[New Life] อิสระของชีวิต

[21] เปิดตัว
ตอนเช้าตรู่ของวันถัดมาเซ็ทก็โดนลุงโชคไปขุดออกจากที่นอนทั้งๆ ที่ขอบฟ้ายังไม่ทันมีแสงอาทิตย์โผล่มา แน่นอนว่ายังไม่ถึงเวลาตื่นของตัวเอง นั่นทำเอาเซ็ทหงุดหงิดเหมือนคนความดันต่ำไปสักหน่อย“รีบเหรอลุง ต่อให้ต้องซ้อมคิวก็เถอะ แต่ตีสามนี่ก็เกินไป กว่างานจะเริ่มตั้งสิบเอ็ดโมง”เซ็ทว่าพลางหาววอดวาย ส่วนอดัมที่ลุกมาเป็นคนเปิดประตูต้อนรับก็ยิ้มอย่างอารมณ์ดี พูดให้ถูกคือตั้งแต่คืนดีกับแม่อรเมื่อวานก็ทั้งยิ้มทั้งหัวเราะ อารมณ์ดีเหมือนคนบ้ามาตลอด ...เชื่อสิว่าต่อให้ถีบหน้าอดัมตอนนี้อดัมก็จะไม่โกรธ“เอาน่าเซ็ท งานสำคัญรีบหน่อยไม่เป็นไรหรอก พยายามเข้านะ พ่อจะรอดูถ่ายทอดสด”“...อ่า ฮ้าว~ ใช้งานเด็กเก่งจริงๆ”“หยุดหาวไปได้แล้ว ฉันยังไม่ได้นอนซักตื่นอย่ามาทำบ่น”แล้วเซ็ทที่ได้ขนมปังจากอดัมมาคาบไว้ในปากก็โดนลุงโชคจับคอเสื้อลากออกจากห้อง เสียงประตูปิดลงอดัมก็หันไปเข้าครัวฉีกยิ้มอย่างสดใส“ทำของกินไปเยี่ยมอรก่อนออกไปสอนละกัน”...“เซ็ท มานี่หน่อย จะแนะนำสไตล์ลิสต์ประจำตัวให้รู้จัก”เซ็ทที่คร่ำเคร่งออกแรงอยู่บนเวทีต้องส่งสัญญาณมือให้คนหยุดเพลงแล้วเดินกลับเข้าไปข้างหลังเวที ซึ่งพอเห็นคนที่อยู่ข้างลุงโชคเซ็ทก็อ้าปากทักได้ทันที“สวัสดีครับเจ๊เจสซี่”“อร๊ายยยย! น้องเซ็ทล่ะ น้องเซ็ทจริงๆ ด้วย ไม่ผิดตัวด้วยล่ะ! คิดถูกจริงๆ ที่ยอมรับงานสไตล์ลิสต์ประจำตัว! คิดถึงมากๆ เลยจ้า!”สาวประเภทสองร่างใหญ่พุ่งเข้ามากอดเซ็ทอย่างเหนียวแน่น มือหนาลูบคลำไปทั่วม่ต่างจากมือปลาหมึก ซึ่งเซ็ทยอมยืนนิ่งให้กอดเพราะกลัวเสียมารยาท อีกอย่างเดี๋ยวลุงโชคก็ต้องช่วยอยู่แล้ว“เอ้าๆ พอๆ เลิกลวนลามศิลปินในสังกัดฉันได้แล้วเบอร์เจส”“บอกให้เรียกเจสซี่ไงไอ้แก่โชค!!”เธอหันกลับไปตะคอกใส่ลุงโชคด้วยเสียงห้าวมาดแมนจนลุงโชคต้องยกมือขอยอมแพ้ คนทั่วไปขืนโดนหมัดของคนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแบบเจสซี่ต่อยเอาคงไม่จบแค่จุก“โอเคๆ เจสซี่ก็ได้ แล้วนี่รู้จักกันอยู่แล้วเหรอ?”“เคยบังเอิญได้ตัดผมให้น้องเซ็ทครั้งหนึ่งน่ะ แต่แหมไม่เจอกันไม่นานนี่มาไกลเลยนะเนี่ย หล่อขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย น่ากินจัง อะฮิ~”เจสซี่หันไปตอบลุงโชคแบบเป็นกันเองก่อนจะหันกลับมาทำสายตาวิบวับใส่เซ็ท ไม่วายตบท้ายด้วยรอยยิ้มหวานเชื่อมจนน่าสะพรึง เซ็ทได้แต่ยิ้มตอบแห้งๆ กระเถิบตัวเนียนๆ หลบหลังลุงโชค...คนประเภทนี้รับมือยากจริงๆ“ฮ่าๆ ขอบคุณครับเจ๊เจสซี่” เขาว่าพลางหันไปหาลุง “ถ้ายังไงผมไปซ้อมคิวอีกรอบนะ”“ถ้ารู้จักกันอยู่แล้วก็ไปเถอะ”เซ็ทโค้งศีรษะให้ผู้ใหญ่ทั้งสองคนก่อนจะเดินกลับไปที่เวทีอีกครั้ง เขาเช็คขนาดเวที ความกว้าง มุมไฟ สปอร์ตไลท์ ที่ตั้งกล้องและอื่นๆ เพื่อที่ว่าเขาจะได้ยืนอยู่ในมุมที่เหมาะที่สุด แน่นอนว่าต้องไปคุยกับพวกฝ่ายจัดฉากอีกรอบด้วยลุงโชคและเจสซี่มองตามหลังเด็กหนุ่มหายขึ้นไปบนเวทีแล้วต่างคนก็ต่างยิ้มมุมปาก“ที่บอกว่าจะดำเนินโปรเจ็กต์นั่นนี่เอาจริงแล้วจริงๆ สินะ แหม่ ตาถึงจริงๆ ที่เลือกน้องเซ็ท ฉันเองก็รู้สึกว่าหนุ่มน้อยคนนี้มีอะไรที่โดดเด่นกว่าทุกคนเลยล่ะ”“สายตาฉันซะอย่าง” ลุโชคก็ยืดกลับแบบไม่ถ่อมตัว “ที่เธอว่าบังเอิญได้ตัดผมให้เซ็ทน่ะนั่นมันเมื่อไหร่ พอจำได้รึเปล่า?”“สองเดือนก่อนได้มั้ง ตอนนั้นยังเป็นเจ้าชายน้อยผอมแห้งอยู่เลย ตอนนี้ล่ะน่ากินเป็นบ้า กล้ามเนื้อใต้ร่มผ้านั่นต้องน่ากัดมากแหงๆ อย่าลืมล่ะว่านายสัญญาแล้วว่าฉันได้จับหน้าน้องเขาเต็มที่ตอนแต่งหน้า ตอนแต่งตัวฉันก็มีสิทธิดู”“ถ้าเซ็ทไม่กลัวเธอจนขอเปลี่ยนไสตล์ลิสต์น่ะนะ”ความตื่นเต้นฉายชัดอยู่ในดวงตาของเจสซี่ โชคชัยเลยต้องเอ่ยดักคอกึ่งห้ามปราม และนั่นก็ทำให้เจสซี่แยกเขี้ยวใส่โชคชัยอีกหนจนโชคชัยต้องหดคอหนี “แล้วผู้จัดการส่วนตัวที่ฉันต้องประสานงานด้วยล่ะ?”“ประสานอะไร ก็เธอไง”“ฉัน?” เจสซี่ชี้นิ้วเข้าหน้าตัวเองแล้วถามเสียงสูง คิ้วเลิกขึ้นด้วยความแปลกใจ ลุงโชคถอนหายใจเบาๆ แล้วอธิบาย“พนักงานบางส่วนไม่พอใจในอภิสิทธิ์ที่เซ็ทได้ ไอ้ไม่พอใจแล้วแสดงออกก็ยังดี แต่ไม่พอใจแล้วเก็บไว้มันก็เยอะ ฉันก็เลยไม่อยากเสี่ยงเอาคนที่จะทำให้งานเซ็ทมันเสียมาทำงานให้มัน ที่ให้เธอทำเพราะอย่างน้อยเธอก็สนิทกับฉัน แล้วก็ดูท่าจะสนิทกับเซ็ทด้วย ก็ถือว่าคิดไม่ผิดล่ะนะ”“ก็เลยควบให้ฉันสามตำแหน่ง ช่างแต่งหน้า สไตล์ลิสต์ ผู้จัดการ นี่ให้ทำงานเกินค่าจ้างนะยะ”“ฝากว่าที่ดาวดวงใหม่ด้วยล่ะ”“เหอะ ไม่ต้องบอกหรอก เดี๋ยวแม่จะช่วยส่งขึ้นฟ้าเอง”แค่เห็นหน้าเซ็ทไอเดียเธอก็พุ่งกระฉูดแล้ว ถึงแม้ว่าจะอยากให้อย่างอื่นพุ่งด้วยก็เถอะนะ...อุ๊ฟ!“อย่าคิดเรื่องจกเปรตกับหลานฉัน”ลุงโชคจ้องเจสซี่ด้วยสายตาดุดัน ไม่ต้องอ้าปากพูดโชคชัยก็เห็นลิ้นไก่เพื่อนร่วมงานคนนี้ดี ซึ่งเจสซี่ยักไหล่ไม่แคร์ ลอบกรอกตาแล้วส่งยิ้มยียวนกวนประสาทไปอีกหน เธอแค่คิดไม่ถือว่ามีความผิดซะหน่อย“อ้าว อัพฐานะจากเด็กในสังกัดเป็นหลานซะแล้วเหรอ?”

“นักข่าวมากันพร้อมแล้วนะครับ จะเริ่มถ่ายทอดสดในอีก 5 นาที”“กรุณาประจำที่แล้วอยู่ในความสงบด้วยครับ”[ Zet DEBUT SHOWCASE ]คลิปสั้นถูกฉายขึ้นจอและจบลงในเวลาไม่กี่สิบวิ แต่เสียงเบสและบีทหนักก็เรียกความสนใจของทุกคนในห้องส่งให้มองมาที่จุดเดียว จากนั้นพิธีกรชายก็เดินออกมาที่หน้าเวทีแนะนำตัวด้วยเสียงสดใส“สวัสดีครับ ผมเฟรม ยินดีที่ได้พบครับ วันนี้จะทำหน้าที่พิธีกรในงานเปิดตัวศิลปินหน้าใหม่ภายใต้สังกัด JNr Entertainment รุ่นน้องของผมเอง!”‘เฟรม’ ศิลปินรุ่นพี่ของค่าย JNr จากวงรุ่นพี่อย่าง G-S ที่มีฐานแฟนคลับทั่วเอเชียและกำลังบุกตลาดโซนยุโรป เจ้าตัวอาสาขอมาทำหน้าที่พิธีกรวันเปิดตัวด้วยตัวเอง เพราะรู้สึกถูกใจในความสามารถของว่าที่รุ่นน้องที่ได้ไปเห็นตอนกำลังฝึกซ้อม และเพราะเป็นคนง่ายๆ เฮฮาและร่าเริง ทั้งยังยอมรับคนที่มีความสามารถจากใจ จึงเป็นหนึ่งในไม่กี่คนจริงๆ ที่ยอมรับในตัวเซ็ทโดยไม่มีอคติ“เฟรมมาเป็นพิธีกรให้เลยเหรอเนี่ย?”“นี่แค่พิธีกรนะเนี่ย เป็นการเปิดตัวที่เล่นใหญ่มาก”“วันนี้เป็นวันเปิดตัวของศิลปินคนใหม่ของค่ายหลังจากก่อตั้ง JNr มาได้...เอ่อ เอาเป็นว่าวันนี้เป็นวันเปิดตัวศิลปินเดี่ยวรุ่นน้องของผมที่ชื่อว่าเซ็ทนั่นแหละครับ ฮ่าๆ”เฟรมลูกครึ่งไทยเกาหลี เป็นศิลปินสายร้องเต้น เรื่องรายการวาไรตี้นั้นก็ค่อนข้างดังเพราะเจ้าตัวชอบเล่นนอกบท ซึ่งเหตุผลก็มาจากการที่เฟรมเป็นพวกท่องจำหรือทำอะไรตามพิธีการไม่เก่ง ดังนั้นปกติแล้วการตอบคำถามสื่อหรืออื่นๆ ที่ต้องใช้ความสุขุมเพื่อนรวมวงคนอื่นจะเป็นรับหน้ามากกว่า ดังนั้นการแถลงข่าวเปิดตัวจึงไร้ความเคร่งครึมหากแต่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ“ก่อนจะเปิดตัวมิวสิควีดีโอซิงเกิ้ลเดบิวต์ของเซ็ทให้ได้ชมกันครับ อ้อ ลืมไปเซ็ทเป็นศิลปินที่เหล่าครูฝึกยอมรับในความสามารถในทุกๆ ด้านอย่างท้วมท้น และใช้เวลาในการเป็นเทรนนีน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ ซึ่งคงไม่มีใครทำได้อีก ยังไงก็ตามไปรับชมช่วงเวลาในการฝึกฝนกันได้เลยครับ!”แม้บทพูดลำดับการแสดงจะค่อนข้างมั่วแต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี คลิปวีดีโอถูกฉายอีกครั้ง โดยแรกสุดคือตัวอักษรตรงกลางจอระบุวันที่ที่เซ็ทเข้ามาเป็นเด็กฝึกวันแรกในคลิปจะมีข้อความสั้นๆ กำกับเอาไว้ในแต่ละช่วง‘ทำตามสิ’‘ฉันจะดูเซ้นท์เธอ’‘การบ้าน’‘บททดสอบ’ในแต่ละอันจะเป็นคลิปสั้นๆ แต่ก็เห็นถึงการพัฒนาอย่างก้าวกระโดด โดยเฉพาะเสียงร้องในช่วงต้นและช่วงสุดท้ายที่มีความเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากจนแทบไม่อยากเชื่อว่านั่นคือคนๆ เดียวกัน และช่วงเวลาที่ระบุไว้นั้นคือเพียงหนึ่งเดือน...เป็นเวลาที่สั้นมากจนไม่น่าเป็นไปได้...เสียงดนตรีคลอเบาๆ เงียบลง หน้าจอสีดำกลายเป็นแสงสีขาวสว่างวาบ สายฝนและเมฆครึ้มคือแบ็คกราวด์ มุมกล้องซูมออกแล้วสายฟ้าก็ผ่าเปรี้ยงเผยให้เห็นเงาร่างคนที่ยืนอยู่ท่ามกลางงพายุ เสียงกลองรัวเร็วผสานไปกับเสียงบีทหนักหน่วง จังหวะดนตรีหยุดชะงักแล้วกลายเป็นเสียงร้องที่ก้องกังวาลเสียงอินโทรที่อยู่ๆ ก็ช้าลงดึงดูดความสนใจได้ไม่เท่าดวงตาสีน้ำตาลทองคู่คมเงยหน้ามองเลนส์ ท่อนร้องธรรมดาฟังแล้วเผลอเคลิ้มเศร้าไปตามเพลง เซ็ทในเอ็มวีเดินตากฝนไปตามทางที่มีเพียงแสงไฟดวงเล็กๆ ให้แสงสว่างที่แทบมองไม่เห็นหนทางข้างหน้าว่าเป็นยังไงเมื่อเข้าช่วง Pre Chorus หรือช่วงก่อนท่อนฮุคก็ราวกับดึงให้คนฟังจมลงไปใต้ห่วงมหาสมุทร ในขณะที่ท่อนฮุคหนักแน่นกระชากสติผู้ฟังให้นั่งกันแทบไม่ติดที่ ไม่ทันรู้ตัวน้ำตาก็ไหลลงมาเพลงเศร้าที่สื่อถึงคนที่โดนผูกมัดจนไร้อิสระ ทั้งชีวิตของคนๆ หนึ่งไม่เคยรู้สึกถึงอะไรทั้งนั้น มีชีวิตอยู่เพื่ออะไรบางอย่างที่ตัวเองก็ไม่อาจทราบ แล้ววันหนึ่งก็จะตายลงในมุมเล็กๆ มุมหนึ่งโดยที่ไม่มีใครรู้จังหวะหนักหน่วงรัวเร็วยิ่งน่าตื่นเต้นเมื่อในเอ็มวีเซ็ทกำลังเต้นอยู่กลางสายฝนอย่างบ้าคลั่ง แล้วสุดท้ายเสียงเพลงที่กำลังขึ้นสูงก็พลันหยุดชะงักลง จังหวะทำนองกลับมาช้าอีกครั้งเหลือเพียงเสียงเปียโนที่ดังคลอตลอดบทเพลงแต่ไม่มีใครทันรู้สึกตัว‘เป็นดั่งเงาที่มีอยู่แต่ไม่มีใครสนใจ แล้วสักวันเมื่อหายไปก็ไม่มีใครรู้ตัว’‘Please…Don't Forget Me.’...ตอนที่เพลงพึ่งเริ่มขึ้นเซ็ทที่อยู่ด้านหลังเวทีรอช่วงจังหวะเวลาอันเหมาะสม แต่ทันใดนั้นเขาก็พลันรู้สึกตัวว่าพร็อบที่พึ่งยกเข้ามานั้นมันไม่ใช่ของที่ลุงโชคเตรียมไว้{นั่นกระจกจริงเซ็ท มันเป็นอย่างที่ค่อนข้างหนาด้วย กระแทกด้วยแรงเบาๆ อย่างที่ตั้งใจไว้ทำให้มันแตกไม่ได้หรอก มีหวังโดดชนกระจกดั้งแหมบพอดี}“กะให้ขายหน้าล่ะสิ ต่อให้บังเอิญทำมันแตกได้ก็จะเป็นปัญหาเพราะมันอาจจะบาดหน้าฉันซะด้วย”เซ็ทในเครื่องแต่งกายเตรียมพร้อมเดินไปหาลุงโชคที่อยู่ไม่ไกลแล้วบอกกล่าวถึงสิ่งที่เขาสังเกต เวลาในการแก้ปัญหาเหลืออยู่แค่ไม่กี่นาที “ไม่ใช่กระจกน้ำตาล?”“ครับ นั่นน่ะกระจกแท้เลยล่ะ”“ชิ ใครมันทำกันนะ” ลุงโชคหน้าเครียด จากแพลนที่วางไว้คือเซ็ทต้องพุ่งชนกระจกที่ทำจากน้ำตาลจากด้านหลังเวที แล้วออกไปร้องเพลงเดบิวต์ช่วงสั้นๆ ประมาณนึงนาทีเพื่อโชว์ความสามารถว่าในเอ็มวีที่พึ่งจบไปนั้นเป็นผลงานที่มาจากความสามารถของเขาล้วนๆ ไม่ใช่การปรับแต่งเสียงใดๆ ทั้งนั้น“ช่วยไม่ได้ งั้นเดินออกไปเฉยๆ ก็แล้วกัน ส่วนเรื่องกระจกฉันจะให้คนไปหาตัวคนทำเอง” ลุงโชคจำเป็นต้องปรับแพลน ซึ่งเซ็ทก็ไม่มีปัญหาใดๆ เขาเดินไปที่ข้างเวทีแทนเพื่อรอจังหวะเดินออกไป“ใครมันจะไปบ้าเล่นตามเกมส์ไร้สาระกันล่ะ เนอะโร”{ตามนั้นครับ ถึงแม้ว่าต่อให้เล่นตามเกมส์คุณก็คงปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์ก็เถอะ}...เมื่อไฟดับลง เอ็มวีเพลงจบไปแล้ว สปอร์ตไลท์ฉายไปที่กำแพงด้านหลัง หากแต่คนคุมแสงตาไวทันเห็นเซ็ทที่เดินออกมาจากข้างเวทีจึงเปลี่ยนจุดโฟกัสได้โดยไม่ติดขัดเซ็ทในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงขายาวสีดำกับรองเท้าหนังสีดำสนิทแบบในเอ็มวีเดินมาหยุดอยู่ตรงกลางเวที เขากวาดตามองรอบข้างก่อนจะยกไมค์ในมือขึ้นเสียงร้องเปล่งออกมาจากปากผ่านไมค์สีดำสนิทดังก้องไปทั้งห้องส่ง เพลงที่จบไปแล้วถูกร้องสดอีกหนด้วยจังหวะเพลงที่ช้าลงแต่กลับกินใจมากยิ่งขึ้น ไม่ต้องมีการแสดงเรียกร้องความสนใจ แค่เสียงเพลงสดๆ ก็สามารถสะกดนักข่าวทุกคนในห้องส่งได้แล้วหลังจากจบเพลงแม้แต่เฟรมยังเผลอค้างไปหลายวิกว่าจะได้สติ“อะ...เอ่อ จบไปแล้วนะครับกับซิงเกิ้ลเดบิวท์ของเซ็ท ว่าที่ดาวดวงใหม่ของค่ายเรา และเจ้าตัวก็มายืนอยู่ตรงนี้แล้ว เอ้ารุ่นน้องแนะนำตัวหน่อย”“สวัสดีครับ ผมเซ็ท อายุสิบหกปี หวังว่าทุกคนจะให้ความเอ็นดูรักผม และคอยติดตามให้กำลังใจผมต่อไปในอนาคตด้วยนะครับ”ว่าจบเซ็ทก็แจกยิ้มกระชากใจกันอย่างทั่วถึง ภาพลักษณ์หนุ่มน้อยน่ารักแตกต่างจากตอนร้องเพลงที่ให้ความรู้สึกสุขุมและมีเสน่ห์ และยิ่งแตกต่างจากภาพในเอ็มวีที่เต้นอย่างบ้าคลั่งท่ามกลางสายฝนที่ให้ความรู้สึกมาดแมนดุดัน โดยเฉพาะช่วงที่ซูมใกล้เสื้อสีขาวที่เปียกน้ำเห็นเค้าซิกส์แพ็กจนเผลอลอบกลืนน้ำลายแม้จะมีกระแสวิพากษ์วิจารณ์ถึงการใช้เส้นเพราะช่วงเวลาในการเป็นเทรนนีนั้นน้อยมาก แถมคนวงในยังออกปากเม้าท์มอยให้กลุ่มเพื่อนรู้อย่างออกรส แต่ก็มีไม่มากนักที่จะตาบอดขนาดมองไม่เห็นถึงความสามารถที่อัดแน่นอยู่...แค่วันเปิดตัวเซ็ทก็ตกทั้งนักข่าวในห้องส่งและผู้ชมทางบ้านได้มากมายจนนับไม่ถ้วน“น้องเล็กของผมคาริสม่าสูงมากใช่มั้ย แถมความสามารถยังเต็มเปี่ยมผิดกับอายุอีกต่างหาก”เฟรมว่าพลางหัวเราะ เดินเข้าไปตบบ่าเซ็ทอย่างสนิทสนมเสมือนพี่น้อง แต่จริงๆ พวกเขาเคยคุยกันแค่ครั้งเดียวตอนเฟรมบังเอิญต้องเข้าบริษัทเท่านั้นเอง เซ็ทนั้นแทบไม่รู้จักมักจี่อีกฝ่ายเลย“เอาล่ะครับ ให้น้องเล็กของเราเข้าไปพักก่อน การถ่ายทอดสดก็จะจบลงตรงนี้ แต่ช่วงต่อไปจะเป็นการให้สัมภาษณ์ของลุงโชค ประธาน JNr ของเรานั่นเองครับผม เชิญนักข่าวทุกท่านเตรียมคำถามเพื่อนำไปเล่นข่าวได้เลยครับ!”เซ็ทโค้งตัวขอบคุณแล้วเดินกลับเข้าไปหลังเวที เพราะเหตุขัดข้องและเฟรมที่ย่อบทพิธีกรลงซะสั้นกระจึ๋งเดียว ช่วงเวลาสำหรับสัมภาษณ์ลุงโชคเลยมีมากเป็นพิเศษเซ็ทไม่วายขยิบตาให้ลุงโชคตอนที่เดินสวนกัน ขยับปากกระซิบว่า...“สู้ๆ นะลุง”ซึ่งลุงโชคก็ยักคิ้วตอบกลับ สำหรับคนที่ประสบการณ์ช่ำชอง แค่นั่งตอบคำถามนักข่าวไม่ได้สร้างปัญหาอะไรให้กับตัวเขาเลย...“เซ็ทเข้าเป็นเทรนนีแค่หนึ่งเดือนก็ได้เดบิวท์จริงๆ เหรอคะ?”“ใช่ครับ”“งั้นเรื่องความสามารถจะไม่มีปัญหาเหรอคะ?”“ทั้งผม ฝน และโต๋ ต่างยอมรับในตัวเซ็ททุกคน รวมถึงครูฝึกคนอื่นๆ ด้วย และก็อย่างที่เห็นไปเมื่อสักครู่ นั่นคงดีพอจะตอบคำถามคุณนะครับ”นักข่าวที่กระหน่ำถามคำถามต่างพร้อมใจกันฮือฮา สำหรับสามครูฝึกชั้นอ๋องที่ยากจะยอมรับนักเรียนซักคนแต่กลับพร้อมใจกันยอมรับเด็กฝึกหน้าใหม่ที่ฝึกเพียงเดือนเดียว!?“ไม่มีการไม่พอใจในหมู่เด็กฝึกด้วยกันเองบ้างเหรอครับ?”“มันต้องมีอยู่แล้วครับ แต่ทุกคนก็รู้ดีว่าสำหรับ JNr ต้องมีความสามารถที่พร้อมมากพอให้พวกเรายอมรับถึงจะมีโอกาสได้เดบิวท์ ซึ่งเซ็ทมีในข้อนั้นและอีกหลายๆ ข้อเลยล่ะครับ เขาเป็นคนมีความสามารถที่สุดจะหยั่ง และมันน่าเสียดายที่จะปล่อยเพชรเม็ดนั้นไว้เฉยๆ เพียงเพราะเขาใช้เวลากับการเป็นเทรนนีแค่ไม่นาน”“จะรับมือกับกระแสตอบรับทางลบยังไงครับ?”นักข่าวถามต่อ สำหรับคนที่อยู่ๆ ก็โผล่มาแล้วแย่งโอกาสในการได้เปิดตัวของเด็กฝึกที่ฝึกมายาวนานและแฟนคลับชื่นชอบ ยังไงก็ต้องมีกระแสต่อต้านไม่ใช่น้อย“ไม่ทำยังไงครับ ผมแค่จะให้เซ็ทใช้ความสามารถของตัวเองในการทำให้ทุกคนยอมรับ นั่นเป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องทำให้ผู้ชมรักเขาให้ได้”แต่ละครลอบสูดลมหายใจ คำตอบของโชคชัยจะว่ามั่นใจในตัวศิลปินก็ใช่ ในขณะเดียวกันจะว่าตัดหางปล่อยวัดก็ไม่เชิง“ซิงเกิ้ลเดบิวท์จะมีเพลงอื่นนอกจากเมื่อครู่มั้ยคะ?”“มีครับ ซิงเกิ้ลเดบิวท์นอกจากเพลงโปรโมตยังมีอยู่สองเพลง เราลงไว้ทางเว็บเพจกดโหลดได้เลย”นักข่าวแต่ละคนคิ้วกระตุก พวกเขามานั่งอยู่ตรงนี้ แทนที่จะได้ข่าวก่อนใคร บางทีผู้ชมทางบ้านอาจจะบังเอิญรู้ก่อนกันหมดแล้วก็ได้“ถ้าอย่างนั้นมีแผนโปรโมตเรื่องน้องเซ็ทยังไงคะ?”“อันนี้ผมยังไม่รีบเตรียมนะ เพราะต้องรอดูนะครับว่าเขาจะไปคว้าบทที่ผมหวังมาได้รึเปล่า ถ้าเขาคว้าได้พวกเราก็อาจจะไม่ได้เห็นเขาไปสักปี”คำพูดของโชคชัยสร้างเสียงฮือฮาอีกหน ศิลปินทั่วไปกว่าจะสามารถชิมลางเล่นละครหรือภาพยนต์ต้องมีฐานแฟนคลับที่มากพอสมควร ขนาดเปิดตัวเป็นนักแสดงส่วนมากก็ยังต้องเริ่มจากบทเล็กๆ แต่ที่ประธานโชคพูดคือการถ่ายทำที่ยาวนานก็หมายถึงภาพยนต์ฟอร์มยักษ์ไม่ก็ซีรี่ย์เรื่องยาวมันไม่ใช่อะไรที่มือใหม่จะได้มาง่ายๆ!“คุณมีแผนให้เขาชิมลางเล่นละครเหรอคะ?”“ครับ แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่าเขาจะออดิชั่นคว้ามาได้รึเปล่านะ แต่พรุ่งนี้เวลาเดิมจะมีอีเว้นท์เปิดตัวที่ห้างจุเอ็นปาร์กชั้นหนึ่งตอนสิบเอ็ดโมง โซนซี หากนักข่าวคนไหนจะไปก็ไปได้ครับ”“เอ๋! แล้วทำไมเมื่อกี้ไม่ประกาศล่ะคะ!?”“ประกาศแล้วครับ ด้านล่างตอนถ่ายทอดสดน่ะ” โชคชัยทำชี้นิ้วไปมา ซึ่งนักข่าวก็รู้ได้ทันทีว่าตัวเองกำลังถูกปั่นหัวเล่นอยู่ ซึ่งก็ถือเป็นเรื่องปกติของประธานโชคชัยที่มีข่าวลือลับๆ ในวงนักข่าวว่าลุงแกเกลียดนักข่าวอย่างกับอะไรดี แต่ในเมื่อการจะเป็นศัตรูกับนักข่าวถือว่าเป็นความผิดพลาดอย่างใหญ่หลวง ลุงแกเลยเลือกจะแกล้งนักข่าวทุกครั้งที่มีโอกาสซะมากกว่า“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ยังไงก็ฝากเซ็ทด้วยนะครับ”ลุงโชคยิ้มแล้วเดินออกจากวงสนทนา...เซ็ทถูกลากไปถ่ายแบบหลายต่อหลายชุด (เผื่อเอาไว้ก่อน) และสัมภาษณ์สำหรับอัพรูปลงเพจเพื่อโปรโมต และเพื่อนำไปลงนิตยสาร JM ก่อนใคร เซ็ทสร้างเรื่องราวออกมาเป็นฉากๆ เล่าได้แบบไม่ติดขัด พอสัมภาษณ์เสร็จก็ไม่ลืมเดินกลับไปหาลุงโชคเพื่อขอให้ช่วยเตี้ยมสิ่งที่เขาโกหกไป...ถ้าจะบอกว่าศิลปินหน้าใหม่ไม่เคยอยากเป็นศิลปิน ไม่โดนพวกแฟนคลับแทรนนีคนอื่นเขาขว้าขยะเปียกใส่ก็คงเมตตามากแล้วแม้วันนี้ทั้งวันจะดูไม่มีอะไร แต่กว่าจะได้กลับบ้านก็ปาไปสองทุ่ม“ขอบคุณที่มาส่งนะครับเจ๊เจสซี่”“ไม่เป็นไรจ้า ไว้เดี๋ยวเจ๊ไปทำเรื่องว่าเป็นผู้จัดการส่วนตัวเซ็ทไว้เนอะ คราวหน้าจะได้ไปส่งข้างในได้ ถ้าดังแล้วจะส่งหน้าตึกแบบนี้มันเสี่ยงเจอแฟนคลับ เซ็ทก็ขึ้นไปพักผ่อนก่อนเถอะจ้า”เจสซี่จีบปากจีบคอพูด ถึงจะบอกว่ารับงานสามตำแหน่ง แต่เธอก็ทำงานประจำของตัวเองอยู่แล้วไปสองเลยไม่ได้ลำบากอะไร ส่วนงานผู้จัดการเธอแทบไม่ต้องช่วยอะไรมากเพราะเซ็ทจำตารางตัวเองได้หมด แถมยังไปคุยกับตากล้องแล้วก็นักข่าวได้โดยไม่ต้องให้เธอช่วยได้ซ้ำไป...เด็กอะไรจะดูเป็นผู้ใหญ่ได้ขนาดนี้ แล้วข้างล่างจะใหญ่ขนาดไหน อยากเห็นจัง...อุ๊ฟ!เจสซี่ลอบถอนหายใจที่เซ็ทหายเข้าไปในตึกแล้ว ไม่อย่างนั้นภาพเธอน้ำลายไหลตรงมุมปากต้องไม่น่าดูแหงๆ“เอาเถอะ...ยังมีเวลาให้ได้เห็นอีกเยอะ”

เซ็ทเดินเข้าไปในบ้านที่ปิดไฟมืดสนิท ดูแล้วอดัมน่าจะไปเยี่ยมแม่อรจนยังไม่ยอมกลับบ้านกลับช่อง หรือไม่ก็อาจจะไปพยายามทำความสนิทสนมกับอลิซที่สถานเลี้ยงเด็กเมื่อวานตอนกลางคืนเซ็ทบอกให้อดัมลากกลับมาอยู่ด้วยกันเลยก็ไม่เอา กลัวว่าอลิซจะกลัวแล้วไม่สบายใจ อยากจะค่อยเป็นค่อยไปมากกว่า แต่จะว่าไปเด็กคนนั้นก็ฉลาดพอดู ถึงขนาดไม่ยอมอยู่กับคนแปลกหน้าง่ายๆ ขนาดแม่อรเอ่ยปากเองยังไม่ยอมมาเลยนี่...สงสัยไว้ต้องหาเวลาว่างแวะไปเจอหน้าซักที{ภารกิจหลัก ประสานรอยร้าวของครอบครัว สำเร็จ รางวัล แต้มสเตตัสทุกสถานะอย่างละสองแต้ม ...เคลียร์ด้วยความรวดเร็วและผลลัพธ์ในเกณฑ์เพอร์เฟ็กต์ โบนัสพิเศษสุ่มวงล้อฟรีสามครั้ง}{ภารกิจสายอาชีพ เส้นทางซุปตาร์ ความก้าวหน้าอยู่ที่ 10% รางวัลเสริมกำลังใจให้มีแรงไปต่อ ได้รับกล่องสุ่มปริศนา}เซ็ทฟังเสียงของโรแล้วขมวดคิ้ว“ไม่ใช่ว่าภารกิจสายอาชีพต้องเสร็จตั้งแต่เมื่อวานเหรอ?”{อาจจะเกี่ยวกับอลิซด้วยรึเปล่า อดัมไปหาอลิซวันนี้แล้วสร้างความผูกพันธ์ใหม่ได้ ภารกิจเลยสำเร็จ ไม่ก็เกี่ยวกับตัวคุณที่พึ่งคิดอยากจะไปพบน้องสาวดูซักทีเมื่อครู่ ภารกิจเลยสำเร็จ}“...”{คุณเองก็เป็นหนึ่งในครอบครัวนะเซ็ท}ก่อนที่โรจะบ่นยาว เซ็ทก็เปิดหน้าจอช่องเก็บของขึ้นมาดูของที่พึ่งได้ มันเป็นกล่องสีขาวธรรมดาไร้ลวดลายใดๆ มีข้อความกำกับไว้ใต้ชื่อกล่องว่า{{กล่องสุ่มปริศนาที่ไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ภายใน อาจจะเป็นแค่ลูกอมปลอบใจหรือของรางวัลใหญ่}}“กวนตีนจริงๆ”เซ็ทใช้มือเปิดกล่องสุ่มก่อนจะมีหน้าจอยืนยันการใช้งาน ซึ่งเซ็ทก็กดยืนยันโดยไม่รอช้า กล่องสีขาวเปล่งแสงหลากสีสว่างจ้า ผ่านไปสักพักแสงก็หายไปพร้อมกับกล่อง แทนที่ด้วยอะไรบางอย่างที่อยู่บนมือเซ็ท“ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่มั้ยโร?”{คุณไม่ได้ตาฝาด มันเป็นจิ้กจกสีฟ้าจริงๆ}“มุกิ้ววว~”เจ้าจิ้งจกตัวเล็กส่งเสียงร้อง เซ็ทยิ่งรู้สึกแปลกประหลาดใจเข้าไปใหญ่ สิ่งมีชีวิตประหลาดที่ดูเข้าใจยากนี่ออกมาจากในกล่องนั่น?{ได้รับสัตว์เลี้ยง จิ้งจก (ฟ้า) (อยู่ในขั้นรอการพัฒนา) 1 อัตรา กรุณาตั้งชื่อ}“โยนทิ้งได้มั้ย?”“มุกิ้วววว!” เจ้าจิ้งจกร้องเสียงดัง กระโดดมาเกาะแก้มเซ็ทแล้วถูตัวไปมา เซ็ทใช้สองนิ้วหยิบมันออกจากหน้าแล้วจ้องมันอย่างพิจารณา“ฟังรู้เรื่องด้วย?”“มุกิ้วๆๆๆ!”เจ้าจิ้งจกผงกหัวขึ้นลงรัวๆ ส่งสายตาวิบวับที่ดูจะเอ่อคลอไปด้วยม่านน้ำตาบางๆ อย่างคนขอความเห็นใจ เซ็ทแอบคิดไม่ได้ว่าแม้แต่สัตว์ยังรู้จักมีมารยา{ก็แค่จิ้งจก เลี้ยงๆ ไปก็ไม่น่ามีปัญหามั้งเซ็ท}“เฮ้อ จะฟังที่สั่งใช่มั้ย ถ้าทำอะไรแปลกๆ ฉันจะโยนทิ้งจริงๆ นะ” เจ้าจิ้งจกผงกหัวไปมาอีกหนจนกลัวว่าคอมันจะหลุดออกมาซะก่อน “งั้นเลี้ยงก็ได้ ชื่อ ‘อเล็กซานเดอร์’ ละกัน”{ตั้งชื่อสำเร็จ จิ้งจก (ฟ้า) อเล็กซานเดอร์ ยอมรับพันธะสัญญานายบ่าว}เซ็ทเหมือนเห็นลายเล็กๆ ปรากฏขึ้นตรงใต้คอจิ้งจกไม่นานก็หายไป เซ็ทลอบกรอกตากับสิ่งที่ไม่เข้าใจ ไม่มีข้อความอธิบายใดๆ ไปมากกว่านั้น แต่ในเมื่อสิ่งที่ออกจากระบบจะไม่ทำร้ายเขาแต่มีเพื่อช่วยเหลือสนับสนุน เขาก็เลยเลือกที่จะ...ช่างแม่ง
‘เวลาไม่ใช่อย่างเดียวที่ใช้กำหนดความเหมาะสม’
---------------------------จำเจ๊เจสซี่กับเจ้าจิ้งจกน้อยบนบ่าเซ็ทได้รึเปล่า ชื่อนางเก๋มากกก ถถถถมีคำถามค่ะ 1. แมวควรลงแบบติดเหรียญทุกตอน (ความยาวอยู่ที่เจ็ดหน้าและมากกว่าเหมือนเดิม) 2. ติดเหรียญสลับตอน (จะตัดตอนให้สั้นลงให้ดูมีช่วงให้อ่านฟรีมากๆ) คิดว่าแบบไหนดีกว่ากันคะ?ชอบนิยายแมวช่วยกันคอมเม้นต์ รีวิว แชร์ เป็นกำลังใจให้แมวได้นะคะ ขอบคุณนักอ่านทุกท่านมากค่าาา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

[21] เปิดตัว

นิยายแนะนำ

[New Life] อิสระของชีวิต

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

[21] เปิดตัว

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้