ออย เพิ่งเรียนจบ ป.ตรีการเงินจาก มหาลัยชื่อดัง วันนี้เป้นวันแรกที่ตั๊กมาทำงานที่ธนาคารเอกชนใหญ่แห่งหนึ่งในฐานะนักศึกษาฝึกงาน น้องออยผู้ที่ยังไม่ได้บรรจุเข้าทำงาน จึงไม่มีชุดธนาคารที่เป็สีของแตละธนาคาร สวยๆใส่แบบพี่ๆคนอื่น ออยคอยวิ่งหยิบของ ถ่ายเอกสาร ยกของบ้างตามที่พี่ๆพนักงานจะเรียกใช้ จะเหนื่อยแค่ไหน ออยก็ไม่กล้าปฏิเสธรุ่นพี่ที่ทำงานเพราะออยเองมีญานะทางการเงินที่ลำบาก ต้องเลี้ยงดูพ่อแม่ อีกทั้งส่งน้องชายจอมเกเรให้ได้เรียน เธอจึงเป็เสาหลักที่หนังอึ้ง อดทนตื่นเช้าและกลับดึกเพื่อให้ได้มีงานดีๆทำ มีเงินเอาไปดูแลครอบครัว ออยเช่าห้องพักอยู่ใกล้ๆที่ทำงาน ห้องเช่าราคา 1,500 ในเมืองกรุง ก็ไม่มีอะไรมาก แต่ก็ทำให้เธอประหยัดค่ารถไปได้เยอะ
ธนาคารสาขานี้ เป็ธนาคารเอกชนสาขาเล็กๆ มีพนักงานรวมออยแล้วเพียง 5 คน กับ ผู้จัดการสาขาอีกคนคือพี่โจ้ พี่โจ้เป็ผู้ชายสูงอายุดูใจดีคนนึง แต่ก็เป็คนที่ซีเรียสกับงานมาก พี่โจ้เป็คนเก่งคนนึง พนักงานอีก 4 คน มีพี่ปุ๊ก พี่มิ้ม และพี่โอ๋ เป็พนักงานผู้หญิง และพี่สน เป็หนักงานผู้ชาย
“….. น้องออย ยยยย”เสียงะโเรียดยาวของพี่ปุ๊ก ผู้ช่วย ผจก.สาขา เป็เสียงที่ได้ยินกันประจำ น้องออยในชุดนักศึกษาคล้องบัตร Trainniee วิ่งช่วยเหลือพี่ตามคำสั่งเป็ภาพที่ทุกคนคุ้นเคย
สัปดาห์แรกที่น้องออยทำงาน พี่สน ก็ขอพาน้องออยออกไปพบลูกค้าที่บ้านลูกค้าย่านสุขุมวิท ออยออกไปพร้อมพี่สน เนื่องด้วยสภาพการจราจรตอนเช้า แม้จะขึ้นทางด่วน การจราจรยังคงติดมาก จนแทบจะนั่งสนิท พี่สนชวนน้องออยคุยโน่นนี่ไปเรื่อยๆ พี่สนถามถึงที่บ้านน้องออยบ้าง เื่งานบ้าง บางทีก็มีบ้างที่พี่สนแกล้งเอาแตะตัวน้องออยบ้าง แต่น้องออยก็คิดว่า คงเป็ปกติในฐานนะเพื่อยรุ่นพี่ คุยไปคุยมา อยู่ๆ พี่สนก็เอามือจับต้นแขนน้องออย พี่สนค่อยๆ เลื่อนมือสูงขึ้น จนเลยเข้าไปใต้แขนเสื้อ น้องออยพยายามขยับออกแบบไม่ให้น่าเกลียด แต่มือพี่เค้าก็ขยับเข้ามาทีละนิด
”พี่สนคะ เอามือออกได้ไหมพี่“ น้องออยพูด พร้อมพยายามดึงแขนกลับ พี่สนสีหย้าเปลี่ยนแล้วทำเสียงขรึมว่า “ออย พรุ่งนี้ยังอยากมาทำงานมั้ย“ พี่สนถามเสียงเข้ม ออยตอบ ”ทำค่ะพี่ บ้านหนูลำบาก“
พี่สนพูดต่อ “ ก็นั่งเฉยๆ ถ้าไม่นั่งเฉย พรุ่งนี้ห็หางานใหม่ได้เลย พี่เป็กรรมการนะ หนูจะผ่านการฝึกงาน ก็ต้องมีลายเซนต์พี่” น้องออยนั่งนิ่ง แต่มือก็ยังคงดึงมือพี่สนไว้ ไม่ให้เข้าไปลึกกว่านี้
“อ่อ อยากหางานใหม่ใช่มั้ย” พี่สนพูดเสียงเย็นเฉียบ“ ทำให้น้องออยค่อยๆปล่อยมือลงข้างลำตัว มือพี่สนค่อยๆลูบไล้ต้นแขนน้องออยช้าๆ เข้าไปในแขนเสื้อชุดนักษึกษาอย่างง่ายๆ
ระหว่างที่รถติด มือพี่สนค่อยๆลูบไล้เข้าไปในแขนเสื้อ จนไปัักับเบราชั้นในของน้องออย น้องออยเองมีน้ำตาเอ่อที่สองตาเหมือนจะร้องไห้เพราะความกลัว แต่นิ้วเท้าขอวน้องออยก็จิกพื้นรองเท้า เพราะเธอเองรู้สึกเสียววูบวาบ แม้เธอนจะกลัว แต่อีกใจเธอกลับรู้สึกดีอย่างแปลกประผลาด ใจหนึ่งอยากให้หยุด แตอีใจ ไม่อยากให้่สนหยุดเลย กลับเียกร้องสิ่งตรงกันข้าม เพราะไม่เคยมีผู้ชานคนไหน เคนสัทผัสตัวเธอขนาดนี้มาก่อนเลย
พี่สนค่อยๆ เอามือออกจากแขนเสื้อ น้องออย พี่สนเอามือปลดกระดุมเม็ดแรกของชุดนักศึกษาน้องออยแบบง่ายๆ พี่สนเอามือลูบไล้คอน้องออยช้าๆ ค่อยๆไล้ลงไปในคอเสื้อแบบช้าๆ ”อย่าค่ะ “ คือเสียงเบาๆที่น้องออยพูดตลอดเวลา แต่เธอไม่สามารถเกฐสีหน้าที่แดงขึ้นทั้งหน้าได้ พี่สนยิ่งเห็น ยิ่งยั่วน้องออยมากขึ้นๆ มือพี่สนเข้าไปในเสื้อชั้นใน้องออย เต้านมข้างซ้ายถูกบีบและลูบไล้เบาๆ น้องออยพยายามทำตัวปกติ แม้แต่การหายใจ เธอต้องพยายามทำให้ปติที่สุด ทั้งๆที่เธอนั้นรู้สึกเสียวมาก
พี่สนดึงมือออก เพราะจังหวะรถเริ่มออกตัวเร็วและใกล้ถึงลูกค้าแล้ว น้องออยรับใส่กระดุมให้เป็ปกติ ตอนนี้ในรถเงียบ ไม่มีการคุยใดๆ ไม่นานรถก็จอดในบ้านของลูกค้า ทั้งสองลงไปหาลูกค้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น น้องออยดูเงอะๆงะๆ ซึมลง ไม่ร่าเริงเหมือนก่อนหน้า แต่ยังคงร่วมทำงานกับพี่วนได้ดี ในใจน้องออยคิดวนเสียนอยู่แต่เื่นี้ ใจหนึ่งรู้สึกกลัวและรังเกียจพี่สน แต่อีกใจ กลับรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก อยากใฟ้พี่สนมัดตนแล้วข่มขื่นเสียบนรถเลยอย่างไรอย่างนั้น
เสร็จจากพบลูกค้า ทั้งคู่ก็เดินมาขึ้นรถเพื่อกลับที่ทำงาน ออยนั่งนิ่งและไม่พูดอะไร พี่สนพูดอะไร เธอก็ตอบเป็คำๆไป ไม่ได้เริ่มเป็คนคุยกับพี่สนก่อน พี่สนเริ่มเอามือมาแตะที่ต้นขาน้องออย น้องออยพยายามนั่งขยับตัวไปให้ไกลพี่สน แต่ก็ไม่ได้ห่างหรือกล้าที่จะให้น่าเกลียดมาก น้องออยเองก็กลัวว่าพี่สนจะไม่พอใจ แล้วไม่ให้ตัวได้ฝึกงานต่อหรือได้บรรจุเข้าทำงานที่นี่ พี่สนเริ่มพูดคุยแล้วเอามือมาวางที่หน้าขาน้องออย แล้วก็ชวนน้องออยคุยไปเรื่อยๆ มือพี่สนก็เริ่มขยับ แบบไม่เจตนา จากที่วางบนกระโปรง เริ่มวางอยู่บนหัวเข่าน้องออย ซึ่งตรงนั้นมือพี่สนัักับเนื้อที่หน้าขาน้องออย น้องออยเองก็พยายามหนีบขา เอามือปิดไว้เท่าที่ทำได้โดยไม่ให้น่าเกลียด พี่สนเริ่มขยับมือเพื่อจะเข้าไปในกระโปรงสั้นสีดำของน้องออย น้องออยทั้งร้องห้าม และเอามือปิด เธอตัดสินใจแล้วว่า จะไม่ยอมพี่สนมากกว่านี้อีกแล้ว แค่พี่สนได้จับหน้าอกเธอก็มากเกินไปแล้วสำหรับผู้หยิงที่ไม่เคยมีแฟนแบบเธอ เหมือนมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยเหลือเธอ อยู่ๆเสียงโทรศัดทพ์ของฌะอดังขึ้น เธอเห็นหน้าจอ เลยรีบบอกพี่สนว่า พี่ๆ ผู้จัดการโทรมา พี่สนเองจึงชะงัก แล้วหยุดการกระทำที่ถ่อยกับน้องออย น้องออยพยายามชวนผู้จัดการคุย ถามโน่นถามนี่ จนพี่สนเสียอารมณ์ เพราะอีกไม่นาน ก็จะถึงที่ธนาคารแล้ว
เอี๊ยดดดด!!! เสียงรถจอดที่หจอดรถของธนาคาร น้อง้อยอยรีบเปิดประตูหอบเอกสารแล้วรีบลงรถพี่สนจอดรถเสร็จก็เดินตรมลงมา เธอพยายามทำหน้าตาปกติที่สุด เมื่อเธอเดินเข้าไปที่โต๊ะของเธอเอง แต่เธอก็อดแปลกใจไม่ได้ กับสายตาของพี่ปุ๊ก พี่มิ้ม และพี่โอ๋มองเธอแปลหๆ แต่เธอคิดว่าเธออาจจะมีอาการใซึ่งทำให้คนอื่นสงสัย
15K
![เพลเยอร์เกมขยะเกิดใหม่ในฐานะตัวประกอบระดับ EX [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1756458480_32089281.webp)
