พวกเขาคิด

หัวหน้าของพวกเขาไม่ได้หนีเลยสักนิด เขาใช้สกิลพุ่งเข้าหาแมงมุมที่ตรวจจับได้ว่ามันกำลังจะโผล่ออกมาแทน ด้วยการพุ่งเข้าไปยิงมันใกล้ๆพลางหยิบลูกธนูที่ยิงออกไปขึ้นมายิงอีกครั้งหนึ่ง  เหล่าทหารมองว่ามันเป็นการพุ่งไปเก็บธนูมากกว่าไปฆ่า เพราะลูกธนูดอกเดียวที่แอชเชอร์ยิงถูกเก็บกลับมาใช้ซ้ำหลายสิบครั้ง

“ศรห้าแฉก”

พิ้ว~!

ลูกธนูจำนวน 5 ดอกพุ่งออกไปด้านหน้าเป็นรูปใบพัดคลี่ออกจากกัน มอนสเตอร์ที่โผล่ออกมาจากดินพวกมันทั้ง 3 ก็ถูกปักเข้ากลางลำตัวก่อนจะแข็งตาย ทุกคนต่างให้ความสนใจกับสกิลการยิงธนูของแอชเชอร์ เนื่องจากว่าเขายิงธนูได้ถึง 5 ดอกพร้อมกัน  

สกิลนี้ไม่มีในความทรงจำของพวกเขา นอกจากแอชเชอร์จะใช้ธนูที่ใหญ่มากๆแล้ว ทักษะการยิงของเขายังเชี่ยวชาญและดูลื่นไหลกว่าคนอื่นๆ  ทันใดนั้นทหารต่างแสดงสีหน้าแตกตื่นหลังจากมอนสเตอร์ตัวใหญ่ยักษ์สูง 15 เมตรโผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน

กร๊าซ~!

เสียงร้องคำรามลั่นสั่นโสตประสาทของทุกคนจนทำให้เกิดความกลัว แอชเชอร์กลับยังไม่ออกคำสั่งยังคงให้ทหารทั้ง 22 คนหมอบอยู่ตำแหน่งเดิม ทันใดนั้นทุกๆคนก็เห็นแอชเชอร์พุ่งเข้าหาแมงมุมสูง 15 เมตรปลดปล่อยพลังอันเข้มข้นบอกพวกเขาทุกๆคนว่ามันเป็นมอนสเตอร์ 7 ดาว

“แบบนี้แย่แน่”

“เราตายแน่”

ภายในใจของทหารต่างเต็มไปด้วยความคิดที่ว่าพวกเขาจะต้องตาย มอนสเตอร์ 7 ดาวไม่ใช่สิ่งที่จะฆ่าได้ง่ายๆ ต่อให้หัวหน้าพวกเขาจะเป็นระดับ S ก็ต้องมานั่งลุ้นกันอีกว่าเคยผ่านประสบการณ์ต่อสู้ตัวต่อตัวกับมอนสเตอร์ระดับเดียวกันกับชุดเกราะมาหรือเปล่า ทันทีที่พวกเขากำลังคิดกันไปต่างๆนานา แอชเชอร์ก็ได้ง้างสายธนูยิงลูกศรออกไปด้านหน้าด้วยความรวดเร็วผ่านการใช้งานสกิลยิงต่อเนื่องและสกิลศรห้าแฉก ทุกๆการโจมตีของลูกธนูที่แยกตัวออกไปล้วนแล้วมีสกิลลำแสงอาวุธและสกิลเล็งจุดจายเคลือบไปด้วย 

ถึงมันจะกินพละกำลังไปเป็นจำนวนมากจากการใช้งาน แอชเชอร์กลับมีฟอสเอนเนอร์จี้มากพอจะใช้งานสกิล การที่เขากระโดดไปเก็บธนูก่อนหน้าไม่ใช่แค่ธนูที่เขาเก็บกลับมาเท่านั้น ฟอสเอนเนอร์จี้จากแมงมุมทั้งหมดที่ตายยังถูกเขาเก็บกลับมาด้วยเช่นกัน

ท่ามกลางลูกธนูที่พุ่งเข้าโจมตีแมงมุมตัวใหญ่อย่างต่อเนื่องจนมีเสียงเสียบเนื้อแทงทะลวงหนังและเสียงน้ำแข็งจากสกิลระเบิดแตกกระจาย  การโจมตีของแอชเชอร์ที่ส่งออกไปล้วนแล้วมุ่งเน้นทำลายข้อพับของขาทั้ง 8 ข้าง จนขาของแมงมุมตัวใหญ่ถูกแช่แข็งเอาไว้ 

หลังจากที่หยุดการเคลื่อนไหวของขาได้แอชเชอร์ก็รีบวิ่งลอดผ่านขามากมายของมันไปจนถึงบริเวณก้นแล้วกระโดดขึ้นไปยืนบนหลัง ทุกๆคนที่สังเกตเห็นแอชเชอร์ยืนอยู่บนนั้นล้วนแล้วมองด้วยความงุนงงต้องการคำตอบว่าหัวหน้ากำลังจะทำอะไร

ขณะที่ทุกๆคนกำลังสงสัยพลางสนใจสิ่งที่แอชเชอร์กำลังจะทำหลังจากที่เขาแช่แข็งบริเวณใต้ท้องแมงมุมแล้วขึ้นไปบนร่างของมัน ธนูคันใหญ่ที่อยู่ในมือของแอชเชอร์ก็ได้เรืองแสงสีฟ้าปลดปล่อยไอเย็นออกมารอบๆจนสังเกตเห็นได้ด้วยตาเปล่า 

ทันทีที่เขาง้างสายธนูด้วยสกิลเล็งจุดตายและสกิลลำแสงอาวุธ แอชเชอร์ที่ชาร์จพลังไปจนถึงจุดๆหนึ่งจนลูกธนูของเขาอาบไปด้วยมานาก็ได้ปล่อยมือจากมันส่งลูกธนูพุ่งเข้าเสียบร่างของแมงมุมยักษ์ 

พริบตาที่หัวลูกธนูของเขาเจาะทะลวงเข้าไปในเนื้อของมันได้นั้นการระเบิดของน้ำแข็งก็ได้เกิดขึ้นจนบริเวณที่ถูกเจาะทะลวงเข้าไปกลายเป็นน้ำแข็ง พลางมีเสียงร้องคำรามลั่นของแมงมุมส่งออกไปรอบๆ ก่อนที่มันจะทิ้งตัวลงมานอนบนพื้นดินจากพลังชีวิตที่หมดลงไป

“มะ  ไม่จริงใช่ไหม เขาฆ่ามอนสเตอร์ 7ดาวได้แค่ใช้ธนู”

“จริง มันคือเรื่องจริง ขะ  เขาฆ่าแมงมุมตัวนั้นได้ด้วยธนู”

“ส่วนเวลาที่เขาใช้ไม่ถึงนาทีเลยด้วยซ้ำ”

ทุกคนแตกตื่นกับความสามารถในการฆ่าของแอชเชอร์ การทำงานร่วมกับระดับ S หายากมากจึงไม่ค่อยได้เห็นการลงมือของผู้สวมใส่ชุดเกราะมาร์คเอท ครั้งนี้เป็นครั้งแรกของหลายคนที่ได้ร่วมทำงานในระยะใกล้กับระดับ S แบบนี้ เป็นครั้งที่สร้างความตกใจให้กับทุกๆคนเพราะการฆ่าสำหรับระดับ S เขาทำเหมือนกับว่ามันเป็นเรื่องง่ายดาย

“มีใครเป็นอะไรไหม”

แอชเชอร์ถามกับทุกๆคนที่กำลังนอนหมอบ พวกเขาจึงสำรวจร่างกายปรากฎว่าบนชุดเกราะได้รับความเสียหายเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ถึงกลับทำให้บาดเจ็บ หลังจากที่ทุกๆคนหายตกใจแอชเชอร์ก็เริ่มสั่งให้ไรอันทำการขุดเจาะอีกครั้ง หน้าที่ของพวกเขาคือขุดเจาะ ส่วนมอนสเตอร์ที่ขึ้นมาโจมตีน่าจะมาขัดขวางไม่ให้ขุดเจาะลงไปยังรังของมัน จากปริมาณมอนสเตอร์ที่ตายไปนั้นทำให้แอชเชอร์มีความหวังนิดหน่อย ว่าจุดที่พวกเขากำลังขุดลงไปจะเป็นรังเล็กๆของแมงมุม หากเป็นรังใหญ่คงไม่ได้มีแมงมุมเพียงร้อยกว่าตัวที่ออกมาต้อนรับพวกเขา

ตึง~!

เครื่องขุดเจาะทำงานอีกครั้งหนึ่ง ทหารที่ไม่เกี่ยวข้องกับการขุดต่างแยกย้ายกันไปตามจุดต่างๆเพื่อป้องกันแท่นขุดเจาะไม่ให้ถูกมอนสเตอร์โจมตี ไรอันที่ทำหน้าที่ควบคุมเครื่องขุดเจาะได้ร้องตะโกนบอกระยะการขุดที่ลึกลงไปอีกเรื่อยๆเช่นเดิม

“หยุด~!”

แอชเชอร์บอกไรอันให้หยุดเครื่องขุดเจาะ พลางสั่งการให้ทหารมารวมตัวกัน ตอนนี้ใต้ดินเกิดการสั่นขึ้นอีกครั้ง คาดว่าแมงมุมกำลังเดินทางมา

[ตรวจพบจำนวนสิ่งมีชีวิตใต้ดิน 120 ตัว]

แอชเชอร์ย่นคิ้วจำนวนแมงมุมที่กำลังขุดรูขึ้นมามีเท่ากลุ่มก้อนหน้า เขาไม่รู้ว่ามันเป็นเหตุบังเอิญหรือว่าเป็นเพราะการสั่งการของแมงมุม ถึงอย่างนั้นเขาก็พร้อมจะฆ่าพวกมันเช่นเดิมด้วยลูกธนูที่เก็บมาหมดแล้ว

“เงียบ~!”

แอชเชอร์บอกทุกๆคนให้เงียบ ทุกคนล้วนทำตามอย่างเชื่อฟังหลังจากที่แรงสั่นจากใต้พื้นดินหยุดลงไปแล้ว ทหารไม่รู้เลยว่าแมงมุมกำลังจะทำอะไร พวกมันหลบซ่อนตัวอยู่ใต้พื้นเตรียมจะพุ่งเข้ามาโจมตีหรือไม่ แต่หลังจากที่ได้ยิงเสียงระเบิดหน้าดินจากเท้าขนาดใหญ่ หนึ่งในร่างแมงมุมที่นอนตายก็ถูกลากลงไปใต้ดินต่อหน้าต่อตาทหารทุกๆคน

พรวด~!

“เกิดอะไรขึ้น ทำไมมันถึงโจมตีศพพวกเดียวกัน”

แมงมุมมากมายที่นอนตายถูกลากลงไปใต้ดินโดยไม่ทราบสาเหตุ ทุกๆคนต่างพยายามมองหาแมงมุมที่ลงมือกลับไม่มีใครเห็นตัว แอชเชอร์ที่ใช้สกิลตาเหยี่ยวเขาเห็นเพียงแค่ขาที่ยื่นออกมาจากดินแล้วลากศพลงไป ดูเหมือนว่ามอนสเตอร์กลุ่มใหม่ที่ถูกส่งมาพวกมันจะได้รับหน้าที่ให้มาเก็บศพเพื่อนกลับไปที่รัง

“หัวหน้า ทำไมพวกมันถึงลากพวกเดียวกันลงไปใต้ดินล่ะ” ทุกคนฝากความหวังไว้ที่แอชเชอร์ ผู้ที่เหมือนจะรู้หลายอย่าง เขาจึงอธิบายสิ่งที่น่าเป็นไปได้ให้ทีมตัวเองฟัง เพื่อให้พวกเขาเลิกถาม

“ใต้ดินนี้คาดว่าน่าจะมีรังแมงมุม การมีรังแมงมุมก็หมายความว่าจะต้องมีพวกมันอยู่เป็นจำนวนมาก แล้วครั้งก่อนฉันตรวจจับคลื่นเสียงที่นักวิทยาศาสตร์บอกว่าเป็นของไข่ ศพเหล่านี้น่าจะถูกนำกลับไปเป็นอาหารให้ไข่พวกนั้น”

ทุกคนที่ได้ยินเรื่องอาหารล้วนเบิกตากว้าง บางคนกลัว ร่างแมงมุมทั้ง 120 ตัวที่ตายไปตัวที่เล็กสุดมีขนาด 5 เมตร ตัวใหญ่สุดมีขนาดถึง 15 เมตร การเก็บศพกลับไปหมายความว่าไข่จะต้องมีหลายฟองอย่างแน่นอน

“ไรอัน เปิดเครื่องขุดต่อไป”

การขุดเจาะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งและดูเหมือนว่ามันจะเป็นไปได้ด้วยดีเพราะไรอันไม่ได้ร้องตะโกนบอกถึงชั้นหินที่ขวางทาง ทุกๆการขุดที่ลึกลงไปแต่ละเมตรล้วนผ่านฉลุย ถึงอย่างนั้นการขุดไม่สามารถทำแบบรวดเร็วได้ การขุดเจาะเร็วเกินไปจะทำให้ถ้ำที่เป็นรังของพวกแมงมุมถล่ม อาจจะทำให้พวกเขาพบเจอกับเหตุอันตราย การขุดจึงค่อยเป็นค่อยไปเพื่อไม่ให้มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น

“ขุดต่อไป”

แอชเชอร์ออกคำสั่งเรื่อยๆ ระบบยังไม่แจ้งเตือนถึงแมงมุมใต้ดินลึก 2 ชั่วโมงที่ผ่านมาตั้งแต่ถูกโจมตี การขุดของพวกเขาราบเรียบไม่มีอุปสรรคใดๆทั้งสิ้นกระทั่งพระอาทิตย์ตกดินจนแสงที่ส่องลงมาจากด้านบนหายไป แอชเชอร์ก็ได้สั่งให้การขุดเจาะจบลง วันนี้เป็นเพียงแค่การทดสอบเท่านั้น มันยังอยู่ในช่วงการทดสอบหลายๆอย่าง ยกตัวอย่างเช่นหากพวกเขายกเลิกการขุดแล้วกลับมาใหม่ รูที่พวกเขาขุดจะหายไปหรือไม่  การทิ้งทหารเอาไว้เพื่อให้รับหน้าที่ขุดเจาะตลอด 24 ชั่วโมงเป็นไปไม่ได้ ค่ายทหารอยากทำแบบนั้นจริงจะต้องมีระดับ S อย่างน้อยสองคนเพื่อมาสลับกันทำงาน

ตึง~!

“หัวหน้า เราเก็บของทั้งหมดแล้วครับ”

“ดี ขึ้นรถเราจะออกจากที่นี่กัน รถขุดเจาะจะวิ่งอยู่ใจกลางกลุ่ม”

แอชเชอร์จัดขบวนรถที่กำลังจะวิ่งกลับค่ายแต่ก่อนที่พวกเขาจะได้เคลื่อนย้ายไปไหน หมอกสีขาวก็ได้ปรากฎตัวล้อมรอบพวกเขาทุกๆคน จนทหารแตกตื่นหลังจากรู้ว่าแมงมุมลักพาตัวลงมือแล้ว

“เข้าไปอยู่ในรถ ห้ามออกมา~!”

แอชเชอร์ออกคำสั่งให้ทหารในทีมเข้าไปอยู่ในรถหุ้มเราะ การยืนอยู่บนหลังคาจะถูกจับตัวไปได้ง่ายๆ แมงมุมในช่วงกลางวันห้ามเท้าเหยียบพื้นดิน พอแมงมุมกลุ่มใหม่พวกเขากลับถูกห้ามไม่ให้ยืนในที่โล่ง

พิ้ว~!

สกิลศรห้าแฉกวิ่งแหวกหมอกหนาทางทิศเหนือไปด้วยความรวดเร็ว ก่อนที่แอชเชอร์จะยิงไปทางทิศตะวันออก ย้ายไปยังทิศใต้และสุดท้ายยิงไปทางทิศตะวันตกครบ 4 ทิศ ทุกๆทิศที่แอชเชอร์ยิงแหวกหมอกต่างเกิดเสียงร้องของความเจ็บปวด 

แม้เขาจะไม่สามารถมองเห็นแมงมุมสกิลธนูของเขาก็สามารถกราดยิงผ่านหมอกเข้าไปได้ ทันทีที่ลูกธนูของแอชเชอร์ยิงออกไปอีกครั้งเป็นระลอกที่ 2 ครบทั้ง 4 ทิศทาง หมอกสีขาวก็ค่อยๆหายไปเหลือทิ้งไว้เพียงแค่รอยเลือดที่หล่นอยู่บนพื้นดินเท่านั้น เหล่าทหารที่รู้ว่ารอดแล้วต่างรีบมองออกไปนอกรถเห็นวัตถุขนาดใหญ่บินอยู่บนท้องฟ้ามุ่งหน้าจากไป

“นั่นเหรอตัวจริงของพวกที่จับหน่วยสำรวจไป น่ากลัวเป็นบ้า”

“เดินทางต่อเร็วเข้า ก่อนจะมีอะไรมาอีก” แอชเชอร์ออกคำสั่งจนรถหุ้มเกราะของพวกเขาวิ่งออกไปจากจุดที่ขุดตลอดทั้งวัน มุ่งหน้ากลับไปยังฐานเพื่อรายงานการขุดเจาะในวันนี้ เพื่อจะได้วางแผนในวันถัดไป